Stijlvolle Geschenktips : Bacardi Rum Room

 

Net als vorig jaar opent Bacardi een pop-up shop in Antwerpen, waar je terecht kan voor unieke geschenkboxen. Vorig jaar was dan min of meer als lancering van Bacardi 8, dit jaar staan alle donkere premium rums in de schijnwerpers :

• Bacardi Añejo Cuatro (4y)
• Bacardi Reserva Ocho (8y)
• Bacardi Reserva Diez (10y)

Uiteraard gingen wij ook al eens een kijkje nemen in deze shop.

De houten geschenkdozen bevatten ook telkens één van de drie speciaal ontworpen kunstwerken van niemand minder dan Axel Daeseleire. De kunstwerken zijn geïnspireerd op de drie Bacardi bottelingen. In de doos zit één van de drie flessen en twee originele Bacardi tumblerglazen.

 

Verder bevat de doos ook nog een boekje met lekkere cocktailrecepten EN een waardebon voor twee cocktails, waarmee je kan gaan proeven in één van de deelnemende Antwerpse cocktailbars :

• Bar Zar, Pourbusstraat 8 (cocktail met Bacardi Añejo Cuatro)
• Dogma Cocktails, Wijngaardstraat 5 (cocktail met Bacardi Reserva Ocho)
• Bar Burbure, Vlaamse Kaai 41 (cocktail met Bacardi Reserva Diez)

Koop je deze doos als geschenk, dan ben je uiteraard niet verplicht de bon er laten in te zitten. Op die manier kan je een geschenk geven en tegelijk ook een geschenk voor jezelf eraan overhouden 😉.

 

 

Alle rums kunnen ook worden gedegusteerd in de pop-up. Bacardi Reserva Diez is nog maar pas op de markt, dus een perfecte gelegenheid om deze te komen proeven.

 

De Bacardi Pop-up kan je vinden in de Korte Gasthuisstraat 4-6 in Antwerpen. Nog tot 31 december, elke dag van 10 tot 18 uur. Alleen op Kerstdag is de shop gesloten. Op 21/12 komt Axel persoonlijk dozen signeren tussen 14 en 18 uur.

 

Kostprijs giftboxen : Cuatro 29,00 – Ocho 36,00 – Diez 52,00. Koop je de drie boxen samen dan krijg je een mooie korting en betaal je slechts 100,00 Euro.

 

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Food- en Whiskypairing met The Jane & The Dalmore

 

Twee jaar geleden was ik aanwezig op ‘The Dalmore 50’, een memorabele whiskytasting met Master Distiller en rasecht whisky-icoon Richard Paterson. Een event waar ik nog vaak aan terugdenk. Toen ik een uitnodiging kreeg voor een nieuw event met The Dalmore was mijn interesse onmiddellijk gewekt. Deze keer zou het een “food- & whiskypairing dinner” worden op een hoog niveau. En dat mag je vrij letterlijk nemen, want het ging door bij The Jane Table, een ‘private dining room’ op de 4e verdieping van het PAKT in Antwerpen. Op amper twee minuutjes wandelen van The Jane en vlak naast de daktuin waar alle kruiden voor The Jane worden gekweekt. De verwachtingen waren dus enorm hoog en die werden gelukkig ook helemaal ingelost.

Als drinksblogger had ik al vaker het geluk uitgenodigd te worden voor ‘food- & whiskypairing dinners’, dus ik wist vooraf dat dit zeker geen eenvoudige opdracht was voor de chef en de sommelier. Het heeft weinig zin om speciale of zeer oude bottelingen te gebruiken, maar je moet natuurlijk wel over de nodige kennis en creativiteit beschikken om tot een perfecte en volwaardige pairing te komen. En soms was dat heel creatief, denk vb. aan een groot wijnglas waarin je eerst een minuutje vin jaune laat ronddraaien, om daarna het glas met deze coating te gebruiken voor een borrel whisky, waardoor dit perfect aansluit bij het gerechtje.

Op deze manier zouden Chef Nick Bril en Sommelier Gianluca Di Taranto ons negen gangen lang verrassen met hun combinaties. Daarmee bedoel ik dus negen gangen met nog enkele waanzinnig lekkere oesterhapjes vooraf en ook nog ergens wat extra hapjes tussen de gangen door. In totaal een twaalftal perfect gedresseerde bordjes die ons verrasten met hun pure smaken en heerlijke aroma’s. De uitleg over de bijpassende whisky kregen we van Daryl Haldane van The Dalmore.

The Jane is uiteraard een zeer gekend restaurant, gewaardeerd met twee sterren in de Michelin-gids. Hun unieke locatie in de kapel van het voormalige militaire ziekenhuis in Berchem wordt aanzien als één van de mooiste restaurants van Europa, met als absolute blikvanger een gigantische kroonluchter van 800 kilo. Volgens Life Magazine is het zelfs het mooiste restaurant ter wereld. Maar uiteraard gaat het ons nog steeds om wat je op het bord en in je glas krijgt.

Als foodie heb ik al redelijk wat vergelijkingservaringen opgebouwd en ik kan alleen maar zeggen dat deze avond echt uitsteeg boven die twee sterren. Dit was subliem en het benaderde de zeldzame kwaliteit van gerechten die ik alleen nog maar heb geproefd in een restaurant met nog een extra ster erbij. Het grootste verschil met drie sterren zit ‘m naar mijn gevoel vooral in de sfeer en de beleving, want de gerechtjes komen heel sterk in de buurt. Waar het enige driesterren restaurant van ons land (Hof van Cleve) staat voor sereen tafelen, schotelt The Jane je in deze setting graag een stevige portie Rock ’n Roll voor. Zelfs een DJ-set tijdens of na het diner behoort tot de mogelijkheden. In een hoek naast de grote ‘diningtable’ staat immers een volledig uitgeruste discobar.

Denk vooral niet dat de cocktails in dit menu moesten onderdoen voor deze van high-end cocktailbars. Ik durf zelfs te stellen dat de ‘Japanese Old Fashioned with a 12y twist’ waarschijnlijk de lekkerste Old Fashioned was die ik tot vandaag heb mogen proeven.

Soms doet de stijl van de gerechten denken aan Nederlandse sterrenrestaurants, waar uiteraard ook Nick’s roots liggen. De manier waarop het gerechtje “We got burnt” werd gepresenteerd, wat een herinnering is aan de brand die de keuken van The Jane verwoeste in maart 2019, doet zeker denken aan de typische signature gerechtjes die je ook wel eens krijgt in Nederlandse sterrenzaken.

Volgens Nick proberen ze met ‘The Jane Table’ een stevig stapje verder te gaan dan in hun restaurant. Momenteel beheert hij meerdere keukens op meerdere culinaire niveaus en probeert daar telkens het uiterste uit te halen binnen dat specifieke segment. Deze voormalige souschef uit Oud Sluis is tegenwoordig zowel Chef, DJ als culinair ondernemer en roert in de potten van volgende keukens :

• Hotel-Restaurant August
• The Upper Room Bar, het iets toegankelijkere broertje van The Jane, waar je kan plaatsnemen aan een grote rechthoekige bar.
• The Jane, topgastronomie met twee sterren
• The Jane Table, een unieke ervaring voor een select gezelschap van maximaal 12 personen.

Uniek was deze ervaring in elk geval. De hele avond hadden we Nick, Gianluca en nog enkele leden van hun equipe exclusief ter onze beschikking, terwijl op hetzelfde ogenblik toch ook The Jane helemaal vol zat. Een luxe die je zelden zal ervaren in een restaurant. Nick kan duidelijk rekenen op uitstekende keukenteams.

Ik deel graag het menu van deze unieke avond. De exacte pairing met de dranken is een beetje mistig geworden in ons geheugen omdat we zo intens zaten te genieten. Ik heb nog even gepolst bij Bert, maar hij had exact hetzelfde probleem 😉

Geloof me vrij, dit was zonder enige twijfel de beste food- & whiskypairing die ik tot op heden heb geproefd.
 
De bordjes of zoals The Jane ze noemt ‘jane’s table flavours’ :

• perle blanche (2)
• maatje, taramasalata, mary v
• we got burnt (burnt sea bass, marinated japanese style and cured with burnt onion powder, fresh acidic gel from barbecued onions and lemons, dashi toasted Kombu with smoked bonito and toasted hay, oil of burned onions, smoked crème fraîche Pearls
• foie gras, gerookte oosterscheldepaling, granny smith
• unagi donbun
• rouget, langoustine, sardijnse artisjok, fideuà, suquet
• noordzeetarbot, koningskrab, groene asperge, whisky-aged vin jaune
• europese kreeft, gerookte bietjes, royal belgian caviar, dashi
• steenvoortse duif, arabica, maïs
• three ages of comté
• azalea, hazelnoot, amandel

De bijpassende dranken, geserveerd door Gianluca :

• 2014 rosé, bénédicte ruppert-leroy
• cigar malt reserve, cigar malt reserve + speyside glenlivet water, nv silver, enter sake
• The Dalmore 12y, Japanese Old Fashioned with a 12y twist
• The Dalmore 15y, The Dalmore 15y + mary v, The Dalmore 15y w Vin Jaune 2011 by Stéphane Tissot
• King Alexander III exposed in Champagne glass, King Alexander III exposed in burgundy glass
• Portwood Reserve, a dalmore-and-pakt-infused sazerac
• King Alexander III, 1988 vecchio samperi, marco de bartoli, 1988 terrantez, d’oliveiras
• King Alexander III, 2011 d’alceo, casetello dei rampolla
• Koffie

Met dank aan The Dalmore, The Nectar en The Jane voor deze fantastische culinaire ervaring.

Alle foto’s bij dit artikel werden genomen door de fotograaf van The Nectar.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Dominique Persoone maakt paaseitjes voor Zacapa Rum

 

Tijdens de paasperiode komen er sowieso paaseitjes in huis. Ik ben geen grote chocoholic, maar zo’n mini-paaseitje bij de koffie kan ik best wel appreciëren. En als ik dan hoor dat niemand minder dan Dominique Persoone van The Chocolate Line een doosje met paaseitjes op de markt brengt voor Zacapa rum, dan is mijn interesse gewekt.

Vorig jaar maakte Dominique al een eerste keer pralines voor Zacapa rum dus hij is ook op dit vlak zeker niet aan zijn proefstuk toe. Deze exclusieve paaseitjes zijn opnieuw een perfecte pairing met een glas van deze uitstekende rum uit Guatemala.
Ook niet onbelangrijk voor wie minder suiker wenst te eten. De bean-to-bar chocolade die gebruikt werd voor de omhulling van deze eitjes heeft een cacaopercentage van 72%. Een mooie bittere combinatie met een exotische, frisse en zure vulling van o.a. abrikoos en dragon. Opgelet, in de vulling zit wel nog een beetje suiker.

Bij voorkeur te degusteren met een glaasje Zacapa 23 rum, een blend van rums met een ouderdom van 6 tot 23 jaar. Graag iets zoeter ? Probeer dan een eenvoudige Zacapa Old Fashioned met wat suikersiroop en orange bitters. Wil je liever het zuurtje nog wat doortrekken, maak er dan een Daiquiri van met wat suikersiroop en citroensap.
Experimenteer naar hartenlust want Zacapa is een rum die zich uitstekend leent voor een brede keuze aan cocktails. Wij proefden beide varianten met deze paaseitjes en het bleef telkens een schitterende pairing.

Waar te vinden ?
In een aantal drankenspeciaalzaken krijg je momenteel gratis een doosje paaseitjes aangeboden bij aankoop van een fles Zacapa 23 rum. (vb. Huis Verloo, Tasttoe, … )

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Over bartenders en cocktailbars

Dankzij de Gin & Tonic rage zijn er nu veel meer mensen die interesse tonen in lekkere cocktails en er af en toe in een horecazaak eentje bestellen… of sterker nog, er thuis zelf eentje maken. Ik probeer daarbij te helpen door niet alleen lekkere recepten te delen, maar ook verslagen van mijn ervaringen in cocktailbars. Soms krijg ik wel eens de vraag wat nu echt de meerwaarde is om van een cocktail te gaan genieten in een horecazaak of in een echte cocktailbar… als je dat evengoed ook thuis kan doen. Uiteraard gaat het dan om vakmanschap. Een professionele bartender zal met veel vakkennis trachten om elke keer opnieuw een zo perfect mogelijke cocktail af te leveren. En liefst met een consistente kwaliteit. Als je 3x dezelfde cocktail besteld in een cocktailbar moet die eigenlijk ook 3x exact hetzelfde smaken. Zelfs tijdens een drukker moment.

Soms verwijs ik in mijn artikels naar wat ik noem “top” cocktailbars, bars die er voor mij overduidelijk bovenuit steken in kwaliteit. Waarin zit dat verschil dan nog met andere bars? Onlangs besloot ik om, na een avond presentaties te geven voor ondernemers, toch nog even langs Antwerpen te rijden om enkele cocktails te proeven van een “guest-bartender” uit een zeer bekende Amerikaanse cocktailbar. De klok was al middernacht voorbij toen ik een gesprek over dit onderwerp had met bartender Stef Michiels (hoofd-barman van Bar Burbure, occasioneel ook wel eens terug te vinden achter de bar op de boot van Gert Verhulst).

Ik proefde een cocktail, gemaakt door Gregory Buda van The Dead Rabbit NYC en het antwoord werd helemaal duidelijk. Je kan een cocktail proeven in een doorsnee brasserie en die kan best prima zijn. Proef dezelfde cocktail, gemaakt door een top-bartender en het verschil is duidelijk merkbaar. De balans tussen de verschillende smaken (zoet, zuur en bitter) zal in dat geval absoluut perfect zijn. Niet gewoon “correct” of “goed”, maar echt perfect. Het vakmanschap van zo’n bartender vergt uiteraard heel wat ervaring, maar door te proeven en bij te sturen tijdens de bereiding zorgen ze ervoor dat die balans echt elke keer knal erop zit. De “Whisky Smash a la Terrington” met Maker’s Mark, tinctuur van dragon, citroensorbet en munt was zeer verfrissend en had die 100% perfecte balans die ikzelf als hobby-barman thuis wellicht zelden kan bereiken.

Een doorsnee horecazaak of cocktailbar zal zich vaak beperken tot klassieke cocktails, klaargemaakt met budgetvriendelijke spirits. Je zal er cocktails terugvinden met bekende namen zoals de Negroni, Cosmopolitan, Piña Colada, Mojito en Old Fashioned. Uiteraard is hier absoluut niets mis mee en wanneer de gekozen cocktails ook nog passen bij de sfeer van de bar kan je daar zeker een hele fijne avond beleven. In de betere cocktailbars leggen ze de lat bewust een flink stuk hoger en gaan bartenders eindeloos variëren op die klassieke recepten. Ze laten zich hooguit inspireren door die originele recepten om dan verder te experimenteren met vaak duurdere en zeer smaakvolle merken van spirits, maar ook met huisgemaakte siropen, sappen, bitters, cordials en tincturen. Ik noem deze bartenders niet voor niets “liquid chefs”. Het lijkt op koken op hoog niveau, zoals ze doen in een sterrenrestaurant, maar dan met vloeibare ingrediënten.

Vakmanschap zit ook in durven. Durven ongewone combinaties uitproberen en durven de klant uitdagen om ook eens iets nieuws of ongewoons te proberen. Ik was onder de indruk van de “Black Whisper”, een creatie van Stef als variatie op een Bramble (=klassiek recept met gin, braambeslikeur en limoen). Deze cocktail was gemaakt met Maker’s Mark, huisgemaakte braambessenlikeur en Dom Bénédictine, waardoor je een combinatie krijgt van zoet en kruidig. Dat is een duo dat je eigenlijk minder vaak tegenkomt in cocktails en waar je na de eerste slok over gaat nadenken. Want het werkt en het is verdomd lekker. Gedurfde cocktails zal je zelden terugvinden in gewone horecazaken, maar zijn vaak het staalkaartje van de betere cocktailbar. Hiermee bewijzen ze immers hun expertise en gedegen vakkennis.

Te vaak kreeg ik in brasseries of pop-up cocktailbars drankjes die echt veel te zoet, veel te bitter of veel te zuur waren (eentje van twee jaar geleden herinner ik me nog zeer levendig en dat was zelfs in een volwaardige cocktailbar). Dat is zonde, want door gewoon de exacte hoeveelheden van het recept te respecteren kom je steeds tot eenzelfde resultaat wat normaal gezien nooit “te” is. Ik ben dus zeker ook geen fan van “free pouring”, maar zie liever netjes afgemeten spirits in de shaker of mengbeker terecht komen. Hetzelfde voor Gin & Tonics (of zelfs Negroni’s) waar bijna een hele plantenbak aan garnituur in steekt. Garnituur is garnituur en mag de smaak of het aroma niet compleet omver blazen. Een reeds aanwezig aroma lichtjes in de verf zetten is meer dan voldoende.

Mijn presentaties eerder die avond gingen over netwerken. Relaties bouwen met andere ondernemers om op die manier een positief resultaat te bereiken voor je bedrijf. Vlak voor ik naar huis vertrok kwamen we toevallig te weten dat de bartender waar ik het voorbije jaar al zoveel gesprekken mee had over de kunst van het cocktails bereiden… familie is van een vroegere zakenpartner. It’s a small world after all… Cheers!

Solera Jam Bartender Event met Santa Teresa Rum

Zo heel af en toe kom je als cocktailblogger wel eens terecht op events die net dat tikkeltje meer hebben. Dat was zeker het geval op het event van Bacardi-Martini Belgium, waar een selectie van Belgische bartenders mocht kennis maken met Santa Teresa Premium Rum. Samen met nog enkele bloggers mocht ik mee komen proeven.

Om met de deur in huis te vallen, Santa Teresa 1796 is echt geen doorsnee rum. In vergelijking met zowat alle andere rums die ik al heb geproefd is hij een stuk droger. Minder chocolade en meer koffie. Ook wat noten en overrijpe banaan. Hierdoor leent deze rum zich natuurlijk ook voor ‘andere’ cocktailrecepten dan dewelke je normaal gezien gebruikt voor cocktails met rum. Een lekkere ontdekking. Deze rum uit de Caraïben wordt gemaakt volgens het Solera-systeem, wat we vooral kennen uit de sherry-productie, maar wat in een aangepaste vorm ook toegepast wordt voor vb. Glenfiddich 15y whisky. Door oude en jongere spirit te mengen en de vaten nooit helemaal leeg te maken, verkrijg je steeds een constante kwaliteit. Voor deze botteling worden meerdere rumsoorten gebruikt tussen 4 en 35 jaar oud.

De Haciënda Santa Teresa werd gebouwd in 1796 en was tevens de locatie waar Simon Bolivar de verklaring ondertekende om slavernij af te schaffen in Latijns Amerika. In 1885 werd de familie Vollmer eigenaar van de haciënda en startte met de stokerij. Het was de allereerste vergunde stokerij in Venezuela en is tot vandaag nog steeds een onafhankelijk familiebedrijf. Hun ‘single estate’ rum is intussen verkrijgbaar in 30 landen en wordt volledig geproduceerd op hun eigen domein, van het kweken van het suikerriet tot de rijping op eiken vaten. Santa Teresa 1796 werd gecreëerd in 1996 om de tweehonderdste verjaardag te vieren van de haciënda.

Maar terug naar het event. Bij aankomst in de Antwerpse Absintbar stonden brand ambassadors Marc Colfs en Yves Van der Auwera onze eerste drankjes reeds te shaken achter de imposante bar. Een Daiquiri 2.5 (Santa Teresa 1796, limoen, Pierre Ferrand Orange Curaçao, Banaanlikeur en suikersiroop) gaf ons een eerste idee van wat we konden verwachten. Uiteraard had het team ook gezorgd voor een echte ‘star’-tender die al wat meer ervaring had met deze rum, Geoff Robinson van Satan’s Whiskers (Londen). Na het proeven van een borreltje pure rum volgden nog een heerlijke ‘Mano Derecha’ en een iets lichtere ‘Caracas Cobbler’. Hierna was het de beurt aan de aanwezige bartenders om zelf achter de bar plaats te nemen en er lekker op los te experimenteren.

Ik had ook een heel fijn gesprek met Sofia Vollmer, een nichtje van Alberto Vollmer, eigenaar van Santa Teresa, die haar familiebedrijf mocht vertegenwoordigen tijdens dit event. Ze deelde enkele mooie herinneringen uit haar kindertijd in de stokerij, en sprak met passie over de Santa Teresa 1796.

Na een lekkere maaltijd in Brasserie Appelmans trokken we verder richting Zuid, waar we nog twee cocktailbars zouden bezoeken. Beide bars hadden voor deze unieke gelegenheid een kaart samengesteld met cocktails op basis van Santa Teresa 1796.
Eerst was Belroy’s Bijou aan de beurt, waar Dieter en Dries het dynamische duo achter de bar vormden. Op de kaart een “Marc-Qui-Rit” met rum, maraschino, absint, ananas en limoen en de “El Consejo”, een Old Fashioned twist met honing en Dry Curaçao. Ik proefde de derde cocktail “Teresa’s Cooler”, een lekker frisse highball met rum, citroengras cordial en kokoswater.

Hierna ging onze ontdekkingstocht verder richting Bar Zar. Enkele weken geleden werd deze bar helemaal heringericht in een Tiki-decor. Midden in de bar staat zelfs als blikvanger een groot aquarium met echte Piranha’s. Zeer geslaagde transformatie. Wanneer je rondkijkt in deze zeer ruime cocktailbar blijf je gewoon leuke details ontdekken.

In een Tiki-bar wordt er uiteraard heel veel gewerkt met rum, dus Max en Bruno moesten hier hun allerbeste voetje voor zetten. Op de kaart een “Rum Old Fashioned”, een “Blood & Sand” en een heerlijke “Don Special Daiquiri” Tiki-cocktail die door de passievrucht wat leek op een Pornstar Martini, maar veel lekkerder was. In vergelijking met het originele recept was de agavesiroop vervangen door honing en werden ook Angostura-bitters toegevoegd voor wat meer kruidigheid. Heerlijke cocktail!

Na middernacht keerde ik terug naar mijn hotelkamer (veiligheid voor alles!), waar ik nog een mooi geschenk aantrof : Een houten kistje met een fles Santa Teresa 1796. We gaan dus zelf ook nog wat verder experimenteren met deze bijzondere rum.

Met dank aan Marc, Yves, Liesbet, Luc en de rest van het Bacardi-Martini Belgium team voor de uitnodiging. Het was een leuke, lekkere en zeer geslaagde ontdekking van een heerlijke rum die ik persoonlijk nog niet kende.

Op onze Facebook pagina kan je een fotoalbum terugvinden met nog wat meer hoogtepunten van dit event.

SOHO Antwerpen opent cocktailbar op eerste verdieping

SOHO is een vrij bekende wijnbar op de Marnixplaats in Antwerpen. Je kon er al terecht voor een glas wijn of een stevige whisky, aangevuld met een mooie keuze aan zuiderse tapas. De eigenaars zagen nog een extra opportuniteit die vanaf nu ook zal worden ingevuld: Voortaan kan je op donderdag, vrijdag en zaterdagavond ook terecht in de gloednieuwe cocktailbar op de eerste verdieping. Aangepaste muziek wordt voorzien door de vaste huis-DJ.

Wij gingen alvast een kijkje nemen tijdens de pre-opening. De bar oogt heel mooi en heeft een stijlvolle look die refereert naar de jaren 50 en 60. Op de kaart staan momenteel vooral klassieke cocktails, waarvoor ze hulp kregen van een andere gerenommeerde bar. Barman Ralph Sanchez is geen onbekend gezicht, want hij stond al vaker achter de bar in pop-ups en tijdens zomerevents. Ik verwacht hier niet echt innovatieve of vergezochte cocktails, maar wel oerdegelijke klassiekers die volgens de vertrouwde recepten worden bereid.

Naar ons gevoel mikt men hier niet op het typische publiek van de betere cocktailbars, maar wil men vooral de bezoekers van de wijnbar warm maken om ook eens een lekkere cocktail te proberen. Zulke initiatieven kunnen we uiteraard alleen maar toejuichen. Tenslotte is het ook de missie van onze blog om meer mensen zin te doen krijgen in cocktails. En net zoals Bruut in Hasselt mikt op de shoppers in de winkelstraat zal ook deze bar beslist zijn publiek vinden.

De Marnixplaats is momenteel nog één grote werf, maar ik kan me voorstellen dat zodra dit plein terug heraangelegd is, dit beslist een leuke plaats zal zijn om rustig van een aperitief of digestief te genieten.

Tasting The Balvenie + Kaasaffineurs Van Tricht

The Balvenie is eigenlijk al vele jaren mijn favoriete Schotse whisky. Waarom is moeilijk uit te leggen, maar mijn persoonlijke favoriete smaak gaat toch steeds in de richting van Dufftown, het hart van Speyside waar tamelijk zachte whisky wordt gemaakt. Dit in tegenstelling tot vb. Islay, waar voornamelijk zware turfhoudende whisky wordt gestookt. Toen ik vorig jaar in oktober de selectie mocht maken voor de abonnees van Savourist heb ik ook de DoubleWood 17y geselecteerd omdat ik die ook echt ideaal vind voor een tasting. Het is een fles die de meeste mensen waarschijnlijk niet snel kopen voor thuis, maar het verschil met de 12 jaar oude variant is opmerkelijk. Mijn persoonlijke favorieten om gewoon ’s avonds eens een lekker glas te drinken zijn de DoubleWood 12y en de Caribbean Cask. 

Maandagavond reed ik dus nog eens richting Antwerpen, waar gastheer Jurgen Lijcops en Brand Manager François Coens ons meenamen in het verhaal van The Balvenie tijdens een schitterende proeverij in een volgeboekte Bar Burbure.

In de zomer van 2002 stond ik voor de poort van The Balvenie die toen helaas gesloten was, maar ook vandaag geraak je er niet zomaar binnen. Er zijn slechts twee rondleidingen per dag en die zijn reeds maanden vooraf volgeboekt. Als troost kan je wel een paar honderd meter verderop de stokerij van Glenfiddich bezoeken (van dezelfde eigenaar), waar de hele dag door meerdere rondleidingen tegelijk bezig zijn.

The Balvenie heeft eigenlijk twee soorten whisky : Single Barrels die een standaard rijping kregen op eiken ex-bourbon vaten en DoubleWoods, die na de eerste rijping nog een extra narijping kregen op een ander vat om extra smaken en aroma’s toe te voegen. Beide soorten kwamen ruim aan bod tijdens deze tasting.

Achtereenvolgens proefden we :

• The Balvenie Single Barrel 12y
• The Balvenie DoubleWood 12y (narijping in sherryvat)
• The Balvenie Caribbean Cask 14y (narijping in rumvat)
• The Balvenie DoubleWood 17y (narijping in sherryvat)
• The Balvenie Portwood 21y (narijping in portovat)
• The Balvenie Single Barrel 25y
• The Balvenie Single Barrel 30y

Bij de eerste vier whisky’s werd telkens ook een aangepaste kaas geserveerd door Kaasaffineurs Van Tricht, een bekende naam in Antwerpen maar zeker ook bekend van de kaasplankjes op de menukaarten van de betere restaurants. Bij de Portwood kregen we vervolgens nog twee meer ‘lopende’ kazen die er ook echt perfect bij pasten. De twee laatste Single Barrel whisky’s werden zonder kaas geserveerd, omdat deze toch wel van een dusdanig hoge kwaliteit waren dat we ze absoluut zo puur mogelijk moesten degusteren.

Kaasaffineurs Van Tricht is geen kaasmaker, maar ze kopen hun kazen wel zo vers mogelijk om ze dan zelf te rijpen in hun 8 afzonderlijke rijpingscellen in de vroegere stadsbrouwerij van De Koninck. De kazen worden ingedeeld volgens hun rijpingsvoorwaarden, zodat elke cel volledig kan afgesteld worden op het type kaas. Hierdoor krijgt elke kaas de specifieke zorg en rijping die hij nodig heeft.
Alweer een schitterende proeverij en een fijne avond met gelijkgezinde spirit-liefhebbers. Het niveau van deze tasting was alweer zeer hoog en we hebben er ontzettend van genoten. 

Stijlvolle geschenktips : Forest samplebox bij Bar Burbure

Als de foodbloggende wederhelft een weekendje Antwerpen wil om een artikel te schrijven over “Winter in Antwerpen” en Jurgen Lijcops van Bar Burbure maakt ons waterachtig met foto’s van nieuwe wintercocktails, dan is het tijd om nog eens inspiratie op te doen. Met dank aan alle medewerkers van Bar Burbure en The Glorious voor de zeer warme ontvangst. Niet alleen wij hebben heel erg genoten van dit weekend, ook onze dochter heeft enkele onvergetelijke momenten meegemaakt waarover ze zelfs op school heeft mogen vertellen. Het volledige verslag van de kerstmarkt met het reuzenrad, het uitgebreide aperitief bij Bar Barbure en het heerlijke diner met overnachting bij The Glorious lees je op onze zusterblog Tineke’s Cucina, maar ik kan het natuurlijk niet laten om het ook even te hebben over alweer een onvergetelijke avond met zalige cocktails.

Deze keer proefden we enkele cocktails van de Green Club Card, maar ook enkele gloednieuwe wintercocktails. Zoals ik vermeldde na ons vorige bezoek is de Green Club Card een cocktail-pairing menu voor echte cocktailliefhebbers. Deze cocktails op basis van exclusieve spirits zijn veel meer dan zomaar een lekker aperitief of digestief, elke cocktail op deze kaart is een echte beleving, een prikkeling voor alle zintuigen.

Bij sommige combinaties merk je zeer duidelijk de culinaire achtergrond van Jurgen, die een verleden heeft als top-sommelier in de betere restaurants. In die functie moest hij natuurlijk ook voortdurend de juiste wijnen combineren met de juiste gerechten. Dat merk je dan ook op de Green Club Card, waar soms echt verrassende combinaties gemaakt worden. Probeer vb. “Sir David”, een Manhattan op basis van Balvenie 25y Single Barrel, Forest vermout, rye whiskey en maraschino likeur. Dit glas komt in combinatie met een bordje tonijnsneetjes met een dressing van dashi en vers geraspte sinaasappelzeste. Een combinatie waar ik zelf nooit zou opkomen, maar ongelofelijk lekker. Het hapje geeft een extra duwtje aan de cocktail, de cocktail vervolmaakt het hapje.

Ook deze keer ging de avond in crescendo. We zijn gestart met een “Bisquet Old Fashioned by Eximo” van de nieuwe Facundo winterkaart, die volgens mijn persoonlijke smaak echt “knal erop” zat. Een zalige Rum Old Fashioned met Bacardi Facundo Eximo 10y, die ook visueel heel erg mooi was met een groot blok helder ijs met het logo van Bar Burbure. Daarna kozen we resoluut voor de Green Club Card met cocktails op basis van exclusieve spirits zoals Michter’s Bourbon 10y als basis voor een “Truffle Old Fashioned”, met een toastje met geschaafde truffel en enkele druppels van een 75 jaar oude balsamico. Een echte smaakbom. Zeer lekkere cocktail, maar als echte Old Fashioned liefhebber vond ik de Facundo-versie eigenlijk net een tikkeltje beter. Die mag wat mij betreft gerust op de kaart blijven !

Aan de overzijde van de tafel verschenen enkele cocktails die ook perfect in de smaak vielen bij mijn wederhelft. Haar voorkeur voor de iets zuurdere cocktails werd perfect gekoppeld aan onder meer een “Hemingway Neo Daiquiri” (met Facundo Neo) en een “Margarita de la Botella”, geserveerd in een origineel Patròn-flesje.

We eindigden ons bezoek met een echte climax, de “Sazerac from outer space” op basis van Remy Martin Centaure de Diamant, geserveerd met Impérial Heritage Oscietra kaviaar. Ben je een echte cocktailliefhebber en wil je slechts één drankje bestellen om echt intens van te genieten, dit is ‘m. Door deze zeer exclusieve spirit kost deze cocktail uiteraard wel wat meer, maar dit is waanzinnig lekker !

Voor onder de kerstboom heeft Jurgen mooie geschenkdoosjes klaargemaakt met tubes van zijn verschillende Forest spirits. Ideaal om alles eens rustig te kunnen proeven en daarna de flessen aan te schaffen die je het best bevallen. Deze giftbox is verkrijgbaar bij Bar Burbure, op de hoek van de Burburestraat en de Vlaamse Kaai op het Antwerpse Zuid. Het perfecte excuus want terwijl je dit kadootje gaat aanschaffen, kan je ineens ook van een heerlijke cocktail genieten !

Beefeater MIXLDN 2017 Global Cocktail Competition - Belgian finals



Quote uit Lazy Monday, omdat ik het zelf niet mooier kan zeggen “Ieder zichzelf respecterend drankenmerk heeft tegenwoordig zijn eigen cocktailwedstrijd”. Voor een overzicht van de belangrijkste wedstrijden kan je terecht in de nieuwste editie van dit magazine. Meestal is er in de deelnemende landen een voorselectie en een nationale finaledag, waarna alle winnaars doorstromen naar de wereldwijde finale. Ook het oer-Engelse Beefeater Gin hanteert deze formule en afgelopen maandag ging in Anderlecht de Belgische finale door van de Beefeater MIXLDN Global Competition 2017.

Tot mijn verbazing werd ik deze keer niet alleen uitgenodigd om deze finale ter plaatse te komen bekijken, maar mocht ik ook zetelen in de jury naast Sumaiyah ‘Sim’ Connolly, internationale merkambassadeur van Beefeater en Charlotte ‘Charly’ De Fevere, bartender in L’Apereau te Blankenberge en Belgische winnares van vorige editie, MIXLDN 2016.

Voor deze editie kregen de kandidaten als opdracht om hun cocktail zoveel mogelijk te linken met hun stad of regio. Deze stad mochten ze vrij kiezen en kon vb. de stad van hun bar zijn of hun eigen geboortedorp… alles mocht, maar de link moest overduidelijk aanwezig zijn in de cocktail en in de ingrediënten. Zo was er vb. een kandidaat die koos voor de Seefhoek, een bekende Antwerpse volksbuurt.

Ik heb natuurlijk al vaker cocktailwedstrijden meegemaakt om er blogartikels over te schrijven en ik test en beoordeel zelf ook wekelijks cocktails en spirits. Maar het was mijn eerste keer dat ik daadwerkelijk als jurylid cocktails van professionele bartenders moest beoordelen. De score werd verdeeld over meerdere aandachtspunten, maar we gingen toch vooral op zoek naar die ene cocktail die het meest kans zou maken op de internationale finale. De cocktail moest perfect opgebouwd zijn rond Beefeater London Dry Gin of Beefeater 24. De bartender moest perfect kunnen aantonen waarom hij koos voor de ene of de andere variant. De cocktail moest zodanig passen bij de Beefeater gin, zodat deze niet zomaar kon ingeruild worden voor een ander merk. Er moest dus voldoende rekening worden gehouden met alle smaken en aroma’s die eigen zijn aan de gekozen Beefeater botteling.

De uiteindelijke winnaar werd Julian Kappert, hoofdbarman van Mercado in Antwerpen. Zijn Fizz d’Anvers had een overduidelijke link met de stad Antwerpen en de cocktail was verfrissend en perfect in balans. De cocktail werd afgetopt met Triple d’Anvers van De Koninck. Het bijzondere ingrediënt was een zelfgemaakte kruidige tinctuur op basis van Beefeater 24. Een tinctuur is een alcoholische oplossing, waarbij meestal kruiden en harsen worden opgelost in een zuivere alcohol, maar hier koos Julian voor Beefeater 24 als alcohol.

Toch ook nog een persoonlijke appreciatie voor de twee kandidaten die hun cocktails gelinkt hadden aan een streekgerecht, waarvoor hun stad bekend stond. Zo was er bijvoorbeeld een cocktail geïnspireerd op Luikse Balletjes. Ik vond dit een mooie insteek en het is zeker niet evident om dit te vertalen naar een cocktailrecept.

FIZZ D’ANVERS

Ingrediënten
Beefeater London Dry
30 ml Pompelmoessap
20 ml citroensap
20 ml suikersiroop
10 ml eiwit
12 dashes tinctuur
50 ml De Koninck Triple d’Anvers (bier)

Versiering
½ gedroogd pompelmoesschijfje
1 kaneelstokje
1 stuk sinaasappelzeste
1 blaadje citroenverbena
3 druppels van de zelfgemaakte tinctuur

Bereiding
Alle ingrediënten met uitzondering van het bier gaan in een shaker met ijs. Krachtig shaken. Serveer over ijs in een highball glas. Aftoppen met Triple d’Anvers. Versieren.

Herfstcocktails bij Bar Burbure

Wanneer je een cocktailbar uitbaat op een kwalitatief niveau kan je natuurlijk niet het hele jaar rond dezelfde cocktailkaart aanbieden. De meeste toppers wisselen elk seizoen van aanbod en net als de chefs in de betere restaurants laten ze hun aanbod zoveel mogelijk aansluiten bij de seizoenen. De herfst deed zijn intrede, het ideale moment om nog eens een kaart te gaan bekijken en te proeven van enkele lekkere cocktails. Zaterdagavond reden we naar het Antwerpse “Zuid” om de nieuwe cocktailkaart van Bar-Burbure te testen.

Die kaart bestaat eigenlijk uit drie delen, aangevuld met enkele mocktails. Daarnaast is er ook een zeer uitgebreide keuze aan zorgvuldig geselecteerde spirits, Champagne en zelfs een authentiek biertje. De eerste twee delen van het drieluik vormen de “normale” cocktailkaart die op alle tafels ligt, hierin staan de Classic cocktails en de Signature cocktails. Daarnaast is er ook nog de Green Club Card, een kaart op een hoger niveau waar je als doorwinterde cocktailliefhebber kan naar vragen en die alleen cocktails bevat op basis van bijzondere en exclusieve spirits. Deze cocktails zijn dan ook nog eens gepaired met een lekker bijpassend hapje.

Het spreekt voor zich dat het samenstellen van zo’n kaart heel wat meer kennis en vakkundigheid vereist dan een doorsnee Cosmopolitan of Whisky Sour. Uitbater Jurgen Lijcops heeft dan ook heel wat jaren ervaring achter de kiezen als topsommelier, producent van gins en vermouts en zelfs uitbater van een restaurant met Michelin-ster. Een week geleden had ik over dit onderwerp een gesprek met Jef Berben, een andere top-bartender met vele jaren ervaring. Samen waren we het erover eens dat cocktails op dit hoge niveau eigenlijk een volwaardige culinaire ervaring zijn en dat bartenders die de skills bezitten om op dit niveau cocktailrecepten te kunnen creëren eigenlijk ‘liquid chefs’ zijn. Het is zeker één van de bestaansredenen van deze blog om dit verhaal bekend te maken. Een kwaliteitscocktail bereiden is echt zoveel meer dan gewoon enkele flesjes samen gieten in een glas met ijs.

Maar we kwamen uiteraard naar Antwerpen om te proeven. De ‘Classic Cocktails’ mochten we overslaan en we gingen dadelijk van start met twee cocktails uit de ‘Signature’ reeks : Ik koos voor een stevige Miami Prisoner (Woodford Rye, Plantation Dark rum, pompelmoes en vlierbloesem), aan de overzijde van de tafel verscheen een bijzonder elegante La Belle Hélène (Peer, Hierbas de las Dunas, Forest vermouth white, vanille-extract en Premier Cru Champagne). Fris, kruidig en vol ‘herfstsmaken’.

Uiteraard stond ik te popelen om ook enkele cocktails van de Green Club Card te proeven. Ik proefde de Dutch Monument (Old Fashioned op basis van Notaris Jenever 1988, Calvados Lemorton 10y en Dom. Guy Roulot Poire William, gecombineerd met een overheerlijk appel- en amandeltaartje) en om af te sluiten een onwaarschijnlijk geslaagde interpretatie van de Blood & Sand (Benromach 35y, Forest Vermouth Red, Cherry Heering, sinaasappel, geserveerd met ‘kumquat/sinaas’ macarons van Joost Arijs).  Aan de overkant verscheen nog een lekker verfrissende en lichte Cosmic Joke mocktail (mandarijntjes, peer en kokoswater).

Bar Burbure bewees nogmaals dat ze op vlak van cocktails in ons land op het hoogste niveau kunnen meespelen. Als je weet dat deze bar zelfs nog geen anderhalf jaar bestaat is dit echt een mooie prestatie. Ik kan alleen maar besluiten dat dit weer een topavond was en dat ik heel benieuwd blijf naar hoe deze bar in de volgende jaren verder zal evolueren.

Meer en grotere foto's kan je vinden op onze Facebookpagina. 

Launchevent Bulleit Bourbon 10 years met Tom Bulleit

In Schotland vinden we gerijpte whisky’s die vele jaren op eiken vaten hebben liggen rusten. In Amerika lijkt dat niet zo’n prioriteit te zijn. Mogelijk onder invloed van de roemrijke Moonshine traditie, waar ongerijpte spirit steeds zo snel mogelijk werd verhandeld. Een whisk(e)y mag die benaming dragen wanneer de spirit minstens 3 jaar op een eiken vat heeft gerijpt. De meeste Amerikaanse whiskeys zijn dan ook niet ouder. Het is eigenlijk een redelijk recent gegeven dat ook Amerikaanse whiskystokers flessen op de markt brengen die ouder zijn.

Maandagavond was ik aanwezig op een lanceringsevent in Smoky Jo’s Cantina, waar Tom Bulleit zelf zijn 10 jaar gerijpte Bourbon kwam voorstellen. Naast de “gewone” Bourbon en de Rye whiskeys is dit de derde fles waarop zijn familienaam prijkt. Deze “10 year old” whiskey werd in Amerika op de markt gebracht in 2013, maar zal vanaf deze zomer wereldwijd beschikbaar komen.

Bourbon is Amerikaanse whiskey, gestookt uit minstens 51% maïs. In het geval van Bulleit is dat een flink stuk hoger met maar liefst 68% maïs, 28% rogge (wat veel is voor een bourbon) en 4% gemoute gerst. Deze ‘10y’ Bourbon heeft exact hetzelfde ‘high rye’ recept wat we reeds kennen, maar smaakt uiteraard anders door minstens 10 jaar rijping op gebrande eiken vaten. Er kan dus ook whiskey inzitten die 11 of 12 jaar oud is, maar de leeftijd op het label slaat steeds op het jongste vat.

De Bourbon kreeg door de rijping een donkerbruine kleur met rood-oranje-achtige tinten en begint met aroma’s van rijke, geroosterde eik, een vleugje vanille en gedroogd fruit. De afdronk is off-dry met gedroogde specerijen, karamel en tonen van gedroogd fruit. De flessen werden afgevuld op 45,6% alcohol.

Tom Bulleit is de oprichter van Bulleit Distilling Co. en baseerde zijn Bourbon op een oud recept van zijn over-overgrootvader Augustus Bulleit die een ‘high rye’ whiskey maakte tussen 1830 en 1850. Vandaag is Bulleit één van de snelst groeiende whiskey merken in Amerika.

Tijdens het event gaf Tom heel wat uitleg over deze nieuwe botteling en hij bleef daarna ook de hele avond aanwezig om op vragen te antwoorden. Tom bleek trouwens een zeer aimabele man te zijn met een enorm gevoel voor humor.
De cocktails en hapjes tijdens het event werden verzorgd door het team van de nabij gelegen “Black Smoke” rooftop bar & BBQ Restaurant.

Meer foto's kan je vinden op onze Facebook pagina.

Piazza Gaspare – La piazza dell’aperitivo

Het nadeel van pop-up’s is dat ze per definitie tijdelijk zijn waardoor ik vaak moeite heb om er te geraken. Zo ben ik er jammer genoeg niet in geslaagd om de Caffè Torino pop-up van Martini te bezoeken. Ik was dan ook heel blij te horen dat ook Campari een nieuwe zuiderse pop-up zou openen in Antwerpen, waar ze bovendien echt wel wat denkwerk hadden in gestoken. Woensdagavond reden we vol goede moed doorheen de avondspits richting Antwerpen voor de pré-opening. De moed zakte echter snel in onze schoenen want uiteindelijk kwamen we meer dan een uur te laat op onze bestemming door de moordende avondfiles en, ik verzin dit niet, een zeer groot schip wat tergend traag voor ons moest passeren aan het ‘eilandje’.

Maar zodra we één voet hadden binnen gezet op de ‘piazza’ viel alle stress onmiddellijk van onze schouders. Campari heeft hier werkelijk een schitterende plek gevonden om deze pop-up te organiseren. Een huis in de oude Antwerpse binnenstad met heel veel geschiedenis en een prachtig binnenpleintje. Een grote bar binnen in het huis (die we nog herkennen van de beursstand op Venuez17) en een tweede typisch Italiaanse kiosk buiten op het pleintje. Naast de bar is er ook een sfeervolle lounge waar je heerlijk kan wegzakken in Chesterfields en er was ook een DJ aanwezig die, strategisch opgesteld in een raamopening, zorgde voor de nodige sfeer. Dit is een terrasje waar je echt uren kan blijven zitten en genieten.

Op basis van een onderzoek van Professor Marketing en Consumentengedrag Malaika Brengman (VUB) heeft Campari getracht om alle zintuigen op deze plek in balans te brengen. Je geniet van een perfect klaargemaakt aperitief en lekkere hapjes in een omgeving die er alles aan doet om jou tot rust te brengen. Een fonteintje, bakken met heerlijk geurende tijm en rozemarijn, rustige muziek, …  zorgen samen voor een rustgevende zintuiglijke beleving.

De cocktails waren uiteraard op basis van ingrediënten uit het gamma van Campari en werden vakkundig bereid door de bartenders van SIPSNSODA. Op de kaart vinden we ook enkele cocktails van Hannah en Jan Van Ongevalle (The Pharmacy), beiden ook ambassadeurs van Campari. Naast de bar was er ook nog een uitnodigende foodcorner waar lekkere hapjes en fingerfood werden klaargemaakt.

Zoals ik reeds vermelde is het voor mij vaak lastig om de tijd te vinden om pop-up’s te bezoeken. De kans dat ik hier toch nog eens terugkeer voor eind juni is echter meer dan aannemelijk.

Om alvast even virtueel de sfeer op te snuiven kan je deze video bekijken, gemaakt door onze vrienden van Cocktails op Mensenmaat.

 

Meer foto’s kan je zoals gebruikelijk terugvinden op onze Facebook pagina.

Piazza Gaspare is open van 5 mei tot 30 juni in het geboortehuis van de beroemde barokschilder Jacob Jordaens, Reyndersstraat 6 in Antwerpen. Voor alle info over evenementen kan je best hun Facebook pagina volgen.

Johnnie Walker Blender's Batch Red Rye Finish

Iedereen kent natuurlijk de bekende Red Label en Black Label whisky’s van Johnnie Walker, steeds begeleid door de ‘striding man’ met de hoge hoed op het etiket. Liefhebbers weten dat er ook nog enkele varianten bestaan zoals Gold, Platinum, Green en Blue Label. Maar het blijft toch alleszins een merk wat niet echt vaak met nieuwigheden op de proppen komt. Wanneer er dan toch een nieuwe botteling op de markt komt, lanceren ze die met een stevig feestje.

 

Op 25/10 werd de nieuwe Johnnie Walker Blender’s Batch Red Rye Finish gelanceerd met een party op het Antwerpse Eilandje. Een trendy publiek kon de nieuwe whisky proeven in vier verschillende cocktails en de hele avond door waren er DJ-sets, optredens en lekkere hapjes.

Double Strainger ging even langs voor een kleine sfeerimpressie. De volledige fotoset kan je terugvinden op onze Facebookpagina. Binnenkort gaan we deze nieuwe whisky ook nog zelf verder testen en uitproberen in enkele cocktailrecepten.

 

Hieronder alvast de vier cocktails die we konden proeven tijdens het event :

 

JW Blender’s Batch Red Rye Finish & Ginger

25 ml JW Red Rye
200 ml Ginger Ale
Schijfje sinaasappel

JW Blender’s Batch Red Rye Finish & Cider

25 ml JW Red Rye
50 ml Troebel appelsap
150 ml Dry Sparkling Cider
Schijfje citroen

JW Blender’s Batch Red Rye Finish & Tonic

50 ml JW Red Rye
10 ml Limoensap
Glas afvullen met tonic
Zeste van citroen

The Belgian Serve : Red Rye Rumbler

50 ml JW Red Rye
15 ml Limoensap
15 ml Pompelmoessap
10 ml Suikersiroop
3 dashes Angostura Bitters
Zeste van pompelmoes
Glas afvullen met Schweppes Ginger & Cardemom Tonic

Bezoek aan Bar Burbure tijdens de Old Fashioned Week

Vlak voor de zomer opende Jurgen Lijcops op het Antwerpse Zuid een gloednieuwe bar, een nieuw project naast zijn overige activiteiten met het restaurant The Glorious (beloond met een ster in de gids van het bekende bandenbedrijf), The Glorious Inn en zijn intussen wereldwijd verkrijgbare Forest spirits. Ik kreeg al meerdere keren een subtiele uitnodiging om deze bar eens te bezoeken, maar eerlijkheidshalve was er toch ook steeds het idee “het is niet echt een cocktailbar, Jurgen ziet dit echt veel ruimer”. In het kader van de ‘Old Fashioned week’ wou ik absoluut ook eens een Old Fashioned cocktail gaan drinken in een cocktailbar, dus dit leek me het aangewezen moment om eens een kijkje te nemen in deze nieuwe hotspot midden in de Antwerpse uitgangsbuurt en vlakbij een aantal andere zeer bekende cocktailbars.

Cocktailbars zijn er in alle soorten en maten. Heel wat bars kiezen vandaag voor het ‘speakeasy’ concept, maar er zijn er maar enkele die dit concept ook 100% kunnen waarmaken. The Pharmacy in Knokke is een schitterend voorbeeld van hoe het echt moet. Jurgen koos voor zijn nieuwe project voor een concept wat het meest aanleunt bij de upper class hotelbars, zoals je die kan aantreffen in wereldsteden zoals New York of London. In deze bar kan je een lekkere cocktail drinken die bereid is volgens de regels van de kunst, maar je kan er evengoed een lekker glas champagne, een absolute topwijn of een vakkundig geserveerde gin-tonic bestellen.

Aangezien we dit bezoek hadden ingepland midden in de Old Fashioned Week mocht ik een reeks cocktails proeven, waarbij we zowel starten als eindigen met een variatie op de klassieke Old Fashioned. Intussen kregen de wederhelft en mijn troonopvolgster ook meerdere lekkere cocktails en mocktails te proeven (zoals een appelsapje met vanille, gember en kaneel of een sapje met gember, ananas en een cordial van kers), zelfs begeleid door lekkere hapjes.

Aangenaam om zien was dat er in deze bar bijna continu een gezellige drukte heerst. Tussen 16 en 18 uur was er een eerste druk aperitiefmoment, dan werd het eventjes rustig om rond 19 uur opnieuw vol te lopen tot in de late uurtjes. Op een bepaald ogenblik ontwaarden we zelfs enkele bekende gezichten op het terras. Studio100-baas Gert Verhulst (“kijk papa! Daar zit Gert van Samson!”) en TV-gezicht Kobe Ilsen kwamen op het terras ook even genieten van een lekkere cocktail.

Jurgen zorgt er ook steeds voor om met zijn cocktailkaart heel nauw de seizoenen te volgen. In zijn bar zal je dus zeker geen smaakloze waterige aardbeien aantreffen tijdens de winter. Een mooi voorbeeld is “The Rising Fall” die momenteel op de kaart staat : Plantation Pineapple Rum, Eau-de-vie Poire William de Biercée, Calvados Coeur de Lion Reserve, Champagne. Maar ook de presentatie van deze cocktail geeft je alvast een zalig herfstgevoel.

Het fanatiek bezig zijn met de producten kon ik vaststellen op meerdere manieren. Achter de bar zag ik een state-of-the-art gekoeld barstation en ik mocht zelfs een stiekeme blik werpen in de spiritkelder waar een aantal ‘batched cocktails’ lagen te rijpen op eikenhouten vaten. Daarnaast worden de cocktails ook bereid met heel wat geïnfuseerde spirits en huisbereide siropen, shrubs en bitters.

Achtereenvolgens mochten we proeven van volgende creaties :

• Old Fashioned French Connection : Michters Rye Whiskey, Elderflower St. Germain, Forest Vermouth.
• Cosmopolitan “K” : Grey Goose Vodka, kaffir Lime infused, Cointreau Dark, Cranberry.
• The Algon Sin : Michter’s Rye Whiskey, Palo Cortado Sherry, Velvet Falernum, Huisgemaakte Orgeat siroop, Ananassap.
• William Devoe : Forest Dry Gin, Eau-de-vie Poire de Biercée, Calvados Coeur de Lion Reservé, Forest Vermouth. Deze cocktail werd begeleid door een dampend theepotje met droogijs en Deense tabak. In de cocktail zat ook nog een geïnfuseerd peertje.
• Pablo’s Cake : Michter’s Bourbon Whiskey, Dictator Rum 10y, Almond Cream, Créme de banana, Cold Brew Coffee. Hierbij kreeg ik ook een heerlijk stukje pistache cake met een pisang topping.
• Old Fashioned Vieux Carré : Woodford Rye Whiskey, Forest Vermouth, Cognac Ferrand 1840, Dom Benedictine, huisgemaakte bitters. Deze cocktail werd gedurende meerdere weken gerijpt en geblend in een eikenhouten vat.

Niet echt gebruikelijk in onze tests, maar ik wil toch ook even uitdrukkelijk vermelden dat deze bar ook opvallend kindvriendelijk is. Voor elke minderjarige, ongeacht de leeftijd, is er ook wel een lekker drankje te vinden en het personeel is opvallend vriendelijk tegen elk kind wat het toch allemaal weer iets aangenamer maakt. Ook wijzelf hebben tijdens weekends slechts zelden opvang voor onze troonopvolgster. Weet ook dat er vlak naast de grote parking op de gedempte zuiderdokken een leuke speeltuin is voor de kinderen, wat het uitstapje ook voor hen weer extra leuk maakt. De conclusie van de jongste thuis was dan ook “heel lekker en heel leuk”.

Mijn conclusie is waarschijnlijk een beetje onverwacht in het kader van dit bezoek. Dit is absoluut een bar bedoeld voor een iets breder publiek dan de gemiddelde cocktailbar, maar naar mijn gevoel ligt de lat hier een flink stuk hoger dan in de gemiddelde cocktailbar en ik heb er toch best al een aantal bezocht. De kwaliteit van de cocktails die ik mocht proeven ligt verdomd dicht in de buurt van wat ik heb geproefd in The Pharmacy en een flink stuk hoger dan heel wat andere bars. Jurgen en zijn team zijn zeer fanatiek bezig met de kwaliteit  van wat er in het glas komt. Bar Burbure is dus vast en zeker het bezoeken waard. Ik wens Jurgen en hoofdbarman Tom zeer veel succes met deze gloednieuwe bar en wil alvast beloven dat ze mij zeker nog zullen terugzien !

P.S. Zoals gebruikelijk kan je ook deze keer het volledige fotoalbum terugvinden op onze Facebook pagina.