De nieuwe cocktailtrends : Less is more

 

Regelmatig krijg ik wel eens de vraag over wat de nieuwste trends zullen worden in de cocktailwereld. Voor de komende winterperiode is dat vrij duidelijk. Cocktails worden terug puur. Een absolute smaakbom in een elegant glas, met een minimum aan versiering. Dat klinkt eenvoudig, maar geloof me vrij… bartenders en uitbaters zijn er dagen mee bezig om alle details juist te krijgen. De cocktail moet perfect in balans zijn en de klant zodanig verbazen dat hij er nog een tweede wil bestellen. Het gekozen glas moet niet alleen mooi zijn maar ook perfect bij het drankje passen etc.

De eerste keer dat ik over deze nieuwe aanpak hoorde was tijdens het Venuez Bartalk-interview met Ran Van Ongevalle. Hij spreekt over minimalistische cocktails, mooie glazen, clear ice, … en vat het uiteindelijk als volgt samen : “De trend die we nu meer zullen zien opkomen, is ‘less is more’. We gaan terug naar de essentie van de cocktails waar oude spirits een revival meemaken”.

Tijd om deze trend ook af te toetsen in de praktijk. Tijdens de Old Fashioned Week was ik uitgenodigd bij Bar Burbure om te proeven van de gloednieuwe Herfst-Winter cocktailkaart. Ook hier werd duidelijk gekozen voor deze nieuwe aanpak. De nieuwe kaart is nog steeds onderverdeeld in vier delen : mocktails, klassieke cocktails, signature cocktails en de Green Club Card met cocktails op basis van duurdere en meer zeldzame flessen. Daarnaast is er ook steeds een aparte kaart met tijdelijke suggesties. Tijdens ons bezoek waren het cocktails op basis van twee Japanse spirits : Roku Gin en Toki whisky.

 

Op voorstel van uitbater Jurgen Lijcops proefden we een selectie van cocktails, opbouwend van de lichtere coolers tot stevige slow sippers. Onze dochter genoot intussen al van een Sencha Cooler mocktail (coldbrew infusie van groene thee met biologisch perensap).

We starten met La Belle Hélène, een perfecte herfstcocktail met appel en peer (1er Cru Blanc de blancs, Poire William, Forest Vermouth en een vanille/peer infusie). De Aviations Platinum op basis van Gran Patron Platinum, violet likeur, Maraschino en limoen was perfect in balans en zeker niet te zoet (toen ik de ingrediënten zag was ik daar een beetje bang voor). The Bitter Symphony deed zijn naam alle eer aan als lekker bittere cocktail met Cynar, Suze, pompelmoessap, citroen en appelsap. Drie totaal verschillende cocktails die de smaakpapillen zeer goed aan het werk zetten.

Volgende aan de beurt was een eerste topper : de Eximo Cobbler met Bacardi Facundo Eximo Rum, Plantation Rum, Palo Cortado sherry en bitters. De combinatie met de speculaas-macaron was ook hemels. De Palo Cortado bepaalt hier duidelijk de toon, ondersteund door de spirits. Heerlijk !

Tangerines in the mist is dan weer een totaal andere cocktail met geklaard sap van mandarijntjes, Forest Herfst Gin, Suze, Martini Bitter en huisgemaakte bitters. De citroen-macaron maakte de smaakervaring ook hier helemaal compleet.
Vervolgens maakten we een tussenstop via de suggestiekaart. Perilla Wine, een champagnecocktail met Roku Gin en Elderly Respected, een longdrink met Toki whisky en vlierbloesem waren duidelijk helemaal op Japanse leest geschoeid. Ook al vind ik persoonlijk Toki whisky geen echte topper, in deze cocktail bewees hij wel zijn kracht. De Perilla Wine is dan weer wat ikzelf het meest link met Japan. Uitgepuurde, zeer zuivere cocktails. De Roku Gin op basis van kersenbloesems hebben we reeds eerder getest in een vorig artikel.

Met Soya a l’Orange verscheen een warme mocktail op tafel. Lees dat nog maar eens opnieuw : een warme mocktail. En geloof me vrij, zet hiermee een standje op een kerstmarkt en ze staan in lange rijen aan te schuiven. Warme sojamelk met een cordial van sinaasappel, bio-cream van banaan en kaneel. De wederhelft voelde zich (begin november) al meteen in Kerstsfeer bij het proeven van dit drankje. Tegelijk kregen we ook de laatste cocktail op basis van de Japanse suggestiekaart : Antoki, met Toki Whisky, een geklaarde sinaasappelcordial en amontillado sherry. Zeer geslaagde cocktail die volgens mij binnenkort in meerdere bars op de kaart zal staan.

De Ultimate Score was een volgend hoogtepunt. Deze vloeibare “Ferrero Rocher” komt als een goudkleurig pakketje op tafel, na het openscheuren van de folie komen de dampen vrij en proef je van een heerlijke chocolade-cocktail met Benromach Whisky 10y, Mescal Vida en Plantation Rum 20y. Tegelijk verscheen ook de “after-dinner” mocktail Cascara Martini op basis van een koude infusie van koffiebonen, sojaroom, hazelnoot en sesamzaadjes. Ook deze mocktail doet wegdromen van Winterse sferen, een open haard en dekentje op de bank. Volgens mijn tafelgenoten zouden zowel de Ultimate Score als de Cascara Martini perfect zijn als geurkaarsje… om maar te zeggen dat de aroma’s echt hemels zijn.

The Single Walker was de laatste highball, op basis van Glenfiddich 18y, Forest Dry vermouth, Falernum World’s End, geklaard limoensap en gemberbier. De Glenfiddich 18y werd hier gekozen om zijn toch iets langere rijping. Voor de spirit was hier zeker het extra hout/vanille/honing effect gewenst. Toch ook één van mijn favorieten uit deze reeks.

Twee toppers uit de Green Club Card om de tasting mee te eindigen. Red Star Island op basis van Kavalan Fino, een whisky uit Taiwan gerijpt in Fino Sherry vaten. Aangevuld met een Earl Grey Cold Brew, cordial van frambozen en Graham’s Porto Colheita 1994. De frambozen werden nog versterkt door een bijpassende macaron.  En de allerlaatste voor deze proeverij: Cesar’s Drink, een twist op de Pisco sour maar dan met één van de allerbeste Italiaanse Grappa’s , Nardini 15y.

Met dank aan Jurgen en het Bar Burbure team voor deze schitterende degustatie. De nieuwe kaart staat als een huis en aan elke cocktail of mocktail is duidelijk enorm veel tijd besteed. Het nieuwe minimalistische concept klopt ook schitterend met het stijlvolle kader.

Wanneer ik de nieuwe kaart vergelijk met de vorige valt vooral op dat de signature cocktails nu veel dichter aanleunen bij de Green Club Card in kwaliteit en complexiteit. Het voornaamste verschil blijft dat de Green Club Card duurdere en meer zeldzame spirits bevat.

P.S. Twee dagen na ons bezoek ontving Bar Burbure van Gault&Millau de “Cocktail Bar of the Year” award voor Vlaanderen.

Disclaimer : Ik werd uitgenodigd voor deze proeverij door Bar Burbure. De volledige inhoud van het artikel is mijn persoonlijke mening en het relaas van mijn ervaring. Dit artikel is een samenvatting van een proefervaring en wil zeker geen drankmisbruik promoten. Wanneer wij een cocktailkaart proeven nemen wij enkel een paar sipjes van elk glas om de smaken en aroma's te ervaren en is er ook steeds een 'Bob' voorzien voor de terugrit.

Food & Cocktails pairing door Bart De Pooter en Bar Barbure

 

Iedereen heeft de mond vol van foodpairing, maar als je kijkt naar cocktailbars dan kom je zelden verder dan een paar olijfjes of een pikant gehaktballetje naast je glas. Best jammer, want er wordt heel wat tijd besteedt om alle smaken en aroma’s helemaal op punt te krijgen in het glas, dan loont het zeker de moeite om ook eens wat verder te kijken.

Bar Burbure organiseert dit najaar een reeks evenementen waarbij bekende chefs lekkere hapjes serveren en het bartender-team zorgt voor een perfecte pairing met heerlijke cocktails.



Woensdagavond was ik aanwezig op de eerste editie met Chef Bart De Pooter aan het fornuis. Zijn restaurant, De Pastorale, heeft twee sterren in het rode boekje van de bandenfabrikant, dus de verwachtingen lagen vrij hoog.

Over de pairing met de cocktails kan ik vrij kort zijn. Dit was zeer geslaagd. De profielen van de cocktails waren perfect aangepast aan de kleine gerechtjes. Er zat ook een mooie opbouw in. Bij het voorgerechtje (oester) een verfrissende alcoholarme cooler, om dan verder te evolueren in de richting van meer uitgesproken en iets stevigere cocktails bij vb. het gerechtje met rundsvlees.

Alle cocktails waren van een hoog niveau, maar als ik toch een beoordeling moet geven dan was naar mijn persoonlijke smaak de minste cocktail de vrij eenvoudige ‘For the love of Peanut’, maar ook deze was absoluut een perfecte pairing met het bloemkoolgerechtje. De twee laatste cocktails waren allebei echte smaak-knallers. Jumping Jack is een pittige “Bloody Mary”-achtige cocktail die bijzonder smaakvol was. Als je weet dat dergelijke cocktails in Mexico meestal gemaakt worden met tomatensap vermengd met oestervocht, dan weet je dat dit ook perfect paste bij de Sint-Jacobsvrucht. De Smoked Merlot, op basis van een reductie van rode wijn, kan zonder meer op de Green Club Card. De pure en diepe smaak van de kwalitatieve super premium ingrediënten was top en matchte perfect met de zuivere smaak van de rundstartaar !

• Smoked Oyster – Seaweed – Coffee – Cumin
  BB : Sencha Cooler
• Tomato – Burrata – Terragon
  BB : Autumn in Antwerp
• Cauliflower – Gado Gado – Augurke
  BB : For the love of Peanut
• Coquille – Pumpkin – Togarashi
  BB : Jumping Jack
• Beef Tartare – Gardencress – Pumpernickle
  BB : Smoked Merlot
 

Eind November volgt de tweede editie met de Chef van La Source. Hou zeker de Facebookpagina van Bar Burbure in de gaten, want dit eerste evenement was volledig volzet op minder dan 24 uur. Uitbater Jurgen Lijcops liet ons ook nog weten dat ze vanaf 16/10 starten met een nieuwe kaart boordevol heerlijke herfstcocktails. Binnenkort gaan we proeven en brengen we ook daarvan verslag uit.

150 Bars you need to visit before you die

Omdat ikzelf bezet was werd de wederhelft opgevorderd om de persvoorstelling van het nieuwe boek van Jurgen Lijcops “150 bars you need to visit before you die” bij te wonen. Er stonden Champagne en kaviaar op het programma, dus veel overtuigingskracht was er niet echt nodig.

Dé ultieme cocktailbar (be)zoeken in een metropool is vaak een uitdaging. In ‘150 bars you need to visit before you die’ neemt Jurgen Lijcops je mee op een reis rond de wereld. Van Hong Kong tot New York en Berlijn. Unieke, verrassende en moeilijk te vinden cocktailbars. Per locatie kom je te weten waarom je de bar moet bezoeken, wat er speciaal aan is en of ze je een memorabele signature drink voorschotelen.

Laat je meenemen op een wereldreis langs de beste bars ter wereld. Van de VS over Europe tot Noord-Afrika, Azië, helemaal tot in Australië. Maar ook België is goed vertegenwoordigd met 2 Antwerpse, 2 Gentse en 1 Brusselse cocktailbar.

 Ontdek de geschiedenis van elke bar, leer hoe je een cocktailmenu samenstelt en laat je onderdompelen in de unieke atmosfeer van elk adres of drink thuis je zelf gecreëerde, favoriete cocktail met de 18 signature cocktails in het boek. Zeker voldoende inspiratie om ook thuis weer aan de slag te gaan!

Dat ik het event moest missen vond ik zelf achteraf toch heel erg jammer. De wederhelft en dochter waren onder de indruk van de proeverij van Imperial Heritage kaviaar. Ook de kans om Piper Heidsieck Rare te proeven liet Tineke niet aan zich voorbij gaan.

Gabriele Manfredi te gast in Antwerpen

Gabriele Manfredi is de hoofdbarman van Oriole, een bekende cocktailbar in Londen. Vorige week was hij te gast in Antwerpen en bracht drie van zijn eigen creaties mee. Voor deze ‘guestbartending’ werd er gewerkt met Beluga vodka als basis voor alle cocktails op de menukaart.

Zoals steeds liet ook het plaatselijke barteam zien welke kennis ze in huis hebben door er tevens drie eigen creaties tegenover te plaatsen. Een beproefd concept wat intussen gekend en gesmaakt wordt door een vast publiek van cocktailliefhebbers. We namen plaats aan de bar en aanschouwden de “quatre-mains” van Gabriele en hoofdbarman Stef van Bar Burbure. Gabriele is duidelijk iemand met veel kennis en ervaring op vlak van bartechnieken, Stef blinkt intussen uit in het perfect balanceren van smaken en aroma’s. Door samen te werken tillen ze dan ook hun cocktails een niveau hoger.

Ik vermoed dat het Londense publiek van Oriole heel erg gek is op de zoetere cocktails, want dat was toch wel het eerste wat me opviel tijdens het proeven van de ‘Kiruna’. Cocktails zijn er natuurlijk in alle soorten en smaken, maar de zoetere zijn nu eenmaal niet echt mijn persoonlijke smaak. Toen ik merkte dat voor de volgende cocktail het glas ook een coating kreeg met een mierzoete stroop besloot ik wijselijk om over te schakelen op de eigen creaties van Stef en Jurgen. Dit waren eveneens cocktails met minder voor de hand liggende smaakcombinaties, waar overduidelijk heel wat experimenteerwerk aan vooraf was gegaan om tot de juiste balans te komen.

Eerst kwam de ‘Tea Scream’, een cocktail op basis van cold brew thee. Ik ben absoluut geen thee-liefhebber (Coffee please!), maar ik moet toegeven dat het in deze cocktail echt goed werkt. Naast het glas lag een wolkje van framboos met daarin een pipetje met sojasaus, die met wat nader onderzoek (collega-blogger Bart kan blijkbaar Chinees lezen) eigenlijk een pittige dashi saus bleek te zijn. Een druppeltje van deze saus oplikken van je hand en daarna proeven van het glas gaf het totale belevingseffect.

Vervolgens kwam ‘Tomato Rage’, een moderne en experimentele versie van de Bloody Mary in de vorm van een Martini, die werd voorgesteld als “een vloeibare versie van een Insalata Caprese”. Het glas werd dan ook geserveerd met een klein bolletje mozzarella ernaast met een druppel balsamico. Tegen alle verwachtingen in bleek deze cocktail een perfect aperitief. De huischampagne van Jurgen Lijcops was het magische bindmiddel in deze cocktail, wat alle ingrediënten naadloos in elkaar deed passen.

We eindigden de avond met ‘The Noble Mule’ een moderne interpretatie van de Moscow Mule, waarin gegrilde ananas een belangrijke rol speelde.

Zoals we tijdens een eerder bezoek konden vaststellen worden de beste creaties van deze events meestal nog verder doorontwikkeld om dan terecht te komen op het volgende cocktailmenu. Voor mij mag daar de ‘Tomato Rage’ zeker bij zijn. Ook deze keer was het toch weer best opvallend hoe het eigen barteam voortdurend bezig is met het bedenken van smaakcombinaties die ongelofelijk goed werken. Wanneer je werkt met ingrediënten voor cocktails is het steeds de bedoeling dat 1+1 gelijk is aan 3. Het combineren van de juiste ingrediënten in de exacte hoeveelheden moet zorgen voor een nieuwe onverwachte smaakervaring. Ik kan alleen maar concluderen dat ze daar ook deze keer opnieuw in geslaagd zijn.

Voor de volledigheid geef ik nog even de cocktailkaart mee :

Oriole Bar

• Chengdu : Beluga Vodka – Martini Bitter Sishuan infusion – Gentiane Wine
• Roman Holidays : Beluga Vodka – London Dry Gin – Italicus – Cedroncello – Lemons
• Kiruna : Beluga Vodka – Honey Bread Aquavit – Mulberry leaves Cider – Cloudberry Gem - Lemons

Bar Burbure 

• The Noble Mule : Beluga Vodka infused with grilled fresh pineapple – Forest vermouth White – Plantation Rum Pineapple – Lime – EB. Dry Ginger Beer
• Tomato Rage : Beluga Vodka – clear tomato water – cordial of basil – Sherry Manzanilla – homemade perfumes
• Tea Scream : A fruity drink based on raspberries – cold brew infusion of Earl Grey tea – Dark chocolate and Soy sauce.

Met dank aan Jurgen, Stef, Jasper, Jonathan, Jochim en uiteraard ook gastbarman Gabriele voor de schitterende ontvangst. Soms vraag ik me trouwens wel eens af hoe Stef hier ooit is binnengeraakt aangezien zijn naam niet begint met een ‘J’ ;-)

Lekkere zomerse cocktails bij Bar Burbure

Als cocktailblogger ben je dagelijks bezig met cocktailrecepten uitproberen en proeven. Heel veel proeven. Je ontdekt de kleinste verschillen en nuances in een recept door vb. een ander merk, een andere botteling of een aangepaste hoeveelheid van dezelfde spirit te gebruiken. Het smakenpallet van een gepassioneerde cocktail- of spiritsblogger is hierdoor uiteraard ook net iets meer geoefend en ontwikkeld dan bij de doorsnee consument. Dit is dan ook de voornaamste reden waarom bloggers regelmatig gevraagd worden als jurylid voor cocktailwedstrijden of om een nieuwe cocktailkaart te komen proeven in een cocktailbar.

Jurgen Lijcops van Bar Burbure was één van de eerste cocktailbar-uitbaters die actief beroep deed (en nog steeds doet) op bloggers om de kwaliteit en creativiteit van zijn cocktails te testen. Hij eist steeds een eerlijke en objectieve mening tijdens het proeven en stelt elke opmerking bijzonder op prijs. Het is dan ook telkens weer een verrassing om te zien, te ruiken en proeven wat hij samen met zijn kompaan Stef heeft bedacht. Ik heb het al eerder gezegd, maar ik vraag me soms wel eens af hoeveel liters sterke dranken er verbruikt worden om tot zulke hoogstaande en kwalitatieve resultaten te komen.

De echte “super premium” cocktails die we kennen van de Green Club Card zijn voorbehouden voor de winterperiode. Op een zomers terras willen we graag genieten van verfrissende zomercocktails met misschien gemiddeld gezien ook wel ietsje minder alcohol. Op de Mexicaanse feestdag ‘Cinco de Mayo’ namen we plaats op het zonovergoten terras op het Antwerpse Zuid voor een lekkere ‘Margarita de la botella’ en lieten ons daarnaast opnieuw verrassen met de nieuwigheden van de zomerkaart.

De foodbloggende wederhelft hield het naast de Margarita Bob-gewijs op enkele lekker verfrissende mocktails zoals de ‘Mountain High’ en de zeer verrassende ‘Summer in Japan’ met matcha. De ‘Green Corps Reviver’ is en blijft haar favoriete mocktail, op basis van het sap van groene asperges. De ‘Mountain High’ is wel een topper voor de zomermaanden: fris, licht en bitterzuur door de pompelmoes.

Aan mijn kant van de tafel werd gestart met heerlijke verfrissende cocktails zoals de ‘Mojito vs Daiquiri’, de ‘Japanese Matcha Martini’ en de ‘Fineo Apple’. Deze laatste is een echte smaakbom waar enorm veel smaken en aroma’s naar boven komen. Ik kreeg ook een gloednieuwe creatie te proeven die nog geen naam had gekregen, waarin onder meer geklarifieerd meloensap werd gebruikt. Een fruitsmaak die je niet zo dadelijk verwacht in een cocktail, maar ook weer heerlijk zomers en verfrissend.

Daarna was het tijd voor de slow-sippers. “Misses Cane & Mister Merlot” was niet alleen heerlijk om te proeven maar ook een echte streling voor het oog. Beslist één van de mooiste cocktails die ik al voor de lens kreeg. Daarna kwam ‘9PM at the beach’, een Rum Old Fashioned met passievrucht en vermout. Om te eindigen genoot ik op mijn gemak van ‘The Fentanyl’, een zeer geslaagde variatie op één van mijn lievelingscocktails, de Pennicillin. Laphroaig Quarter Cask vormt de basis voor deze cocktail, aangevuld met verse gember en bio-honing. Deze mag voor mijn part voor eeuwig en altijd op de kaart blijven staan !

De nieuwe creaties op de kaart zijn duidelijk in moeilijkheidsgraad opnieuw een trapje hoger dan vorige kaart. Enkele creaties zijn ontstaan tijdens de guestbartending-events van de laatste maanden. De komst van zo’n top-bartender motiveert ook telkens Jurgen en Stef om het allerbeste van zichzelf te weerspiegelen in het glas. Als ik de groei en de kwaliteit zie van deze kaart ben ik al heel erg nieuwsgierig naar de super-premiums van volgend winterseizoen...

Een welgemeende "dankjewel" aan Jurgen, Stef, Jasper, Jonathan en de rest van het team !

Martin Hudák van 'The American Bar at The Savoy' te gast bij Bar Burbure

Sinds mijn trip naar Parijs ben ik niet meer zo’n onvoorwaardelijke fan van de ‘World’s 50 Best Bars', maar wanneer de Nr.1 uit die lijst naar Antwerpen komt om er cocktails te maken met de voortreffelijke Bacardi Facundo rums… kan ik die kans natuurlijk niet laten liggen.

Martin Hudák is senior bartender bij “The American Bar at The Savoy” in Londen. Donderdagavond kwam hij ons verwennen met lekkere cocktails bij Bar Burbure. Voor deze gelegenheid was er een kaart met vier cocktails van Martin, naast drie eigen creaties van het Bar Burbure team. Het proeven was zeker geen straf want dit waren stuk voor stuk cocktails waar geen uren, maar meer dan waarschijnlijk vele dagen aan werden gespendeerd voor de creatie.

Martin staat ervoor bekend dat hij graag werkt met (cold brew) koffie als ingrediënt en dat was ook deze keer te merken. Persoonlijk vind ik dat best een stevige opgave, want je wil uiteraard niet dat elke cocktail smaakt als een Espresso Martini. Zijn cocktails waren mooi in balans, vrij stevig en vooral heel puur. Zelfs de versiering werd bewust zeer sober gehouden. Mijn favoriet van Martin’s kant van het menu was zonder enige twijfel de Savoy Daisy, fris en fruitig en de smaken vloeiden mooi in elkaar.

De grootste verrassing was wellicht toch de andere kant van de kaart. De eigen creaties van het Antwerpse team waren verbluffend lekker. De uitschieter was hier de Fine(o) Apple, een explosie van appel in je mond. Ook Martin had een appel-gebaseerde cocktail, maar die zat zeker niet op dit zeldzaam hoge niveau.

Ik vond het niet echt eenvoudig om dit artikel te schrijven, want laat vooral zeer duidelijk zijn dat  Martin Hudak een vakman is die cocktails serveert met enorm veel vakkennis en techniek. Er zijn weinig bartenders die cocktails kunnen serveren van deze kwaliteit, aan een hoge snelheid en in een propvolle bar. Hij doet het dan ook nog eens met heel veel stijl en is met zijn smetteloze kraakwitte vest een toonbeeld van gedistingeerde Engelse elegantie.

Smaak is uiteraard iets heel persoonlijks en de cocktails van Martin waren absoluut zalig lekker. Omdat ik voorzichtig wou zijn met mijn conclusie heb ik ook subtiel gepolst naar de meningen van de mensen die links en rechts naast mij zaten, stuk voor stuk liefhebbers die regelmatig cocktailbars bezoeken en die ook vaak cocktails proeven. Zowel voor hen als voor mezelf zaten de cocktails van het Bar Burbure team toch net een trapje hoger dan die van The Savoy. Rekening houdend met het feit dat de cocktails en de omkadering van The Savoy gezorgd hebben voor de zeer gegeerde eerste plaats op de lijst, kan ik alleen maar hopen en vermoeden dat er voor Bar Burbure ook nog een mooie toekomst is weggelegd.

Alleszins, Martin, Jurgen, Jasper, Stef en de rest van het team, heel erg bedankt voor alweer een schitterende avond en een mooie ervaring !

Tasting The Balvenie + Kaasaffineurs Van Tricht

The Balvenie is eigenlijk al vele jaren mijn favoriete Schotse whisky. Waarom is moeilijk uit te leggen, maar mijn persoonlijke favoriete smaak gaat toch steeds in de richting van Dufftown, het hart van Speyside waar tamelijk zachte whisky wordt gemaakt. Dit in tegenstelling tot vb. Islay, waar voornamelijk zware turfhoudende whisky wordt gestookt. Toen ik vorig jaar in oktober de selectie mocht maken voor de abonnees van Savourist heb ik ook de DoubleWood 17y geselecteerd omdat ik die ook echt ideaal vind voor een tasting. Het is een fles die de meeste mensen waarschijnlijk niet snel kopen voor thuis, maar het verschil met de 12 jaar oude variant is opmerkelijk. Mijn persoonlijke favorieten om gewoon ’s avonds eens een lekker glas te drinken zijn de DoubleWood 12y en de Caribbean Cask. 

Maandagavond reed ik dus nog eens richting Antwerpen, waar gastheer Jurgen Lijcops en Brand Manager François Coens ons meenamen in het verhaal van The Balvenie tijdens een schitterende proeverij in een volgeboekte Bar Burbure.

In de zomer van 2002 stond ik voor de poort van The Balvenie die toen helaas gesloten was, maar ook vandaag geraak je er niet zomaar binnen. Er zijn slechts twee rondleidingen per dag en die zijn reeds maanden vooraf volgeboekt. Als troost kan je wel een paar honderd meter verderop de stokerij van Glenfiddich bezoeken (van dezelfde eigenaar), waar de hele dag door meerdere rondleidingen tegelijk bezig zijn.

The Balvenie heeft eigenlijk twee soorten whisky : Single Barrels die een standaard rijping kregen op eiken ex-bourbon vaten en DoubleWoods, die na de eerste rijping nog een extra narijping kregen op een ander vat om extra smaken en aroma’s toe te voegen. Beide soorten kwamen ruim aan bod tijdens deze tasting.

Achtereenvolgens proefden we :

• The Balvenie Single Barrel 12y
• The Balvenie DoubleWood 12y (narijping in sherryvat)
• The Balvenie Caribbean Cask 14y (narijping in rumvat)
• The Balvenie DoubleWood 17y (narijping in sherryvat)
• The Balvenie Portwood 21y (narijping in portovat)
• The Balvenie Single Barrel 25y
• The Balvenie Single Barrel 30y

Bij de eerste vier whisky’s werd telkens ook een aangepaste kaas geserveerd door Kaasaffineurs Van Tricht, een bekende naam in Antwerpen maar zeker ook bekend van de kaasplankjes op de menukaarten van de betere restaurants. Bij de Portwood kregen we vervolgens nog twee meer ‘lopende’ kazen die er ook echt perfect bij pasten. De twee laatste Single Barrel whisky’s werden zonder kaas geserveerd, omdat deze toch wel van een dusdanig hoge kwaliteit waren dat we ze absoluut zo puur mogelijk moesten degusteren.

Kaasaffineurs Van Tricht is geen kaasmaker, maar ze kopen hun kazen wel zo vers mogelijk om ze dan zelf te rijpen in hun 8 afzonderlijke rijpingscellen in de vroegere stadsbrouwerij van De Koninck. De kazen worden ingedeeld volgens hun rijpingsvoorwaarden, zodat elke cel volledig kan afgesteld worden op het type kaas. Hierdoor krijgt elke kaas de specifieke zorg en rijping die hij nodig heeft.
Alweer een schitterende proeverij en een fijne avond met gelijkgezinde spirit-liefhebbers. Het niveau van deze tasting was alweer zeer hoog en we hebben er ontzettend van genoten. 

Herfstcocktails bij Bar Burbure

Wanneer je een cocktailbar uitbaat op een kwalitatief niveau kan je natuurlijk niet het hele jaar rond dezelfde cocktailkaart aanbieden. De meeste toppers wisselen elk seizoen van aanbod en net als de chefs in de betere restaurants laten ze hun aanbod zoveel mogelijk aansluiten bij de seizoenen. De herfst deed zijn intrede, het ideale moment om nog eens een kaart te gaan bekijken en te proeven van enkele lekkere cocktails. Zaterdagavond reden we naar het Antwerpse “Zuid” om de nieuwe cocktailkaart van Bar-Burbure te testen.

Die kaart bestaat eigenlijk uit drie delen, aangevuld met enkele mocktails. Daarnaast is er ook een zeer uitgebreide keuze aan zorgvuldig geselecteerde spirits, Champagne en zelfs een authentiek biertje. De eerste twee delen van het drieluik vormen de “normale” cocktailkaart die op alle tafels ligt, hierin staan de Classic cocktails en de Signature cocktails. Daarnaast is er ook nog de Green Club Card, een kaart op een hoger niveau waar je als doorwinterde cocktailliefhebber kan naar vragen en die alleen cocktails bevat op basis van bijzondere en exclusieve spirits. Deze cocktails zijn dan ook nog eens gepaired met een lekker bijpassend hapje.

Het spreekt voor zich dat het samenstellen van zo’n kaart heel wat meer kennis en vakkundigheid vereist dan een doorsnee Cosmopolitan of Whisky Sour. Uitbater Jurgen Lijcops heeft dan ook heel wat jaren ervaring achter de kiezen als topsommelier, producent van gins en vermouts en zelfs uitbater van een restaurant met Michelin-ster. Een week geleden had ik over dit onderwerp een gesprek met Jef Berben, een andere top-bartender met vele jaren ervaring. Samen waren we het erover eens dat cocktails op dit hoge niveau eigenlijk een volwaardige culinaire ervaring zijn en dat bartenders die de skills bezitten om op dit niveau cocktailrecepten te kunnen creëren eigenlijk ‘liquid chefs’ zijn. Het is zeker één van de bestaansredenen van deze blog om dit verhaal bekend te maken. Een kwaliteitscocktail bereiden is echt zoveel meer dan gewoon enkele flesjes samen gieten in een glas met ijs.

Maar we kwamen uiteraard naar Antwerpen om te proeven. De ‘Classic Cocktails’ mochten we overslaan en we gingen dadelijk van start met twee cocktails uit de ‘Signature’ reeks : Ik koos voor een stevige Miami Prisoner (Woodford Rye, Plantation Dark rum, pompelmoes en vlierbloesem), aan de overzijde van de tafel verscheen een bijzonder elegante La Belle Hélène (Peer, Hierbas de las Dunas, Forest vermouth white, vanille-extract en Premier Cru Champagne). Fris, kruidig en vol ‘herfstsmaken’.

Uiteraard stond ik te popelen om ook enkele cocktails van de Green Club Card te proeven. Ik proefde de Dutch Monument (Old Fashioned op basis van Notaris Jenever 1988, Calvados Lemorton 10y en Dom. Guy Roulot Poire William, gecombineerd met een overheerlijk appel- en amandeltaartje) en om af te sluiten een onwaarschijnlijk geslaagde interpretatie van de Blood & Sand (Benromach 35y, Forest Vermouth Red, Cherry Heering, sinaasappel, geserveerd met ‘kumquat/sinaas’ macarons van Joost Arijs).  Aan de overkant verscheen nog een lekker verfrissende en lichte Cosmic Joke mocktail (mandarijntjes, peer en kokoswater).

Bar Burbure bewees nogmaals dat ze op vlak van cocktails in ons land op het hoogste niveau kunnen meespelen. Als je weet dat deze bar zelfs nog geen anderhalf jaar bestaat is dit echt een mooie prestatie. Ik kan alleen maar besluiten dat dit weer een topavond was en dat ik heel benieuwd blijf naar hoe deze bar in de volgende jaren verder zal evolueren.

Meer en grotere foto's kan je vinden op onze Facebookpagina. 

Nieuwe cocktailbar in Gent : The Cobbler

Het gebeurt maar al te vaak dat oude statige gebouwen leeg komen te staan en in verval geraken. Echt doodzonde, want vaak zijn dit schitterende gebouwen die mits een degelijke renovatie echte blikvangers kunnen worden binnen een stad. Het statige voormalige Postgebouw uit 1898, gelegen tussen de Graslei en de Korenmarkt in Gent, werd gedurende anderhalf jaar zeer grondig gerenoveerd. De onderste verdiepingen zijn voorbehouden voor winkeltjes en een supermarkt, maar in de twee bovenste verdiepingen van dit neogotische gebouw huist voortaan het boetiekhotel 1898 The Post, uitgebaat door Zannier Hotels. Deze hotelgroep realiseerde eerder al prachtige hotels en resorts in Frankrijk en Cambodia. Binnenkort openen ook nog nieuwe hotels in Namibië en Vietnam.

Eén van de leukere momenten voor een cocktailblogger is wanneer je een uitnodiging in de bus krijgt om een nieuwe cocktailkaart te gaan proberen. Nog leuker wanneer het gaat om een gloednieuwe cocktailbar, waar een World Class Bartending winnaar achter de bar staat : Jurgen Nobels, geflankeerd door zijn rechterhand David Lebeer die tot voor kort nog achter de bar stond in The Pharmacy. Het mag gezegd worden dat de verwachtingen redelijk hoog lagen.

Het uiterst gezellige ‘The Kitchen’ waar ontbijt, lunch en ‘Afternoon Tea’ voor de hotelgasten wordt opgediend, tovert zich elke dag vanaf 17:00 uur om in “The Cobbler”. Een “Cobbler” is een veelgebruikte driedelige cocktailshaker, maar eveneens een oude klassieke cocktail die je meestal tegenkomt op de kaart als “Sherry Cobbler”. Vanaf nu is het dus ook de naam van een nieuwe cocktailbar en zeker niet de eerste de beste.

Zoals het een speakeasy betaamd is de ingang vrij discreet gehouden aan de kant van de Graslei. Een tuintje achter een hek leidt naar de toren, waar je via een monumentale draaitrap de bar kan bereiken. Bij het binnenkomen mochten we dadelijk proeven van “The Cobbler”, de signature Sherry-cocktail van deze bar. Omdat ik tijdens dit bezoek niet alleen mijn foodbloggende wederhelft, maar ook mijn Troonopvolgster had meegebracht, schudde Jurgen ook nog snel een lekkere mocktail op basis van verschillende citrusvruchten uit zijn shaker (C-Bomb).

Na deze verfrissing kregen we eerst een rondleiding door het hotel waar we enkele van de 38 kamers mochten bekijken, waarvan de grootte wordt aangeduid met post-termen zoals The Stamp, The Postcard, The Envelope, … In deze kamers trouwens geen klassieke mini-bar maar een heuse mini-cocktailbar met alle ingrediënten om zelf aan de slag te gaan. Wat heel erg opvalt is dat dit gebouw is gerenoveerd met enorm veel respect voor het verleden. Doorheen het hotel vinden we overal decoraties en attributen terug die herinneren aan het vroegere postgebouw en aan het oude Gent. Het leukste van deze rondleiding was ongetwijfeld een korte blik op de “Honesty Bar”, die alleen toegankelijk is voor hotelgasten. Hier kunnen ze zichzelf in alle rust een lekkere borrel inschenken, waarna ze dit gewoon noteren op een formuliertje. Eerlijk duurt het langst.

We mochten vooraf elk een favoriet ingrediënt opgeven, waar Jurgen intussen mee aan de slag ging. Wij kregen een heerlijke cocktail van frisse citrus met vodka en eentje met Rye whisky en frambozen. Ik was ook een klein beetje jaloers op de schitterende variatie op een whisky sour die mijn buurman kreeg.

Er was een gezellige en aangename sfeer in de bar, waar we in de loop van de avond nog heel wat bekende gezichten zagen binnenlopen zoals Bart Capoen van Jiggers, World Class 2017 deelnemer Charly Lebrun en collega-cocktailblogger Matthias Soberon (ServedbySoberon).

Het Gentse Patershol had al enkele absolute toppers van cocktailbars zoals Jiggers en The Drifter, maar deze stijlvolle hotelbar is zeker nog een mooie aanvulling. Het zit zeker wel goed met ‘The Cobbler’ en ik vermoed dat dit zeker niet ons laatste bezoek was aan deze gloednieuwe Gentse hotspot.

Meer foto's kan je terugvinden in het album op onze Facebook pagina.

Persvoorstelling Forest Vermouth

Een jaar geleden werd ik gevraagd om een cocktaildemo te doen in een Limburgse Horeca-groothandel. Eén van de cocktails die ik toen moest maken was een Manhattan met Forest vermouth, de allereerste Belgische vermouth. De vermouth zat toen nog in exact dezelfde flessen als de meer bekende Forest gin. Ik heb vooral onthouden dat dit een lekkere en correcte vermouth was, maar volgens mij te duur. Hij koste toen zowat het dubbele van andere courant verkrijgbare vermouths.

Jurgen Lijcops, de eigenaar en bezieler van Forest Spirits heeft natuurlijk heel veel geleerd van zijn eerste vermouth-ervaring en dat bewees hij gisteren tijdens de lancering van de allereerste volledig Belgische vermouth-reeks. Vanaf nu bestaat het gamma Forest vermouths uit een witte, rode en zelfs een echte droge vermouth. De prijs is eveneens drastisch verlaagd zodat er echt geen drempel meer is om deze kwaliteitvolle vermouth in huis te halen.

Voor de lancering werden we uitgenodigd in Bar Burbure op het Antwerpse Zuid, waar we alle vermouths mochten proeven, samen met een aantal ‘signature cocktails’. Dit alles begeleid door lekkere gastronomische hapjes van het vlakbij gelegen sterrenrestaurant The Glorious.

Het meest bijzondere aan deze vermouths is dat ze niet alleen gemaakt zijn op basis van Belgische wijnen, maar ook het merendeel van de kruiden worden eigenhandig gekweekt op het Forest domein in Ranst.


Forest Vermouth Dry :
Droge vermouth met hyssop, bonenkruid, scharlei, kamille, Sint-Janskruid, duizendguldenkruid en paardebloemwortel. Fijne accenten van karwei en exotische aroma’s van chocolade, vanille, koffie, sinaasappel, mandarijn en peer. Uiteraard met een droge afdronk.

Laat zich uitstekend combineren met Erasmus Bond Tonic, maar uiteraard ook zeer geschikt voor een Dry Martini (bij voorkeur met The Botanist Gin).

Forest Vermouth White :
Witte vermouth met hyssop, bonenkruid, scharlei, kamille, Sint-Janskruid, duizendguldenkruid, paardenbloemwortel, zoethout, gentiaan, steeltjespeper, Jamaica peper, kardemom en kruidnagel. Frisse citrustoetsen en een zachte, halfzoete afdronk.

Hier kan je naast een tonic ook eens een Ginger-Ale of Ginger Beer proberen. Wij mochten deze iets zoetere vermouth ook proeven in een Corps Reviver #2 cocktail (met Forest Dry Gin All Seasons en Cointreau).

Forest Vermouth Red :
Rode vermouth met hyssop, bonenkruid, scharlei, kamille, Sint-Janskruid, duizendguldenkruid en paardebloemwortel. Warme aroma’s van chocolade, vanille, peer en kaneel met een zachte, halfzoete afdronk.

De klassieker onder de vermouths, uitermate geschikt voor een heerlijke Manhattan (komt helemaal tot zijn recht in combinatie met Michter’s Rye Whiskey) of een Negroni (gelijke delen met Campari en Forest Dry Gin All Seasons).

Tijdens de afgelopen maanden mocht ik heel wat vermouths testen, meestal als tweede product van ginproducenten. Ik kan niet anders dan vaststellen dat Jurgen de lat enorm hoog heeft gelegd. Deze drie vermouths behoren tot de beste die ik tot op heden heb geproefd. Ze hebben ook een zekere complexiteit waardoor ze cocktails tot een nieuwe hoogte brengen. Vlakke smaken verdwijnen en maken plaats voor bredere smaakervaringen. Ik kijk er alvast naar uit om hier ook zelf mee te gaan experimenteren.

Meer foto’s kan je terugvinden op onze Facebook pagina.

Smeets Jenever Revival

Donderdagavond was ik aanwezig op het Smeets Revival Event in Hasselt. Een volkomen terecht chauvinistisch project om onze eigen Limburgse jenever opnieuw op de kaart te zetten in binnen- en buitenland. Het klassieke borreltje wat we nog kennen van onze grootvaders is een kwaliteitsproduct waar in principe geen gin tegenop kan. Het was immers zo dat de Engelsen het productieproces van jenever te ingewikkeld vonden en dit sterk hebben vereenvoudigd om hun gins te creëren. Hierdoor ging er echter ook veel kwaliteit verloren.

Zoals ik al eerder heb vermeld op deze blog zijn premium jenevers absoluut iets om in de gaten te houden de komende maanden. Vandaag durft bijna niemand nog een “eenvoudige” Gordons gin met Schweppes en een schijfje citroen op tafel te zetten. Door het groeiende aanbod zijn we premium gins en tonics heel erg gaan waarderen. We kunnen evengoed dezelfde richting uit met jenever, wanneer deze op de juiste manier in de markt gezet worden.

De huidige generaties zullen niet meer zo snel een borreltje jenever achterover slaan als digestief, maar staan des te meer open voor nieuwe culinaire ervaringen en smaakvolle aperitiefmomenten.

Bruggeman Jenever, de eigenaar van het bekende Hasseltse jenevermerk, sloeg de handen in elkaar met On/Off Agency, het communicatiebureau van onder meer Tom Smeets, de achterkleinzoon van Gerard Smeets, stichter van Smeets Jenevers. Samen ontwikkelden ze een mooie strategie om de populariteit van de Hasseltse jenever terug op te krikken.

Vier bekende bartenders werden rond de tafel gezet om samen lekkere cocktails te bedenken met “Extra Smeets” als hoofdingrediënt : Lou Claessens (Bar Louwie - Hasselt), Jurgen Nobels (Uncle Babes - Gent), Senna Meloni (freelance bartender, voordien o.a. The Jane en Restaurant Danny) en de wandelende cocktail-encyclopedie Patrick America (Tafel Rond - Leuven).

Maar liefst 12 cocktails konden geproefd worden, verdeeld in drie “sterren” gradaties. De cocktails met één ster zijn eenvoudig thuis te bereiden, de cocktails met twee sterren zijn wat moeilijker en vragen wat extra voorbereiding, de cocktails met drie sterren zijn echt bedoeld voor professionele bartenders. Tijdens de komende maanden zal dit aanbod nog uitgebreid worden tot maar liefst 48 cocktails die eind van het jaar zullen worden samengevat in een cocktailboek.

Meer foto’s van deze schitterende avond in het centrum van Hasselt kan je terugvinden op onze Facebook pagina.

Bezoek aan Bar Burbure tijdens de Old Fashioned Week

Vlak voor de zomer opende Jurgen Lijcops op het Antwerpse Zuid een gloednieuwe bar, een nieuw project naast zijn overige activiteiten met het restaurant The Glorious (beloond met een ster in de gids van het bekende bandenbedrijf), The Glorious Inn en zijn intussen wereldwijd verkrijgbare Forest spirits. Ik kreeg al meerdere keren een subtiele uitnodiging om deze bar eens te bezoeken, maar eerlijkheidshalve was er toch ook steeds het idee “het is niet echt een cocktailbar, Jurgen ziet dit echt veel ruimer”. In het kader van de ‘Old Fashioned week’ wou ik absoluut ook eens een Old Fashioned cocktail gaan drinken in een cocktailbar, dus dit leek me het aangewezen moment om eens een kijkje te nemen in deze nieuwe hotspot midden in de Antwerpse uitgangsbuurt en vlakbij een aantal andere zeer bekende cocktailbars.

Cocktailbars zijn er in alle soorten en maten. Heel wat bars kiezen vandaag voor het ‘speakeasy’ concept, maar er zijn er maar enkele die dit concept ook 100% kunnen waarmaken. The Pharmacy in Knokke is een schitterend voorbeeld van hoe het echt moet. Jurgen koos voor zijn nieuwe project voor een concept wat het meest aanleunt bij de upper class hotelbars, zoals je die kan aantreffen in wereldsteden zoals New York of London. In deze bar kan je een lekkere cocktail drinken die bereid is volgens de regels van de kunst, maar je kan er evengoed een lekker glas champagne, een absolute topwijn of een vakkundig geserveerde gin-tonic bestellen.

Aangezien we dit bezoek hadden ingepland midden in de Old Fashioned Week mocht ik een reeks cocktails proeven, waarbij we zowel starten als eindigen met een variatie op de klassieke Old Fashioned. Intussen kregen de wederhelft en mijn troonopvolgster ook meerdere lekkere cocktails en mocktails te proeven (zoals een appelsapje met vanille, gember en kaneel of een sapje met gember, ananas en een cordial van kers), zelfs begeleid door lekkere hapjes.

Aangenaam om zien was dat er in deze bar bijna continu een gezellige drukte heerst. Tussen 16 en 18 uur was er een eerste druk aperitiefmoment, dan werd het eventjes rustig om rond 19 uur opnieuw vol te lopen tot in de late uurtjes. Op een bepaald ogenblik ontwaarden we zelfs enkele bekende gezichten op het terras. Studio100-baas Gert Verhulst (“kijk papa! Daar zit Gert van Samson!”) en TV-gezicht Kobe Ilsen kwamen op het terras ook even genieten van een lekkere cocktail.

Jurgen zorgt er ook steeds voor om met zijn cocktailkaart heel nauw de seizoenen te volgen. In zijn bar zal je dus zeker geen smaakloze waterige aardbeien aantreffen tijdens de winter. Een mooi voorbeeld is “The Rising Fall” die momenteel op de kaart staat : Plantation Pineapple Rum, Eau-de-vie Poire William de Biercée, Calvados Coeur de Lion Reserve, Champagne. Maar ook de presentatie van deze cocktail geeft je alvast een zalig herfstgevoel.

Het fanatiek bezig zijn met de producten kon ik vaststellen op meerdere manieren. Achter de bar zag ik een state-of-the-art gekoeld barstation en ik mocht zelfs een stiekeme blik werpen in de spiritkelder waar een aantal ‘batched cocktails’ lagen te rijpen op eikenhouten vaten. Daarnaast worden de cocktails ook bereid met heel wat geïnfuseerde spirits en huisbereide siropen, shrubs en bitters.

Achtereenvolgens mochten we proeven van volgende creaties :

• Old Fashioned French Connection : Michters Rye Whiskey, Elderflower St. Germain, Forest Vermouth.
• Cosmopolitan “K” : Grey Goose Vodka, kaffir Lime infused, Cointreau Dark, Cranberry.
• The Algon Sin : Michter’s Rye Whiskey, Palo Cortado Sherry, Velvet Falernum, Huisgemaakte Orgeat siroop, Ananassap.
• William Devoe : Forest Dry Gin, Eau-de-vie Poire de Biercée, Calvados Coeur de Lion Reservé, Forest Vermouth. Deze cocktail werd begeleid door een dampend theepotje met droogijs en Deense tabak. In de cocktail zat ook nog een geïnfuseerd peertje.
• Pablo’s Cake : Michter’s Bourbon Whiskey, Dictator Rum 10y, Almond Cream, Créme de banana, Cold Brew Coffee. Hierbij kreeg ik ook een heerlijk stukje pistache cake met een pisang topping.
• Old Fashioned Vieux Carré : Woodford Rye Whiskey, Forest Vermouth, Cognac Ferrand 1840, Dom Benedictine, huisgemaakte bitters. Deze cocktail werd gedurende meerdere weken gerijpt en geblend in een eikenhouten vat.

Niet echt gebruikelijk in onze tests, maar ik wil toch ook even uitdrukkelijk vermelden dat deze bar ook opvallend kindvriendelijk is. Voor elke minderjarige, ongeacht de leeftijd, is er ook wel een lekker drankje te vinden en het personeel is opvallend vriendelijk tegen elk kind wat het toch allemaal weer iets aangenamer maakt. Ook wijzelf hebben tijdens weekends slechts zelden opvang voor onze troonopvolgster. Weet ook dat er vlak naast de grote parking op de gedempte zuiderdokken een leuke speeltuin is voor de kinderen, wat het uitstapje ook voor hen weer extra leuk maakt. De conclusie van de jongste thuis was dan ook “heel lekker en heel leuk”.

Mijn conclusie is waarschijnlijk een beetje onverwacht in het kader van dit bezoek. Dit is absoluut een bar bedoeld voor een iets breder publiek dan de gemiddelde cocktailbar, maar naar mijn gevoel ligt de lat hier een flink stuk hoger dan in de gemiddelde cocktailbar en ik heb er toch best al een aantal bezocht. De kwaliteit van de cocktails die ik mocht proeven ligt verdomd dicht in de buurt van wat ik heb geproefd in The Pharmacy en een flink stuk hoger dan heel wat andere bars. Jurgen en zijn team zijn zeer fanatiek bezig met de kwaliteit  van wat er in het glas komt. Bar Burbure is dus vast en zeker het bezoeken waard. Ik wens Jurgen en hoofdbarman Tom zeer veel succes met deze gloednieuwe bar en wil alvast beloven dat ze mij zeker nog zullen terugzien !

P.S. Zoals gebruikelijk kan je ook deze keer het volledige fotoalbum terugvinden op onze Facebook pagina.