The Stray Dog Returns - Scallywag

 

It’s more or less a year ago that I first played around with Douglas Laing’s Speyside blended malt. Since Speyside is my favourite Scottish Whisky region, I really need to use this great blend more often in tasty cocktails.

Scallywag is a blended malt whisky on 46% alcohol. With casks retrieved from Macallan, Mortlach, Glenrothes, and a few more distilleries. They have a tasty combination of ex-Bourbon and ex-Sherry casks. The color, taste and flavour of this whisky do give the impression that lots of sherry casks were used.

• Color : Rich and dark
• Nose : Richly spiced, vanilla, sherry, oak
• Mouth : Strong whisky with herbs, warm red fruits, Christmas pudding and dark chocolate
• Finish : Orange peel, apple, pear, tobacco and fruitcake

Last year I have sent the Stray Dog to the Big Apple, in a tasty variation on the Manhattan which I paired with some great cheese. It’s about time to take the next step and bring the Stray Dog back to Scotland for another variation on the Manhattan, adding even more flavours.

The Stray Dog returns

Ingredients
45 ml Scallywag Speyside Blended Malt
20 ml Cinzano sweet vermouth
15 ml Conker Cold Brew Coffee liqueur
20 ml Lemon juice
1 dash Angostura bitters

Method
Add all ingredients in your shaker with lots of ice. Shake for 20 seconds and double strain into a pre-chilled coupe. Add a cocktail cherry. Enjoy it out in the rain, don’t forget your umbrella 😉

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Tasting The Balvenie + Kaasaffineurs Van Tricht

The Balvenie is eigenlijk al vele jaren mijn favoriete Schotse whisky. Waarom is moeilijk uit te leggen, maar mijn persoonlijke favoriete smaak gaat toch steeds in de richting van Dufftown, het hart van Speyside waar tamelijk zachte whisky wordt gemaakt. Dit in tegenstelling tot vb. Islay, waar voornamelijk zware turfhoudende whisky wordt gestookt. Toen ik vorig jaar in oktober de selectie mocht maken voor de abonnees van Savourist heb ik ook de DoubleWood 17y geselecteerd omdat ik die ook echt ideaal vind voor een tasting. Het is een fles die de meeste mensen waarschijnlijk niet snel kopen voor thuis, maar het verschil met de 12 jaar oude variant is opmerkelijk. Mijn persoonlijke favorieten om gewoon ’s avonds eens een lekker glas te drinken zijn de DoubleWood 12y en de Caribbean Cask. 

Maandagavond reed ik dus nog eens richting Antwerpen, waar gastheer Jurgen Lijcops en Brand Manager François Coens ons meenamen in het verhaal van The Balvenie tijdens een schitterende proeverij in een volgeboekte Bar Burbure.

In de zomer van 2002 stond ik voor de poort van The Balvenie die toen helaas gesloten was, maar ook vandaag geraak je er niet zomaar binnen. Er zijn slechts twee rondleidingen per dag en die zijn reeds maanden vooraf volgeboekt. Als troost kan je wel een paar honderd meter verderop de stokerij van Glenfiddich bezoeken (van dezelfde eigenaar), waar de hele dag door meerdere rondleidingen tegelijk bezig zijn.

The Balvenie heeft eigenlijk twee soorten whisky : Single Barrels die een standaard rijping kregen op eiken ex-bourbon vaten en DoubleWoods, die na de eerste rijping nog een extra narijping kregen op een ander vat om extra smaken en aroma’s toe te voegen. Beide soorten kwamen ruim aan bod tijdens deze tasting.

Achtereenvolgens proefden we :

• The Balvenie Single Barrel 12y
• The Balvenie DoubleWood 12y (narijping in sherryvat)
• The Balvenie Caribbean Cask 14y (narijping in rumvat)
• The Balvenie DoubleWood 17y (narijping in sherryvat)
• The Balvenie Portwood 21y (narijping in portovat)
• The Balvenie Single Barrel 25y
• The Balvenie Single Barrel 30y

Bij de eerste vier whisky’s werd telkens ook een aangepaste kaas geserveerd door Kaasaffineurs Van Tricht, een bekende naam in Antwerpen maar zeker ook bekend van de kaasplankjes op de menukaarten van de betere restaurants. Bij de Portwood kregen we vervolgens nog twee meer ‘lopende’ kazen die er ook echt perfect bij pasten. De twee laatste Single Barrel whisky’s werden zonder kaas geserveerd, omdat deze toch wel van een dusdanig hoge kwaliteit waren dat we ze absoluut zo puur mogelijk moesten degusteren.

Kaasaffineurs Van Tricht is geen kaasmaker, maar ze kopen hun kazen wel zo vers mogelijk om ze dan zelf te rijpen in hun 8 afzonderlijke rijpingscellen in de vroegere stadsbrouwerij van De Koninck. De kazen worden ingedeeld volgens hun rijpingsvoorwaarden, zodat elke cel volledig kan afgesteld worden op het type kaas. Hierdoor krijgt elke kaas de specifieke zorg en rijping die hij nodig heeft.
Alweer een schitterende proeverij en een fijne avond met gelijkgezinde spirit-liefhebbers. Het niveau van deze tasting was alweer zeer hoog en we hebben er ontzettend van genoten. 

Aberlour Origins 2.0 - When two casks meet

Elk jaar in deze periode nodigt Aberlour Single Malt Whisky tweemaal een selecte groep van 40 fijnproevers uit voor een Aberlour Origins Dinner, waarbij vakmanschap, authenticiteit en vertrouwen centraal staan. De eerste avond is gereserveerd voor pers en bloggers, de tweede avond voor het geïnteresseerde publiek wat een ticket kocht via de website.

Vorig jaar was ik er voor de eerste keer bij, toen was het thema “Back to basics” en werden we ontvangen op het sprookjesachtige domein van Kaat Tilley in Asse. Dit jaar werden we verwacht aan de andere kant van Brussel, in Rosières. In een rustige straat staat hier een serre die tijdens de zomer nog wordt gebruikt voor de tomatenkweek, maar die tijdens de wintermaanden wordt omgevormd tot een bijzondere evenementenruimte. Een stortregen gooide roet in het eten, waardoor het eerste gedeelte niet kon doorgaan rond het kampvuur, maar het volledige programma zich afspeelde in de serre.

Net als vorig jaar werden we ontvangen door de Internationale Brand Ambassador van Aberlour, Ann Miller, die de hele avond door uitleg gaf over de verschillende Aberlour varianten. Dit jaar was er ook opnieuw een gastspreker, Patrick Castelain van geurmarketingbedrijf Scents, die ons meenam op een ontdekkingsreis van geuren en emoties.

De meeste whiskymerken hebben wel één of meerdere bottelingen waarbij er na de normale rijpingsperiode een ‘finish’ werd gemaakt door een kortere periode na te rijpen in een ander vat. Aberlour kiest voor een andere methode nl. Double Cask Maturation. Zowel in Amerikaanse ex-Bourbon vaten als Spaanse ex-Olorosso Sherryvaten worden er whisky’s los van elkaar volledig gerijpt. Na de rijping wordt er een “marriage” gemaakt van beide whisky's. Op het juiste moment worden de juiste vaten met elkaar gemengd in de juiste verhoudingen. Deze beslissingen worden genomen aan de hand van de ervaring en vakkennis van de master distiller. We mochten zelf ervaren hoe moeilijk het is om tot een perfecte blend te komen. We kregen twee verschillende glaasjes Aberlour 12y (bourbon vat /Sherry vat) en mochten zelf experimenteren, samenvoegen en proeven.

Topchef Bruno Antoine (Bistro Emile en Cafe Charlotte) had de moeilijke opdracht om een culinair menu te bedenken wat perfect zou aansluiten bij het whiskygamma van Aberlour. Hij werd hierin bijgestaan door zijn rechterhand Abi Azaouaj. Tijdens de avond bewees hij zijn skills door meerdere keren zelf een deconstructie te voorzien. Eerst een bordje met alleen twee gegaarde hoofdingrediënten om die smaken en aroma’s ten volle op te nemen, daarna het “echte” bord met zijn compositie van pure en verfijnde smaken. We hebben er intens van genoten !

Het volledige menu kan je ontdekken in de foto’s, maar ik geef alvast een kort overzicht van de schitterende pairings van de Chef :

• Gerookt : Zalm en Venkel – Aberlour 18y
• Gepocheerd : Sint-Jacobsschelp en Oester – Aberlour 16y
• Langzaam gegaard : Gevogelte en Scharrelvarken – Aberlour A’Bunadh
• Confiserie : Fondant en Caramel – Aberlour 12y

Ikzelf was ook dit jaar aanwezig op het persdiner, de winnaars van onze Double Strainger wedstrijd mochten aanschuiven tijdens het publieksdiner. Hans, Daniel, Roel en Herman lieten ons intussen uitgebreid weten hoezeer ze hebben genoten van dit event.

 

Omdat we niet alle foto’s in het artikel kregen, hebben we ook nog een album op onze Facebook pagina geplaatst.

 

Burns Night met The Singleton Speyside Cascade

Vandaag is het de verjaardag van de Schotse dichter Robert Burns (1759-1796). Op heel wat plaatsen in Schotland, maar ook ver daarbuiten vieren we vanavond Burns Night, al dan niet met een traditioneel Burns Dinner. Op zo’n diner vloeit de whisky rijkelijk, klinkt er muziek uit de doedelzak en citeert men het gedicht “Address to a Haggis” tijdens het ritueel aansnijden van de Haggis, het nationale gerecht van Schotland bestaande uit een schapenmaag, gevuld met vlees van ingewanden en geserveerd met aardappelpuree en koolraap. Tegenwoordig gebruikt men meestal geen maag meer maar hetzelfde soort darm wat voor worsten wordt gebruikt. Het klinkt veel slechter dan het in werkelijkheid is. Stel je voor dat je zwarte pensen moet beschrijven aan iemand die deze worsten niet kent, dan zou dat waarschijnlijk even wansmakelijk klinken terwijl we allemaal weten dat dit toch zeer lekker is.

Alleszins een schitterend moment om nog eens een nieuwe fles Schotse whisky te openen en te genieten van de aroma’s die ons meenemen naar het hart van Speyside, Dufftown.
In de reeks ‘The Singleton of Dufftown’ verschenen meerdere bottelingen waaronder ook een ‘18y old’ en een ‘Tailfire’ gerijpt op Europese eiken vaten. Wij proeven ‘The Singleton SpeyCascade’, een zachte whisky van 40% alcohol met hele zuivere en frisse toetsen. Het is een single malt whisky met een mix van Europese sherryvaten en Amerikaanse bourbonvaten. Een whisky om puur van te genieten, desgewenst met een grote ijsbal.

Aroma’s van rood fruit, appeltaart en granen. Je ruikt ook een houttoets van de rijping. In de mond vrij zoet, heel fruitig en opnieuw een duidelijk hint van warme appel. Een lange zachte afdronk met kruiden, marsepein en chocolade.

Serveer je straks warme appeltaart of apfelstrudel als dessert, zet er dan gerust een klein borreltje van deze whisky bij om het helemaal af te maken.