"5 a day" with Fox liqueur

When you play around and experiment with boozy recipes almost every day, you won't hit 'Jackpot' combinations every day. But some days you really do. Today was one of those glorious days. 

I received a small sample of Fox, a pear liqueur. This sweet bottle of flavour inspired me to create a tasty new drink. Warning: Don't add extra sweetness, this is very sweet liqueur.

I named it "5 a day", linking it to the advised amount of fruit you have to eat daily. Do enjoy this tasty, but super easy 3-ingredient drink. 

5-a-day

Ingredients
50ml Martin Miller's Westbourne Strength Gin
20ml Fox pear liqueur
20ml Tio Pepe Sherry

Method
Add all ingredients to a mixing glass with lots of ice. Stir for 15 seconds and strain into a chilled coupe. Garnish with a sweet cocktail cherry. And enjoy... this is delicious!!!

Disclaimer: All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Consulting unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Sazerac - To the moon and back

 

Af en toe krijg ik wel eens de vraag wat mijn favoriete cocktail is… en wat de lekkerste cocktail is die ik tot op heden al heb geproefd. Vandaag deel ik beide antwoorden met jullie in dit artikel. Mijn favoriete cocktail is met grote voorsprong de Old Fashioned, bij voorkeur op basis van een lekkere bourbon. Met de suiker en bitters durf ik al eens wat experimenteren en liefst van al voeg ik als extra nog een klein beetje amaro toe. De Old Fashioned, een fantastische combinatie van een stevige spirit in balans met zoet en bitter, was vorig jaar opnieuw de meest populaire cocktail ter wereld.

Het hoeft niet te verbazen dat ook de beste cocktail die ik ooit heb geproefd in dezelfde stijl was. Het was de “Sazerac from Outer Space”, die ik mocht proeven bij Bar Burbure eind 2017. De klassieke Sazerac staat overigens op de 13é plaats van de meest populaire cocktails.

Vandaag staat de uitzonderlijke versie van deze cocktail nog steeds op de ‘Green Club Card’ in deze cocktailbar en wordt hij gemaakt op basis van de super premium Pierre Ferrand Abel Cognac, gecombineerd met een artisanale Zwitserse absinth. De versie die ik mocht proeven werd destijds nog gemaakt met een andere uitzonderlijke cognac : Rémy Martin Centaure de Diamant, op tafel gebracht in een fantastische pairing met Impérial Heritage Oscietra kaviaar. Het was de allereerste keer dat ik letterlijk achterover geblazen werd door een cocktail en die ervaring is tot op heden nog steeds niet overtroffen. Het kruidige en licht branderige van de hoog-alcoholische cocktail in combinatie met het zilte van de kaviaar was een zeer intense smaaksensatie.

Met veel plezier zet ik dan ook Jurgen Lijcops en Bar Burbure nog eens extra in de kijker met deze #reshake. Met dank voor alle lekkere cocktails die ik in deze bar reeds heb mogen proeven.

De Sazerac is de officiële cocktail van de stad New Orleans. Origineel was het een mix van Sazerac-de-Forge Cognac en Peychaud’s bitters. Tijdens de uitbraak van een verwoestende ziekte (Phylloxera) in de Franse wijngaarden tussen 1870 en 1885 werd de cognac noodgedwongen vervangen door Rye whisky. Dat verhaal inspireert natuurlijk om er zelf wat mee te experimenteren. Voor mijn versie haal ik ook de net iets betere ingrediënten uit mijn drankenkast, waardoor het toch een compleet ander drankje wordt dan eerdere versies op deze blog. Het blijft evenwel een eenvoudig te bereiden cocktail, waarbij ik ook streef naar een scherpe prijs/kwaliteitsverhouding.

Kaviaar is uiteraard een luxeproduct, maar deze Royal Belgian Caviar wordt in België gekweekt en geproduceerd en blijft zeer betaalbaar. Tenslotte serveer je ook niet elke dag kaviaar. Ik maakte deze cocktail als afsluiter voor de Valentijnweek en liet me daar dan ook lichtjes door inspireren voor de naam en de garnering.

Sazerac - To the Moon and Back

Ingrediënten
3 cl Rémy Martin 1738 Accord Royal
3 cl Michter’s Straight Rye Whiskey
1 barlepel Rietsuikersiroop
1 dash Absinthe Bitters (of Pechaud’s bitters)
1 cl Absinth (voor de rinse, niet voor in de cocktail !)

Glas
Coupe (Holmegaard)

Bereiding
We starten met een ‘Absinth rinse’. Giet de absinth in het coupeglas en draai ermee rond zodat er een dun laagje absinth in het glas achterblijft. Giet het overtollige weg en koel het glas.

De cognac, whiskey, suikersiroop en bitters samenvoegen in een mengbeker met veel ijs. Stevig roeren gedurende een 30tal seconden tot alles goed gekoeld en gemengd is.
Strainen in de voorgekoelde coupe en versieren met een citroentwist, serveren in een pairing met een genereus lepeltje ‘Gold Label’ Royal Belgian Caviar.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Martin's Rentmeesterij : Restaurant Akko en Martin's Bar

 

We doen het niet zo heel vaak, maar het staat wel degelijk vermeld in de omschrijving van deze blog. Af en toe bezoeken we ook restaurants en hotels, waar we dan een recensie over schrijven. Meestal lees je dan meer over het diner op de foodblog van mijn wederhelft, terwijl ik mijn focus leg op de dranken en/of de bar. De bars die behoren bij restaurants of hotels zijn een bijzonder interessant onderwerp. Er is namelijk heel wat verschil in terug te vinden, zelfs binnen eenzelfde hotelgroep. Laat ons vooral niet vergeten dat een aantal van de allerbeste cocktailbars ter wereld ook deel uitmaken van een hotel. Een dikke maand geleden kon ik vaststellen dat in grote Italiaanse steden zowat alle hotels en restaurants (ook brasseries etc.) beschikken over een goedgevulde bar en de nodige kennis om kwalitatieve cocktails te serveren. Vandaag zitten de Belgische brasseries wellicht nog niet op hetzelfde niveau, al verschijnen er ook hier meer en meer klassieke cocktails op de kaart.

Toen we in 2017 Martin’s Red mochten uitproberen, was er in de bar amper sprake van cocktails. Ze stonden zelfs niet eens vermeld op de kaart. Daarom was ik blij verrast dat er in het persbericht van Martin’s Rentmeesterij ook lovend werd gesproken over de hotelbar die onder leiding staat van de van oorsprong Syrische bartender Elias Edlbe. Voor hij naar hier kwam was hij onder meer barmanager bij Propaganda Gin Bar in Beiroet.
Het hotel en het restaurant zijn grotendeels gevestigd in een ruime nieuwbouwvleugel bij de vroegere rentmeesterwoning (13e eeuw), behorende bij de landcommanderij Alden Biesen in Bilzen. Martin’s Bar bevindt zich in het oude gedeelte van het gebouw.

Akko is het restaurant van dit Martin’s Hotel en we werden uitgenodigd om eens te komen proeven van de keuken van “Jong Keukengeweld” Kevin Bonnano, die eerder ook al de keuken van Restaurant Le Cinquieme naar 14/20 in de Gault&Millau bracht.

Helaas bleek een cocktail als aperitief niet mogelijk, omdat de bar nu eenmaal niet naast het restaurant is gevestigd, maar aan een andere zijde van het gebouw. We kregen de keuze tussen een glaasje Pommery Champagne of een lokale schuimwijn. We kozen voor de voortreffelijke Champagne. Wil je toch liever een cocktail als aperitief, reserveer je tafeltje dan best iets later en bezoek vooraf de bar. Dit is perfect mogelijk en je zal het je ook beslist niet beklagen.

Bij het diner koos ik voor aangepaste wijnen. Mijn wederhelft was chauffeur van dienst en het is steeds afwachten wat het restaurant kan aanbieden voor wie bewust geen of minder alcohol drinkt. In het verleden varieerde dat van water of frisdrank tot een arrangement van infusies. Een dikke pluim voor Akko die ook een Bob-arrangement aanbiedt met kleine wijnglaasjes. Je blaast zeker niet positief, maar je kan toch ook van elke wijn eens proeven.

Het diner was trouwens schitterend, maar daarover lees je binnenkort meer op onze zusterblog. Ik zou alleen al teruggaan voor het fantastische brood wat je bij de volledige maaltijd krijgt geserveerd. Als ik één klein puntje van kritiek mag geven, dan is het dat de afruimers misschien iets minder enthousiast mogen zijn. Soms hadden we het eten nog in de mond terwijl het bord al terug richting keuken verdween.

Op advies van de sommelier, die overigens zijn werk echt voortreffelijk deed, bezochten we na de maaltijd toch nog de bar voor een after dinner cocktail. Ik koos voor een zeer lekkere variant op de Negroni : “Late Night Coffee” met Campari, Bombay Sapphire Gin, Martini Rosso, Tia Maria en een shot verse Espresso. Deze bar is zeker een bezoekje waard, ongeacht of je ook gebruik maakt van het hotel of restaurant.

Disclaimer
All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article.
Articles containing products: Some products might have been gifted by the producer or distributor, but these are in no way paid promotions or recommendations that were chosen for me instead of by.
Articles about bars, restaurants, distilleries and events : I'm often invited to attend events for free, but the article is still my own personal opinion and in no way guided by anyone else.

Stijlvolle Geschenktips : Rémy Martin 1738 Accord Royal

 

Een brandy kwam reeds eerder aan de beurt, maar een geschenkdoos met een echte cognac hadden we nog niet eerder in onze “Stijlvolle Geschenktips”.

In 1738 bekroonde koning Lodewijk XV Rémy Martin met een koninklijke licentie als beloning voor de uitzonderlijke kwaliteit van zijn cognac. Zo kreeg Rémy Martin als enige huis de toelating om zijn wijngaarden uit te breiden. Met 1738 Accord Royal wekt Rémy Martin een legendarische cognac opnieuw tot leven op basis van dezelfde geheime recepten die deze spirit al in 1738 zo succesvol maakten.

De wijn wordt gemaakt met 2/3 druiven van de Grande Champagne en 1/3 druiven van de Petite Champagne. Deze wordt tweemaal met de droesem (de drab van vaste stoffen die in wijn achterblijft na de fermentatie of na een bepaalde tijd van rijping) gedistilleerd in koperen stookketels. Het zachte en fruitige distillaat wordt daarna gerijpt in kleine en zwaar getoaste Franse eiken vaten. Het resultaat is een cognac met een mooie donkere koperen kleur, met een volle smaak en een rijk aroma. Voor deze “limited edition” worden een 300-tal vaten met elkaar gemixt met rijpingstijden van gemiddeld 12 jaar, wat langer is dan de VSOP botteling met een gemiddelde rijpingstijd van slechts 8 jaar.

Een aantal cognac-kenners beschrijven deze fles als de beste cognac in het segment onder de Rémy Martin XO, die toch dadelijk meer dan 100 euro duurder is. Als je kijkt naar complexiteit dan gaat dit zonder enige twijfel in de richting van een XO.

Neus : eikenhout, geroosterde kruiden
Mond : vijgen, pruimen, sinaasappel, floraal met een lange rijke afdronk.
 

Voor de eindejaarsfeesten lanceert Rémy Martin deze beperkte editie van de 1738 Accord Royal in een mooie geschenkverpakking met twee glazen. Ik vermeld graag dat er tevens een tweede geschenkdoos verkrijgbaar is met de Rémy Martin XO. Je kan beide sets vinden bij de betere drankenhandel.

Sidecar 1738

Ingrediënten
5 cl Rémy Martin 1738 Accord Royal
2 cl Cointreau
2 cl vers citroensap

Bereiding
Voeg de drie ingrediënten samen in een shaker met ijs. Krachtig shaken gedurende een 15tal seconden. Dubbel zeven in een mooi Old Fashioned glas met een groot ijsblok.
 
P.S. Een cocktail in een gelijkaardige stijl krijg je wanneer je vers citroensap toevoegt aan een flinke borrel Cointreau Noir, deze wordt immers gemaakt met Rémy Martin cognac als basis ;-)

Disclaimer : All pictures and text are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. The Xmas themeweek recommendations are entirely personal and all chosen by me. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations that were chosen for me instead of by me.

Martin Hudák van 'The American Bar at The Savoy' te gast bij Bar Burbure

Sinds mijn trip naar Parijs ben ik niet meer zo’n onvoorwaardelijke fan van de ‘World’s 50 Best Bars', maar wanneer de Nr.1 uit die lijst naar Antwerpen komt om er cocktails te maken met de voortreffelijke Bacardi Facundo rums… kan ik die kans natuurlijk niet laten liggen.

Martin Hudák is senior bartender bij “The American Bar at The Savoy” in Londen. Donderdagavond kwam hij ons verwennen met lekkere cocktails bij Bar Burbure. Voor deze gelegenheid was er een kaart met vier cocktails van Martin, naast drie eigen creaties van het Bar Burbure team. Het proeven was zeker geen straf want dit waren stuk voor stuk cocktails waar geen uren, maar meer dan waarschijnlijk vele dagen aan werden gespendeerd voor de creatie.

Martin staat ervoor bekend dat hij graag werkt met (cold brew) koffie als ingrediënt en dat was ook deze keer te merken. Persoonlijk vind ik dat best een stevige opgave, want je wil uiteraard niet dat elke cocktail smaakt als een Espresso Martini. Zijn cocktails waren mooi in balans, vrij stevig en vooral heel puur. Zelfs de versiering werd bewust zeer sober gehouden. Mijn favoriet van Martin’s kant van het menu was zonder enige twijfel de Savoy Daisy, fris en fruitig en de smaken vloeiden mooi in elkaar.

De grootste verrassing was wellicht toch de andere kant van de kaart. De eigen creaties van het Antwerpse team waren verbluffend lekker. De uitschieter was hier de Fine(o) Apple, een explosie van appel in je mond. Ook Martin had een appel-gebaseerde cocktail, maar die zat zeker niet op dit zeldzaam hoge niveau.

Ik vond het niet echt eenvoudig om dit artikel te schrijven, want laat vooral zeer duidelijk zijn dat  Martin Hudak een vakman is die cocktails serveert met enorm veel vakkennis en techniek. Er zijn weinig bartenders die cocktails kunnen serveren van deze kwaliteit, aan een hoge snelheid en in een propvolle bar. Hij doet het dan ook nog eens met heel veel stijl en is met zijn smetteloze kraakwitte vest een toonbeeld van gedistingeerde Engelse elegantie.

Smaak is uiteraard iets heel persoonlijks en de cocktails van Martin waren absoluut zalig lekker. Omdat ik voorzichtig wou zijn met mijn conclusie heb ik ook subtiel gepolst naar de meningen van de mensen die links en rechts naast mij zaten, stuk voor stuk liefhebbers die regelmatig cocktailbars bezoeken en die ook vaak cocktails proeven. Zowel voor hen als voor mezelf zaten de cocktails van het Bar Burbure team toch net een trapje hoger dan die van The Savoy. Rekening houdend met het feit dat de cocktails en de omkadering van The Savoy gezorgd hebben voor de zeer gegeerde eerste plaats op de lijst, kan ik alleen maar hopen en vermoeden dat er voor Bar Burbure ook nog een mooie toekomst is weggelegd.

Alleszins, Martin, Jurgen, Jasper, Stef en de rest van het team, heel erg bedankt voor alweer een schitterende avond en een mooie ervaring !

The Red's Sportsbar & Grill - De bar van de Rode Duivels

Als je weet dat zowel de wederhelft als Troonopvolgster helemaal gek zijn van voetbal, kan je je wellicht ook voorstellen dat er enthousiast gereageerd werd toen we een uitnodiging kregen om de oefenterreinen van de Rode Duivels in Tubize te bezoeken. En aangezien Troonopvolgster al weken aan het zeuren was om ook nog eens een museum te bezoeken werd het een weekendje Brussel. Lekker even weg in eigen land.

Na een educatief bezoek aan het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen (Als je kinderen hebt een absolute aanrader!) en een eerste regenachtige blik op de KBVB-oefenterreinen mochten we aanschuiven voor het diner in The Red’s Sportsbar & Grill. Mijn aandacht ging uiteraard eerst en vooral naar de drankenkaart. Zoals je kan verwachten in een sportbar stonden er heel wat bieren op de kaart, maar toch ook cava, Champagne, sterke dranken en aperitieven. Alleen… geen enkele cocktail, wat toch vreemd lijkt voor zo’n high-end locatie. Dan maar een whisky en een glaasje cava besteld als aperitief.

Toen een tijdje later de manager een praatje kwam maken aan onze tafel kaartten we toch ook dit gebrek aan. Blijkt dus dat de gasten tot nu toe echt geen interesse tonen in cocktails. Hooguit enkele Mojito’s tijdens de zomer. Maar tot mijn verbazing stelde de manager wel dat alle klassieke cocktails kunnen besteld worden en dat er zelfs op aanvraag een aparte cocktailkaart is. Die wilden we natuurlijk wel eens bekijken.

Op deze “geheime” cocktailkaart een reeks klassiekers van Margarita tot Piña Colada, maar ook enkele signature cocktails. Ik proefde alsnog de Martin’s Yellow, een sour cocktail op basis van vodka en Mandarine Napoleon. Een sour met deze reeds 125 jaar bestaande mandarijntjeslikeur had ik nog niet eerder geproefd, dus ik was best nieuwsgierig. De signature cocktails worden trouwens geserveerd in een plastic shakertje met een leeg glas erlangs. Je mag zelf bepalen of je de cocktail wil drinken met of zonder ijs. Misschien een wat ongebruikelijke manier van serveren, maar de cocktail was lekker en perfect in balans. Toen de cocktail op tafel kwam zag ik een aantal andere gasten verbaasd kijken met een blik van “Hey, er waren dus toch cocktails”. Het klassieke verhaal van de kip en het ei. Wat niet op de kaart staat, zal uiteraard ook niet vaak besteld worden.

Het Martin’s Red Hotel is een gloednieuw en zeer modern hotel op een boogscheut van Brussel, omringd door de oefenterreinen. Ideaal voor zakenmensen die het graag wat rustiger hebben, maar toch snel op hun afspraak in de hoofdstad willen zijn. Het volledige hotel staat in het teken van onze nationale voetbalploeg. Zelden een concept gezien wat op zo’n geslaagde manier en tot in de allerkleinste details werd doorgevoerd. Zeker een aanrader.

Mijn advies voor de bar ? Probeer volgende zomer één of meerdere verfrissende aperitiefcocktails op de kaart te zetten zoals vb. een Aperol Spritz, ondersteund met promokaartjes op de tafels.

Wedden dat het een succes zal worden en dat je daarna ook vraag krijgt naar andere cocktails ?