V Modern Italian - New hot spot in Antwerp

Whenever I'm in Italy, I'm always amazed by the large variety of bars and restaurants. It is surprising to see even the smallest places offering an excellent range of perfectly mixed cocktails. Some venues that look like simple coffee places during the day turn into lively cocktail bars at night.

I was excited when I got invited to the opening of 'V Modern Italian' in Antwerp. I had heard of places like this in big European cities before. The owners had already started a pizza place in Antwerp earlier (V Pizza Antwerp Tower). Now, they were ready for more: great pizzas, but also entrees, salads and plates of pasta, and yummy cocktails in a stylish setting. Sadly, I wasn't able to attend the grand opening. But, I was lucky enough to get a new invite a few weeks later, after a good chat with a friend at the agency that organised the opening. 

The food was great. I especially enjoyed the starter and the pizza tartuffo. But, for detailed food insights, I'll let my food-blogging wife handle that. As for drinks, I tried their ‘special’: “Limoncello Pineapple Smash” (Vodka, Limoncello, pineapple juice, a splash of lemon and Sprite, garnished with a sprig of thyme and a dehydrated pineapple wedge). It was a bit too sweet for my liking at first, but some extra stirring had a positive result.  

My wife loved her non-alcoholic version of the “Viola” (Normally mixed with Tequila, lime juice, violet extract and edible glitter. Served with Violet flowers).
After dinner, I asked the waitress for a drink recommendation instead of dessert. From the extended menu of signature and classic cocktails, she suggested the Negroni, and it was spot on. Upon request, the bartender stirred the drink right in front of me. 

One more thing: don't judge the place by its outside appearance. From the street, it looks like a pretty narrow building. But once inside, you’ll notice it's double in size. They had two buildings combined into one large place. The bar is absolutely spectacular, the open kitchen has nothing to hide and DJs play the right music to set the mood. Since they only opened this month, they are still slightly harder to find on social media, which will of course resolve in the next months. I love the concept, the vibe is very cosmopolitan. This restaurant could be in Rome or even New York. 

Address
V Modern Italian, Schuttershofstraat 49, 2000 Antwerpen

Disclaimer: All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Consulting unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Gault & Millau Regional Guide for Knokke-Heist

The city of Knokke-Heist did something no other Belgian city has done before. They launched their own regional Gault & Millau guide. Today I received a copy in the mail and I have to say… I actually like it better than the well-known annual yellow bible with all the best restaurants.

Next to the best restaurants and POP addresses, they also list a selection of the best artisans, food shops, chocolatiers and (cocktail-)bars. And even more, since the Zwin region really glues Knokke and Cadzand together, they also list the best places on the other side of the border. 

The guide is distributed free to everyone in Knokke, but you can also buy your copy at the tourist info and local bookshops. 

Cocktailbars like The Pharmacy, Cicciolina or Mr. Panda are not to be missed. If you also visit the other side, I can recommend stopping at Blueness. They also serve fantastic cocktails to combine with the Asian-style bites !

P.S. Congrats to cocktail-godfather Jan Van Ongevalle for getting his brand new restaurant Ugly Duckling already listed in the guide.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations. 

Tasting "Victoria" - Patrón competition cocktail by Jules Verlinden

When you think about bartenders competing in prestigious international cocktail competitions, you automatically think of top-level bars in big cities like Amsterdam, Brussels or Antwerp. In Diest, a small market town in the east of Belgium, you will find a restaurant called “De Nieuwe Haan” (“The New Rooster”). The owner’s son is Jules Verlinden. In the restaurant he works front of house, but his true passion is developing amazing cocktails. 

In 2019 I was part of the jury for the Amaro Montenegro BeLux cocktail competition. I was very happy to send Jules to the global finals in Italy with the ‘Monterinha’ cocktail. This weekend I visited the restaurant to taste ‘Victoria’, his entry for the Patrón Tequila Perfectionist cocktail competition. 

In cocktail competitions you need a combination of a delicious cocktail and a good entertaining story. The cocktail must be replicable in bars all around the world and the story needs to be a perfect match with the cocktail. Not just any fairy-tale will do. Jules matches the Victoria cocktail to the history of ‘Cinco de Mayo’. The holiday remembers the battle between Mexico and France. On May 5, 1862 the Mexican soldiers won the battle at Puebla from the much larger French troops. Jules used Mexican and French spirits in his drink and even the smoked salt on the rim reminds of the ashes on the battlefield. The name Victoria stands for Victory… and is also a hopeful reminder that the end of the current pandemic might be coming soon. In my opinion this is a solid match. 

The drink itself is a Margarita-style cocktail with added pear-flavors. It’s a bit more sophisticated than that because he uses lime cordial and infused spirits, but I just want to give you a general idea about the taste. What I love about all of Jules’ cocktails is that he creates drinks that give you a series of flavor experiences. 

In this drink you start with the earthy pear, followed by the Tequila with keeps going for a while. My only concern for this creation was the limited aroma in the nose, probably caused by the very large icecube in the serve. Jules agreed and will try to use a smaller cube for the competition. Since we’re still under corona-rules, the competition is completely remote and the cocktail will be prepared by another bartender, following Jules’ instructions. When the jury judges the drink itself, they will always judge on taste, aroma and presentation. 

We also tasted a few other original creations on the menu. He improved the Monterinha which now brings a pretty different experience with an eggwhite layer. But I was most amazed by his interpretation of the Mojito. This is a cocktail I normally don’t like at all. In most bars you get an awful sweet and sticky drink that you can hardly call a cocktail. It’s just sugar, rum and ice with a pinch of lime. Jules created a totally new drink, served as a Martini, reconstructed with all the flavors that should go in a Mojito. On the menu you will find versions with and without alcohol. I tasted both. This is next-level mixology. It was a very positive surprise. And you should see the faces of the customers when they get this serve instead of the “highball glass filled with crushed ice” they expect 😉 

In every bar I visit, I always order an Old Fashioned in their signature style. In this restaurant the Old Fashioned is not yet on the menu, because just like the Mojito, Jules wants to create a totally different interpretation of the Old Fashioned. The cocktail is still under development, but I got to taste it anyway. It was certainly different and packed with taste. I don’t want to give away too much just yet, but think of a very clean Japanese style cocktail. I’m still thinking how it can be further developed because it sure has potential. 

Extra tip when you want to visit Jules to sample a few cocktails. His father Dirk (actually an old friend of mine) is the owner and Chef of the restaurant. I highly recommend his cooking. After our tasting we enjoyed a great lobster and Chateaubriand dinner with a view at the bar where all the action was going on. 

Thanks Jules, we had a great evening.
Wishing you all of luck with the Patrón competition. 

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Michelin Gids BeLux 2020

 

Tijdens mijn tienerjaren hoorde ik vaak smalende grappen zoals “een kroket uit de muur is Hollandse gastronomie”. Helaas moet ik vaststellen dat onze noorderburen ons op vlak van fine dining al lang zijn voorbij gestoken. Nederland heeft met De Librije, De Leest en Inter Scaldes nog steeds drie restaurants bekroond met drie sterren. In het bourgondische België blijven we steken op één driesterren restaurant, Hof van Cleve. Uiteraard welverdiend, Peter Goossens is absoluut een Chef van wereldniveau en een diner in zijn restaurant in Kruishoutem is een onvergetelijke ervaring.

Maar mijn conclusie is toch dat ik de sterrenceremonie dit jaar toch best mager vond. Nuchter bekeken heeft mijn thuisprovincie Limburg het zeker niet slecht gedaan, met nieuwe één en twee sterren aan de gevels. Maar naar mijn gevoel mogen er dus zeker nog enkele twee- en driesterren restaurants bijkomen.

Net als vorig jaar kregen zeven restaurants een eerste ster :

• La Canne en Ville, Brussel 
• Ogst, Hasselt (Een eerste ster exact op de vijfde verjaardag van hun restaurant)
• Souvenir, Gent (Chef Vilhjalmur Sigurdarson verscheen op het podium samen met zijn hoogzwangere echtgenote. Een ster is vermoedelijk niet het enige cadeau wat hij deze maand krijgt)
• Essenciel, Leuven
• Sir Kwinten, Lennik 
• L.E.S.S, Brugge 
• Le Gastronome, Paliseul

Vorig jaar waren er drie restaurants die een tweede ster erbij kregen, dit jaar was deze eer alleen weggelegd voor dit Limburgse restaurant :

• Cuchara, Lommel (Jan Tournier viel compleet uit de lucht. Hij vertelde dat hij zelfs al verbaasd was toen hij zijn eerste ster kreeg)

De MICHELIN gids België en Luxemburg 2020 is te koop vanaf 22 november voor de prijs van € 23,95 in België en € 23,27 in Luxemburg. In deze 64ste editie vindt u 1076 adressen, namelijk 150 hotels en 926 restaurants waaronder:

• 139 sterrenrestaurants 
• 1 *** restaurant
• 24 ** restaurants, waarvan 1 nieuw
• 114 * restaurants, waarvan 7 nieuwe
• 168 Bib Gourmand restaurants, waarvan 20 nieuwe

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Gault&Millau BeLux 2020

 

De laatste jaren worden niet alleen de betere restaurants bekroond met een quotering in de Gault&Millau gids, ook een lijst met de betere cocktailbars van ons land kan je erin terugvinden. Vandaar dat we opnieuw aanwezig waren tijdens de voorstelling van de Gault&Millau BeLux Restaurantgids 2020. Het evenement ging door maandagnamiddag in de AED Studio’s in Lint.

Onze zusterblog Tineke’s Cucina zal er ongetwijfeld ook nog een artikel aan wijden, maar ik vat alvast enkele punten samen die voor mij persoonlijk het meest opvallend waren :

• De Chef van het jaar kan je dit jaar bijna een Lifetime Achievement Award noemen, want Bert Meewis van Restaurant Slagmolen in Oudsbergen is allesbehalve aan zijn proefstuk toe. Een mooie beloning voor een jarenlange stabiele en correcte klassieke keuken. Hij ontving zijn award uit handen van minister Zuhal Demir.
• Nick Bril was één van de grote winnaars van deze editie. The Jane blijft ver bovenaan op de lijst met 18/20, maar ook de ‘Upper Room Bar’ krijgt voortaan een aparte quotering van 14/20. Daarnaast was de hoogste nieuwkomer dit jaar August met 15/20. Ook deze keuken staat onder toezicht van Nick. Het maakt me vooral nieuwsgierig welke quotering The Jane Table eigenlijk zou verdienen. Naar mijn eigen ervaring ligt de kwaliteit daar nog een stevig stuk hoger dan in The Jane. 
• De Jonge Chef wil ik elk jaar zeker vermelden, deze keer is dat Glenn Verhasselt van Sir Kwinten. 
• Een andere jonge Chef die we zeker in de gaten moeten houden is Timothy Tynes van Atelier Maple. Vorig jaar nieuwkomer met 14/20, dit jaar bevestigd en reeds gestegen met een half punt naar 14,5. 
• In het katern van de ‘Great Cocktail Bars’ werden dit jaar 35 bars opgenomen die je zo kan overschrijven op je perfect haalbare bucket list 😉. De eretitel ‘Cocktailbar van het jaar’ gaat naar Jiggers in Gent, wat uiteraard een gevestigde waarde is in het Belgische barlandschap. 
• Sea Grill van Yves Mattagne behoudt zijn 18/20 in deze editie, ondanks de aangekondigde sluiting en de verhuis van het volledige team naar La villa Lorraine. 

Tijdens de voorstelling waren er zoals steeds heel wat promostandjes voorzien van de betere delicatessen die ons land te bieden heeft. Ik heb getracht de sfeer weer te geven met enkele leuke foto’s.

Omdat we nog steeds in de Old Fashioned Week zitten werd ik natuurlijk aangetrokken door de stand van Moët Hennessy, waar een ‘Peaty Old Square’ cocktail werd gemaakt met Ardbeg 10, Bénédictine, PX Sherry, Averna en chocolade bitters.

De Gault&Millau BeLux 2020 is vanaf deze week te koop in de boekhandel en kost 29 Euro.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Martin's Rentmeesterij : Restaurant Akko en Martin's Bar

 

We doen het niet zo heel vaak, maar het staat wel degelijk vermeld in de omschrijving van deze blog. Af en toe bezoeken we ook restaurants en hotels, waar we dan een recensie over schrijven. Meestal lees je dan meer over het diner op de foodblog van mijn wederhelft, terwijl ik mijn focus leg op de dranken en/of de bar. De bars die behoren bij restaurants of hotels zijn een bijzonder interessant onderwerp. Er is namelijk heel wat verschil in terug te vinden, zelfs binnen eenzelfde hotelgroep. Laat ons vooral niet vergeten dat een aantal van de allerbeste cocktailbars ter wereld ook deel uitmaken van een hotel. Een dikke maand geleden kon ik vaststellen dat in grote Italiaanse steden zowat alle hotels en restaurants (ook brasseries etc.) beschikken over een goedgevulde bar en de nodige kennis om kwalitatieve cocktails te serveren. Vandaag zitten de Belgische brasseries wellicht nog niet op hetzelfde niveau, al verschijnen er ook hier meer en meer klassieke cocktails op de kaart.

Toen we in 2017 Martin’s Red mochten uitproberen, was er in de bar amper sprake van cocktails. Ze stonden zelfs niet eens vermeld op de kaart. Daarom was ik blij verrast dat er in het persbericht van Martin’s Rentmeesterij ook lovend werd gesproken over de hotelbar die onder leiding staat van de van oorsprong Syrische bartender Elias Edlbe. Voor hij naar hier kwam was hij onder meer barmanager bij Propaganda Gin Bar in Beiroet.
Het hotel en het restaurant zijn grotendeels gevestigd in een ruime nieuwbouwvleugel bij de vroegere rentmeesterwoning (13e eeuw), behorende bij de landcommanderij Alden Biesen in Bilzen. Martin’s Bar bevindt zich in het oude gedeelte van het gebouw.

Akko is het restaurant van dit Martin’s Hotel en we werden uitgenodigd om eens te komen proeven van de keuken van “Jong Keukengeweld” Kevin Bonnano, die eerder ook al de keuken van Restaurant Le Cinquieme naar 14/20 in de Gault&Millau bracht.

Helaas bleek een cocktail als aperitief niet mogelijk, omdat de bar nu eenmaal niet naast het restaurant is gevestigd, maar aan een andere zijde van het gebouw. We kregen de keuze tussen een glaasje Pommery Champagne of een lokale schuimwijn. We kozen voor de voortreffelijke Champagne. Wil je toch liever een cocktail als aperitief, reserveer je tafeltje dan best iets later en bezoek vooraf de bar. Dit is perfect mogelijk en je zal het je ook beslist niet beklagen.

Bij het diner koos ik voor aangepaste wijnen. Mijn wederhelft was chauffeur van dienst en het is steeds afwachten wat het restaurant kan aanbieden voor wie bewust geen of minder alcohol drinkt. In het verleden varieerde dat van water of frisdrank tot een arrangement van infusies. Een dikke pluim voor Akko die ook een Bob-arrangement aanbiedt met kleine wijnglaasjes. Je blaast zeker niet positief, maar je kan toch ook van elke wijn eens proeven.

Het diner was trouwens schitterend, maar daarover lees je binnenkort meer op onze zusterblog. Ik zou alleen al teruggaan voor het fantastische brood wat je bij de volledige maaltijd krijgt geserveerd. Als ik één klein puntje van kritiek mag geven, dan is het dat de afruimers misschien iets minder enthousiast mogen zijn. Soms hadden we het eten nog in de mond terwijl het bord al terug richting keuken verdween.

Op advies van de sommelier, die overigens zijn werk echt voortreffelijk deed, bezochten we na de maaltijd toch nog de bar voor een after dinner cocktail. Ik koos voor een zeer lekkere variant op de Negroni : “Late Night Coffee” met Campari, Bombay Sapphire Gin, Martini Rosso, Tia Maria en een shot verse Espresso. Deze bar is zeker een bezoekje waard, ongeacht of je ook gebruik maakt van het hotel of restaurant.

Disclaimer
All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article.
Articles containing products: Some products might have been gifted by the producer or distributor, but these are in no way paid promotions or recommendations that were chosen for me instead of by.
Articles about bars, restaurants, distilleries and events : I'm often invited to attend events for free, but the article is still my own personal opinion and in no way guided by anyone else.

Een spaarzame Michelin voor 2019 + Bezoek aan Horeca Expo

 

Net als vorige jaren was het twee weken na de gele gids, de beurt aan de rode gids om zijn waarderingen te geven aan onze Belgische restaurants. Michelin doet dat al een aantal jaar op Horeca Expo in Gent. Om niet dezelfde fout te maken als vorig jaar (gigantisch lang moeten zoeken naar parking waardoor ik het begin van de “sterrenceremonie” bijna had gemist), vroeg ik dit jaar ook persaccreditatie voor de Horecabeurs en ging ik al een halve dag vroeger op pad.

Een groot stuk van de centrale beurshal en één aparte hal waren gewijd aan “Café World & Nightlife”. Hier zou ik dus zeker het grootste stuk van mijn tijd doorbrengen om contacten aan te knopen met leveranciers voor mijn blog. De andere zalen zou ik iets vluchtiger bezoeken en proberen enkele leuke producten te vinden voor de blog van de wederhelft.

Een nieuwe trend die ik ook al in de voorbije weken had gespot zijn cocktailmixen, waar je alleen nog ijs en een spirit moet aan toevoegen. Geen brol, maar hoogwaardige mixen, gemaakt met kwalitatieve ingrediënten. Op de beurs zag ik ook wel heel wat alcoholvrije producten, die daarmee ook duidelijk trachten tegemoet te komen aan de stijgende vraag. Zo proefde ik op de stand van Vylmer hun nieuwe premium niet-alcoholische Mistral schuimwijn.

Op een tiental meter van ‘Chef’s Place’ stond de Belroy’s Bar. Op mijn vraag of er nog gedacht werd aan nieuwe producten in hun gamma van drie spirits en drie bottled cocktails liet Ben zich ontvallen dat er misschien in de toekomst wel eens aan jenever zou kunnen gedacht worden. Het zal wellicht nog niet voor morgen zijn, maar ik kijk er alvast naar uit.

Wat ook opviel in deze hal waren het groot aantal standen rond tapas. Ook weer een duidelijk trend. We evolueren van het oude “meerdere gangen op gesteven tafelkleden” menu, naar de zuiderse en oosterse trend van kleine tapasbordjes die je kiest naar eigen smaak.

Om 16 uur werden we verwacht in de grote zaal op de eerste verdieping voor de uitreiking van de Michelin-sterren. Helaas bleven we toch een klein beetje op onze honger zitten, want buiten enkele mooie eerste sterren was er weinig spannends te beleven. Hof Van Cleve staat op eenzame hoogte als enige driesterren restaurant van ons land. Kanshebbers zoals Bon Bon en L’Air du Temps staan nog steeds in de wachtrij. Het mooiste moment was ongetwijfeld de huldiging van Comme Chez Soi voor 66 jaar Michelin kwaliteit. Vier generaties van topchefs, een vijfde generatie staat reeds in de startblokken.

Vorig jaar kreeg Altermezzo (Tongeren) de “Young Chef” en een eerste ster. Die truc werd dit jaar overgedaan door EED (Leuven). Overige eerste sterren waren voor La Plage d’Amée (Jambes), La Ligne Rouge (Plancenoit), Little Paris (Waterloo), Nathan (Antwerpen), FRANQ (Antwerpen) en Les Jardins d’Anaïs (Luxembourg, LUX).
Dit jaar kregen drie restaurants een tweede ster : La Paix (Anderlecht), La Table de Maxime (Our) en Ma Langue Sourit (Oetrange, LUX). In de Bib Gourmand verschenen tenslotte ook nog 23 nieuwe adressen.

Limburg bleef status quo. Geen nieuwe sterren, maar ook geen sterren verloren. Misschien jammer dat sommige kanshebbers toch niet dat extra duwtje kregen.

Elk gedeelte van de show werd ingeleid door een video over de neutraliteit en werking van de inspecteurs. Deze mensen hebben een achtergrond in de horeca, staan op de loonlijst van Michelin en hanteren wereldwijd dezelfde punten om hun waardering toe te kennen. Wanneer het gaat om een ster dan zijn er meerdere bezoeken nodig van meerdere inspecteurs. Hierdoor zou het niveau wereldwijd ook hetzelfde moeten zijn, ongeacht de keuken. Desondanks toch heel wat gezucht onder het publiek (grotendeels pers, chefs en personeel van horecazaken), omdat volgens velen de lat in België toch heel wat hoger zou liggen dan vb. in Frankrijk.

Ik moet ook vaststellen dat Michelin toch een stuk klassieker blijft dan hun Gele tegenhanger. ‘Liquid Chefs’ worden hier nog steeds buiten beschouwing gelaten, waar Gault&Millau toch al een verdienstelijke eerste poging heeft gedaan om hun talent ook te erkennen.

Gault&Millau 2019 - Nu ook met de categorie Cocktailbars !!!

 

Maandag reed ik naar de AED Studio’s in Lint voor de voorstelling van de nieuwe Gault&Millau restaurantgids voor 2019. Elk jaar is dit evenement een hoogtepunt voor de Belgische Horeca, maar dit jaar ging ik er naartoe met een extra portie motivatie en nieuwsgierigheid. Voor de allereerste keer was er namelijk ook een aparte categorie voorzien voor cocktailbars. Wie ons al wat langer volgt weet dat we vorig jaar een stevige lans gebroken hebben hiervoor met meerdere oproepen naar de gele en rode gidsen toe om liquid chefs ook hun plaats te gunnen.

Tijdens de receptie vooraf kon ik met meerdere bartenders en uitbaters een praatje slaan en de verwondering was unaniem.

Niemand had ook maar het minste idee dat ze “getest” waren tijdens een bezoek van een inspecteur. En niemand had ook maar enig idee van de verschillende punten waarop ze beoordeeld werden. De nieuwsgierigheid was groot.

Toen tijdens de awardshow dan eindelijk de categorie werd aangesneden bleven we helaas nog steeds op onze honger zitten. Slechts 26 cocktailbars werden goed genoeg bevonden voor een plaats in de gids en drie cocktailbars werden uitgeroepen tot “Cocktail Bar van het jaar” voor hun regio : Bar Burbure voor Vlaanderen, La Pharmacie Anglaise voor Brussel en Botanical by Alfonse voor Wallonie. Eerder werd Nicolas Decloedt van Humus x Hortense al op het podium geroepen als “Groentechef van het jaar”, maar we weten natuurlijk dat ze daar ook schitterende cocktails serveren.

Verder dus helaas geen woord uitleg over de toch best vernieuwende extra categorie, maar daarnaast ook helemaal geen quotering met punten zoals bij de restaurants. Daarom alvast deze nieuwe oproep naar de gele gids toe : heel graag volgend jaar een duidelijke quotering met exact hetzelfde systeem zoals jullie toepassen bij de restaurants. In plaats van koksmutsen kunnen jullie misschien shakertjes gebruiken ;-)

Over de restaurants lees je vast nog wel iets op onze zusterblog Tineke’s Cucina, maar ik geef alvast mee dat ik het zeer positief vond dat enthousiaste jonge (en minder jonge) koks hun quotering van vorig jaar konden bevestigen en vaak zelfs verbeteren. Een mooi Limburgs voorbeeld was Pepe Giacomazza die in het verleden al eens “Italiaanse Chef van het jaar” was. Dit jaar kon hij de quotering voor La Botte verbeteren en werd Peppe’s uitgeroepen tot “Pop restaurant van het jaar”, een categorie die vorig jaar werd gestart als  tegenhanger voor de Bib Gourmand bij de rode gids. De “Italiaanse Chef” is dit jaar trouwens François Piscitello van La Villa des Bégards. Ook de nog zeer jonge Jo Grootaers van Altermezzo, die vorig jaar overladen werd met awards, punten, mutsen en sterren, kon zijn quotering dit jaar verbeteren. Ook het vermelden waard is De Gebrande Winning uit Sint-Truiden die de award kregen voor de “Bierkaart van het jaar”.

Met 19,5 op 20 blijven Hof Van Cleve en Bon Bon aan de top van de lijst. De grootste verrassing was L’Air du Temps die met 19 op 20 de hoogste score ooit kon afleveren voor een restaurant uit Wallonië. De “Chef van het jaar” werd David Martin van La Paix.

Voor een volledig overzicht verwijzen we graag naar de website van Gault&Millau, waar je de besprekingen van alle restaurants gratis kan raadplegen.

Booze T(r)ips : Geronimo Restaurant & Cocktailbar

In deze reeks ga ik op zoek naar leuke “booze” adresjes over onze landsgrenzen. Met Winterberg als uitvalsbasis ging ik zoek naar een leuke cocktailbar. Dat lijkt heel wat eenvoudiger dan het in werkelijkheid is. Winterberg is immers een bekend wintersportgebied, waar je in elke straat meerdere bars hebt waar je terecht kan voor je après-ski. Maar wat met de kwaliteit in het glas ?

Nadat ik de lokale drankenkaarten al eens had bekeken, begreep ik dat mijn vriend Google toch wat dieper moest gaan graven. Van sommige cocktail-beschrijvingen kreeg ik al maagkrampen zonder dat ik iets gedronken had. Op een klein half uurtje rijden vond ik een “echte” cocktailbar : Geronimo.

Cocktailbar en Restaurant Geronimo is eerst en vooral schitterend gelegen. Aan de rand van een stadje, tegenover een rivier en vlak langs de trappen met waterpartij, die leiden naar een hoger gelegen winkelstraat. Geronimo is een vrij grote zaak, met langs twee zijden ook een ruim terras.

Ik liet me met veel plezier verleiden tot de suggestie van de week : De Florida Sling, een fruitige en verfrissende gin-cocktail. We proefden ter referentie ook een klassieke Caïpirinha.

In plaats van je maag van streek te brengen met toch wel vrij bedenkelijke après-ski cocktails, beter enkele kilometers verder rijden naar Frankenberg voor een mooie cocktailkaart. En hier kennen ze trouwens ook “Happy Hour” van 17 tot 19 uur ;-)

Geronimo Restaurant & Cocktailbar, Auf der Nemphe 24, 35066 Frankenberg (Eder), Duitsland - www.geronimo-online.de

Gault&Millau Restaurantgids 2018

Maandag was ik aanwezig bij de voorstelling van de nieuwe Gault&Millau restaurantgids. Over de restaurants en chefs met de hoogste scores lees je vast ook nog wel iets op onze zusterblog Tineke’s Cucina, dus daar ga ik het hier niet teveel over hebben. Waar ik het wel wil over hebben is over een duidelijke lacune in de lange lijst met awards.

Naast de obligate beste chef (Eric Fernez van ‘D’Eugénie à Émilie’ in Baudour) en beste nieuwkomer (‘Chambre Separee’) zien we toch ook een aantal specifiekere awards zoals beste bierkaart (‘Edison’ in Koksijde), beste wijnkaart (‘Terminus’ in Watou), beste sommelier (Gianluca di Taranto van ‘The Jane’) en zelfs beste gastvrouw (Valérie Barbanson van ‘Philippe Meyers’).








Ik vraag me dan ook echt af waarom er nergens een award te bespeuren valt zoals “Beste cocktailbar” of “Beste bartender”. In de nieuwe POP categorie (“Populaire adresjes”) waren al enkele bars binnengeslopen, maar dan toch nog met het excuus dat je er ook snel iets lekkers kon eten.

Een bekroning voor de betere bars en bartenders lijkt me zeer interessant omdat het in dit geval NIET gaat om een cocktailwedstrijd waarvoor je maandenlang intensief kan oefenen om dan 10 minuten te schitteren tijdens je presentatie voor een jury. In het geval van restaurantgidsen gaat het immers om een continu kwaliteit en een continu hoog niveau wat het hele jaar door constant moet worden aangeboden. Kijk maar naar de restaurants met de hoogste scores. Peter Goossens van het ‘Hof van Cleve’ staat intussen al 15 jaar continu op het hoogste podium met 19,5/20.

Chefs creëren hun prijswinnende gerechten door te spelen met ingrediënten, smaken en aroma’s. En dat is exact hetzelfde wat een bartender in de betere cocktailbar doet. Een cocktailbar is geen bruin café, maar een horecazaak waar op hoog niveau en met heel veel vakkennis lekkere drankjes worden gecreëerd.

Vandaar deze oproep aan de uitgevers van de restaurantgidsen : Wat denken jullie van een nieuwe categorie voor de beste “Liquid Chef” ?

Restaurant Maxime Colin - Culinair pareltje in Kraainem

Wie ons persoonlijk kent zal zeker niet schrikken wanneer ik stel dat de wederhelft en ikzelf rasechte foodies zijn. Regelmatig proberen we nieuwe restaurantjes uit en wanneer die ervaring de moeite waard was brengen we daar ook wel eens verslag van uit op onze foodblog Tineke’s Cucina. Afgelopen weekend schoven we aan tafel bij Restaurant Maxime Colin, gelegen in een prachtig park in Kraainem. Nu vraag je je waarschijnlijk af waarom ik deze keer besloten heb om hier ook verslag van uit te brengen op deze drinksblog? Daar is een goede reden voor.

Niet alleen de chef wist ons te verrassen met heerlijke gerechten die absoluut hun vermelding in de gekende gidsen waardig zijn (rode en gele stickers waren aanwezig op de deur!), maar ook de sommelier zorgde hier voor een echte primeur. Over de gerechten zal de wederhelft ongetwijfeld haar deskundig oordeel geven, ik beperk me tot de begeleidende dranken.

Nadat we als aperitief een glaasje rosé Champagne van Taittinger hadden gekozen, serveerde sommelier Lionel Verhaeren bij het menu de door hem geselecteerde aangepaste wijnen. Tot mijn verbazing waren dit stuk voor stuk witte wijnen van uitstekende kwaliteit. Inderdaad, van voorgerecht tot hoofdgerecht was elk bord begeleid van een passende witte wijn. Dat was voor mij alleszins een eerste keer en geeft me al zeker zin om nog eens terug te gaan. Het is immers geen staatsgeheim dat ik liefst witte wijn drink.

Bij een voorgerechtje met garnalen en een tweede voorgerecht met carpaccio van vis kwam Le Bel Olivier Colombard Sauvignon 2015. Een lekker frisse en zeer fruitige wijn uit de Gascogne.

Bij een tussengerecht met coquilles kwam een veelbelovende Beaujolais Blanc Chardonnay van Domaine Longère, een heerlijk rijk boeket maar de smaak kon mijn verwachting niet helemaal inlossen. Ik moet wel toegeven dat de smaak veel meer tot zijn recht kwam tijdens het eten. De wijn paste dus wel echt perfect bij het gerecht.

Bij het hoofdgerecht met Belgisch witloof kwam een Adega de Vila Real Reserva branco Douro uit Portugal, een Reserva 2015 die een aantal medailles gewonnen heeft. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik nog nooit een slechte wijn uit Douro Valley heb geproefd. Dit deed me dadelijk terugdenken aan mijn knotsgekke vriend Victor Marquez van Vitoria Koi Wines, de meest passionele wijnbouwer die ik ooit heb ontmoet en die eveneens in Douro Valley zit.

Bij het dessert geen dessertwijn, maar dat was misschien ook een goede zaak aangezien wij hier kwamen lunchen en geen mogelijkheid hadden tot een siësta… 

De aangepaste wijnen waren niet bepaald dure of exclusieve wijnen, maar wel perfect uitgezochte wijnen met een goede prijs/kwaliteitsverhouding die zeer goed pasten bij de gerechten. Een positieve ervaring en een restaurant waar we in de toekomst waarschijnlijk nog wel eens zullen langsgaan.

Info : Restaurant Maxime Colin, Pastoorkesweg 1-4, 1950 Kraainem – 02/720.63.46