Als je weet dat zowel de wederhelft als Troonopvolgster helemaal gek zijn van voetbal, kan je je wellicht ook voorstellen dat er enthousiast gereageerd werd toen we een uitnodiging kregen om de oefenterreinen van de Rode Duivels in Tubize te bezoeken. En aangezien Troonopvolgster al weken aan het zeuren was om ook nog eens een museum te bezoeken werd het een weekendje Brussel. Lekker even weg in eigen land.
Na een educatief bezoek aan het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen (Als je kinderen hebt een absolute aanrader!) en een eerste regenachtige blik op de KBVB-oefenterreinen mochten we aanschuiven voor het diner in The Red’s Sportsbar & Grill. Mijn aandacht ging uiteraard eerst en vooral naar de drankenkaart. Zoals je kan verwachten in een sportbar stonden er heel wat bieren op de kaart, maar toch ook cava, Champagne, sterke dranken en aperitieven. Alleen… geen enkele cocktail, wat toch vreemd lijkt voor zo’n high-end locatie. Dan maar een whisky en een glaasje cava besteld als aperitief.
Toen een tijdje later de manager een praatje kwam maken aan onze tafel kaartten we toch ook dit gebrek aan. Blijkt dus dat de gasten tot nu toe echt geen interesse tonen in cocktails. Hooguit enkele Mojito’s tijdens de zomer. Maar tot mijn verbazing stelde de manager wel dat alle klassieke cocktails kunnen besteld worden en dat er zelfs op aanvraag een aparte cocktailkaart is. Die wilden we natuurlijk wel eens bekijken.
Op deze “geheime” cocktailkaart een reeks klassiekers van Margarita tot Piña Colada, maar ook enkele signature cocktails. Ik proefde alsnog de Martin’s Yellow, een sour cocktail op basis van vodka en Mandarine Napoleon. Een sour met deze reeds 125 jaar bestaande mandarijntjeslikeur had ik nog niet eerder geproefd, dus ik was best nieuwsgierig. De signature cocktails worden trouwens geserveerd in een plastic shakertje met een leeg glas erlangs. Je mag zelf bepalen of je de cocktail wil drinken met of zonder ijs. Misschien een wat ongebruikelijke manier van serveren, maar de cocktail was lekker en perfect in balans. Toen de cocktail op tafel kwam zag ik een aantal andere gasten verbaasd kijken met een blik van “Hey, er waren dus toch cocktails”. Het klassieke verhaal van de kip en het ei. Wat niet op de kaart staat, zal uiteraard ook niet vaak besteld worden.
Het Martin’s Red Hotel is een gloednieuw en zeer modern hotel op een boogscheut van Brussel, omringd door de oefenterreinen. Ideaal voor zakenmensen die het graag wat rustiger hebben, maar toch snel op hun afspraak in de hoofdstad willen zijn. Het volledige hotel staat in het teken van onze nationale voetbalploeg. Zelden een concept gezien wat op zo’n geslaagde manier en tot in de allerkleinste details werd doorgevoerd. Zeker een aanrader.
Mijn advies voor de bar ? Probeer volgende zomer één of meerdere verfrissende aperitiefcocktails op de kaart te zetten zoals vb. een Aperol Spritz, ondersteund met promokaartjes op de tafels.
Wedden dat het een succes zal worden en dat je daarna ook vraag krijgt naar andere cocktails ?
Posts tonen met het label recensie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label recensie. Alle posts tonen
woensdag 20 september 2017
zaterdag 25 juni 2016
Ons bezoek aan cocktailbar Bijou (Antwerpen)
Nog niet zolang geleden opende op het Antwerpse Zuid een
nieuwe cocktailbar, Bijou. Na een administratief gevecht van zowat twee jaar
konden Ben Belmans en Dieter Van Roy, die beide reeds ruim hun strepen hebben
verdiend binnen de Belgische cocktailwereld, eindelijk hun eerste cocktails
serveren. Meestal is Dieter terug te vinden achter de bar, terwijl Ben heel
vaak op de baan is als cateraar en consultant. Hun cocktails passen in een vrij
eigenzinnig concept waar duidelijk lang genoeg is over nagedacht. Ze doen alles
net iets anders dan de meeste cocktailbars.
Wanneer je plaats neemt aan de bar gaat je aandacht
onmiddellijk naar de prachtig verlichte ‘backbar’ met een mooie verzameling
spirits. Aan beide zijden van die backbar zie je ijskasten met daarin de glazen
voor de cocktails. De zgn. Highball glazen (longdrinks) zijn zelfs al voorzien
van de nodige ijsballen.
Op de kaart vinden we dan ook een mooie reeks van deze highballs.
Eerder eenvoudige longdrinks met zeer lekkere combinaties van smaken en aroma’s,
zeer geschikt als aperitief. Wat onmiddellijk opvalt is dat deze glazen (en ook
de prijzen !) ongeveer 30% kleiner zijn dan gebruikelijk. Dit nodigt natuurlijk
uit tot het proeven van meerdere drankjes. De duurdere spirits zijn overigens ook
allemaal te proeven per centiliter.
Een tweede stokpaardje van Ben en Dieter zijn de small batch
‘bottle aged’ cocktails. Wanneer je ingrediënten samenvoegt kan het resultaat weliswaar
zeer lekker zijn, maar wanneer je een drankje de kans geeft om alle smaken en
aroma’s gedurende langere tijd op elkaar te laten inwerken, kan het resultaat
nog veel spectaculairder zijn. Op zich niet gek natuurlijk, want in de keuken
doen we dit toch ook voor heel wat langzaam sudderende gerechten. Sommige
cocktails worden dus vooraf klaargemaakt in grote dame-jeannes en daarna
gebotteld. Uiteraard wordt elk glas professioneel geroerd, geserveerd en tot in
de allerkleinste details afgewerkt. Dit proces zal naar de toekomst toe nog
verder verfijnd worden en de mixologen zijn momenteel op zoek naar manieren om
dit ook op grotere schaal te kunnen realiseren voor zoveel mogelijk cocktails. Ze
willen hun klanten de garantie bieden dat elke geserveerde cocktail steeds
optimaal is samengesteld.
Wanneer ikzelf een cocktailbar bezoek vind ik het toch ook
best een groot stuk van de ervaring om de barman aan het werk te zien en
vakkundig een cocktail te zien bereiden. Uiteraard geldt dit vooral voor
klanten die plaats nemen aan de bar. Wanneer je met je gezelschap aan een
tafeltje zit in de zaal heb je veel minder zicht op de bar en gaat het
gegoochel met shaker en mengbeker ietwat verloren. Tegelijk wil je als klant
misschien toch een “normale” cocktail van het gebruikelijke formaat. Dieter
vertelde me dan ook dat spoedig een reeks “full size” klassieke cocktails op de
kaart zullen komen, waarvan een aantal ook steeds ‘a la minute’ worden bereid.
Denk vb. aan een Whisky Sour of de intussen al zeer populaire Lazy Red Cheeks.
Bijou is niet zo heel groot, maar wel ontzettend gezellig.
Achteraan is er ook een klein discreet terras en zelfs een aparte fumoir of
rookkamer.
Uiteraard moest er ook geproefd worden. We namen plaats op
het terras en bestelden enkele cocktails, die steevast begeleid worden door een
kommetje kraakverse groentenchips.
Ik koos tijdens het eerste rondje voor mijn favoriete
cocktail, de Old Fashioned. De wederhelft koos de Lazy Red Cheeks. Beide
cocktails werden voor de gelegenheid vers geshaked en gestird zodat we visueel
al de nodige prikkels (en photo-ops) kregen. Op de kaart staan trouwens ook een
aantal mocktails voor de Bob van het gezelschap. En omdat onze dochter nogal
kieskeurig is op dat vlak wou Dieter ook gerust enkele sinaasappelen voor haar
persen. Voor het tweede rondje koos ik de Pimm’s Cup, de wederhelft koos een aangepaste
versie van een mocktail.
De cocktails en mocktails stelden ons absoluut niet teleur.
Heerlijke smaken en verrassende aroma’s, vakkundig afgewerkt met mooie en soms
zelfs grappige kleine details. Bijou is ongetwijfeld een mooie aanwinst voor
deze Antwerpse uitgangsbuurt. Wij komen zeker nog eens terug !
P.S. Zoals gebruikelijk voegen we de volledige fotoserie toe als album op onze Facebook pagina !
zondag 22 mei 2016
Pop-up Cocktailbar - The LauVa Experience
Zaterdag was het #WorldWhiskyDay – Een schitterende gelegenheid om enkele lekkere whisky-cocktails te gaan proeven. Toeval wil dat er in de gezellige Vennestraat in Genk vier dagen lang een pop-up cocktailbar "The LauVa Experience" werd geopend door Vallina Nelles, de sympathieke bartender van het Griekse restaurant ‘O Geros’. Vallina is tevens producent van ‘Vallina’s Gin’, een unieke gin met ‘masticha’, de afgescheiden hars van Griekse mastiekbomen.
Nadat de initiatiefnemers me bevestigd hadden dat er wel degelijk
whisky-cocktails op de kaart stonden, trokken we gewapend met ons fototoestel
naar Genk. We kunnen niet anders dan beamen dat Vallina en haar soulmate
Laurens een schitterend concept hadden neergezet. Het zonovergoten terrasje was
uiteraard de kers op de taart.
Zoals vooraf bepaald koos ik achtereenvolgens voor de twee
whisky-cocktails op de kaart :
“Smoking
Blackberry Martini” – Johnnie Walker Black Label, Tanqueray Gin, Limoen,
Braambessen, Bitters.
“Bacon Bourbon Sour” – Bulleit Bourbon, Suiker, Limoen,
Eiwit, Bacon.
De wederhelft was chauffeur van dienst en beperkte zich tot
één cocktail, waarna ze nog genoot van een lekker alcoholvrij drankje met pompelmoes.
“Tiki Flamed Passion” – Brugal white rum, Sailor Jerry Spiced Rum, Limoen, Passievrucht.
Op alle tafels was er ook gratis komkommerwater
beschikbaar en naargelang de avond vorderde kwamen er ook nog gebakken ribbetjes op
tafel als smaakvolle hapjes.
De cocktails waren vakkundig bereid en zeer lekker. Naar
het smaakpallet toe waren ze gericht op een eerder breed en gemiddeld publiek, waarmee
ik bedoel dat ze aan de zoetere kant waren. Verder waren ze zeer
correct qua verhoudingen, zelfs gedurfd qua techniek (er werd onder meer gewerkt met rook
en brandende spirits) en afgewerkt tot in de allerkleinste details. Vallina is
een bartender met heel wat ervaring en een overduidelijke passie voor het beroep.
Laurens komt misschien iets rustiger over achter de bar, maar straalde ook echt
plezier en passie uit. Deze pop-up was overduidelijk een meer dan geslaagd project.Tussendoor kreeg ik ook de kans om Vallina’s Gin te proeven, zowel puur als in een gin-tonic, maar daarover schrijven we binnenkort nog wel eens een apart artikeltje.
De pop-up was ook heel gezellig aangekleed en fungeerde tegelijk als expositieruimte voor enkele kunstenaars. Ik herkende onmiddellijk het werk van mijn goede vrienden Bert Oerlemans en Erna Vollrath, maar tussen de werken van de overige artiesten herkenden we zelfs één van de modellen in een schitterende fotoshoot !
Tijdens ons bezoek zat het terras steeds overvol en waren er regelmatig ook binnen meerdere tafeltjes bezet. Tussen de andere klanten herkenden we zelfs Wim Dries, de burgemeester van Genk. Het doet me steeds veel plezier als lokale besturen de initiatieven van hun lokale ondernemers ook echt ondersteunen.
Ik hou van verhalen met een open einde die ons steeds laten
hopen op meer. Toen we vroegen naar de reden voor deze kortstondige pop-up was het
antwoord van Vallina : “Omdat we graag wilden weten of Genk klaar is voor een
echte cocktailbar…”
P.S. Een album met de volledige fotoreeks kan je bekijken op
onze Facebook pagina.
Abonneren op:
Posts (Atom)







