Bruichladdich Black Art 1994 Ed 08-1 - A tasting with Nick Baeyens

Nick Baeyens is a Brand Ambassador for PHD (Progressive Hebridean Distillers), the makers of Bruichladdich, Port Charlotte, Octomore and the fantastic The Botanist Gin. Each time Nick invites us to a tasting, I know I’m up for something special. In the past we already deconstructed bottlings, tasted individual casks, shared a pot of mussels or went on a foraging walk at the Belgian/Dutch coastal border. This guy is a brand ambassador, bartender, forager, teacher, DJ,… that will always drag you into a new adventure. This week he invited me to a virtual tasting of a very exclusive bottling: Bruichladdich Black Art 1994 Edition 08.1 - 26 years.

“Decades have passed since this unpeated spirit ran from the stills in the ethereal, Victorian stillhouse. The stillmen who were present in 1994 would have no concept of its destiny; that it would eventually become the eighth iteration of the notorious Bruichladdich Black Art. This spirit would take many weaving journeys within our loch-side warehouses. Each cask it met has been identified and nurtured over time under the tenureship of the Head Distiller. All with one ultimate purpose in mind. Few responsibilities are as daunting as the composition of this cuvee. Lesser distillers would be unwilling to release their finest casks completely unaccounted for, totally in secret”. 

And of course Nick made this tasting – again – something to remember. 

Together with a pair of  whisky-samples, we received an intriguing treasure-chest filled with Black Art stuff... a deck of Tarot cards, candles, sage, wood, a ring and a silver necklace with a jewel. He invited Sofie Joan Wouters aka ‘Esmeralda’ to interrupt the webinar and take us on a journey for a very personal seance. 

A few more credits: 
The silver jewel we received was one of 15 unique designs, created for this occasion by Anaïs de Keyzer. The deck of Tarot cards was designed and illustrated by Lisa Sterle.

A big 'Thank You' to Nick for – again – a very adventurous tasting. And by the way, I really loved this whisky. Very unusual and with a slightly sweeter taste-profile for Bruichladdich, but totally the style of whisky I like to sip. 

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Xmas Gifts Parade 2020 : The London N°1

One of the bottles I received for this “Xmas Gifts Parade” was The London N°1. A nice bottle of gin I’ve tasted before and which is in my personal opinion really good. But what could I do with it, what could make it stand out a bit in this series?

Suddenly I was thinking of a fancy style of Bloody Mary. Can you make a Bloody Mary with Gin instead of vodka? Of course you can. Actually vodka might be the worst choice of spirit for this kind of drink because compared to other spirits like Gin or Tequila, it lacks flavour. A Gin Bloody Mary is called a Red Snapper and is a slightly bolder style of Bloody Mary, packed with flavour. 

Why don’t we make Bloody Mary’s more often? You need to run around between the kitchen and the bar to collect all the ingredients… and you also need a piece of celery for decoration. Yes, mainly for decoration because it hardly adds to the drink and you certainly won’t eat it. We almost never have fresh celery, when we need it we have chopped celery in the freezer. 

Let’s go for a smoother and more elegant Aperitif-style Red Snapper, served in a balloon glass that’s normally used for a gin & tonic. Instead of average tomato juice or Clamato we are using Mary V, the spiced tomato juice created by The Jane’s Chef, Nick Bril.  

Fancy Red Snapper

Ingredients
50 ml Gin
1 small bottle of Mary V spiced tomato
10 ml lemon juice
10 ml Worcestershire sauce
2 dashes Tabasco (or more, adjust to your taste)
A good pinch of black pepper
A good pinch of celery salt

Method
The traditional way to prepare this cocktail is by adding everything to one half of a Boston shaker and then throw it a couple of times between both halves of the shaker. One of the halves filled with ice and covered by a strainer. 

If that sound too much circus for you, just use your shaker, but don’t shake it too hard, you really need to get some oxygen in your drink. Strain in your balloon glass (filled with ice cubes) and just add a twist of lemon, after you gave the border of the glass a quick rinse with a part of lemon. 

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations. 

Food- en Whiskypairing met The Jane & The Dalmore

 

Twee jaar geleden was ik aanwezig op ‘The Dalmore 50’, een memorabele whiskytasting met Master Distiller en rasecht whisky-icoon Richard Paterson. Een event waar ik nog vaak aan terugdenk. Toen ik een uitnodiging kreeg voor een nieuw event met The Dalmore was mijn interesse onmiddellijk gewekt. Deze keer zou het een “food- & whiskypairing dinner” worden op een hoog niveau. En dat mag je vrij letterlijk nemen, want het ging door bij The Jane Table, een ‘private dining room’ op de 4e verdieping van het PAKT in Antwerpen. Op amper twee minuutjes wandelen van The Jane en vlak naast de daktuin waar alle kruiden voor The Jane worden gekweekt. De verwachtingen waren dus enorm hoog en die werden gelukkig ook helemaal ingelost.

Als drinksblogger had ik al vaker het geluk uitgenodigd te worden voor ‘food- & whiskypairing dinners’, dus ik wist vooraf dat dit zeker geen eenvoudige opdracht was voor de chef en de sommelier. Het heeft weinig zin om speciale of zeer oude bottelingen te gebruiken, maar je moet natuurlijk wel over de nodige kennis en creativiteit beschikken om tot een perfecte en volwaardige pairing te komen. En soms was dat heel creatief, denk vb. aan een groot wijnglas waarin je eerst een minuutje vin jaune laat ronddraaien, om daarna het glas met deze coating te gebruiken voor een borrel whisky, waardoor dit perfect aansluit bij het gerechtje.

Op deze manier zouden Chef Nick Bril en Sommelier Gianluca Di Taranto ons negen gangen lang verrassen met hun combinaties. Daarmee bedoel ik dus negen gangen met nog enkele waanzinnig lekkere oesterhapjes vooraf en ook nog ergens wat extra hapjes tussen de gangen door. In totaal een twaalftal perfect gedresseerde bordjes die ons verrasten met hun pure smaken en heerlijke aroma’s. De uitleg over de bijpassende whisky kregen we van Daryl Haldane van The Dalmore.

The Jane is uiteraard een zeer gekend restaurant, gewaardeerd met twee sterren in de Michelin-gids. Hun unieke locatie in de kapel van het voormalige militaire ziekenhuis in Berchem wordt aanzien als één van de mooiste restaurants van Europa, met als absolute blikvanger een gigantische kroonluchter van 800 kilo. Volgens Life Magazine is het zelfs het mooiste restaurant ter wereld. Maar uiteraard gaat het ons nog steeds om wat je op het bord en in je glas krijgt.

Als foodie heb ik al redelijk wat vergelijkingservaringen opgebouwd en ik kan alleen maar zeggen dat deze avond echt uitsteeg boven die twee sterren. Dit was subliem en het benaderde de zeldzame kwaliteit van gerechten die ik alleen nog maar heb geproefd in een restaurant met nog een extra ster erbij. Het grootste verschil met drie sterren zit ‘m naar mijn gevoel vooral in de sfeer en de beleving, want de gerechtjes komen heel sterk in de buurt. Waar het enige driesterren restaurant van ons land (Hof van Cleve) staat voor sereen tafelen, schotelt The Jane je in deze setting graag een stevige portie Rock ’n Roll voor. Zelfs een DJ-set tijdens of na het diner behoort tot de mogelijkheden. In een hoek naast de grote ‘diningtable’ staat immers een volledig uitgeruste discobar.

Denk vooral niet dat de cocktails in dit menu moesten onderdoen voor deze van high-end cocktailbars. Ik durf zelfs te stellen dat de ‘Japanese Old Fashioned with a 12y twist’ waarschijnlijk de lekkerste Old Fashioned was die ik tot vandaag heb mogen proeven.

Soms doet de stijl van de gerechten denken aan Nederlandse sterrenrestaurants, waar uiteraard ook Nick’s roots liggen. De manier waarop het gerechtje “We got burnt” werd gepresenteerd, wat een herinnering is aan de brand die de keuken van The Jane verwoeste in maart 2019, doet zeker denken aan de typische signature gerechtjes die je ook wel eens krijgt in Nederlandse sterrenzaken.

Volgens Nick proberen ze met ‘The Jane Table’ een stevig stapje verder te gaan dan in hun restaurant. Momenteel beheert hij meerdere keukens op meerdere culinaire niveaus en probeert daar telkens het uiterste uit te halen binnen dat specifieke segment. Deze voormalige souschef uit Oud Sluis is tegenwoordig zowel Chef, DJ als culinair ondernemer en roert in de potten van volgende keukens :

• Hotel-Restaurant August
• The Upper Room Bar, het iets toegankelijkere broertje van The Jane, waar je kan plaatsnemen aan een grote rechthoekige bar.
• The Jane, topgastronomie met twee sterren
• The Jane Table, een unieke ervaring voor een select gezelschap van maximaal 12 personen.

Uniek was deze ervaring in elk geval. De hele avond hadden we Nick, Gianluca en nog enkele leden van hun equipe exclusief ter onze beschikking, terwijl op hetzelfde ogenblik toch ook The Jane helemaal vol zat. Een luxe die je zelden zal ervaren in een restaurant. Nick kan duidelijk rekenen op uitstekende keukenteams.

Ik deel graag het menu van deze unieke avond. De exacte pairing met de dranken is een beetje mistig geworden in ons geheugen omdat we zo intens zaten te genieten. Ik heb nog even gepolst bij Bert, maar hij had exact hetzelfde probleem 😉

Geloof me vrij, dit was zonder enige twijfel de beste food- & whiskypairing die ik tot op heden heb geproefd.
 
De bordjes of zoals The Jane ze noemt ‘jane’s table flavours’ :

• perle blanche (2)
• maatje, taramasalata, mary v
• we got burnt (burnt sea bass, marinated japanese style and cured with burnt onion powder, fresh acidic gel from barbecued onions and lemons, dashi toasted Kombu with smoked bonito and toasted hay, oil of burned onions, smoked crème fraîche Pearls
• foie gras, gerookte oosterscheldepaling, granny smith
• unagi donbun
• rouget, langoustine, sardijnse artisjok, fideuà, suquet
• noordzeetarbot, koningskrab, groene asperge, whisky-aged vin jaune
• europese kreeft, gerookte bietjes, royal belgian caviar, dashi
• steenvoortse duif, arabica, maïs
• three ages of comté
• azalea, hazelnoot, amandel

De bijpassende dranken, geserveerd door Gianluca :

• 2014 rosé, bénédicte ruppert-leroy
• cigar malt reserve, cigar malt reserve + speyside glenlivet water, nv silver, enter sake
• The Dalmore 12y, Japanese Old Fashioned with a 12y twist
• The Dalmore 15y, The Dalmore 15y + mary v, The Dalmore 15y w Vin Jaune 2011 by Stéphane Tissot
• King Alexander III exposed in Champagne glass, King Alexander III exposed in burgundy glass
• Portwood Reserve, a dalmore-and-pakt-infused sazerac
• King Alexander III, 1988 vecchio samperi, marco de bartoli, 1988 terrantez, d’oliveiras
• King Alexander III, 2011 d’alceo, casetello dei rampolla
• Koffie

Met dank aan The Dalmore, The Nectar en The Jane voor deze fantastische culinaire ervaring.

Alle foto’s bij dit artikel werden genomen door de fotograaf van The Nectar.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Zacapa Foodpairing met Dominique Persoone en The Jane

 

Zacapa 23 is een donkere rum uit Guatemala die we al enkele keren hebben vermeld op deze blog. In het laatste artikel ging het over een samenwerking met Dominique Persoone die paaseitjes had gemaakt die er perfect bij pasten.
 
Toen ik een uitnodiging kreeg voor een Zacapa Foodpairing Event met Dominique Persoone in tweesterren restaurant The Jane moest ik uiteraard niet lang nadenken. Naast de reeds gekende Zacapa 23 zou ik ook andere bottelingen kunnen proeven en ik kreeg de mededeling dat er zelfs iets nieuws kon geproefd worden. Dit gecombineerd met de uitstekende keuken van dit toprestaurant was uiteraard een echte buitenkans.

Woensdagmiddag werden we ontvangen in de ‘Upper Room Bar’ van The Jane voor een uniek menu met heerlijke gerechten van het keukenteam o.l.v. Nick Bril, telkens met aangepaste cocktails op basis van Zacapa rum. Elke cocktail werd gemaakt op basis van een andere Zacapa-botteling.

Ik was vooral nieuwsgierig naar de Zacapa Negra en vroeg dan ook of ik deze eens puur mocht proeven. Je proeft duidelijk dat het om dezelfde basis gaat, maar minder zoet dan Zacapa 23. De ‘double toasted’ barrels laten zich zeer duidelijk gelden in de smoky afdronk.

De eerste twee cocktails vond ik wel perfect passen bij de gerechten, maar op zich vielen ze misschien iets te mager uit. Moest ik deze proeven in een high-end cocktailbar zou ik ze vermoedelijk geen tweede keer bestellen, maar mijn smaakpapillen zijn uiteraard redelijk verwend op dat vlak. De derde cocktail daarentegen was een echte voltreffer, een heuse smaakbom. Een collega-blogger had zelfs het probleem dat zijn glas al leeg was voor het bijpassende gerechtje op tafel kwam. Zoiets kan natuurlijk gebeuren als je iets superlekkers op tafel zet.

Als afsluiter van de maaltijd kregen we ook een glaasje van de gloednieuwe Zacapa Riserva Limitada, een unieke botteling die heerlijk paste bij de chocolade van Dominique. We proefden deze in een pairing met twee verschillende chocolades, waarvan eentje zelfs vegan en lactosevrij.

Het menu :

• Ceviche, seabass, passionfruit, mezcal
• Norwegian scallop, toasted nori, tsuyu bonito
• Risotto, babysquid, parmigiano reggiano
• North sea turbot, smoked beetroot, dashibutter
• Pulled duck taco, jalapeño
• Poulet de Bresse, carrot, malvasia di bosa di g.b. columbu
• Malt, parsnip, chocolate (D. Persoone)

De begeleidende drankjes :

• Natural sparkling mineral water, cucumber, mint
• Zacapa 23, oregano, honey, oloroso sherry, cherry tomato, balsamico
• Zacapa Negra, soda of Belsazar Dr. Loosen edition
• Zacapa XO, fino sherry, citric acid, Oxo bouillon, sesame-laurel-pepper syrup
• Ron Zacapa Reserva Limitada
• Coffee

Tussen de gangen door mochten we ook enkele keren proeven van unieke pralines, waaronder zelfs een ijspraline die à la minute werd afgewerkt.

Bij de koffie kregen we tenslotte nog een laatste praline met dezelfde samenstelling als de paaseitjes. Een voltreffer en een perfecte afsluiter voor deze lekkere gastronomische lunch.

Het was een leuk en vooral zeer lekker lunchevent. Met dank voor de uitnodiging aan Zacapa Rum, Diageo en persbureau Oona.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Port Charlotte : Nieuwe bottelingen !

Waarom heeft Bruichladdich 100 mensen nodig om hetzelfde te doen wat andere Islay-stokerijen doen met pakweg 20 medewerkers ? Wellicht heeft het er iets mee te maken dat Bruichladdich de enige Islay stokerij is die alles van graantje tot verkoopbare fles in eigen huis afwerkt.

33% van hun granen worden reeds gekweekt op Islay, de rest komt uit Schotland. Het blijft een eiland en de resources zijn beperkt, maar de stokerij streeft ernaar om dit percentage nog op te drijven. Andere stokerijen laten meestal gemoute granen leveren, stoken de whisky en vervoeren deze na het rijpen in bulk naar hun partners op het vasteland die zorgen voor de botteling en verdere afhandeling.

Bruichladdich heeft 3 reeksen whisky: Port Charlotte is de ‘Heavily Peated’ middenmoot uit het gamma van Bruichladdich. Aan de linkerkant zitten de lichtere en ‘unpeated’ Bruichladdich bottelingen, aan de rechterkant krijg je de mokerslag van de ‘Super Heavily Peated’ Octomore bottelingen. Daarnaast maken ze ook nog The Botanist Islay Dry Gin, en unieke gin waarvoor de botanicals nog steeds ‘in het wild’ worden geplukt.
Port Charlotte is geen onbekende whisky voor ons, ook vorig jaar gingen we hiermee al aan de slag tijdens onze geschenkenreeks.

Vorige week kregen we de brand ambassador op bezoek die twee totaal nieuwe bottelingen kwam voorstellen. Het grootste verschil met de vorige versie is het “age-statement”. De vorige versie bevatte whisky van 7, 8 of 9 jaar oud… de nieuwe botteling is zeer duidelijk: minstens 10 jaar. Tegelijk kozen ze ook voor een nieuwe verpakking in strakkere donkere flessen. Misschien moderner, maar persoonlijk vond ik de vorige flessen zeker ook niet lelijk.

Naast deze 10 jaar botteling verschijnt er ook een nieuwe “Islay Barley 2011 vintage” editie, die iets toegankelijker is. Enkel graan geoogst op Islay, dus een 100% Islay product.
Uiteraard kon ik deze nieuwe bottelingen ook proeven :

Port Charlotte 10 : Zoals verwacht veel turf in de neus, maar toch ook fruitige toetsen. In de smaak zit zeker iets vegetaals, maar ook de typische deeg, vanille en granentoetsen. De finish is vegetaal en zilt.

In vergelijking met de vorige botteling van Port Charlotte vind ik deze een stuk “harder”, iets wat echte turf-liefhebbers zeker zullen appreciëren. Mijn persoonlijke favoriet van deze twee flessen is dan ook de “Islay Barley 2011”. Ietsje lichter, ietsje jonger, iets toegankelijker.

Met dank aan Nick Baeyens voor een heerlijke middag vol verhalen en tastings van Port Charlotte.