Blood Orange Old Fashioned

During my wife's recent trip to London, she surprised me with a delightful gift from Harrods – a jar of exquisite blood orange marmalade. The moment I tasted it, I was captivated by its incredible flavour. Now, enjoying a slice of toast slathered with butter and this unique marmalade has become a cherished ritual.

What makes blood oranges truly special is their connection to the original oranges that flourished in Europe. Unlike the sweeter varieties imported from China much later, blood oranges offer a distinct and robust taste that has stood the test of time.

These vibrant citrus gems have not only earned a place in the culinary world but have also become a source of inspiration for mixologists worldwide. A stroll through a liqueur store reveals the influence of blood oranges on various spirits. Brands like Cointreau, feature bottles based on this bittersweet fruit.

In my recent cocktail experiment, I decided to elevate the classic Old Fashioned by incorporating a spoonful of this delectable marmalade. The result? An absolutely delicious concoction that seamlessly blends the rich notes of blood oranges with the timeless allure of a well-crafted Old Fashioned.

Indeed, the world of flavours is vast and ever-evolving, and my journey with blood orange-infused treats has been a delightful exploration of culinary innovation. Whether enjoyed on toast or in a carefully crafted cocktail, the distinctive taste of blood oranges continues to be a source of culinary inspiration and satisfaction. Cheers to the sweet and tangy wonders that enrich our taste buds and create memorable culinary experiences!

Blood Orange Old Fashioned

Ingredients

60ml The Classic Laddie (whisky)

7ml Simple Syrup

2 dashes of orange bitters

a spoonful of Harrods Blood Orange Marmalade

a splash of tonic or soda

Method

First add a barspoon of marmalade to your tumbler, together with a splash of tonic or soda. Give it a good stir to dissolve the marmalade. Add whiskey, simple syrup and bitters. Add ice cubes and give it a good stir for 15 seconds. Garnish with dehydrated blood orange and a cocktail cherry. 

Disclaimer: All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Consulting unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Bruichladdich Black Art 1994 Ed 08-1 - A tasting with Nick Baeyens

Nick Baeyens is a Brand Ambassador for PHD (Progressive Hebridean Distillers), the makers of Bruichladdich, Port Charlotte, Octomore and the fantastic The Botanist Gin. Each time Nick invites us to a tasting, I know I’m up for something special. In the past we already deconstructed bottlings, tasted individual casks, shared a pot of mussels or went on a foraging walk at the Belgian/Dutch coastal border. This guy is a brand ambassador, bartender, forager, teacher, DJ,… that will always drag you into a new adventure. This week he invited me to a virtual tasting of a very exclusive bottling: Bruichladdich Black Art 1994 Edition 08.1 - 26 years.

“Decades have passed since this unpeated spirit ran from the stills in the ethereal, Victorian stillhouse. The stillmen who were present in 1994 would have no concept of its destiny; that it would eventually become the eighth iteration of the notorious Bruichladdich Black Art. This spirit would take many weaving journeys within our loch-side warehouses. Each cask it met has been identified and nurtured over time under the tenureship of the Head Distiller. All with one ultimate purpose in mind. Few responsibilities are as daunting as the composition of this cuvee. Lesser distillers would be unwilling to release their finest casks completely unaccounted for, totally in secret”. 

And of course Nick made this tasting – again – something to remember. 

Together with a pair of  whisky-samples, we received an intriguing treasure-chest filled with Black Art stuff... a deck of Tarot cards, candles, sage, wood, a ring and a silver necklace with a jewel. He invited Sofie Joan Wouters aka ‘Esmeralda’ to interrupt the webinar and take us on a journey for a very personal seance. 

A few more credits: 
The silver jewel we received was one of 15 unique designs, created for this occasion by Anaïs de Keyzer. The deck of Tarot cards was designed and illustrated by Lisa Sterle.

A big 'Thank You' to Nick for – again – a very adventurous tasting. And by the way, I really loved this whisky. Very unusual and with a slightly sweeter taste-profile for Bruichladdich, but totally the style of whisky I like to sip. 

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Port Charlotte MP8 Live Tasting

 

Waarschuwing : Dit is mogelijk met zekerheid het meest geeky artikel wat ik ooit schreef op deze blog. Ik maakte een overzicht van interessante weetjes en achtergrondinformatie, opgetekend tijdens de MP8 Live Tasting.

Vrijdag de dertiende hoeft niet altijd een negatieve bijklank te hebben. Op 13 september vond namelijk een online whiskytasting plaats van Bruichladdich. Een geselecteerd proefpubliek kreeg vooraf enkele samples thuisbezorgd en op de dag zelf was er een interactieve ‘live broadcast’ van anderhalf uur met heel veel uitleg. Hierbij was een mogelijkheid voorzien om vragen te stellen via Twitter. Een beperkt aantal proefkits werden via de website te koop aangeboden voor de echte liefhebbers, zodat ze ook volwaardig konden deelnemen aan de tasting. Helaas had ik op het moment van de live stream andere verplichtingen, maar ik mocht aan de slag met de video-opnames van de tasting en drie Port Charlotte 200 ml single cask samples. De bijbehorende uitleg kreeg ik dus ‘uitgesteld’ van Head Distiller Adam Hannett en Communications Manager Christy McFarlane.

Best interessant dat ik deze samples kon proeven, niet lang na mijn deelname aan de blending workshop van Wemyss Malts. Dit zijn immers opnieuw samples rechtstreeks uit geselecteerde vaten, zonder enige verdunning. Deze vaten worden gebruikt om de uiteindelijke blends te maken die later in de winkels terecht komen.

• Cask #1860
  Barley type : Oxbridge/Publican
  Distilled : 01/06/2011
  Cask type : 1st Fill Bourbon
  Warehouse : 14-128
  Bottled : 2018 – Aged 6 years
  61,4% vol.
• Cask #3403
  Barley type : Optic
  Distilled : 25/11/2008
  Cask type : 1st Fill Bourbon
  Warehouse : 13-16A (op de bodem van het warehouse)
  Bottled : 2018 – Aged 9 years
  61,4% vol.
• Cask #3582
  Barley type : Oxbridge
  Distilled : 01/12/2008
  Cask type : 2nd Fill Rivesaltes
  Warehouse : 6-L17
  Bottled : 2018 – Aged 9 years
  62,6% vol.

In deze tasting kunnen we duidelijk de verschillen proeven tussen de verschillende vattypes. De standaard botteling ‘Port Charlotte 10y’ bevat een blend met 65% nieuwe bourbonvaten, 10% second fill bourbonvaten om de spirit meer te laten doorsmaken en 25% second fill wijnvaten.

 

We proeven ons eerste glas met een sample van vat #1860.

 

Alle granen voor deze whisky zijn geoogst op Islay. De helft van de volledige whiskyproductie van Bruichladdich gebeurt vandaag reeds met graan geteeld op Islay. Dit is nog een vrij jonge whisky, maar ideaal om te bestuderen hoe hij evolueert. Deze sample is op vatsterkte, dus je moet eerst even wennen aan de stevige alcohol in de neus voordat je de andere elementen kan beginnen waarnemen. De turf is niet te dominant in het aroma. Je ruikt zelfs duidelijk perzik en honing. In de mond proef je uiteraard ook allereerst het stevige alcoholgehalte, maar de smaak blijft vrij zacht.

 

 

Adam vertelde ook honderduit over de gebruikte graansoorten voor de verschillende samples. Het is een mythe dat enkel de vaten de uiteindelijke smaak bepalen, elk onderdeel is belangrijk en draagt bij tot het resultaat. Terroir en traceerbaarheid zijn vaak een lastig onderwerp, maar Bruichladdich probeert toch echt te benadrukken hoe ze meer willen doen dan wat strikt noodzakelijk is. “Mash, ferment and distill on Islay” is het enige wat echt verplicht is om een whisky een Islay whisky te mogen noemen. Zij kiezen ervoor om ook zoveel mogelijk graan te gebruiken afkomstig van Islay en o.a. ook te bottelen en te rijpen op Islay. Een lastige keuze, want het blijft uiteraard een eiland en je moet alles in twee richtingen transporteren. Het is goedkoper om een tank whisky te transporteren naar een bottelaar op het vasteland, dan eerst lege flessen naar het eiland te brengen en ze daarna terug vol naar het vasteland te transporteren. Uiteraard creëren ze hierdoor ook lokale werkgelegenheid, waardoor ze ook iets teruggeven aan Islay. Wat Bruichladdich momenteel nog niet heeft op Islay is een eigen moutvloer, maar ook dat willen ze binnen de vijf jaar realiseren. Momenteel wordt het graan nog steeds gemout in Inverness met een mix van turf uit de Highlands.

 

Tijdens het proeven van vat #3403 kregen we nog wat extra uitleg over ‘single farm barley’ waarmee ze de traceerbaarheid van de grondstoffen nog verder willen vergroten.

In deze tweede whisky ruiken we ook fruit, florale toetsen, graan, karamel en munt. Ook hier is de turf zeker niet alles overheersend. In de mond mout, perzik, fruit, siroop, havermout. Karamel en vanille in de achtergrond.

 

De Bourbon vaten zijn afkomstig van een grote verdeler in Speyside. De vaten zijn dus niet allemaal van dezelfde Amerikaanse stokerij afkomstig, wat het interessanter maakt omdat de vaten op een verschillende manier en diepte gebrand zijn en verschillende bourbons hebben bevat. De bedoeling van blenden is om jaar na jaar een gelijkaardige whisky te maken, maar door de verschillen in graan en vaten heb je toch steeds een net iets ander resultaat, waardoor je af en toe ook speciale bottelingen op de markt kan brengen. Momenteel lopen er ook experimenten met een mix van mout en (ongemoute) rogge.

 

De Port Charlotte en Octomore bottelingen bevatten ‘heavily peated’ whisky. De graad daarvan wordt uitgedrukt in ppm (=Fenol parts per million). Wat veel mensen mogelijk niet weten is dat dit wordt gemeten in de mout en niet in de whisky. Meestal wordt er tegen een vrij hoge ppm graad gemout, daarna wordt er gemixt met lichtere mout om tot het gewenste niveau te komen.

 

Als laatste proeven we vat #3582. Franse eik i.p.v. Amerikaanse eik. Deze vaten komen uit het zuiden van Frankrijk waar er versterkte wijnen worden in geproduceerd. In de neus eerst heel veel alcohol, daarna gembercake (komt door het zwaarder gebrande vat), jodium, kersentaart, donker fruit. In de mond veel droger, eerst de hitte van de alcohol en dan komt het fruit. Daarna de rook van de turf, een bittere afdronk en tenslotte aardesmaken.

 

Wanneer we nu een beetje whisky van vat #3403 toevoegen aan de whisky #3582, proef je dat de combinatie veel meer fruitigheid oplevert. We proeven hiermee stukje van de effectieve blend van de Port Charlotte 2008.

 

Met dank aan Nick Baeyens en Bruichladdich voor de kans om deel te nemen aan deze tasting.

 

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Port Charlotte : Nieuwe bottelingen !

Waarom heeft Bruichladdich 100 mensen nodig om hetzelfde te doen wat andere Islay-stokerijen doen met pakweg 20 medewerkers ? Wellicht heeft het er iets mee te maken dat Bruichladdich de enige Islay stokerij is die alles van graantje tot verkoopbare fles in eigen huis afwerkt.

33% van hun granen worden reeds gekweekt op Islay, de rest komt uit Schotland. Het blijft een eiland en de resources zijn beperkt, maar de stokerij streeft ernaar om dit percentage nog op te drijven. Andere stokerijen laten meestal gemoute granen leveren, stoken de whisky en vervoeren deze na het rijpen in bulk naar hun partners op het vasteland die zorgen voor de botteling en verdere afhandeling.

Bruichladdich heeft 3 reeksen whisky: Port Charlotte is de ‘Heavily Peated’ middenmoot uit het gamma van Bruichladdich. Aan de linkerkant zitten de lichtere en ‘unpeated’ Bruichladdich bottelingen, aan de rechterkant krijg je de mokerslag van de ‘Super Heavily Peated’ Octomore bottelingen. Daarnaast maken ze ook nog The Botanist Islay Dry Gin, en unieke gin waarvoor de botanicals nog steeds ‘in het wild’ worden geplukt.
Port Charlotte is geen onbekende whisky voor ons, ook vorig jaar gingen we hiermee al aan de slag tijdens onze geschenkenreeks.

Vorige week kregen we de brand ambassador op bezoek die twee totaal nieuwe bottelingen kwam voorstellen. Het grootste verschil met de vorige versie is het “age-statement”. De vorige versie bevatte whisky van 7, 8 of 9 jaar oud… de nieuwe botteling is zeer duidelijk: minstens 10 jaar. Tegelijk kozen ze ook voor een nieuwe verpakking in strakkere donkere flessen. Misschien moderner, maar persoonlijk vond ik de vorige flessen zeker ook niet lelijk.

Naast deze 10 jaar botteling verschijnt er ook een nieuwe “Islay Barley 2011 vintage” editie, die iets toegankelijker is. Enkel graan geoogst op Islay, dus een 100% Islay product.
Uiteraard kon ik deze nieuwe bottelingen ook proeven :

Port Charlotte 10 : Zoals verwacht veel turf in de neus, maar toch ook fruitige toetsen. In de smaak zit zeker iets vegetaals, maar ook de typische deeg, vanille en granentoetsen. De finish is vegetaal en zilt.

In vergelijking met de vorige botteling van Port Charlotte vind ik deze een stuk “harder”, iets wat echte turf-liefhebbers zeker zullen appreciëren. Mijn persoonlijke favoriet van deze twee flessen is dan ook de “Islay Barley 2011”. Ietsje lichter, ietsje jonger, iets toegankelijker.

Met dank aan Nick Baeyens voor een heerlijke middag vol verhalen en tastings van Port Charlotte.

Port Charlotte Scottish Barley + Smoky Grove Cocktail

Twee mijl ten zuiden van de Bruichladdich stokerij ligt het kustdorpje Port Charlotte, waar ook de ruïnes te vinden zijn van de Lochindaal stokerij, waar tussen 1829 en 1929 whisky werd gemaakt. Bruichladdich heeft meerdere reeksen whisky in zijn gamma : Onder de eigen merknaam brengen ze niet-geturfde whisky op de markt, onder de merknaam Port Charlotte zwaar geturfde whisky en onder de merknaam Octomore extreem zwaar geturfde whisky. Port Charlotte whisky is een eerbetoon aan de mannen die vroeger werkten in deze gesloten stokerij en hun kennis en expertise hebben doorgegeven aan de volgende generaties.

Deze whisky wordt gestookt bij Bruichladdich, maar wordt daarna overgebracht naar de oude opslagplaatsen van Port Charlotte voor de rijping. Voor de botteling worden de vaten opnieuw overgebracht naar Bruichladdich en versneden met Octomore-bronwater.  
Eén van de kerstkadootjes die ik kreeg van mijn schoonfamilie was deze Port Charlotte Scottish Barley – Heavily peated Islay Single Malt. (40ppm).

Ik vroeg me onmiddellijk af in welke cocktail deze bijzondere whisky het best tot zijn recht zou komen. “The Smoky Grove” is een “smoky & peaty” cocktail voor de echte Islay-liefhebber. Het recept is afgeleid van de Rob Roy, die op zijn beurt een Schotse versie is van de overbekende Manhattan. Ik maak mijn eigen versie met de Port Charlotte whisky.

Zelf ben ik niet zo’n die-hard fan van zware turf-whisky, maar deze cocktail kan ik door zijn complexiteit echt wel appreciëren. Het recept vraagt om ingrediënten van topkwaliteit, maar het resultaat mag er dan ook zeker wel zijn.

Smoky Grove

Ingrediënten
60 ml Bruichladdich Port Charlotte
10 ml Carpano Antica Formula (zoete vermout)
10 ml Forest Dry Vermout
1 dash Orange Bitters
1 dash Angostura Bitters

Bereiding
Alle ingrediënten samenvoegen in een mengbeker met veel ijs. Krachtig roeren gedurende 15 seconden. Strainen in een voorgekoeld coupe-glas.
Een stuk citrusschil opwarmen met een lucifer of aansteker, uitknijpen vlak boven het glas en daarna toevoegen in het glas als versiering.

Past uitstekend bij blokjes oude kaas.

The Botanist Foraging Experience 12/06/2017 - Sfeerverslag

Tijdens de winter editie van de #Pressdays vorig najaar had ik een boeiend gesprek met Nick Baeyens. Hij is Brand Ambassador van The Botanist Gin en Bruichladdich whisky en is vooral een zeer gepassioneerd wildplukker. Bijna dagelijks kan je Nick tegenkomen in de natuur waar hij wilde kruiden gaat plukken om te verwerken in lekkere cocktails. “Foraging” of foerageren is de officiële benaming voor deze activiteit, die zeker niet altijd zonder gevaar is. Van sommige planten bestaan immers zowel eetbare als giftige exemplaren en het is zeker niet eenvoudig om ze altijd met het blote oog van elkaar te onderscheiden. Tijdens die eerste ontmoeting werd reeds afgesproken dat ik eens zou deelnemen aan één van zijn plukwandelingen, maar door drukke agenda’s en teveel activiteiten was het er helaas nog steeds niet van gekomen. Tot deze week.

Maandagmiddag werden we op uitnodiging van drankenimporteur The Nectar verwacht op een parkeerplaats in het dorpje Retranchement, aan de Nederlandse uithoek van natuurreservaat Het Zwin. Samen met een groep professionele bartenders zouden we wandelend doorheen Het Zwin een introductie krijgen in het plukken van wilde kruiden.

Deze praktische workshop kaderde in een wedstrijdprogramma van The Botanist Gin, waarbij de bartenders op 31 juli een recept mogen voorstellen voor een cocktail waarin ze minstens twee wilde kruiden hebben verwerkt. De drie beste deelnemers mogen mee naar Islay (Schotland) om deel te nemen aan The Botanist Academy en de finale van de wedstrijd. Een week geleden was er ook al een soortgelijke workshop ter voorbereiding van de kandidaten in Brussel, maar toen zaten we nog tot over onze oren in de Negroniweek.

Na een verwelkoming met een glaasje zelf gebrouwen vlierbloesem-champagne en ronduit briljante openingszinnen zoals “Sorry, maar ik stink naar de (kraai-)look” gingen we op pad. Onze gids voor deze workshop was herborist David Van Steenkiste, zaakvoerder van Herbas, een bedrijf uit Jabbeke dat kruiden en eetbare bloemen kweekt, plukt en verkoopt aan o.a. een dertigtal toprestaurants. David is een jonge kerel met een ongelofelijke kennis van kruiden en planten, die zelfs chefs als Syrco Bakker en Sergio Herman tot zijn klanten mag rekenen.

Volgens het verhaal wat we te horen kregen is wildplukken in ons land eigenlijk verboden, maar is er een gedoogbeleid zolang het voor eigen gebruik is. Desalniettemin kan je na middernacht in natuurgebieden soms ook wel eens koks of keukenpersoneel met zaklampen tegenkomen. We leerden dat wilde kruiden veel smaakvoller zijn dan gekweekte kruiden. Dat heel wat kruiden kunnen verwerkt worden in cocktails of in gerechten, maar ook dat je nooit kruiden mag plukken naast een beekje of weg vanwege de mogelijke zware metalen in de ondergrond. De beste tip van de workshop: Eet je toch van een plant die je niet kent, neem dan steeds een exemplaar mee naar huis, zodat je die in het slechtste geval kan laten zien aan de spoedarts. 

Sinds vorig jaar is er ook een zeer lekkere kruidenlikeur op de markt Hierbas de Las Dunas, een creatie van Syrco Bakker op basis van 18 verschillende kruiden uit de duinen van Cadzand. Een schitterend voorbeeld van wat er mogelijk is met wilde kruiden en planten.

Na een zeer boeiende wandeling doorheen het “eetbare Zwin” reden we richting Knokke, waar Nick Baeyens samen met Ran Van Ongevalle plaatsnam achter de bar van The Pharmacy. Voor deze gelegenheid was er een aangepaste kaart met cocktails waarin heel wat wilde kruiden verwerkt waren. Ik proefde een Martinez op basis van geïnfuseerde gin en een Picea op basis van een geïnfuseerde Classic Laddie. Een buitengewone ervaring die me al zeker nieuwsgierig maakt naar de wedstrijdcreaties van de bartenders.
Ook een welgemeende “Merci” aan Pierre van The Nectar dat ik mocht deelnemen aan deze workshop.

Meer foto’s kan je zoals steeds terugvinden op onze Facebook pagina.