Queens Cetriolo

 

Enkele weken geleden was ik aanwezig op de Belgische finale van de Amaro Montenegro ‘Vero Bartender’ cocktailwedstrijd. Amaro Montenegro is een traditionele Italiaanse amaro, die nog steeds gemaakt wordt volgens het originele recept uit 1885. Dit is een bitterzoete kruidenlikeur die absoluut fantastisch werkt in cocktails. Daarom wou ik ook graag eens een #reshake doen van een cocktail die ergens al eens een wedstrijd heeft gewonnen.

Deze Queens Cetriolo is van Deniz Quick uit Duitsland. Op het eerste zicht een vrij rare smaakcombinatie, maar als deze smaken samenvloeien krijg je echt een heerlijke cocktail, die er ook nog eens leuk uitziet. Hier is ongetwijfeld veel experimenteerwerk aan vooraf gegaan. Uiteraard is deze versie lichtjes aangepast met de flessen die ik voorhanden heb.

Binnenkort lezen jullie trouwens nog meer over de Vero Bartender competitie, want de laatste week van november ben ik in Italië voor het ‘Montenegro Residency’ programma. Ik zal als blogger aanwezig zijn op de ‘Vero Bartender - International Finals’ in Bologna, maar daarnaast zijn er ook nog workshops en masterclasses die doorgaan in Firenze en Rome. Alweer een uniek event waar ik vast en zeker enkele leuke artikels over kan schrijven.

Queens Cetriolo

Ingrediënten
6 cl Amaro Montenegro
4,5 cl Aalborg Aquavit
1,5 cl House of Broughton Komkommersiroop
1,5 cl Vers citroensap
Champagne

Bereiding
Alle ingrediënten, buiten de Champagne, mogen in een shaker met veel ijs. Krachtig shaken gedurende een 15tal seconden. Dubbel zeven doorheen een fijn zeefje in een mooi coupeglas. Aanvullen met Champagne.

Voor het coupeglas koos ik het Deense merk Holmegaard.

Over bartenders en cocktailbars

Dankzij de Gin & Tonic rage zijn er nu veel meer mensen die interesse tonen in lekkere cocktails en er af en toe in een horecazaak eentje bestellen… of sterker nog, er thuis zelf eentje maken. Ik probeer daarbij te helpen door niet alleen lekkere recepten te delen, maar ook verslagen van mijn ervaringen in cocktailbars. Soms krijg ik wel eens de vraag wat nu echt de meerwaarde is om van een cocktail te gaan genieten in een horecazaak of in een echte cocktailbar… als je dat evengoed ook thuis kan doen. Uiteraard gaat het dan om vakmanschap. Een professionele bartender zal met veel vakkennis trachten om elke keer opnieuw een zo perfect mogelijke cocktail af te leveren. En liefst met een consistente kwaliteit. Als je 3x dezelfde cocktail besteld in een cocktailbar moet die eigenlijk ook 3x exact hetzelfde smaken. Zelfs tijdens een drukker moment.

Soms verwijs ik in mijn artikels naar wat ik noem “top” cocktailbars, bars die er voor mij overduidelijk bovenuit steken in kwaliteit. Waarin zit dat verschil dan nog met andere bars? Onlangs besloot ik om, na een avond presentaties te geven voor ondernemers, toch nog even langs Antwerpen te rijden om enkele cocktails te proeven van een “guest-bartender” uit een zeer bekende Amerikaanse cocktailbar. De klok was al middernacht voorbij toen ik een gesprek over dit onderwerp had met bartender Stef Michiels (hoofd-barman van Bar Burbure, occasioneel ook wel eens terug te vinden achter de bar op de boot van Gert Verhulst).

Ik proefde een cocktail, gemaakt door Gregory Buda van The Dead Rabbit NYC en het antwoord werd helemaal duidelijk. Je kan een cocktail proeven in een doorsnee brasserie en die kan best prima zijn. Proef dezelfde cocktail, gemaakt door een top-bartender en het verschil is duidelijk merkbaar. De balans tussen de verschillende smaken (zoet, zuur en bitter) zal in dat geval absoluut perfect zijn. Niet gewoon “correct” of “goed”, maar echt perfect. Het vakmanschap van zo’n bartender vergt uiteraard heel wat ervaring, maar door te proeven en bij te sturen tijdens de bereiding zorgen ze ervoor dat die balans echt elke keer knal erop zit. De “Whisky Smash a la Terrington” met Maker’s Mark, tinctuur van dragon, citroensorbet en munt was zeer verfrissend en had die 100% perfecte balans die ikzelf als hobby-barman thuis wellicht zelden kan bereiken.

Een doorsnee horecazaak of cocktailbar zal zich vaak beperken tot klassieke cocktails, klaargemaakt met budgetvriendelijke spirits. Je zal er cocktails terugvinden met bekende namen zoals de Negroni, Cosmopolitan, Piña Colada, Mojito en Old Fashioned. Uiteraard is hier absoluut niets mis mee en wanneer de gekozen cocktails ook nog passen bij de sfeer van de bar kan je daar zeker een hele fijne avond beleven. In de betere cocktailbars leggen ze de lat bewust een flink stuk hoger en gaan bartenders eindeloos variëren op die klassieke recepten. Ze laten zich hooguit inspireren door die originele recepten om dan verder te experimenteren met vaak duurdere en zeer smaakvolle merken van spirits, maar ook met huisgemaakte siropen, sappen, bitters, cordials en tincturen. Ik noem deze bartenders niet voor niets “liquid chefs”. Het lijkt op koken op hoog niveau, zoals ze doen in een sterrenrestaurant, maar dan met vloeibare ingrediënten.

Vakmanschap zit ook in durven. Durven ongewone combinaties uitproberen en durven de klant uitdagen om ook eens iets nieuws of ongewoons te proberen. Ik was onder de indruk van de “Black Whisper”, een creatie van Stef als variatie op een Bramble (=klassiek recept met gin, braambeslikeur en limoen). Deze cocktail was gemaakt met Maker’s Mark, huisgemaakte braambessenlikeur en Dom Bénédictine, waardoor je een combinatie krijgt van zoet en kruidig. Dat is een duo dat je eigenlijk minder vaak tegenkomt in cocktails en waar je na de eerste slok over gaat nadenken. Want het werkt en het is verdomd lekker. Gedurfde cocktails zal je zelden terugvinden in gewone horecazaken, maar zijn vaak het staalkaartje van de betere cocktailbar. Hiermee bewijzen ze immers hun expertise en gedegen vakkennis.

Te vaak kreeg ik in brasseries of pop-up cocktailbars drankjes die echt veel te zoet, veel te bitter of veel te zuur waren (eentje van twee jaar geleden herinner ik me nog zeer levendig en dat was zelfs in een volwaardige cocktailbar). Dat is zonde, want door gewoon de exacte hoeveelheden van het recept te respecteren kom je steeds tot eenzelfde resultaat wat normaal gezien nooit “te” is. Ik ben dus zeker ook geen fan van “free pouring”, maar zie liever netjes afgemeten spirits in de shaker of mengbeker terecht komen. Hetzelfde voor Gin & Tonics (of zelfs Negroni’s) waar bijna een hele plantenbak aan garnituur in steekt. Garnituur is garnituur en mag de smaak of het aroma niet compleet omver blazen. Een reeds aanwezig aroma lichtjes in de verf zetten is meer dan voldoende.

Mijn presentaties eerder die avond gingen over netwerken. Relaties bouwen met andere ondernemers om op die manier een positief resultaat te bereiken voor je bedrijf. Vlak voor ik naar huis vertrok kwamen we toevallig te weten dat de bartender waar ik het voorbije jaar al zoveel gesprekken mee had over de kunst van het cocktails bereiden… familie is van een vroegere zakenpartner. It’s a small world after all… Cheers!

World Class Benelux Finals 2018

Elk jaar opnieuw een bartender-event om echt naar uit te kijken : De nationale finale van Diageo World Class Bartender of the Year. Dit jaar gingen de Nederlandse en Belux finales gelijktijdig door in het Rosarium in Amsterdam. Deze mooie locatie bevindt zich in het Amstelpark, waar gelijktijdig ook het foodfestival Taste of Amsterdam doorging. Redenen genoeg om zeker aanwezig te zijn.

Soms is een nadeel ook wel eens een voordeel. Het lukte me niet om tijdig in Antwerpen te geraken om samen met de andere bloggers en journalisten de trein naar Amsterdam te nemen. Dan maar met de auto, zodat ik zelfs nog wat vroeger aanwezig was en nog een stukje van de voorrondes kon meepikken. Tijdens de voormiddag gingen de voorrondes voor Nederland en Belux simultaan door in twee aparte zalen. Voor Belux waren er 10 Belgische en 2 Luxemburgse kandidaten die meestreden voor de titel van ‘Bartender of the Year 2018’.

De jury bestond dit jaar uit Lauren Mote (Diageo Reserve’s Global Cocktalian), Rolf Schollaert (cocktail influencer), Nick Bril (chef bij The Jane in Antwerpen), Dennis Tamse (Notel Distillery) en Naushad Rahamat (Belgische DIAGEO WORLD CLASS Bartender of the Year 2017).

Na de voorrondes was er een middagpauze en konden we wat lekkers gaan proeven op ‘Taste of Amsterdam’. Op de stand van Bulleit was het team van Pigs & Punch een lekker speenvarken aan het grillen. Ik koos dan ook met veel plezier voor hun brisket en een lekker glaasje punch.

Omdat we nog voldoende tijd hadden namen we ook nog deel aan een workshop “Bloody Mary” op de stand van Ketel One Vodka. Hier kon ik alvast wat inspiratie opdoen voor een eenvoudige doch zeer pittige variatie die ik binnenkort op deze blog zal zetten. Ik leerde er onder meer dat je niet alleen tomatensap kan gebruiken, maar ook andere groentesappen en zelfs gecombineerde “groenten en fruit”-sappen. Ook voor wat betreft de kruiding mochten we experimenteren met heel wat verschillende kruiden en specerijen.

Na de pauze werden de ‘Final 8’ bekend gemaakt. Deze finalisten moesten vervolgens de ‘Wanderlust Mystery Box’ proef afleggen. Jurylid Nick Bril had twee geheime ingrediënten uitgezocht die de kandidaten verplicht moesten verwerken in een cocktail die ze ter plaatse en binnen een zeer strakke tijdslimiet moesten bedenken, klaarmaken … en er een naam voor verzinnen. De twee ingrediënten waren citroenverbena en duindoornbes, niet de meest evidente ingrediënten om mee aan de slag te gaan. Duindoornbes heeft een sterke zurige smaak, of zoals presentator Spike Marchant het zelf stelde “It tastes like dirty socks”. Ieder zijn ding natuurlijk, maar ik kan me persoonlijk de smaak van vuile sokken niet echt voorstellen.

Hieruit kwamen als resultaat de ‘Final 4’, twee overblijvende finalisten voor Nederland en twee voor Belux :

• Timo Stemerdink – Restaurant C (Amsterdam)
• Ben Lobos – DR. (Rotterdam)
• David Lebeer - The Cobbler (Gent)
• Yen Pham - Yi Chan (Brussel)

Deze vier overblijvers mochten vervolgens hun ‘signature drink’ voorstellen aan de jury en het talrijk aanwezige publiek.

Tijdens de beraadslaging van de jury volgde tenslotte een verhuis van het hele spektakel naar het centrale World Class podium ten midden van het foodfestival ‘Taste of Amsterdam’, waar de uiteindelijke winnaars werden bekend gemaakt. Voor Nederland ging het goud naar Ben Lobos van DR. in Rotterdam. De winnaar voor Belux is David Lebeer van The Cobbler in Gent, maar velen zullen hem zeker ook nog kennen van de lange tijd dat hij werkzaam was bij The Pharmacy in Knokke.

Van 6 tot 8 oktober zullen beide winnaars hun landskleuren verdedigen tijdens de World Class Global Finals in Berlijn, waar de 50 nationale winnaars het tegen elkaar opnemen voor de felbegeerde titel van “Diageo World Class Bartender of the Year 2018 Worldwide”.

Remy Savage (The Artesian) te gast bij Bar Burbure

Elke cocktailbar heeft zijn eigen missie, visie, motivatie en ambitie. Elke cocktailbar verdient respect voor zijn keuze. Ik vind het persoonlijk schitterend dat er ook cocktailbars zijn die zich heel specifiek richten op de shoppers in de winkelstraat (vb. Bruut in Hasselt) of de bezoekers van een wijnbar (vb. SOHO in Antwerpen). Ik vind het eveneens schitterend dat elke cocktailbar ook door zijn inrichting en atmosfeer mikt op een verschillend publiek. Ik kan me heel goed voorstellen dat vb. SIPS en The Dirty Rabbit niet echt op hetzelfde publiek mikken, ook al liggen ze op slechts enkele minuten stappen van elkaar.

De ambities van Jurgen Lijcops en zijn Bar Burbure zijn zeer duidelijk. Deze bar wil tot de top behoren en niet alleen binnen ons land. Om zijn bar en zijn waanzinnig lekkere drankjes bekend te maken nodigt hij elke maand een gast-bartender uit om een avondje cocktails te komen shaken. Die gast-bartenders zijn stuk voor stuk afkomstig van cocktailbars uit de beruchte The Worlds 50 Best Bars lijst.

Nadat we eerder bartenders aan het werk konden zien van Connaught Bar, The American Bar at The Savoy en Colebrook Row 69 was het deze keer de beurt aan een ander icoon : The Artesian. Deze cocktailbar maakt deel uit van The Langham London en werd vroeger al bekroond tot “World’s Best Bar”.

De hoofd-bartender van The Artesian is Remy Savage, door de internationale barwereld aanzien als één van de allerbeste bartenders ter wereld. Nadat hij eerst Little Red Door in Parijs op de wereldkaart plaatste (Nr.11 op de 50 Best Bars in 2017) maakte hij de overstap naar Engeland om zich te ontfermen over The Artesian.

Terug naar zijn guestshift bij Bar Burbure. Zoals gebruikelijk brengt de gast een drietal recepten mee en zet Bar Burbure daar ook drie eigen creaties tegenover. Ik kan gerust stellen dat dit alweer een onvergetelijke avond was. In het gezelschap van collega-cocktailbloggers Yannick en Bart proefde ik de creaties van beide bars.

The Artesian

- Espresso Martini : ik heb al vaak Espresso Martini’s geproefd en keer op keer zijn die “net erover”. Iets teveel koffie, iets te weinig cocktail. Dit was de allereerste Espresso Martini die echt knal erop zat. Perfect in balans. Nadat ik alle cocktails geproefd had heb ik deze cocktail zelfs opnieuw besteld om rustig van te genieten.
- Bee’s Knees : de bekende Gin Sour-cocktail met honingsiroop. Remy selecteerde hiervoor een honing die iets minder zoet is, maar ook wat kruidiger. Zeer lekker.
- Mizuwari : een Japanse Old Fashioned-achtige highball cocktail, die me eigenlijk ook wel een beetje deed terugdenken aan wat ik bij de start van dit millennium in Schotland heb gezien. Op de bar stonden destijds grote pitchers met bronwater, waarmee dames hun whisky aanlengden tot het glas bijna vol was. Deze “watered down” whisky was destijds redelijk populair. Voor deze highball koos Remy voor een hele bijzondere benadering. Een blend van drie soorten mineraalwater werd gedistilleerd tot hij alleen nog de mineralen overhield, die hij dan in een siroop verwerkte. “It tasts like licking a stone and you can drink it for breakfast” was zijn hilarische beschrijving.

Bar Burbure

- Aladin’s Treasure : Voor mij was deze smaakbom de topper van deze editie. Een perfect huwelijk tussen Bombay Sapphire Gin, Lillet, Punt e Mes, limoensap, Lychee-cordial en salie. Deze cocktail werd geserveerd met een snoephostie voor het zoet/zure effect. Mooie demonstratie van het vakmanschap van dit team !
- From East till dawn : een Gin-cooler op basis van een puree van zoete pepers. Heel lekker, zeer mooie smaakervaring, maar mocht naar mijn persoonlijke smaak toch net iets sterker zijn. Ik herhaal wel met veel overtuiging de voorspelling dat we deze zomer heel wat highball cocktails (coolers, cobblers, rickeys, … ) zullen zien op de terrasjes.
- Nor Fruity nor Veggie : een Margarita-achtige sour-cocktail op basis van rabarber. Het zoet/zure aspect van de rabarber doet me vermoeden dat dit geen eenvoudig recept was om op punt te stellen. Heel lekker en volgens mij ook helemaal de smaak van mijn foodbloggende wederhelft.

Een “stiff upper lip” heeft Remy voorlopig nog niet gekregen in Engeland. Hij blijft de hartelijke en goedlachse schavuit die zich achter de bar onwaarschijnlijk lijkt te amuseren. Hij was ook telkens heel erg nieuwsgierig wat de gasten vonden van zijn drankjes en als ze niet echt zeker waren van hun bestelling kwam er steeds “Just try it, if you don’t like it give it back and I will drink it”. Heerlijk toch ?

Als bartender de overstap maken van Parijs naar Londen leek me toch ook niet zo vanzelfsprekend. Ik vroeg Remy hoe hij die verhuis ervaren heeft. Het antwoord was alweer heel erg nuchter “It actually went very smooth because the first few months I could live in the 5-star hotel”. Toptalent moet je uiteraard stevig in de watten leggen ;-)  

Met dank aan Jurgen, Remy, Stef, Jasper en Jochim voor alweer een schitterende avond.

De winnaar van de X-Gin #Giveaway kwam zijn prijs ophalen + Kortingcode !!!

Enkele weken geleden hadden we onze #giveaway van X-Gin, die na trekking door de onschuldige kinderhand van Troonopvolgster gewonnen werd door Kim Augustyniak. Dit weekend kwam Kim langs op de redactie van onze blog om zijn ‘Limited Edition’ fles in ontvangst te nemen. Het recept van zijn deelname was de ‘Xolato Latte’, een cocktail op basis van X-Gin en chocoladelikeur.

Toen ik hem vroeg of hij deze cocktail ook nog eens wou bereiden in onze testbar werd hij heel erg enthousiast. De cocktail werd bereid volgens de regels van de kunst en mijn wederhelft (zeer grote fan van X-Gin!) mocht ervan genieten. Ik kon Kim natuurlijk niet te lang aan het werk zetten, dus ik ging aan de slag en liet hem de nieuwe Martini Bitter Riserva ontdekken via een blinde tasting. Daarna mocht hij ook nog proeven van mijn favoriete versie van de Penicillin. (in tegenstelling tot de blogpost, met Johnnie Walker Blenders Batch Rye Finish en Big Peat voor de float)

Bedankt voor je komst Kim, ik hoop dat je nog heel erg zal genieten van je bijzondere fles.

Voor alle andere lezers herhaal ik graag nog even dat je met onze kortingcode 2XSTRAINGER op de webshop van X-Gin 10% korting krijgt op je bestelling !

Xolato Latte

Ingrediënten
5 cl X-Gin
8 frambozen
2 cl vers citroensap
1 cl suikersiroop
1 cl Mozart Black chocolade likeur

Bereiding
We starten met 8 frambozen die we muddlen in de shaker. We voegen dan ijs en de andere ingrediënten toe. Krachtig shaken gedurende een 15tal seconden. Serveren in een voorgekoeld Collinsglas met crushed ice. Versieren met een sinaasappelschijfje, enkele verse frambozen en een takje munt.

World Class Competition Belux Finals 2017 - Verslag

Gisteren was het één van de jaarlijkse topdagen voor de Belgische cocktailwereld. In de schitterend gerestaureerde gebouwen van ‘De Serre’ in Antwerpen mochten we de Belux finale bijwonen van de World Class Competition 2017.

Het publiek werd toegelaten vanaf de bekendmaking van de laatste vier finalisten. Het bleek een Antwerpse finale te worden met Thomas Timmermans van Belroy’s Bijou en maar liefst drie bartenders uit het team van Cocktails at Nine : Naushad Rahamad, Yannick Draeyers en Sofian Vlaminck.

Tijdens de befaamde "Speed & Efficiency Challenge" moesten deze finalisten zes dezelfde cocktails bereiden op maximum zeven minuten. Ze hadden wel de vrijheid om de cocktails te bereiden naar hun eigen recept. Ze werden hierbij nauwlettend in de gaten gehouden door de jury bestaande uit Dries Botty (World Class Belgium 2016 Winner en Nr.4 tijdens de World Class Global Finals), Jennifer Le Nechet (World Class 2016 Global Winner), Rolf Schollaert (Cocktail Influencial), Dieter Moeyaert (Cocktail Journalist) en Spike Marchant (Global World Class Ambassador), die ook de presentatie voor zijn rekening nam. Alle World Class cocktails werden beoordeeld op techniek, presentatie, creativiteit, smaak en balans.

Uit deze halve finale kwamen Naushad en Yannick als TOP 2. In de finale mochten zij hun eigen creatie voorstellen binnen het opgelegde thema ‘sustainability’. Beiden hadden een schitterend verhaal en een eigen insteek naar het thema toe. Waar Naushad zijn cocktail koelde met marmer, deed Yannick het met bevroren sappen. Er werd ook gebruik gemaakt van gerecycleerde en milieuvriendelijke producten, overschotjes, zelf gekweekt fruit en groenten en zelfs “glazen” gemaakt uit papier.

Na beraadslaging van de jury werd Naushad Rahamat, barmanager van Cocktails at Nine in Antwerpen,  uitgeroepen tot Diageo World Class Bartender of the year 2017 voor België en Luxemburg.

Van 21 tot 24 augustus zal hij onze nationale kleuren verdedigen tijdens de World Class Global Finals in Mexico City, waar hij het zal opnemen tegen meer dan 50 nationale winnaars. Met een beetje geluk kan hij de opvolger worden van Jennifer Le Nechet.

P.S. Meer foto's op onze Facebook pagina.

Verslag van Filliers Bartender event 2/05/2017

Wanneer Jeffrey Snoeks (Graanstokerij Filliers) en Vallina Nelles (Vallina’s Gin) de koppen bij elkaar steken kan dat een zeer leuk event tot gevolg hebben. Dinsdagochtend reden we met het kruim van de Limburgse bartenders richting Deinze voor een onderdompeling in de wereld van Filliers.

Na een eerste obligate Gin & Tonic (gelukkig was het toch al bijna middag) vertrokken we voor een rondleiding met de Master Distiller. Aangezien Filliers niet alleen jenever maar ook gin en zelfs whisky produceert, was er heel wat te zien. Filliers produceert spirits “van korrel tot borrel”, dus kregen we ook het hele proces te zien van de graansilo’s tot de magazijnen waar spirits liggen te rijpen op eiken vaten. Na de rondleiding mochten we zelf aan de slag in de bar met alle producten die Filliers in huis heeft.

De creativiteit van de bartenders werd geprikkeld en voor je het wist stonden ze te shaken en te stirren achter de bar en proefden we heerlijke variaties op onder meer de Manhattan, French 75 en Negroni. Enkele bartenders hadden ook eigen siropen en bitters meegebracht om een eigen twist te geven aan hun cocktails.

Tot slot werden we uitgenodigd voor een lekkere lunch met de enige echte “Filliers-hamburgers”. Het varkensvlees voor deze hamburgers is afkomstig van een boerderij waar de varkens gevoederd worden met het graanresidu van de stokerij. We sloten af met een koffietje en een chocomousse waarin Sloe gin verwerkt zat en uiteraard mochten we die daar ook nog bij proeven.

Een heel dikke merci aan Jeffrey en Vallina om deze leuke en leerrijke dag te organiseren !

P.S. Meer foto's op onze Facebook pagina !

Dries Botty - TOP 6 World Class Bartender of the year

Een dikke week geleden mocht ik aanwezig zijn op een exclusief ‘sneak peek’ event. Dries Botty, barman van “The Dirty Rabbit” in Antwerpen en enkele maanden geleden gekroond tot beste barman van België, kwam er de cocktails voorstellen waarmee hij zou gaan deelnemen aan de ‘World Class Global Finals’ in Miami.

Dit is de ultieme wedstrijd waar enkel de allerbeste barmannen en barvrouwen ter wereld het tegen elkaar opnemen. Ongeveer 10.000 bartenders uit 56 landen wereldwijd namen in de afgelopen maanden deel aan de nationale competities, enkel de 56 winnaars mochten het deze week tegen elkaar opnemen in de finales in Miami.

Omdat de cocktails ‘highly confidential’ moesten blijven tot de effectieve finale mochten we hierover nog niets verklappen. Vannacht eindigde de finale met een schitterend resultaat voor Dries. Hij kwalificeerde zich doorheen alle rondes tot in de uiteindelijke finale en eindigde zeer verdienstelijk in de Top 6 wereldwijd. De bardame van Café Moderne in Parijs, Jennifer Le Nechet, mag zich dit jaar de beste bartender ter wereld noemen.

Dries viel op door zijn kennis, zijn humor en een zeer hoog “alchemist”-gehalte waarmee hij de jury keer op keer met verstomming sloeg. In de eerste ronde presenteerde hij de Winwood Cooler, waarin een zelfgemaakte shrub zat met agave, gember, hibiscus, shiso en ascorbinezuur. Hij maakte ook een cocktail waarin hij de spirit had aangevet met korsten van parmezaan. In zijn Zero Waste Swizzle zaten heel wat ingrediënten die normaal in de vuilnisbak terecht kwamen, hij gebruikte siropen met onkruid uit Antwerpen, een No Basil smash waarbij het basilicumaroma zelf gecreëerd was met een kruidenmix in olijfolie, hij klopte ter plaatse een granité met droog ijs, … niets was te gek tijdens deze deelname.

 

Dit is een bartender van wereldniveau waarvan we zeker nog heel wat mogen verwachten. Nog even geduld om zijn kunsten te proeven in The Dirty Rabbit, momenteel is Dries onderweg naar de Bahama’s, waar hij gaat ‘guest-bartenden’ in de One & Only Ocean Club.

P.S. Zoals gebruikelijk vinden jullie een volledig fotoalbum van de ‘sneak peek’ op onze Facebook pagina.