Voorstelling Michelin restaurantgids 2018 + Bezoek aan "Beste Jonge Chef 2018"

Als foodbloggers regelmatig cocktails posten, mag ik voor één keertje toch ook wel eens iets over restaurants posten ? Tenslotte gaat deze blog vooral over smaken en genieten ;-)

Vorige week maandag reed ik naar Gent voor de voorstelling van de nieuwe Michelin restaurantgids voor 2018. De aanwezige chefs, journalisten en foodies bleven een beetje op hun honger zitten. Nog steeds geen derde restaurant met drie sterren, het Hof van Cleve en Hertog Jan blijven ook volgend jaar de enige twee toppers die de lange reeks met de beste restaurants mogen aanvoeren.

Twee sterren
Bij de restaurants met twee sterren waren er wel enkele mooie nieuwkomers : Vrijmoed, La Source en Boury. Jonge chefs worden duidelijk stevig beloond voor de uitstekende kwaliteit die ze op tafel brengen.

Eén ster
Tenslotte waren er ook heel wat nieuwkomers die voor het eerst een ster aan de muur mochten hangen. Dit was overduidelijk voor velen van hen een complete verrassing. Eentje zei zelfs letterlijk op het podium dat hij gewoon was komen kijken om te zien hoe zijn collega’s het ervan af brachten. Zoals de chef van The Butcher’s Son terecht opmerkte beloont Michelin niet meer alleen de strakke klassieke keuken, maar ook restaurants waar er echt ambachtelijk te werk wordt gegaan in de keuken. Carcasse is hiervan zeker ook een mooi voorbeeld. Beide restaurants zetten vooral in op het  betere vlees en diverse vleesbereidingen.

Wallonië lijkt veel minder gul bedeeld dan Vlaanderen, maar langs de andere kant is de lijst met Bib Gourmand adresjes (een lekker driegangenmenu voor max. 37 Euro) dan weer langer in Wallonië. De Bib Gourmand is verkrijgbaar als een apart boekje en werd reeds twee weken eerder gelanceerd. 

Net als bij de gele tegenhanger is er ook bij Michelin nog steeds geen erkenning voor ‘liquid Chefs’, wat ik toch een echte tekortkoming blijf vinden.

Deze restaurants krijgen voor het eerst een ster :
• Brussel : L’Ecailler du Palais Royal
• Vlaanderen : The Butcher’s Son, Dôme, Zet’Joe by Geert Van Hecke, Chambre Séparée, OAK, De Vork van Luc Bellings, M-Bistro, Carcasse, Goffin, Brasserie Julie en Altermezzo.
• Wallonië : Bistro Racine
• G.D. Luxembourg : Fani

Naast de sterren werden ook enkele speciale awards uitgereikt :
• Beste Vrouwelijke Chef : Katleen Vanderveken van Terminus.
• Beste Jonge Chef : Jo Grootaers van Altermezzo.

Daarnaast was er ook een huldemoment voor Jean-Pierre Bruneau, ter ere van zijn volledige carrière. Na 42 jaar in het vak, waarvan 15 als driesterrenchef zal sterrenzaak Bruneau in Ganshoren de deuren sluiten in 2018. Ook Peter Goossens van het Hof van Cleve mocht nog eens op het podium voor zijn voortreffelijk parcours.

Voor mij persoonlijk is de grote winnaar voor 2018 Jo Grootaers (26j.) van Altermezzo. Twee weken geleden werd hij door Gault&Millau bekroond met een mooie score van 15,5/20 en de titel “Beste Jonge Chef van Vlaanderen”. Vorige week ontving hij zijn eerste Michelin-ster en opnieuw een Award “Best Young Chef Belux 2018”.

Dus… reserveerden we een tafeltje in Tongeren en gingen we zelf proeven bij dit jonge keukenwonder. Ik let uiteraard vooral op de dranken, de foodbloggende wederhelft neemt de borden onder de loep.

We kozen voor het viergangen Altermezzo menu (60€), met een kaasbordje ter vervanging van het dessert (+8€), aangepaste wijnen (+30€) en als extra optie een lepeltje kaviaar bij de eerste gang (+9€). Het mag zeker vermeld worden dat er voor mijn suiker mijdende wederhelft ook een alternatief volwaardig suikervrij dessert als optie werd aanboden.

De wijnkeuze was absoluut opvallend. Geen veilige keuze voor Franse klassiekers, maar opvallende en zeer smaakvolle keuzes die perfect aansloten bij het menu.

Menu Altermezzo
 
Bij het hapje vooraf kozen we voor een glaasje champagne, Pommery Silver Brut. Dit is het jongere, drogere en meer ontstuimige broertje van de alom bekende Pommery Champagne en werd speciaal uitgekozen als nieuwe huischampagne ter ere van de eerste ster.

Wagyu Tartaar
Radijs, gerookte paling, miso mosterd + extra lepeltje Imperial Heritage Caviar.
Hierbij kwam een Italiaanse Vermentino, Castello Collemassari Melacce.

Ravioli
Aardpeer, eidooier, wilde paddenstoelen.
Hierbij kwam een Cave Talmard Macon Chardonnay. Heerlijk smaakvolle Chardonnay, nochtans niet op hout gelagerd.

Het glas werd nog eens stevig bijgevuld, want volgens de sommelier had zijn tandarts gezegd dat je altijd goed moet naspoelen ;-)

Wilde Fazant
Ganzenlever, pastinaak.
Hierbij uiteraard een rode wijn : Tuerce Botas Graciano 2013 – Cuvee Luc Bollen.

Kaasbordje
Zeer geslaagde selectie met een viertal verrassend lekkere kazen van rauwe melk : Abondance Première (harde kaas), Mothias Sur Feuille (zachte kaas), Troufleur (rode schimmelkaas) en Shropshire Blue (blauwe schimmelkaas).
Bij het kaasbordje kreeg ik nog een glaasje Madeira N°3 (niet inbegrepen in het wijnpakket).

Intussen hebben we toch al wat vergelijkbare culinaire ervaringen opgedaan waardoor we gerust kunnen stellen dat Altermezzo zijn ster absoluut waardig is. Heerlijk genoten van een culinaire lunch en ik acht de kans vrij groot dat we hier nog wel eens zullen terug komen.

Launchevent Bulleit Bourbon 10 years met Tom Bulleit

In Schotland vinden we gerijpte whisky’s die vele jaren op eiken vaten hebben liggen rusten. In Amerika lijkt dat niet zo’n prioriteit te zijn. Mogelijk onder invloed van de roemrijke Moonshine traditie, waar ongerijpte spirit steeds zo snel mogelijk werd verhandeld. Een whisk(e)y mag die benaming dragen wanneer de spirit minstens 3 jaar op een eiken vat heeft gerijpt. De meeste Amerikaanse whiskeys zijn dan ook niet ouder. Het is eigenlijk een redelijk recent gegeven dat ook Amerikaanse whiskystokers flessen op de markt brengen die ouder zijn.

Maandagavond was ik aanwezig op een lanceringsevent in Smoky Jo’s Cantina, waar Tom Bulleit zelf zijn 10 jaar gerijpte Bourbon kwam voorstellen. Naast de “gewone” Bourbon en de Rye whiskeys is dit de derde fles waarop zijn familienaam prijkt. Deze “10 year old” whiskey werd in Amerika op de markt gebracht in 2013, maar zal vanaf deze zomer wereldwijd beschikbaar komen.

Bourbon is Amerikaanse whiskey, gestookt uit minstens 51% maïs. In het geval van Bulleit is dat een flink stuk hoger met maar liefst 68% maïs, 28% rogge (wat veel is voor een bourbon) en 4% gemoute gerst. Deze ‘10y’ Bourbon heeft exact hetzelfde ‘high rye’ recept wat we reeds kennen, maar smaakt uiteraard anders door minstens 10 jaar rijping op gebrande eiken vaten. Er kan dus ook whiskey inzitten die 11 of 12 jaar oud is, maar de leeftijd op het label slaat steeds op het jongste vat.

De Bourbon kreeg door de rijping een donkerbruine kleur met rood-oranje-achtige tinten en begint met aroma’s van rijke, geroosterde eik, een vleugje vanille en gedroogd fruit. De afdronk is off-dry met gedroogde specerijen, karamel en tonen van gedroogd fruit. De flessen werden afgevuld op 45,6% alcohol.

Tom Bulleit is de oprichter van Bulleit Distilling Co. en baseerde zijn Bourbon op een oud recept van zijn over-overgrootvader Augustus Bulleit die een ‘high rye’ whiskey maakte tussen 1830 en 1850. Vandaag is Bulleit één van de snelst groeiende whiskey merken in Amerika.

Tijdens het event gaf Tom heel wat uitleg over deze nieuwe botteling en hij bleef daarna ook de hele avond aanwezig om op vragen te antwoorden. Tom bleek trouwens een zeer aimabele man te zijn met een enorm gevoel voor humor.
De cocktails en hapjes tijdens het event werden verzorgd door het team van de nabij gelegen “Black Smoke” rooftop bar & BBQ Restaurant.

Meer foto's kan je vinden op onze Facebook pagina.