woensdag 16 oktober 2019

S72 Gin by Stefan Everts

 
Wanneer een bekende Vlaming een eigen gin op de markt brengt is dat zeker geen garantie op een goed product. Meestal is er meer aandacht besteed aan de marketing dan aan het product op zich. De bekende medemens is vaak niet eens betrokken geweest bij de creatie van het product. Om die reden ben ik steeds voorzichtig wanneer ik zo’n gin mag proeven. Wanneer men me contacteerde voor de test van deze gin, kreeg ik bovendien te horen dat het zou gaan om een zoete/florale gin, wat niet bepaald mijn persoonlijke smaak is. Maar het verhaal wat ik erbij te horen kreeg deed me deze keer toch ontzettend veel zin krijgen om ermee aan de slag te gaan.

Enkele weken geleden kreeg ik een berichtje doorgestuurd via sociale media, tienvoudig wereldkampioen in de motorcross Stefan Everts wou eens langskomen met zijn zelf ontworpen gin. Wat ik toen nog niet wist is dat Stefan Everts echt wel een zeer grote gin-liefhebber is. Hij heeft een ruime verzameling flessen die zich al door zijn huis heeft verspreid. En hij stond erop om zelf samen met de Master Distiller van Stokerij Massy in de potten te roeren en hoogstpersoonlijk de smaak van zijn gin te bepalen. Een proces wat meerdere maanden heeft geduurd tot Stefan echt helemaal tevreden was. Stefan creëerde een gin die echt 100% zijn persoonlijke smaak is. Dat verdient in ieder geval respect, dus ik nam uitgebreid de tijd voor een grondige test.

S72 Gin werd bedacht in 2017, oorspronkelijk met het idee om het alleen als relatiegeschenk te gebruiken. Maar nadat Stefan ernstig ziek werd en alle andere activiteiten on hold werden gezet, ging deze uit de hand gelopen hobby een eigen leven leiden. De naam S72 slaat op zijn voornaam en geboortejaar, maar 72 was de laatste jaren ook vaak zijn racenummer. Het kroontje refereert naar een bekroning voor zijn carrière en zijn 10 wereldtitels.

Stefan was dus zeker niet tevreden met een doorsnee gin, maar wou zijn eigen accent erin steken. Dat accent zit ‘m vooral in twee speciale botanicals : Violet en Chinese thee. De overige botanicals zijn de obligate jeneverbes, lijsterbes, koriander, verse limoen, gember, heidebloem en vlierbloesem.

Hij zegt zelf dat de gin eerder zoet en floraal is, maar ik vind dat zoete nogal best meevallen. In het aroma overheerst ontegensprekelijk de violet en een beetje citrus. De smaak is echter zeer gebalanceerd en doet door het zweemzoete aroma ook onmiddellijk een beetje denken aan de zeer populaire ‘Lazy Red Cheeks’ cocktail, bedacht door Ben Belmans en Manuel Wouters.

Zowel ikzelf als mijn wederhelft zijn geen fans van zoete gin, maar tijdens het proeven keken we elkaar aan met een blik van “Hey, dit is echt wel heel lekker”. Absoluut niet te zoet, het violetaroma is heel uitdrukkelijk aanwezig, maar zit er naar mijn gevoel echt knal op. Wie dit geproefd heeft vraagt met grote waarschijnlijkheid nog een tweede glas. En dat is tenslotte toch de enige echte maatstaf voor een geslaagde cocktail of longdrink.

Stefan adviseert voor een Gin & tonic de Mediterranean tonic van Fever-Tree. Omdat de gin mij toch wel een beetje deed denken aan Spaanse gins koos ik voor de tonic van Le Tribute. Die past perfect bij deze stijl van gin en is wat neutraler waardoor ik de smaak van de gin zelf beter kon proeven.

Natuurlijk wou ik ook proberen om er een lekkere cocktail mee te maken, dat werd uiteindelijk een zuiderse variatie op de Bijou. Leek me wel leuk aangezien ik Ben reeds vermelde in deze tekst, hij is mede-eigenaar van cocktailbar BelRoy’s Bijou 😉

De Bijou werd bedacht door Harry Johnson rond 1890. Het recept met drie even delen gin, vermouth en Chartreuse kruidenlikeur stond beschreven in zijn ‘New and Improved Bartender Manual’ (1900). De naam slaat op de kleuren van de drie ingrediënten : Gin heeft de kleur van diamant, vermouth heeft de kleur van een robijn en de lichtgroene Chartreuse heeft de kleur van een smaragd. Deze cocktail bleef populair tot aan het einde van de drooglegging, maar werd in de jaren ’80 terug opgepikt. Dat was ook het ogenblik dat het recept werd aangepast. Intussen had de vereiste kruidenlikeur immers een hoger alcoholpercentage gekregen waardoor het oorspronkelijke recept niet meer zou kloppen. Wij maken een zuiderse Bijou met een violet kantje 😉
 
P.S. Stefan maakte ook een eigen vodka met hetzelfde smaakprofiel, die testen we bij een volgende gelegenheid.

Bijou-tiful

Ingrediënten
35 ml S72 Gin by Stefan Everts
35 ml Forest Vermouth Red
25 ml Aurian Genepi kruidenlikeur
2 dashes Orange bitters

Bereiding
Alle ingrediënten samenvoegen in een mengbeker met veel ijs. Goed roeren gedurende 15 tot 20 seconden. De kruidenlikeur is ook 40° dus een klein beetje verwatering kan geen kwaad. Versiering is niet strikt noodzakelijk, maar een gedroogd schijfje citrus mag.

S72 Gin by Stefan Everts is te koop via zijn webshop, maar ook in de shops van Prik & Tik, Van Zon en de winkels aangesloten bij aankoopgroepering Districo.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

zondag 13 oktober 2019

Wemyss Whisky Blending Workshop

 
Elke whisky is een blend tenzij het gaat om een single cask. Maar je hebt natuurlijk meerdere soorten blends. Een fles single malt is een blend van meerdere vaten maltwhisky uit één stokerij. Een fles blended malt zal enkel maltwhisky bevatten, maar mogelijk van meerdere stokerijen (vb. Monkey Shoulder is een blend van drie verschillende single malts). Een fles “blended whisky” kan en mag letterlijk alle soorten whisky bevatten, van verschillende graansoorten en van meerdere stokerijen.

Om een open deur in te trappen : Is een blended whisky minderwaardig aan een fles single malt? Dat hoeft absoluut niet het geval te zijn. In elke soort heb je goedkopere flessen die wat minder van kwaliteit zijn, maar ook iets duurdere flessen die best zeer mooie whisky bevatten. Als klassiek voorbeeld neem ik graag de overbekende blends van Johnnie Walker, hun goedkope Red Label kan je ook echt niet vergelijken met een duurdere Black Label of een veel duurdere Blue Label.


Onlangs werd ik uitgenodigd in wat volgens mij de grootste whiskyshop van ons land is, Tasttoe 
in Boortmeerbeek, voor een heuse whisky blending workshop met William Wemyss, oprichter en eigenaar van Wemyss Malts en de gloednieuwe Lowlands stokerij Kingsbarns. Als binnenkomer mochten we dan ook eerst en vooral proeven van de allereerste Kingsbarns botteling ‘Dream to Dram’. Een nog jonge, maar fruitige en eigenlijk best wel lekkere whisky.


Maar we gingen het hebben over blenden. De ‘spirits act’ wetgeving van 1860 liet toe om graan whisky en malt whisky te blenden en was de start van een nieuw tijdperk voor Schotse whisky. Voordien was het immers verboden om verschillende whisky’s met elkaar te vermengen. De techniek van het blenden is er gekomen om een betere consistentie te creëren. Om ervoor te zorgen dat jaar na jaar een bepaalde botteling steeds min of meer hetzelfde zou smaken. Hoe meer whiskycomponenten er in de batch zitten, hoe eenvoudiger het is om te corrigeren wanneer vb. één van de malts tijdens een bepaald jaar teveel zou afwijken van zijn typische smaak.


Wemyss Malts wou met zijn blends een probleem oplossen. Er zijn immers heel wat soorten whisky en als je zelf geen whisky liefhebber bent kan het best lastig zijn om voor iemand anders een fles whisky als geschenk te kopen. Enkel echte doorwinterde whiskyliefhebbers weten ongeveer wat ze kunnen verwachten wanneer ze een bepaald merk aanschaffen. Wemyss Malts creëerde drie verschillende blends voor zijn ‘Core Range’, die elk een zeer duidelijk smaakprofiel hebben, waardoor ze het leven van de kadootjes-koper een stuk gemakkelijker maken :

  • The Hive : Een zoete whisky (46° / 54,5°)
  • Spice King : Een kruidige whisky (46° / 56°)
  • Peat Chimney : Een rokerige whisky met veel turf (46° / 57°)
We mochten deze drie varianten proeven, telkens in twee variaties. Eerst de normale ‘Core Range’ versie op 46°, daarna een ‘Batch Strenght’ op een hoger alcoholniveau.
Tijdens deze avond ging William proberen om ter plaatse de Spice King opnieuw samen te stellen aan de hand van alle verschillende whiskycomponenten die er normaal inzitten.
 
Elke component mocht ook apart geproefd worden, zodat we konden inschatten wat de component zou bijdragen aan het geheel. Tot onze verbazing lukte het experiment vrij goed en het eindresultaat was inderdaad zeer gelijkaardig aan de originele botteling.
 
Een blend bestaat grotendeels uit drie groepen whiskycomponenten :
  • Base malts
  • Support malts
  • Een signature malt
Het zijn de support malts die het meest bepalend zijn voor het type whisky. In dit geval waren er twee support malts : 50% Islay whisky en 50% Highland whisky. Een goede mix van turf en kruidigheid.
 
Om de kruidigheid nog een extra zetje te geven is de signature malt in deze mix afkomstig van Talisker. Een handig trucje wat trouwens ook door o.a. Johnnie Walker wordt gebruikt. Talisker is letterlijk het kruidenpotje in heel wat blends 😉
 
Tijdens deze workshop werd er niet gepraat over cocktails, maar vooraf had ik wel een gesprek met William hierover. Wanneer je kiest voor typische spirit forward whisky-cocktails zoals een Manhattan of Old Fashioned, zijn de drie blends van Wemyss eigenlijk heel interessant om te gebruiken. Vraag je klant of hij een voorkeur heeft voor zoet, kruidig of turf… en je weet als bartender onmiddellijk welke fles je moet gebruiken. Succes verzekerd !
 
Met dank aan Wemyss Malts en distributeur The Nectar voor de uitnodiging.
 
Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

donderdag 10 oktober 2019

Op zoek naar de beste koffie voor mijn 'After Dinner' cocktail (+GIVE-AWAY)

 
Laat het ons eens hebben over koffiecocktails. Cocktails met koffie als ingrediënt. Uiteraard zal de koffie in zulke cocktails meestal zorgen voor het bittere element, of het bitterzoete stuk van de cocktail versterken. Koffiecocktails worden gemaakt met koffielikeur, verse espresso of cold brew koffie.

Wanneer je kiest voor koffielikeur zijn er ook nog heel wat mogelijkheden. Elke koffielikeur is immers verschillend. Vandaag wil ik het echter hebben over koffiecocktails op basis van verse espresso. Een sterke smaakvolle koffie die het juiste aroma en smaakelement zal bijdragen aan je cocktail.


Zelfs als we ons beperken tot één specifieke cocktail met verse koffie als ingrediënt stellen we toch nog steeds stevige smaakverschillen vast wanneer we deze cocktail zelf maken of gaan proeven in diverse cocktailbars. Soms is de smaak echt veel te bitter. De koffie moet in eerste instantie een koffiesmaak toevoegen, niet ervoor zorgen dat de cocktail veel te bitter wordt.


Om me wat meer in deze materie te verdiepen nam ik deel aan een ‘Advanced Barista’ workshop van Caffènation Antwerpen in samenwerking met de bekende waterfilterproducent Brita. Met een ‘open mind’ reed ik naar het PAKT in het Antwerpse ‘groen kwartier’.

Rob Berghmans, de oprichter van Caffènation, nam ons mee in zijn verhaal, waarin hij blijft streven naar de allerbeste koffie ter wereld. Caffènation is niet alleen een bekende koffiebar met meerdere vestigingen, maar dit bedrijf heeft ook een eigen koffiebranderij. Door het traject van boon tot kopje koffie in eigen handen te houden staat Rob garant voor de kwaliteit van elk kopje koffie. Voor de praktische kant tijdens de workshop kreeg hij assistentie van barista Alex Bos.

Tijdens het eerste gedeelte van de workshop kregen we zeer veel uitleg over de origine van de koffiebonen. Koffie wordt ontgonnen in een brede gordel rondom de evenaar. Koffieplanten kunnen absoluut niet tegen vorst, dus komt het gros van de koffie die wij drinken uit landen in Zuid-Amerika en midden Afrika. Ook Vietnam heeft heel wat plantages. Tijdens deze workshop zouden we ons focussen op echte origine-koffies, dus geen blends.

Het eerste actieve gedeelte was een cupping session. In kommetjes worden verschillende gemalen koffies gemengd met warm water zodat er een zeer eenvoudige en natuurlijke koffie ontstaat. Na enkele minuten wordt het residu eraf gehaald en kunnen we met een lepel proeven. We proeven eerst een middelmatig gebrande Brazil IAN Fazenza Bota Fora, daarna een Kenya Nyeri Kiangundu AA die lichter gebrand is en duidelijk ook meer zuren heeft. Ter vergelijking volgt nog een klassieke koffie die net iets te ver gebrand is en als laatste een doorsnee supermarkt koffie. De verschillen zijn op zijn zachtst gezegd opvallend. Mijn persoonlijke favoriet was duidelijk de Braziliaanse koffie, maar het merendeel van de aanwezigen koos voor de Keniaanse koffie. ‘Old Fashioned’ slaat in mijn geval dus niet alleen op mijn favoriete cocktail 😉

Daarna volgde voor mij het meest interessante gedeelte van deze workshop, een deconstructie van een correct gemaakte espresso. Tijdens de totale extractietijd van exact 45 seconden wisselde onze barista meermaals de kopjes en deze werden op een rijtje gezet om te proeven. Telkens kwam overduidelijk één enkele smaak naar boven :

  • Kopje 1 - 0 tot 15 seconden : Een heel erg zure crema
  • Kopje 2 - 15 tot 25 seconden : Zoet
  • Kopje 3 - 25 tot 35 seconden : Umami
  • Kopje 4 - 35 tot 45 seconden : Bitter
Het smaakverschil tussen deze 4 kopjes is ronduit verbluffend. Wanneer je dus een espresso te lang laat doorlopen zal de bittere smaak onvermijdelijk sterk overheersen. Een correct kopje espresso is een perfecte blend van deze vier smaken. Dit was voor mij alleszins een echte eye opener.
 
Hierna kregen we ook nog een korte demonstratie van Latte Art en werd er even aandacht gegeven aan alternatieven voor melk op basis van vb. soya, haver of amandel.
Maar uiteraard moesten we het ook nog hebben over het zeer belangrijke ingrediënt wat tot 98% van je kopje koffie uitmaakt : water !
 
Kalk is de meest belangrijke stoorzender voor een lekkere koffie. Je herkent het zelfs met het blote oog want er vormt zich een troebel kalklaagje bovenop je koffie. Koffie zonder kalk is veel zachter op de tong en de smaken zullen beter tot uiting komen. We nemen de proef op de som en proeven filterkoffie die gemaakt werd met leidingwater, rechtstreeks uit de kraan. We vergelijken die met exact dezelfde filterkoffie waarvan het water eerst is gefilterd met een Brita filterkan. Het verschil is overduidelijk. De smaken zijn veel duidelijker aanwezig en de bijna olieachtige kalkfilm op de koffie is er helemaal niet. De Brita filterkan is een budgetvriendelijke, snelle en uiterst eenvoudige manier om het water te filteren.
 
Als laatste test zetten we ook twee kopjes thee met een identieke hoeveelheid van dezelfde thee. Opnieuw eentje met leidingwater en eentje met water uit de Brita filterkan. Hier stonden alle aanwezigen echt met open mond naar te kijken, want zelfs de kleur van de thee was opvallend verschillend.
 
Overtuigend was deze workshop dus zeker en vast. Voor de koffie die ik gebruik in koffiecocktails gebruik ik alleen nog gefilterd water en ik kies zeer zorgvuldig de koffiebonen die ik ervoor wil gebruiken. Ik onthoud dat koffiebonen vooral niet te donker mogen gebrand zijn. Heel wat grote producenten branden hun koffiebonen te hard, omdat mooie donkerbruine bonen goed verkopen. De meest interessante smaken zijn dan echter ook door de schoorsteen van de koffiebranderij verdwenen. Ook koffie heeft dus blijkbaar een angels’ share 😉
 
De opgedane kennis brengen we natuurlijk in de praktijk met een lekkere koffiecocktail.
 
After Dinner BV
 
Ingrediënten
2,5 cl Espresso koffie, met correct gebrande kwaliteitskoffie en gefilterd water uit de Brita-kan
2,5 cl Bourbon
2,5 cl Campari
2,5 cl Punt e Mes Vermouth
 
Bereiding
In principe worden cocktails zonder fruitsappen meestal geroerd in een mengbeker. Wanneer je verse koffie als ingrediënt gebruikt werkt dat niet altijd even goed, maar het kan zeker wel. Ik kies in dit geval toch voor een shaker om tot een perfecte blend te komen. Krachtig shaken en strainen in een Old Fashioned glas met een groot ijsblok.
 
GIVE-AWAY !!! 
Ben jij ook gek op koffie en wil je zelf ook eens zo’n koffieworkshop meemaken ? Neem dan een kijkje op onze Facebook- of Instagram pagina’s, waar je een duoticket kan winnen voor een ‘Advanced Barista’ workshop die doorgaat bij Caffènation Antwerpen op vrijdag 17 januari.
 
Met dank aan Brita, Caffènation Antwerpen en PR Style voor de uitnodiging.
 
Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. This is a paid article.

maandag 7 oktober 2019

Basil Smash NA

 
Wie deze blog al wat langer volgt weet dat ik geen groot liefhebber ben van mocktails op basis van alcoholvrije alternatieven voor spirits. De meeste daarvan smaken puur zelfs vrij vies en hebben heel wat bijsturing nodig om er effectief een lekker aperitiefje mee te maken. Tot op heden vond ik eigenlijk alleen The Bitter Note, een alternatief voor de klassieke Italiaanse amaro, een echt waardig alternatief als mocktail-ingrediënt.
En toen kwam Nona


Nona June werd ontwikkeld door bio-ingenieur Charlotte Matthys en het was de bedoeling om een alcoholvrij alternatief te ontwikkelen voor gin. Nona is Latijn voor negen, het aantal botanicals die verwerkt worden in deze alcoholvrije spirit. Uiteraard zit daar ook de jeneverbes bij, die zorgt voor een typische geur en smaak die typerend is voor gin en jenever. De naam van hun eerste product ‘June’ slaat dan ook op de Jeneverbes (Juniper).


De negen kruiden worden allemaal gedistilleerd, niet met alcohol maar op basis van stoomdistillatie. De vluchtige componenten werden dus onttrokken aan de kruiden zonder dat er voor dit proces alcohol werd gebruikt. Wanneer je ruikt aan de fles zijn de citrustoetsen en jeneverbes overduidelijk aanwezig.

Kritisch en argwanend maakte ik eerst een non-alcoholische Gin & Tonic met deze Nona June. En tot mijn verbazing proefde ik echt een Gin & Tonic. Mijn wederhelft is zo mogelijk nog kritischer dan ikzelf wanneer het om deze soort van alcoholvrije producten gaat, maar ik kreeg van haar dezelfde opmerking. Het proeft echt zoals een gewone Gin & Tonic.


Uiteraard zit ook de invloed van de tonic voor een groot stuk mee in die smaak en geur beleving. Daarom wou ik het erop wagen om een andere typische gin-cocktail in een non-alcoholische versie te maken, waarbij normaal gezien de cocktail echt door de gin-basis wordt gedragen. En ook dat viel enorm mee.

Basil Smash NA

Ingrediënten
5 cl Nona June
3 cl vers limoensap
1,5 cl honingsiroop
Een achttal blaadjes basilicum

Bereiding
Alles samenvoegen in een shaker met veel ijs. Krachtig shaken. Dubbel zeven in een voorgekoeld coupeglas. Versier met een blaadje basilicum.


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

maandag 30 september 2019

Bezoek aan de 3e editie van Spirits Inn Beringen

 
Voor het derde jaar op rij was het Casino van Beringen het decor voor het whiskyfestival van Spirits Inn Beringen. Ondanks het feit dat ik dit weekend wat veel hooi op mijn vork had, maakte ik toch een uurtje vrij om het festival te bezoeken.



Waarom moet je dit festival zeker bezoeken ? Voor de grote verzameling aan zeldzame en oude bottelingen. Op geen enkel ander festival heb ik al zoveel bijzondere flessen bij elkaar gezien. Ik wil graag een paar zaken in de schijnwerper zetten, die ik zelf heel bijzonder vond :

 

  • Een stand met alle Belgische whisky’s, waar ook een boek kon aangeschaft worden over de Belgische stokerijen. 
  • Cask Aid VZW : deze vereniging gaat op zoek naar uitstekende vaten whisky, bottelt ze en schenkt de opbrengst integraal aan goede doelen. Veel mooier kan het toch niet worden ? Elk jaar selecteren ze een nieuw project om te steunen met de opbrengsten. In 2018 werd gekozen voor De Eglantier, een multifunctioneel centrum voor kinderen en jongeren met ernstige mentale of meervoudige beperkingen.
  • Ivo Drabs van Wine4You heeft elk jaar wel iets bijzonders mee. In de categorie “kelderresten” kan deze wel tellen. Via de kleindochter van cognacstoker Raymond Bertrand kon hij een aantal flessen op de kop tikken van een cognac die 100 jaar geleden werd gedistilleerd. Een zeer oude botteling waarbij de scherpte van de alcohol uiteraard is verzwakt zodat alle smaken naar boven komen. Het was beslist een unieke kans om dit te kunnen proeven op dit festival.

Was er nog meer te zien en te proeven ? Uiteraard, te veel om op te noemen!
Wil je meer weten over dit unieke en gezellige festival ? Kom dan volgend jaar gewoon zelf 😉. Deze beurs gaat steeds door tijdens het laatste weekend van september.

 
Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

vrijdag 27 september 2019

Jura Seven Wood - Voorstelling met whisky & food pairing

 
“The Sevenwood Experience” – Voorstelling van de gloednieuwe Jura Seven Wood, een single malt blend uit zeven verschillende soorten eiken vaten, in een smaakvolle pairing met lekkere American style BBQ. Daar hoef ik uiteraard niet lang over na denken. Vorige week woensdagavond reed ik naar Black Smoke in Antwerpen om er te proeven van het whiskygamma van Jura.

Food- en whisky pairings :
  • 9to1 Texas Style Brisket (Geïnfuseerd met Jura 12y, Jura 18y in het bijbehorende glas)
  • Duroc Pork Belly, gerookt en gegrild op appelhout en gedrenkt in BBQ Madness saus met Jura 18y (Combinatie met een glaasje Jura 12y).
Hapjes :
  • Smoked Goat : Saint Maurin geitenkaas (Van Tricht!) gerookt op kersenhout, met koffiecrumble en jelly van Jura Seven Wood.
  • Cold Smoked Salmon : Koud gerookte zalm op cederhout met Jura 12y. Geïnfuseerd met basilicum-mayonaise en Granny Smith. 
  • Pulled Beef Bun : Getoaste mini-brioche met 16 uur slow smoked beef, salsa fresca, guacamole, sla en BBQ saus geïnfuseerd met Jura 18y  
  • Jura’s Profiterol to Share : Soezen gevuld met Dulche Gorgonzola (Van Tricht!), geïnfuseerd met Jura Seven Wood
 
Head Bartender Rolando Lavin Blanco stelde ter gelegenheid van deze lancering twee cocktails voor op basis van Jura Seven Wood. Het waren twee totaal verschillende stijlen van cocktail, maar naar mijn gevoel toch ook best verschillend in kwaliteit.
  • The Black Wood Jura : Een whisky sour aangevuld met Pink Elephant rosé schuimwijn. Ik vond dat de vrij dominante Pink Elephant bubbels teveel de smaak bepaalden van dit lichte aperitief. De basis van de whisky ging er helaas een beetje door verloren.
  • Seven Wood Old Fashioned : Een Old Fashioned met honingsiroop, verbrande kaneel, Chocolade en Creole bitters. Mooie combinatie die naar mijn gevoel de whisky boven zichzelf liet uitstijgen. Een aangepaste Old Fashioned die niemand zal teleurstellen.
Zelf ben ik absoluut geen bierliefhebber, maar ook een pairing met vb. een glaasje Duvel behoorde tot de mogelijkheden. Ik weet dat in de VS wel vaker een whisky met een pintje kan worden besteld, dat noemen ze een boilermaker.
 
Het meest boeiende van de hele avond was een workshop door Master Blender Gregg Glass, telkens voor kleine groepjes van 5 of 6 personen. Hij nam ons mee doorheen de verschillende componenten van de Jura Seven Wood, startend vanaf de ‘New Make’ spirit. Ik vind zelf dat Jura altijd heel veel vanille heeft van de eiken vaten, daarom was het natuurlijk wel eens interessant om de spirit te kunnen proeven en ruiken nog voor die in aanraking was geweest met een eiken vat.
 
 
Er was ook een kleine wedstrijdvraag aan de workshop verbonden, waar we moesten raden welke fruitsoort er duidelijk aanwezig was in het aroma. Als extra hint werden er bellen geblazen met hetzelfde aroma, maar het bleek toch niet zo eenvoudig te raden. Dat kan natuurlijk ook te maken hebben met het feit dat we net daarvoor verschillende whisky’s hadden geproefd. Mijn getrainde smaak- en reukzin liet me echter niet in de steek. In onze groep was “de eer en het Schotse koekje” voor mij 😉
 
Mijn conclusie na het proeven van de verschillende bottelingen van Jura, de pairings en cocktails ? Voor mij persoonlijk is en blijft de Jura 18y de lekkerste whisky uit het gamma.
 
Met dank aan Jura Whisky, Black Smoke en invoerder The Nectar voor de uitnodiging.
Foto credits : Christian Smits voor The Nectar.
 
Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

donderdag 19 september 2019

Happy Birthday Jack - This Old Fashioned is Nuts !

 
Ik heb even getwijfeld om dit recept te bewaren voor de Old Fashioned Week, maar er waren toch voldoende argumenten om het nu reeds op de blog te gooien. Eerst en vooral omdat het een heerlijke herfstcocktail is, anderzijds ook als eerbetoon aan Jasper Newton ‘Jack’ Daniel.

September is immers de geboortemaand van Jack en dat vieren we een hele maand lang, omdat niemand nog weet op welke dag Jack precies jarig was. Op zijn graf staat September 1850, maar zelfs van het jaartal is niemand nog echt zeker. Alle documenten uit die tijd gingen immers verloren in een grote brand.


Dus bij deze : “Happy Birthmonth Jack”, we vieren dit met een Jack Daniel’s Old Fashioned die we helemaal in herfstsfeer brengen met notenlikeur en chocoladebitters.


This Old Fashioned is Nuts !

Ingrediënten
6 cl Jack Daniel’s Old Nr. 7
2 cl Aurian Liqueur de Noix 24°
1 cl suikersiroop
2 dashes Chocolate bitters

Bereiding
Alles samenvoegen in een mengbeker met veel ijs. Goed roeren tot alles perfect gemengd en gekoeld is. Serveren in een Old Fashioned tumblerglas met een groot helder ijsblok. Versier met een lekker plakkerige amarena-kers.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

zondag 15 september 2019

Papillon

 
De kinderen gaan terug naar school en het weer begint vooral in de ochtend ook wat grauwer te worden. Het is duidelijk te voelen dat de herfst eraan komt. Cocktailbars leggen de laatste loodjes aan hun herfst- en wintermenu, maar ook cocktailbloggers voelen de kriebels om terug aan te slag te gaan met typische herfstsmaken : Appelen, peren, noten, kruiden, …

Er zullen ongetwijfeld nog voldoende recepten volgen met gerijpte spirits, dus starten we vandaag met een lekkere Gin-cocktail. Ik kies voor een Franse gin op basis van druiven. Voor de herfstinvloed gebruik ik Aurian 
Eau-de-vie de Poire. Zeer mooi distillaat, een echte smaakbom. 

Papillon

Ingrediënten
3 cl Sorgin
2 cl Dry vermouth
1,5 cl Aurian Eau-de-vie de Poire
0,5 cl Marie Brizard Orange Curaçao
Fever Tree Light Tonic


Bereiding
Alle ingrediënten (behalve de tonic!) samenvoegen in een shaker met veel ijs. Krachtig shaken en zeven in een voorgekoeld Martiniglas. Aftoppen met een klein beetje tonic.


Versieren met een krulletje sinaasappelzeste of een gedroogd sinaasappelschijfje. Geen verse sinaasappel, het is enkel de bedoeling aroma toe te voegen, geen sap.


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

vrijdag 13 september 2019

Food- en Whiskypairing met The Jane & The Dalmore

 
Twee jaar geleden was ik aanwezig op ‘The Dalmore 50, een memorabele whiskytasting met Master Distiller en rasecht whisky-icoon Richard Paterson. Een event waar ik nog vaak aan terugdenk. Toen ik een uitnodiging kreeg voor een nieuw event met The Dalmore was mijn interesse onmiddellijk gewekt. Deze keer zou het een “food- & whiskypairing dinner” worden op een hoog niveau. En dat mag je vrij letterlijk nemen, want het ging door bij The Jane Table, een ‘private dining room’ op de 4e verdieping van het PAKT in Antwerpen. Op amper twee minuutjes wandelen van The Jane en vlak naast de daktuin waar alle kruiden voor The Jane worden gekweekt. De verwachtingen waren dus enorm hoog en die werden gelukkig ook helemaal ingelost.

Als drinksblogger had ik al vaker het geluk uitgenodigd te worden voor ‘food- & whiskypairing dinners’, dus ik wist vooraf dat dit zeker geen eenvoudige opdracht was voor de chef en de sommelier. Het heeft weinig zin om speciale of zeer oude bottelingen te gebruiken, maar je moet natuurlijk wel over de nodige kennis en creativiteit beschikken om tot een perfecte en volwaardige pairing te komen. En soms was dat heel creatief, denk vb. aan een groot wijnglas waarin je eerst een minuutje vin jaune laat ronddraaien, om daarna het glas met deze coating te gebruiken voor een borrel whisky, waardoor dit perfect aansluit bij het gerechtje.

Op deze manier zouden Chef Nick Bril en Sommelier Gianluca Di Taranto ons negen gangen lang verrassen met hun combinaties. Daarmee bedoel ik dus negen gangen met nog enkele waanzinnig lekkere oesterhapjes vooraf en ook nog ergens wat extra hapjes tussen de gangen door. In totaal een twaalftal perfect gedresseerde bordjes die ons verrasten met hun pure smaken en heerlijke aroma’s. De uitleg over de bijpassende whisky kregen we van Daryl Haldane van The Dalmore.

The Jane is uiteraard een zeer gekend restaurant, gewaardeerd met twee sterren in de Michelin-gids. Hun unieke locatie in de kapel van het voormalige militaire ziekenhuis in Berchem wordt aanzien als één van de mooiste restaurants van Europa, met als absolute blikvanger een gigantische kroonluchter van 800 kilo. Volgens Life Magazine is het zelfs het mooiste restaurant ter wereld. Maar uiteraard gaat het ons nog steeds om wat je op het bord en in je glas krijgt.


Als foodie heb ik al redelijk wat vergelijkingservaringen opgebouwd en ik kan alleen maar zeggen dat deze avond echt uitsteeg boven die twee sterren. Dit was subliem en het benaderde de zeldzame kwaliteit van gerechten die ik alleen nog maar heb geproefd in een restaurant met nog een extra ster erbij. Het grootste verschil met drie sterren zit ‘m naar mijn gevoel vooral in de sfeer en de beleving, want de gerechtjes komen heel sterk in de buurt. Waar het enige driesterren restaurant van ons land (Hof van Cleve) staat voor sereen tafelen, schotelt The Jane je in deze setting graag een stevige portie Rock ’n Roll voor. Zelfs een DJ-set tijdens of na het diner behoort tot de mogelijkheden. In een hoek naast de grote ‘diningtable’ staat immers een volledig uitgeruste discobar.


Denk vooral niet dat de cocktails in dit menu moesten onderdoen voor deze van high-end cocktailbars. Ik durf zelfs te stellen dat de ‘Japanese Old Fashioned with a 12y twist’ waarschijnlijk de lekkerste Old Fashioned was die ik tot vandaag heb mogen proeven.


Soms doet de stijl van de gerechten denken aan Nederlandse sterrenrestaurants, waar uiteraard ook Nick’s roots liggen. De manier waarop het gerechtje “We got burnt” werd gepresenteerd, wat een herinnering is aan de brand die de keuken van The Jane verwoeste in maart 2019, doet zeker denken aan de typische signature gerechtjes die je ook wel eens krijgt in Nederlandse sterrenzaken.



Volgens Nick proberen ze met ‘The Jane Table’ een stevig stapje verder te gaan dan in hun restaurant. Momenteel beheert hij meerdere keukens op meerdere culinaire niveaus en probeert daar telkens het uiterste uit te halen binnen dat specifieke segment. Deze voormalige souschef uit Oud Sluis is tegenwoordig zowel Chef, DJ als culinair ondernemer en roert in de potten van volgende keukens :


Uniek was deze ervaring in elk geval. De hele avond hadden we Nick, Gianluca en nog enkele leden van hun equipe exclusief ter onze beschikking, terwijl op hetzelfde ogenblik toch ook The Jane helemaal vol zat. Een luxe die je zelden zal ervaren in een restaurant. Nick kan duidelijk rekenen op uitstekende keukenteams.

Ik deel graag het menu van deze unieke avond. De exacte pairing met de dranken is een beetje mistig geworden in ons geheugen omdat we zo intens zaten te genieten. Ik heb nog even gepolst bij Bert, maar hij had exact hetzelfde probleem 😉


Geloof me vrij, dit was zonder enige twijfel de beste food- & whiskypairing die ik tot op heden heb geproefd.

 
De bordjes of zoals The Jane ze noemt ‘jane’s table flavours’ :


  • perle blanche (2)
  • maatje, taramasalata, mary v
  • we got burnt (burnt sea bass, marinated japanese style and cured with burnt onion powder, fresh acidic gel from barbecued onions and lemons, dashi toasted Kombu with smoked bonito and toasted hay, oil of burned onions, smoked crème fraîche Pearls
  • foie gras, gerookte oosterscheldepaling, granny smith
  • unagi donbun
  • rouget, langoustine, sardijnse artisjok, fideuà, suquet
  • noordzeetarbot, koningskrab, groene asperge, whisky-aged vin jaune
  • europese kreeft, gerookte bietjes, royal belgian caviar, dashi
  • steenvoortse duif, arabica, maïs
  • three ages of comté
  • azalea, hazelnoot, amandel

De bijpassende dranken, geserveerd door Gianluca :


  • 2014 rosé, bénédicte ruppert-leroy
  • cigar malt reserve, cigar malt reserve + speyside glenlivet water, nv silver, enter sake
  • The Dalmore 12y, Japanese Old Fashioned with a 12y twist
  • The Dalmore 15y, The Dalmore 15y + mary v, The Dalmore 15y w Vin Jaune 2011 by Stéphane Tissot
  • King Alexander III exposed in Champagne glass, King Alexander III exposed in burgundy glass
  • Portwood Reserve, a dalmore-and-pakt-infused sazerac
  • King Alexander III, 1988 vecchio samperi, marco de bartoli, 1988 terrantez, d’oliveiras
  • King Alexander III, 2011 d’alceo, casetello dei rampolla
  • Koffie
Met dank aan The Dalmore, The Nectar en The Jane voor deze fantastische culinaire ervaring.

Alle foto’s bij dit artikel werden genomen door de fotograaf van The Nectar.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

zaterdag 7 september 2019

Port Askaig samples

 
Wie mijn blog al wat langer volgt zal zeker gemerkt hebben dat ik eigenlijk zelden of nooit iets doe met staaltjes/samples van sterke dranken. Daar zijn meerdere redenen voor :
  • Een sample is vaak slechts 2 of 3 cl, terwijl je meestal 4,5 of 5 cl nodig hebt als basis voor een cocktailrecept.
  • Wanneer we zelf een cocktail creëren rond een bepaalde spirit, hebben we soms wel eens meerdere pogingen nodig om tot een goed resultaat te komen. Als je maar 3 of 5 cl van een spirit hebt om mee te spelen is die mogelijkheid er niet.
  • Last but not least, een staal-flesje of buisje is absoluut niet sexy op foto. Een normale fles is sexy en duidelijk herkenbaar voor de lezer.

Maar soms maak ik een uitzondering en wil ik toch echt gaan proeven van een sample en er iets over schrijven. Zoals deze keer met deze samples van Port Askaig. De reden is dat ik niet één maar vijf verschillende samples kreeg toegezonden, waardoor ik een heel gamma naast elkaar kon testen en met elkaar vergelijken. Dan is het natuurlijk wel weer de moeite.
 
Port Askaig is een label wat whisky op de markt brengt uit de regio van de gelijknamige noordoostelijke haven van Islay. De stokerijen worden niet uitdrukkelijk vermeld.
 
  • Port Askaig 10th Anniversary : deze verjaardagsbotteling bevat een 10 jaar oude single malt, gerijpt in ‘first fill’ bourbonvaten, gebruikte ‘hogsheads’ en sherryvaten. Een oplage van 10000 flessen, gebotteld op 55,85% ABV, wat ook nog eens overeenstemt met de geografische latitude van Port Askaig.
    Een leuke gimmick 😉 
  • Port Askaig 8y : de jongste uit het gezelschap, 45,8% ABV. Geproduceerd in kleine oplages van 40 tot 60 vaten. Ik liet me verleiden tot een geslaagde pairing met een Cohiba cigarillo. 
  • Port Askaig 100 Proof : een single malt op ‘cask strenght’, kleine oplages met leeftijden van 7 tot 9 jaar. Lijkt vrij sterk op de 8y, maar dan wel met een aanzienlijk hoger ABV van 57,1%. Hint s van zoet fruit, turf en rook. Mineraal. 
  • Port Askaig 14y : limited edition geturfde whisky van de meest noordelijk gelegen stokerij op Islay. Deze 2004 Vintage heeft gerijpt in ex-Bourbonvaten. 45,8% ABV.
  • Port Askaig 28y : limited edition van een niet bekend gemaakte stokerij op Islay. Geturfde whisky, gerijpt in Amerikaanse eiken vaten. 45,8% ABV.


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

dinsdag 3 september 2019

Cocktails met Crodino

 
Crodino is een zeer gekend alcoholvrij aperitiefje. Maar kan je daar ook meer mee doen ?
Onder het motto “Waarom moeilijk als het ook eenvoudig kan” dacht ik na over het lekkere bloedappelsien-aroma van Crodino Rosso en waarom dat niet als smaakmaker zou kunnen dienen voor een verfrissende longdrink. Je zou dit uiteraard perfect kunnen mixen met Prosecco of zelfs Vodka, maar ik ontdekte dat de smaak eigenlijk ook verbazend goed past bij jeneverbes. Een klassieke London Dry Gin dus, of waarom niet… onze vaderlandse Jenever.


Het blijft nog steeds een vrij licht, zoet en fruitig drankje, maar het hoeven toch ook niet altijd cocktails met een mokerslag te zijn 😉.

Voor wie het drankje toch wat te licht vindt, heb ik nog iets anders in petto, lees dus zeker verder onder het recept !

Genepro Rosso


Ingrediënten
5 cl Gin of Jenever naar keuze, maar waar je de jeneverbes nog echt in proeft
1 flesje Crodino Rosso


Bereiding
Beide ingrediënten samenvoegen in een cocktailglas of longdrink met een groot ijsblok. Even kort roeren. Versieren met een schijfje bloedsinaasappel.


Opgelet, de Crodino Rosso is vrij dominant van smaak en het resultaat blijft een vrij zoete en fruitige longdrink. Wil je toch meer naar de echte typische Italiaanse bittere stijl, dan zal je wellicht deze tweede combinatie lekkerder vinden. Ik maakte een smaakvol aperitiefje met de klassieke Crodino.

Taste of Italy

Ingrediënten
3 cl Tanqueray London Dry Gin
3 cl Campari
1 cl vers citroensap
1 flesje (klassieke) Crodino
1 dash grapefruit bitters


Bereiding
Meestal worden cocktails met fruitsappen geshaked, maar ik koos er toch voor om dit aperitief rechtstreeks in het glas op te bouwen.


Alles samenvoegen in een cocktailglas (Een goed gekoeld flesje Crodino als laatste) met een groot ijsblok. Kort roeren. Versieren met een gedroogd sinaasappelschijfje. Salute !

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

zaterdag 24 augustus 2019

Bloody Joseph met Rock Island whisky


Whiskyblends uit de “Remarkable Regional Malts” reeks van Douglas Laing wil ik altijd met heel veel plezier uitproberen. Heerlijke blended malts die je met hun uitgesproken smaken en aroma’s onmiddellijk meenemen naar hun respectievelijke regio in Schotland. In deze reeks besprak ik in de voorbije maanden al de blends van Islay, Lowlands en Speyside. Vandaag heb ik het over een buitenbeentje in deze reeks, want de regio die de single malts aanlevert voor deze whisky zit verspreid over meerdere eilanden, de Schotse eilanden die bekend staan om hun uitstekende whiskystokerijen : Islay, Arran, Orkney en Jura. Het resultaat is zoals steeds een whiskyblend die uitsluitend single malts bevat en die deze keer echt doordrongen is van de aroma’s van de zee. Deze blend is iets minder sterk in de turfsmaak en daardoor ook iets toegankelijker dan Big Peat.

Deze eiland-blend werd oorspronkelijk in 2015 op de markt gezet als ‘Rock Oyster’, maar de naam werd in 2018 om marketing-redenen gewijzigd naar ‘Rock Island’. De blend staat symbool voor de typische turf- en jodiumrijke whisky die je kan terugvinden op deze eilanden.

Volgens Fred Laing is dit trouwens de enige fles die hij zou meenemen naar een onbewoond eiland. Een fles die dus zeker een mooie presentatie verdient.

In eerste instantie moest ik onmiddellijk terugdenken aan mijn succesvolle pairing van Big Peat met Osietra kaviaar van Royal Belgian Caviar, maar ik wou deze keer nog een serieus stapje verder gaan. Toen ik mijn idee besprak met deze Belgische kaviaarproducent kreeg ik het advies om voor deze pairing te werken met hun ‘Platinum’ kaviaar. In vergelijking met de Osietra is deze veel romiger, maar toch ook gevolgd door de typische nootachtige toetsen die we kennen van de Osietra.

Ik vroeg hulp aan mijn foodbloggende wederhelft, die een bijpassend (top!)gerechtje maakte met langoustines. Het recept voor dit gerechtje kan je uiteraard terugvinden op haar blog.

Voor de cocktail kiezen we de ultieme kruidige “serve” : een Bloody Joseph. De ingrediëntenlijst is zeker niet gebeiteld in steen. Maak de cocktail zo spicy als je zelf wil. Voor mezelf gebruik ik vb. geen gewone Tabasco, maar de Scorpion-variant die echt veeeeeeel pikanter is. Uit het verleden heb ik onthouden dat die versie niet voor iedereen geschikt is 😉. Ook Worcestershiresaus, selderijzout en mierikswortel behoren tot de meest populaire extra ingrediënten voor deze cocktail.

 
Voor de verhouding tussen whisky en tomatensap is er ook niet echt een vaste regel. Voor de shots gebruik ik 1/1, voor de cocktail met “normale grootte” 1/1,5. In de meeste standaardrecepten voor Bloody Mary-achtige cocktails gebruiken ze een verhouding van 1/2, wat natuurlijk een stuk lichter is waardoor je er misschien nog wel een tweede kan drinken 😉


Bloody Joseph


Ik maak deze keer meerdere versies van één cocktail. De Bloody Joseph is zoals je wel kon raden de macho versie van de Bloody Mary, met een stevige whisky als basis. We maken dit recept als volwaardige cocktail, maar ook als een stevig shot en… als een nog wat gedurfder shot.

Ingrediënten
6 cl Douglas Laing Rock Island
9 cl Big Tom Bloody Mary Mix (Gekruid tomatensap)
1,5 cl vers citroensap
Vers gemalen peper en Tabasco


Bereiding voor de “gewone” cocktail
Elke Bloody Mary-style cocktail is het best wanneer je deze niet shaked of stirred, maar trowed. Je gebruikt dus twee grote bekers en giet de cocktail enkele keren van de ene in de andere beker. In één beker zit ook een stapel ijsblokken, die je tegenhoudt met een strainer.
Serveer in een longdrinkglas met verse ijsblokjes en een stengel selderij.


Shotversie #1
Gelijke delen tomatensap en whisky in een groot shotglas. Partje citroen uitknijpen. Beetje peper en Tabasco. Stengeltje selderij.


Shotversie #2
Doe eerst een verse oester in het shotglas. Daarna werk je met hetzelfde recept als voor de shotversie hierboven.


Tips
  • Rock Island werkt fantastisch in een pairing met zeevruchten en schaaldieren. Serveer je oesters bij je Bloody Joseph? Vul een verstuiver met Rock Island whisky en spuit een mist over je oester bij het degusteren. De zee was nog nooit zo dichtbij.  
  • Bloody Mary-style cocktails worden vaak geserveerd met een schijfje of partje citroen op de rand van het glas. Ik ben hier niet zo’n grote fan van omdat het toch veel invloed heeft op het aroma van de cocktail. De selderijstengel hoort erin en voegt het juiste hartige aroma toe.
Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

dinsdag 20 augustus 2019

Underberg is een "Tough Puppy"

 
Amari zijn kruidenbitters die gebruikt worden als volwaardige ingrediënten in cocktails (dus niet enkele druppels, maar één of meerdere centiliters). Er zijn heel wat variaties op de markt die allemaal verschillende smaken en aroma’s hebben, afhankelijk van de kruiden en het type alcohol wat gebruikt werd. Aan de ene kant van het spectrum heb je zoete en bitterzoete bitters met smaken die meestal doen denken aan Italië (vb. Campari), aan het andere uiterste heb je meer kruidige bitters zoals we ze vaker aantreffen in Duitsland en Oostenrijk (vb. Jägermeister). En dan zijn er natuurlijk nog honderden andere merken die ergens tussen die twee uitersten zitten. Vergeet niet dat vb. Nederland ook een rijke cultuur heeft aan lokale kruidenbitters.

De meer kruidige bitters zal je minder vaak terugvinden in een cocktailrecept, omdat deze meestal toch een sterke of zelfs dominante smaak toevoegen. Ik ging op zoek naar een cocktailrecept waarin een kruidenbitter mooi opgenomen wordt in het geheel. Het werd een eenvoudige variant op de Bulldog.


Als kruidenlikeur koos ik voor een buitenbeentje uit Duitsland : Underberg
Dit opvallende likeurtje werd gecreëerd door Hubert Underberg in 1846, maar werd pas echt populair in 1949, toen de kleine individuele flesjes van 20 ml op de markt kwamen. Dit geniale idee van kleinzoon Emil Underberg sloeg onmiddellijk aan. Het in papier gewikkelde kleine flesje overleefde de tand des tijds en is vandaag nog steeds verkrijgbaar in zowat elke supermarkt. Volgens heel wat (groot-)vaders is Underberg nog steeds het beste digestief wat er bestaat.

Underberg heeft zijn recept en botanicals steeds strikt geheim gehouden. We weten alleen dat er onder meer anijs, alsemkruiden en kruidnagel in zitten. Het volledige kruidenmengsel bevat kruiden en botanicals uit maar liefst 43 landen. En we weten ook dat voor de botteling de likeur mag rijpen in eiken vaten uit Slovenië. Alleen Emil Underberg, zijn vrouw, zijn dochter en drie geestelijken kennen het exacte recept voor het kruidenmengsel.


Underberg lijkt qua smaak uiteraard op andere kruidige amari, maar met het grote verschil dat het geen toegevoegde suikers bevat. Er wordt zelfs helemaal niets toegevoegd. Het bevat alleen water, alcohol en kruiden. In Duitsland krijgt het de stempel “Kräuterlikör”.


Opvallend is dat Underberg, net als cocktailbitters (vb. Angostura bitters), wordt vrijgesteld in de alcoholwetgeving. Underberg profileert zich ook nooit als shot of als cocktail ingrediënt. Op het etiket lees je volgende tekst : “Underberg is a herb bitters taken for digestion. It is not a beverage. Not to be sipped, but taken all at once and quickly because of its aromatic strong taste. It is also used as a flavoring”.


Een mooie uitdaging om hier toch lekkere cocktails mee te maken.


Tough Puppy

Ingrediënten
2,5 cl Aalborg Akvavit

2,5 cl Magnifica Cachaça

2 cl vers limoensap
3 cl ananassap
2 cl frambozensiroop
1 flesje Underberg


Bereiding
Voeg alle ingrediënten, behalve het flesje Underberg, samen in een shaker met veel ijs. Krachtig shaken.


“Dirty dump” (dus inclusief het ijs) in een groot cognacglas. Voeg nog wat extra crushed ice toe. Plant het Underberg flesje ondersteboven in het ijs voor het serveren.

Bij het drinken van deze cocktail moet eerst het flesje uit het ijs gehaald worden zodat het verder leegloopt in de cocktail. Geen verdere garnering noodzakelijk.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

vrijdag 16 augustus 2019

National Rum Day : Créole Summer

 
Happy #NationalRumDay !!!

Af en toe ga ik eens mee shoppen met de wederhelft en dan kom je wel eens leuke items tegen zoals dit tikiglas. Het glas is een beetje oversized, dus het leent zich wel tot een cocktail die eerder in de ‘longdrink’ categorie zit.


Ik koos voor een zeer fruitige cocktail op basis van een spiced rum en een zeer smaakvolle orange shrubb. Met een totaal van 7 cl rum mogen er ook best wat fruitsappen bij. Een cocktail die lekker wegdrinkt, maar toch opletten met de hoeveelheid alcohol 😉 #dontdrinkanddrive


Als basisspirit voor deze tikicocktail koos ik Chairman’s Reserve 
Spiced Original Rum van St. Lucia Distilleries. Dit is een blend van gerijpte rums uit beide productiemethodes (pot still en coffey still), op smaak gebracht met lokale kruiden, botanicals en fruit. Er wordt onder meer gewerkt met kaneel, vanille, nootmuskaat, kruidnagel en bittere sinaasappelschillen. In de drankenhandel zou je deze rum kunnen onderschatten vanwege zijn eenvoudige schroefdop, maar dat is zeker een gemiste kans.

Clémént Créole Shrubb 
is een lekkere blend uit Martinique van zowel witte (ongerijpte) als gerijpe rum agricole, op smaak gebracht met créole kruiden en bittere zongebleekte sinaasappelschillen. Een echte smaakbom, min of meer de rumversie van een sinaasappellikeur. Deze likeur wordt gebruikt in heel wat gerechten en desserten in de Caribische keuken. Smaken van honing, sinaasappel en peper.

Créole Summer


Ingrediënten
5 cl Chairman’s Reserve Spiced Original Rum
2 cl Clément Créole Shrubb
4 cl Ananassap
2 cl vers limoensap
2 cl Orgeat siroop


Bereiding
Alle ingrediënten samenvoegen in een shaker met veel ijs. Dat mag ook geschaafd ijs zijn, maar bij gebrek daaraan gebruikte ik mijn kleinste maat van ijsblokjes. Krachtig shaken. Dirty dump (dus inclusief het ijs) in een longdrink of tikiglas. Eventueel nog wat aanvullen met extra ijs. Versier met eetbare bloemetjes. Cheers !


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.