maandag 2 december 2019

Stijlvolle Geschenktips - Aankondiging - Duvel Distilled

 
Vandaag geven we al een voorproefje voor onze themareeks “Stijlvolle Geschenktips”, die van start gaat na Sinterklaas. Dit artikel krijg je dus al iets vroeger te lezen, maar dat is uit noodzaak omdat deze unieke fles in de meeste winkels intussen zo goed als uitverkocht is. Je zal dus wat extra moeite moeten doen om nog een exemplaar op de kop te tikken.

Maar we starten ons verhaal bij het begin… Het brouwsel wat in de whisky-stookketel gaat noemt men wort of in het Engels mash. In essentie is dat eigenlijk bijna hetzelfde brouwsel waarvan men bier maakt. Uiteraard weten bierbrouwers dit ook en is het dus een leuk experiment om hun typische mix ook af te stoken tot een whisky-achtige spirit. In België zijn er meerdere brouwerijen die dit doen, denk maar aan vb. Stokerij De Molenberg (Brouwerij Het Anker) in het Mechelse.


De eerste brouwer die deze oefening met veel succes deed was Duvel Moortgat. Sinds 2006 produceren ze hun ‘Duvel Distilled’. Toen de eerste botteling op de markt kwam in 2009 stond er een gigantisch lange mensenrij aan te schuiven om de begeerde fles in ontvangst te nemen. Duvel Distilled zit niet permanent in het aanbod, maar wordt om de zoveel tijd in gelimiteerde hoeveelheden op de markt gebracht. In 2013 werden vb. nog eens 5000 halve literflessen verkocht, waarvoor klanten zich vooraf online moesten registreren.

Voor deze eindejaarsperiode is er een nieuwe botteling met ‘Duvel Distilled’ die 10 jaar heeft gerijpt op eiken bourbon- en sherryvaten. Het resultaat is een zachte spirit met een mooie strogele kleur en een aroma van vanille, rozijnen en toffee. Deze fles is verkrijgbaar via de betere drankenhandel, maar is in de meeste verkooppunten gelimiteerd tot één fles per klant. Van deze gelimiteerde oplage zijn er 14.000 flessen beschikbaar.


Heb ik al betere whisky gedronken ? Uiteraard. Maar alleen al het unieke aspect van deze spirit, gestookt van Duvel-mash maakt dat je het als bier- of spiritsliefhebber toch een keer wil proeven. Je kan met deze spirit een Old Fashioned of ‘Duvel Sour’ maken, maar gezien het unieke en streng gelimiteerde aspect zou ik er vooral puur van genieten, met of zonder ijs. Het zou bijna zonde zijn om hier een cocktail mee te maken.


Duvel Distilled 10years (50 cl, 40% Alcohol) – 49,99 Euro.


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

donderdag 28 november 2019

Averna - Amaro uit Sicilië

 
Op de redactie van deze blog zijn het drukke tijden. We zijn immers bezig met de fotoshoots en artikels voor onze jaarlijkse themareeks “Stijlvolle Geschenktips”. Het resultaat daarvan kan je bekijken op onze blog na Sinterklaas. Maar soms zitten er flesjes tussen waar we echt niet meer willen mee wachten. Vandaag gaan we richting Italië met Averna, een typische Italiaanse amaro.

Averna maakt sinds 2014 deel uit van de portfolio van de Campari Group. Dat geeft in eerste instantie al een belangrijke indicatie voor de kwaliteit. Averna komt oorspronkelijk uit Sicilië. Als je weet dat twee van onze drie vennootschappen Italiaanse namen hebben, dan weet je dat Italië ook diep in ons hart zit.

Volgens zowat alle marketingteksten die ik ooit heb gelezen drinken Italianen vooral amaro na de maaltijd, als digestief na de koffie. Tot zover het marketingverhaaltje. Tijdens de vele mooie momenten die ikzelf heb beleefd in Italië was de amaro eigenlijk nooit ver weg. Inderdaad als digestief, maar evengoed als aperitief of op eender welk moment van de dag… puur, met ijs, als shotje, met tonic of bruiswater, als ingrediënt in een lekkere cocktail… een amaro is een zeer veelzijdige likeur die zich werkelijk leent tot eender welk experiment. Ik gebruik het dan ook zeer graag als extra smaakmaker in een breed gamma van cocktails. Voeg 20 ml amaro toe in een Old Fashioned en je voegt letterlijk een extra dimensie toe aan zowel smaak als aroma.


Averna werd bedacht in 1868 door de Benedictijnse monniken van Abbazia Di Santo Spirito. Het geheime recept wordt al 150 jaar van generatie op generatie doorgegeven. We weten alleen dat het recept van deze kruidenlikeur zeker de typische Siciliaanse citroen, sinaasappel en granaatappel bevat. Zoals de meeste amari heeft Averna een bitterzoete smaak met toetsen van citrus en kruiden. Die bitterzoete toets wordt verkregen door de kruiden, wortels, bast, zeste en fruitschillen te laten macereren in neutrale alcohol.


Ga je voor een echte Italiaanse Ammazacaffé ? Geniet dan eerst van een kopje sterke espresso-koffie en verzacht daarna de smaak door een lekkere amaro te degusteren. Vul je glas met ijsblokjes en zeste van citroen of sinaasappel. Voeg eventueel nog een takje tijm of munt toe. Giet de amaro erbij. Laat de amaro zachtjes ronddraaien in het glas om alle aroma’s op te nemen. Geniet van de warme geur van honing en de frisse toets van munt en citrus.


Op de foto : Averna met tonic in een pairing met een voorgerechtje van burrata, verse basilicum en tomaatjes in verschillende kleuren van Stoffels.


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

zaterdag 23 november 2019

Quick & Easy Mai-Tai

 
Op deze blog heb ik al eerder recepten gepubliceerd voor de Mai-Tai. Dit is een klassieke tiki-cocktail waarbij je wel eens wat kan experimenteren met de ingrediënten. Zo maakte ik er zelfs al eens eentje met gerijpte jenever
Vandaag keer ik terug naar de unieke visie van deze blog : Een zo eenvoudig mogelijk recept.

Quick & Easy Mai-Tai


Ingrediënten
6 cl Gerijpte rum naar keuze
3 cl vers limoensap
1,5 cl sinaasappellikeur
2,25 cl Orgeatsiroop


Bereiding
Alles samenvoegen in een shaker met veel ijs. Krachtig schaken en zeven in een cocktailglas met een groot ijsblok. Eventueel versieren met citrus.


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

woensdag 20 november 2019

Talisker - Made by the sea

 
Tijdens de zomer van 2002 deed ik een roadtrip van 11 dagen doorheen Schotland. Startend in Edinburgh, doorheen de highlands (incl. een toertje rond Loch Ness) helemaal naar het meest noordelijke punt in John O’Groats, daarna langs de westelijke kant terug naar beneden om te eindigen in Glasgow. Onderweg bezocht ik een vijftal bekende whisky-distilleries. De stokerij waarvoor ik het meest moeite moest doen was wellicht Talisker. Hiervoor moest ik immers eerst via een tolbrug naar het eiland Skye en dan nog helemaal naar het andere uiteinde van het eiland… aan de ruwe westkust.

Wat me toen het meest van dat bezoek is bijgebleven waren de opschriften op de vaten in het warehouse. De meeste vaten waren immers niet gelabeld met Talisker, maar met Johnnie Walker. Het is geen geheim dat Talisker een belangrijk onderdeel is in de meeste blends van Johnnie Walker, maar ook in blends van andere producenten zoals vb. Wemyss Malts. Talisker wordt in dat opzicht vaak gezien als het “peper en zout” wat extra kruidigheid toevoegt aan de whiskyblend. Doordat de warehouses vlakbij de kust liggen is Talisker letterlijk “made by the sea”. Je proeft letterlijk de invloeden van de ruwe kustlijn. Turf, jodium, kruiden, … 

Vorige vrijdag mocht ik deelnemen aan een full day event voor pers en bloggers georganiseerd door dit whiskymerk. We zouden helemaal meegenomen worden in de wereld van Talisker. Ik werd al heel vroeg in de ochtend opgepikt door een wagen met een #Getdriven chauffeur, die me helemaal naar Cadzand bracht, aan de Nederlandse (of beter Zeelandse) kust.

Nadat alle gasten waren toegekomen aan het Strandhotel 
vertrokken we naar de Nederlandse kant van Het Zwin, een uniek natuurgebied wat tijdens de vloed gedeeltelijk onder water staat. Hier groeien heel wat eetbare kruiden en planten, die ook vaak gebruikt worden door chefs van de betere restaurants. Onder begeleiding van Evy Maene, de herboriste van restaurant Pure-C, trotseerden we de stevige (en ijskoude) westenwind en kregen we tekst en uitleg bij de verschillende kruiden die er tijdens dit seizoen te vinden waren. Er werden ook een aantal kruiden verzameld, die zouden worden gebruikt tijdens onze lunch.

En dan volgde uiteraard de lunch en die was absoluut de moeite. Chef Syrco Bakker ontving ons in Pure-C (twee sterren in de Michelingids) voor een zeer mooi menu in een schitterende pairing met verschillende Talisker whisky’s, maar ook met cocktails waarin Talisker als basis werd gebruikt. Als aperitief kregen we een cocktail met Talisker whisky, vers geplukte zeevenkel en Syrco’s eigen duinkruidenlikeur ‘Hierbas de las dunas’.

Vervolgens mochten we aan tafel voor het menu. Bij sommige bordjes kregen we een borreltje whisky. Bij andere bordjes een aangepaste cocktail. Bij bordjes waar Talisker ook verwerkt was in vb. de saus kregen we een glas wijn. We proefden een uitstekende Italiaanse Bruno Giacosa Roero Arneis 2016 en daarna een Franse Bourgogne Clos de la Chapelle 2017. Bij het hoofdgerecht kregen we een lekker Mizuari-achtig drankje op basis van Talisker 25y. Tijdens het menu kwam een mooie reeks uit het gamma aan bod met rijpingen van 10, 15, 18 en 25 jaar. 


Amuses
Coppa. Herbs from Cadzand
Zeeland Treasures
 Almond Shell. Green apple. Hierbas de las dunas
 Mussels. Kohlrabi. Bergamot
 Hering. Salty potato. Sour cream
 Oyster. Japanese plum


Starters
Algae.
Shrimp from Breskens. Tomato
Old Cheese
Scallop. Truffle. Mustard
Aardappel
Plaice. Lobster


Main
Celeriac
Wagyu. Pistache. Toasted Hay


Sweet
Seabucktorn
Parsnip. Dark chocolate


Hierna volgde nog koffie en een bijna oneindige reeks pralines en mini-dessertjes.


Pure-C presenteerde ook hun Talisker-Box, een nieuwigheid die ze nu aanbieden aan hun gasten. Na de maaltijd rijden ze de box naar de tafel toe en kan de klant kiezen welke whisky hij graag wil degusteren. De keuze kan gemaakt worden aan de hand van postkaarten waarop de verschillende whisky-parfums worden verstoven. Naar keuze kan de whisky geserveerd worden met of zonder ijs. De postkaart mag je vervolgens ook voorzien van een boodschap en deze wordt door de sommelier verzonden naar een bestemmeling naar keuze.



Ikzelf koos voor een afzakkertje met Talisker 18y, maar wees gerust… Ik zat aan tafel naast Charly Lebrun, brand ambassador van Diageo, tijdens de namiddag heb ik ongeveer alle flessen mogen proeven 😉 

Ondertussen was het al bijna avond en als laatste onderdeel van deze schitterende dag reden we naar Air Republic aan de jachthaven van Cadzand. Dit is een schitterend gelegen brasserie op een paar honderd meter van het Strandhotel, wat net als Pure-C, Blueness en The Jane behoort tot de groep van restaurants van de bekende chef Sergio Herman. In Air Republic kan je terecht voor heel wat gerechten die vroeger op de kaart stonden in Oud Sluis, ten tijde van Sergio’s vader.

Op deze plek, vlakbij de zee genoten we rond een kampvuur van warme chocolademelk met Talisker, terwijl we luisterden naar het verhaal van de Van Durme Brothers. Damien en Bernard Van Durme nemen binnenkort deel aan de Talisker Atlantic Challenge, een roeiwedstrijd van 4800 km dwars over de Atlantische oceaan. Hiervoor hebben ze een speciale boot laten bouwen en hebben ze al maanden lang zeer intensieve voorbereidingen getroffen. De broers zijn uiteraard niet aan hun proefstuk toe, want ze namen al meermaals deel aan roeiwedstrijden op wereldniveau.
Een mooie afsluiter van een zeer fijne dag “made by the sea”, aan de kust van Cadzand.
We wensen de Van Durme Brothers heel veel succes met hun deelname aan de roeiwedstrijd.


Met dank voor deze mooie ervaring aan Talisker, Diageo, Pure-C en persbureau Oona.


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

dinsdag 19 november 2019

Michelin Gids BeLux 2020

 
Tijdens mijn tienerjaren hoorde ik vaak smalende grappen zoals “een kroket uit de muur is Hollandse gastronomie”. Helaas moet ik vaststellen dat onze noorderburen ons op vlak van fine dining al lang zijn voorbij gestoken. Nederland heeft met De Librije, De Leest en Inter Scaldes nog steeds drie restaurants bekroond met drie sterren. In het bourgondische België blijven we steken op één driesterren restaurant, Hof van Cleve. Uiteraard welverdiend, Peter Goossens is absoluut een Chef van wereldniveau en een diner in zijn restaurant in Kruishoutem is een onvergetelijke ervaring.

Maar mijn conclusie is toch dat ik de sterrenceremonie dit jaar toch best mager vond. Nuchter bekeken heeft mijn thuisprovincie Limburg het zeker niet slecht gedaan, met nieuwe één en twee sterren aan de gevels. Maar naar mijn gevoel mogen er dus zeker nog enkele twee- en driesterren restaurants bijkomen.


Net als vorig jaar kregen zeven restaurants een eerste ster :
  • La Canne en Ville, Brussel 
  • Ogst, Hasselt (Een eerste ster exact op de vijfde verjaardag van hun restaurant)
  • Souvenir, Gent (Chef Vilhjalmur Sigurdarson verscheen op het podium samen met zijn hoogzwangere echtgenote. Een ster is vermoedelijk niet het enige cadeau wat hij deze maand krijgt)
  • Essenciel, Leuven
  • Sir Kwinten, Lennik 
  • L.E.S.S, Brugge 
  • Le Gastronome, Paliseul
Vorig jaar waren er drie restaurants die een tweede ster erbij kregen, dit jaar was deze eer alleen weggelegd voor dit Limburgse restaurant :
  • Cuchara, Lommel (Jan Tournier viel compleet uit de lucht. Hij vertelde dat hij zelfs al verbaasd was toen hij zijn eerste ster kreeg)

De MICHELIN gids België en Luxemburg 2020 is te koop vanaf 22 november voor de prijs van € 23,95 in België en € 23,27 in Luxemburg. In deze 64ste editie vindt u 1076 adressen, namelijk 150 hotels en 926 restaurants waaronder:
  • 139 sterrenrestaurants 
    • 1 *** restaurant
    • 24 ** restaurants, waarvan 1 nieuw
    • 114 * restaurants, waarvan 7 nieuwe
  • 168 Bib Gourmand restaurants, waarvan 20 nieuwe
Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

zaterdag 9 november 2019

Old Fashioned Week : Timorous Beastie

 
Het leven van een blogger zit vol aangename verrassingen. Enkele dagen geleden zag ik een leuke Instagram-post van een bevriende blogger, die een lekker recept publiceerde op basis van Timorous Beastie, een whisky uit de Remarkable Malts reeks van Douglas Laing. Ik reageerde op die posting en vermelde dat dit waarschijnlijk de enige whisky was uit die reeks die ik nog niet had geproefd. Waarschijnlijk heeft er toen iemand bij Douglas Laing gedacht “Geef die man eens snel een glas whisky”, want twee dagen later ontving ik een express-levering vanuit Schotland, met een staal van deze whisky. Dit lijkt me dan ook een zalige afsluiter voor deze editie van de Old Fashioned Week.

Timorous Beastie is een blend van highland malts van o.a. Blair Athol, Dalmore, Glen Garloch en Glengoyne. In de neus een heel zoet aroma, daarna floraal en een beetje kruidig. In de mond eveneens zoet/fruitig, zacht, rozijnen. Een subtiele zoete finish met eik en granen. De naam is een eerbetoon aan dichter Robert Burns en zijn gedicht “To a mouse” (zie verder).


Silky Mouse Old Fashioned


Ingrediënten
5 cl Douglas Laing Timorous Beastie Highland Malt
2 cl Gonzalez Byass Nectar (PX Sherry)
2 dashes Angostura bitters


Bereiding
Het klassieke Old Fashioned recept voor deze specifieke whisky is met een barlepel bruine suiker. In dat geval doe je de suiker in een mixglas met de bitters en de helft van de whisky. Roer tot de suiker opgelost is. Vul een Old Fashioned glas met ijs en strain de cocktail in het glas. Vul nu verder aan met de resterende whisky.


Ik kies echter voor zoete Pedro Ximénez sherry i.p.v. bruine suiker. De invloed van de sherry zorgt voor een zijdezacht gevoel in de mond. Wanneer je kiest voor sherry kan je de cocktail zelfs rechtstreeks in het glas maken, al roert het natuurlijk wel wat handiger in een mixglas. Als versiering kan een mooi stukje sinaasappel, een cocktailkers, … of zelfs allebei samen.


Tip : Deze highland whisky en deze cocktail zijn allebei onwaarschijnlijk lekker bij een stukje gerijpte kaas zoals Comté of Parmezaan !


To a Mouse (Robert Burns)

Wee, sleekit, cowrin, tim'rous beastie,
O, what a pannic's in thy breastie!
Thou need na start awa sae hasty,
Wi' bickering brattle!
I wad be laith to rin an' chase thee,
Wi' murd'ring pattle!


I'm truly sorry man's dominion,
Has broken nature's social union,
An' justifies that ill opinion,
Which makes thee startle
At me, thy poor, earth-born companion,
An' fellow-mortal!


I doubt na, whiles, but thou may thieve;
What then? poor beastie, thou maun live!
A daimen icker in a thrave
'S a sma' request;
I'll get a blessin wi' the lave,
An' never miss't!


Thy wee bit housie, too, in ruin!
It's silly wa's the win's are strewin!
An' naething, now, to big a new ane,
O' foggage green!
An' bleak December's winds ensuin,
Baith snell an' keen!


Thou saw the fields laid bare an' waste,
An' weary winter comin fast,
An' cozie here, beneath the blast,
Thou thought to dwell-
Till crash! the cruel coulter past
Out thro' thy cell.


Thy wee bit heap o' leaves an' stibble,
Has cost thee mony a weary nibble!
Now thou's turn'd out, for a' thy trouble,
But house or hald,
To thole the winter's sleety dribble,
An' cranreuch cauld!


But, Mousie, thou art no thy-lane,
In proving foresight may be vain;
The best-laid schemes o' mice an' men
Gang aft agley,
An' lea'e us nought but grief an' pain,
For promis'd joy!


Still thou art blest, compar'd wi' me
The present only toucheth thee:
But, Och! I backward cast my e'e.
On prospects drear!
An' forward, tho' I canna see,
I guess an' fear

vrijdag 8 november 2019

Old Fashioned Week : Back to 1824

 
Angostura is één van de vaste partners van de Old Fashioned Week. Het kan natuurlijk moeilijk anders, want Angostura bitters zijn onmisbaar in een klassieke versie van deze oercocktail. Vandaag maak ik nog eens een modernere versie met maar liefst drie topproducten van dit merk.

Nadat we eerder al schreven over Old Fashioned cocktails met andere Angostura rums (de vanillebom 1919, de 1787 super Premium, de cask collection Nr.1, …) kiezen we deze keer voor Angostura 1824. Dit is een blend van streng geselecteerde rums die minimaal 12 jaar rijpen op eiken vaten. De geblende rum wordt daarna opnieuw op vaten gelegd tot de blend echt helemaal top is.


Het resultaat is een mooie bronskleurige rum met smaken van zoete melasse, vanille en honing. Door de lange rijping krijg je zelfs een zweem van cognac. Ik had vooraf aangekondigd dat ik dit jaar voor smaakvolle gerijpte spirits zou kiezen, deze voldoet absoluut aan die beschrijving.


Back to 1824

Ingrediënten
5 cl Angostura 1824 Rum
2 cl Amaro di Angostura
1,5 cl honingsiroop
2 dashes Angostura Orange bitters


Bereiding
Alles samenvoegen in een mixglas met veel ijs. Krachtig roeren gedurende 15 seconden. Strainen in een Old Fashioned glas met een groot ijsblok. Versier met cocktailkersen.


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

woensdag 6 november 2019

Old Fashioned Week : Bumbu XO

 
Deze matzwarte glazen fles met gerijpte rum kan je vinden bij de betere drankenhandel, maar de "gewone" Bumbu rum staat ook in de winkelrekken van Delhaize.

Omdat in een Old Fashioned de spirit heel erg op de voorgrond treedt, kiezen we dit jaar voor smaakvolle gerijpte spirits. Voor deze cocktail kies ik dan ook niet voor de “gewone” Bumbu, maar voor Bumbu XO. Je kan het recept ook maken met de gewone Bumbu rum, maar dan zijn de smaken niet zo diep als met de XO.


Bumbu XO rum wordt gedistilleerd in Panama in stookketels uit 1912 en gerijpt tot 18 jaar op bourbonvaten, met een finish in sherryvaten uit Andalusië. Er worden geen kunstmatige kleurstoffen of smaken toegevoegd. Net als de “gewone” Bumbu is deze rum vernoemd naar de legendarische Bumbu-rum gemaakt door zeelui in de West-Indies in de 16e en 17e eeuw. Gebotteld op 40% ABV met een duidelijke invloed van de sherry finish is dit een perfecte rum om van te genieten met een mooie robusto sigaar, maar deze rum leent zich ook uitstekend als basis voor de gekende klassieke rum-cocktails.


Bumbu Old Fashioned

Ingrediënten
5 cl Bumbu XO Rum
2 cl Amaro Montenegro
1,5 cl suikersiroop
2 dashes Angostura Orange bitters


Bereiding
Alles samenvoegen in een shaker met veel ijs. Krachtig shaken gedurende 15 seconden. Strainen in een cognacglas. Versier met lekker zoete cocktailkersen.


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

dinsdag 5 november 2019

Gault&Millau BeLux 2020

 
De laatste jaren worden niet alleen de betere restaurants bekroond met een quotering in de Gault&Millau gids, ook een lijst met de betere cocktailbars van ons land kan je erin terugvinden. Vandaar dat we opnieuw aanwezig waren tijdens de voorstelling van de Gault&Millau BeLux Restaurantgids 2020. Het evenement ging door maandagnamiddag in de AED Studio’s in Lint.

Onze zusterblog Tineke’s Cucina zal er ongetwijfeld ook nog een artikel aan wijden, maar ik vat alvast enkele punten samen die voor mij persoonlijk het meest opvallend waren :


  • De Chef van het jaar kan je dit jaar bijna een Lifetime Achievement Award noemen, want Bert Meewis van Restaurant Slagmolen in Oudsbergen is allesbehalve aan zijn proefstuk toe. Een mooie beloning voor een jarenlange stabiele en correcte klassieke keuken. Hij ontving zijn award uit handen van minister Zuhal Demir.
  • Nick Bril was één van de grote winnaars van deze editie. The Jane blijft ver bovenaan op de lijst met 18/20, maar ook de ‘Upper Room Bar’ krijgt voortaan een aparte quotering van 14/20. Daarnaast was de hoogste nieuwkomer dit jaar August met 15/20. Ook deze keuken staat onder toezicht van Nick. Het maakt me vooral nieuwsgierig welke quotering The Jane Table eigenlijk zou verdienen. Naar mijn eigen ervaring ligt de kwaliteit daar nog een stevig stuk hoger dan in The Jane. 
  • De Jonge Chef wil ik elk jaar zeker vermelden, deze keer is dat Glenn Verhasselt van Sir Kwinten
  • Een andere jonge Chef die we zeker in de gaten moeten houden is Timothy Tynes van Atelier Maple. Vorig jaar nieuwkomer met 14/20, dit jaar bevestigd en reeds gestegen met een half punt naar 14,5. 
  • In het katern van de ‘Great Cocktail Bars’ werden dit jaar 35 bars opgenomen die je zo kan overschrijven op je perfect haalbare bucket list 😉. De eretitel ‘Cocktailbar van het jaar’ gaat naar Jiggers in Gent, wat uiteraard een gevestigde waarde is in het Belgische barlandschap. 
  • Sea Grill van Yves Mattagne behoudt zijn 18/20 in deze editie, ondanks de aangekondigde sluiting en de verhuis van het volledige team naar La villa Lorraine. 


Tijdens de voorstelling waren er zoals steeds heel wat promostandjes voorzien van de betere delicatessen die ons land te bieden heeft. Ik heb getracht de sfeer weer te geven met enkele leuke foto’s.

Omdat we nog steeds in de Old Fashioned Week zitten werd ik natuurlijk aangetrokken door de stand van Moët Hennessy, waar een ‘Peaty Old Square’ cocktail werd gemaakt met Ardbeg 10, Bénédictine, PX Sherry, Averna en chocolade bitters.

De Gault&Millau BeLux 2020 is vanaf deze week te koop in de boekhandel en kost 29 Euro.


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

zaterdag 2 november 2019

Old Fashioned Week : Pantone Old Fashioned

 
Producenten van gerijpte spirits proberen hun klanten voortdurend te verrassen met speciale bottelingen, rijpingen of exceptionele vaten die om één of andere reden boven de rest uitstijgen. Maar het kan ook anders. Af en toe ontdek je wel eens een limited edition waarbij het niet zozeer gaat om de inhoud, maar om de fles zelf.

Felipe Pantone is een Spaans-Argentijnse artiest die bekend staat om zijn verwijzingen naar de jaren 80 en 90. Denk aan Fame en Flashdance. Na zijn studies werd hij bekend als graffiti-artiest Pantone. De invloeden van de graffiti cultuur kan je vandaag nog steeds duidelijk zien in zijn werk. Zijn werken kan je vandaag bewonderen in het Mesa Contemporary Arts Center, het Long Beach Museum of Art (VS) en het Palais de Tokyo (Parijs). In ons land exposeerde hij o.a. in het MIMA in Brussel en op het Motif Festival in Hasselt.


Momenteel heeft Hennessy een ‘Very Special Limited Edition’ in de betere drankenhandel liggen met een fles ontworpen door Felipe Pantone. Het ontwerp is gebaseerd op het originele kustwerk W-3 Dimensional Three Stars.


Uiteraard werd voor deze fles een bijzondere cognac geselecteerd uit de kelders. Deze botteling heeft een intens en fruitig karakter, samen met aangename smaaknoten van het eiken vat. In de mond geroosterde amandelen en frisse tonen van druiven.


Pantone Old Fashioned

Ingrediënten
5 cl Hennessy Cognac Limited Edition
2 cl Clément Creole Shrubb
4 druppels Absinthe bitters


Bereiding
Alles samenvoegen in een mengglas met veel ijs. Goed roeren gedurende een 15tal seconden. Strainen in een elegant glas op voet.

 
Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

vrijdag 1 november 2019

Old Fashioned Week : Eat Your Heart Out

 
Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat de Old Fashioned mijn favoriete cocktail is, dus het hoeft niet te verbazen dat ik al een tijdje uitkeek naar de Old Fashioned Week. Cocktails gebaseerd op de Old Fashioned staan weer 10 dagen lang in de schijnwerpers in duizenden cocktailbars wereldwijd. Voor elke verkochte Old Fashioned in de deelnemende bars gaat er een kleine bijdrage naar een goed doel. Net als de voorgaande jaren dragen wij een steentje bij door eveneens deze cocktail in de schijnwerpers te zetten.

Dit jaar kies ik bewust voor gerijpte smaakvolle spirits, die deze ‘spirit forward’ cocktail tot een hoger niveau kunnen brengen. Alle spirits zijn verkrijgbaar in de betere drankenhandel, sommige ook gewoon in de supermarkt. Geen rare onvindbare ingrediënten of moeilijke toestanden waar je een uur voor in de keuken moet staan. Geheel volgens de visie van deze blog kiezen we voor eenvoudige recepten met vindbare ingrediënten die een maximaal resultaat bereiken in smaak.

  
Gisteren gaven we al een eerste aanzet in het artikel over Sorgin Yellow Gin, maar vandaag gaan we echt van start met de eerste van een aantal leuke variaties die allemaal binnen het idee van het oorspronkelijke Old Fashioned recept vallen : spirit + suiker + bitters + water (=ijs).


Maar omdat het morgen Dia de los Muertos is, geven we er toch ook nog een feestelijk (of is het griezelig?) kantje aan.


Black Tears Rum is de enige spiced rum uit Cuba, de bakermat van de Mojito en Daiquiri. Black Tears of ‘Lágrimas Negras’ is een mytische song die door de Cubanen in het hart wordt gedragen. Het lied gaat over liefdesverdriet en het wenen van zwarte tranen, die in de rum vallen waardoor die een bitterzoete smaak krijgt. De Master Blender van Black Tears probeerde die mythe in werkelijkheid om te zetten met de creatie van deze spiced rum.


Deze rum leent zich schitterend voor highballs met gemberbier. Voor een zachte overgang van Halloween naar de Old Fashioned Week kozen we dan ook voor dit eenvoudig recept wat min of meer een highball versie is van een Rum Old Fashioned. En geloof me vrij, dit highball recept is echt griezelig lekker !


EAT YOUR HEART OUT


Ingrediënten
4,5 cl Black Tears Rum
0,75 cl Grenadine
Le Tribute Ginger Beer


Bereiding
De rum en grenadine gaan we eerst goed roeren in een mengbeker met veel ijs. Daarna strainen in een mooi Old Fashioned glas met een groot blok ijs. Aanvullen met gemberbier. Geen versiering nodig, vertel er liever een griezelig verhaaltje bij 😉


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

donderdag 31 oktober 2019

Happy Halloween - Sorgin Yellow Gin

 
Als vijftigplusser heb ik helaas al een stevig lijstje met overleden dierbaren. Deze week komen er drie feestdagen aan ter herdenking van onze overledenen, waarvan ze er overal ter wereld wel minstens eentje vieren :
  • 31/10 : Halloween, All Hallows Eve (“Allerheiligenavond”) – Oudejaarsavond volgens de Keltische kalender.
  • 1/11 : Allerheiligen, Samhain – Nieuwjaar volgens de Keltische kalender
  • 2/11 : Allerzielen, Dia de Muertos.

Dit zijn onvermijdelijk dagen waarop ik hier toch ook even blijf bij stilstaan. Dat is niet noodzakelijk een trieste gebeurtenis, omdat je toch ook terugdenkt aan alle leuke herinneringen met de personen die je moet missen. Vandaag en morgen maak ik drankjes met Halloween als inspiratiebron.

Twee jaar geleden koos ik Sorgin als basis voor mijn Halloween-aperitief. Dit jaar kies ik voor de nieuwe variant, Sorgin Yellow Gin. In het Baskisch betekent Sorgin ‘Sorcerer’… dus ‘heks’ of ‘tovenaar’, waardoor ook deze nieuwe variant toch ook nog steeds perfect past bij deze ‘Trick or Treat’ feestdag. De afbeelding van de heks op de fles maakt het helemaal af 😉

Sorgin is een distillaat op basis van Sauvignon Blanc druiven. De gebruikte botanicals zijn jeneverbes, pompelmoesschillen, limoen, citroen, violet, brem en zwarte bessen. In tegenstelling tot de originele Sorgin werd deze nieuwe variant ook nog eens zes maanden gerijpt op Sauvignon blanc vaten. Door de invloed van de wijnvaten krijgen we iets meer kruidigheid en vanilletoetsen.

Het resultaat is een smaakvolle gerijpte spirit die niet alleen lekker is met een neutrale tonic, maar die zich ook perfect leent tot een kruidige Old Fashioned. Als zoet element gebruik ik Hysop likeur, gemaakt van een plant die bekend staat om zijn geneeskrachtige etherische olie. Een geneeskrachtige olie vond ik echt wel passen bij een heksendrankje 😉


Yellow Old Fashioned

Ingrediënten
5 cl Sorgin Yellow Gin
2 cl Aurian Hyssop liqueur
2 dashes Angostura bitters


Bereiding
Alles samenvoegen in een mengbeker met veel ijs. Krachtig roeren gedurende 15 seconden. Strainen in een tumblerglas met een groot helder ijsblok. De gouden gloed van deze gin zorgt voor een schitterende en luxueuze uitstraling. Versiering is overbodig.

Wisten jullie trouwens al dat morgen de Old Fashioned Week start ? Van 1 tot 10 November zal je op deze blog hoofdzakelijk lekkere Old Fashioned cocktails aantreffen 😉
 
Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

dinsdag 29 oktober 2019

Midi-Siësta met het Classic Red aperitief van Jules Delaere

 
Dit artikel is bijzonder. Niet alleen omdat het gaat over een nieuw Belgisch product, maar de aankondiging van dit artikel op Instagram zal tevens mijn 1000ste Instagram-post zijn voor Double Strainger. Met dank aan alle volgers die mij blijven stimuleren om dit leuke verhaal verder te zetten.

Jules Delaere is pas 23, maar zeker niet aan zijn proefstuk toe. Een drietal jaar geleden kwam ik hem voor het eerst tegen op een drankenbeurs, toen hij met redelijk succes zijn eigen Mister Y. Gin 
op de markt bracht. De reden waarom ik hem nu opnieuw ontmoet is een gloednieuw product, wat je niet zo dadelijk met iets anders kan vergelijken. Het duurde ongeveer een jaar om dit aperitiefdrankje helemaal op punt te stellen.

Midi Apéritifs 
Classic Red is zoals de naam al aangeeft een aperitiefdrankje. Een tegelijk bitter en fruitig drankje wat je kan drinken met ijs, met een mixdrankje of als ingrediënt in een cocktail.

Als ik kijk naar andere drankjes in deze stijl dan houdt deze fles zowat het midden tussen een vermouth en een amaro. De gebruikte botanicals leunen eerder in de richting van een amaro, maar de basis is een versterkte Syrah Rosé wijn uit de Languedoc in het zuiden van Frankrijk, wat dan weer eerder doet denken aan een vermouth.


Bijzonder is dat de botanicals zijn toegevoegd als aparte distillaten, niet uit de traditionele stookketel maar als vacuüm-distillaten uit een high-tech rotavap-toestel. Het grote verschil is dat bij een rotavap alle dampen in het toestel blijven waardoor er geen enkele smaak of aroma verloren gaat. Jules ging met de rotavap of rotatiefilmverdamper aan de slag in het foodlaboratorium Proef 
van Maxime Willems. Deze “Professor Barabas van Schellebelle” kennen we o.a. van toen hij Ran Van Ongevalle assisteerde met zijn winnende Bacardi-cocktail.

Er werden maar liefst tien botanical-distillaten gebruikt, waarvan er slechts zes bekend worden gemaakt : verse cassis (wat ook invloed heeft op de kleur), bergamot, rozemarijn, venkelzaad, artisjok en alsem. De laatste twee zijn bittere elementen. Jules verklapte dat er in totaal vijf bittere elementen gebruikt worden.


Het leuke aan dit licht-bittere aperitiefdrankje is dat het niet echt trendgevoelig is. Dit is een puur en authentiek product wat je eerder verwacht in een artisanale beperkte oplage bij een gepassioneerde kleine producent in het zuiden van Spanje of Italië. Je verwacht absoluut niet dat een jonge Kortrijkse kerel dit product op de Belgische markt zet, in een hippe versie die geproduceerd wordt met de nieuwste high-tech toestellen. Het is de bedoeling dat er nog meer aperitieven komen in deze reeks, maar met dit eerste product is Jules er toch al in geslaagd om een stukje van het zonnige zuiden voor ons te bottelen 😉

Wil je mixen met tonic of bruiswater, gebruik dan één deel van dit drankje met twee delen mixdrank. Het leent zich ook uitstekend voor een Spritz, in dat geval één deel bruiswater, twee delen Midi en drie delen prosecco. Om de smaak echt te leren kennen mixen we eerst en vooral met een neutrale tonic. Wat ons het meest opvalt is het aroma van alsem en citrus. Dat inspireert alvast de richting waarin ik wil gaan voor een lekkere cocktail.


Het zou een vrij eenvoudige keuze zijn om voor een Negroni-achtige drink te gaan met Midi Aperitif, rode vermouth en een stevige spirit naar keuze. Maar vermits die kruidigheid zo duidelijk aanwezig is gooi ik het over een andere boeg. De citrus gaan we versterken met een sour en als basis kiezen we voor Tequila.


Midi-Siësta


Ingrediënten
4 cl Tequila Silver
3 cl Midi Apéritif
3 cl vers limoensap
2 cl honingsiroop
2 dashes Angostura Orange bitters


Bereiding
Alle ingrediënten samenvoegen in een shaker met ijs. Krachtig shaken gedurende 15 seconden. Dubbel zeven in een mooi coupeglas. Versiering niet strikt noodzakelijk, maar als je toch iets wil ga dan voor citrus.


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

maandag 21 oktober 2019

Port Charlotte MP8 Live Tasting

 
Waarschuwing : Dit is mogelijk met zekerheid het meest geeky artikel wat ik ooit schreef op deze blog. Ik maakte een overzicht van interessante weetjes en achtergrondinformatie, opgetekend tijdens de MP8 Live Tasting.

Vrijdag de dertiende hoeft niet altijd een negatieve bijklank te hebben. Op 13 september vond namelijk een online whiskytasting plaats van Bruichladdich. Een geselecteerd proefpubliek kreeg vooraf enkele samples thuisbezorgd en op de dag zelf was er een interactieve ‘live broadcast’ van anderhalf uur met heel veel uitleg. Hierbij was een mogelijkheid voorzien om vragen te stellen via Twitter. Een beperkt aantal proefkits werden via de website te koop aangeboden voor de echte liefhebbers, zodat ze ook volwaardig konden deelnemen aan de tasting. Helaas had ik op het moment van de live stream andere verplichtingen, maar ik mocht aan de slag met de video-opnames van de tasting en drie Port Charlotte 200 ml single cask samples. De bijbehorende uitleg kreeg ik dus ‘uitgesteld’ van Head Distiller Adam Hannett en Communications Manager Christy McFarlane.


Best interessant dat ik deze samples kon proeven, niet lang na mijn deelname aan de blending workshop van Wemyss Malts. Dit zijn immers opnieuw samples rechtstreeks uit geselecteerde vaten, zonder enige verdunning. Deze vaten worden gebruikt om de uiteindelijke blends te maken die later in de winkels terecht komen.


  • Cask #1860
    Barley type : Oxbridge/Publican
    Distilled : 01/06/2011
    Cask type : 1st Fill Bourbon
    Warehouse : 14-128
    Bottled : 2018 – Aged 6 years
    61,4% vol.
  • Cask #3403
    Barley type : Optic
    Distilled : 25/11/2008
    Cask type : 1st Fill Bourbon
    Warehouse : 13-16A (op de bodem van het warehouse)
    Bottled : 2018 – Aged 9 years
    61,4% vol.
  • Cask #3582
    Barley type : Oxbridge
    Distilled : 01/12/2008
    Cask type : 2nd Fill Rivesaltes
    Warehouse : 6-L17
    Bottled : 2018 – Aged 9 years
    62,6% vol.
In deze tasting kunnen we duidelijk de verschillen proeven tussen de verschillende vattypes. De standaard botteling ‘Port Charlotte 10y’ bevat een blend met 65% nieuwe bourbonvaten, 10% second fill bourbonvaten om de spirit meer te laten doorsmaken en 25% second fill wijnvaten.
 
We proeven ons eerste glas met een sample van vat #1860.
 
Alle granen voor deze whisky zijn geoogst op Islay. De helft van de volledige whiskyproductie van Bruichladdich gebeurt vandaag reeds met graan geteeld op Islay. Dit is nog een vrij jonge whisky, maar ideaal om te bestuderen hoe hij evolueert. Deze sample is op vatsterkte, dus je moet eerst even wennen aan de stevige alcohol in de neus voordat je de andere elementen kan beginnen waarnemen. De turf is niet te dominant in het aroma. Je ruikt zelfs duidelijk perzik en honing. In de mond proef je uiteraard ook allereerst het stevige alcoholgehalte, maar de smaak blijft vrij zacht.
 
 
Adam vertelde ook honderduit over de gebruikte graansoorten voor de verschillende samples. Het is een mythe dat enkel de vaten de uiteindelijke smaak bepalen, elk onderdeel is belangrijk en draagt bij tot het resultaat. Terroir en traceerbaarheid zijn vaak een lastig onderwerp, maar Bruichladdich probeert toch echt te benadrukken hoe ze meer willen doen dan wat strikt noodzakelijk is. “Mash, ferment and distill on Islay” is het enige wat echt verplicht is om een whisky een Islay whisky te mogen noemen. Zij kiezen ervoor om ook zoveel mogelijk graan te gebruiken afkomstig van Islay en o.a. ook te bottelen en te rijpen op Islay. Een lastige keuze, want het blijft uiteraard een eiland en je moet alles in twee richtingen transporteren. Het is goedkoper om een tank whisky te transporteren naar een bottelaar op het vasteland, dan eerst lege flessen naar het eiland te brengen en ze daarna terug vol naar het vasteland te transporteren. Uiteraard creëren ze hierdoor ook lokale werkgelegenheid, waardoor ze ook iets teruggeven aan Islay. Wat Bruichladdich momenteel nog niet heeft op Islay is een eigen moutvloer, maar ook dat willen ze binnen de vijf jaar realiseren. Momenteel wordt het graan nog steeds gemout in Inverness met een mix van turf uit de Highlands.
 
Tijdens het proeven van vat #3403 kregen we nog wat extra uitleg over ‘single farm barley’ waarmee ze de traceerbaarheid van de grondstoffen nog verder willen vergroten.
In deze tweede whisky ruiken we ook fruit, florale toetsen, graan, karamel en munt. Ook hier is de turf zeker niet alles overheersend. In de mond mout, perzik, fruit, siroop, havermout. Karamel en vanille in de achtergrond.
 
De Bourbon vaten zijn afkomstig van een grote verdeler in Speyside. De vaten zijn dus niet allemaal van dezelfde Amerikaanse stokerij afkomstig, wat het interessanter maakt omdat de vaten op een verschillende manier en diepte gebrand zijn en verschillende bourbons hebben bevat. De bedoeling van blenden is om jaar na jaar een gelijkaardige whisky te maken, maar door de verschillen in graan en vaten heb je toch steeds een net iets ander resultaat, waardoor je af en toe ook speciale bottelingen op de markt kan brengen. Momenteel lopen er ook experimenten met een mix van mout en (ongemoute) rogge.
 
De Port Charlotte en Octomore bottelingen bevatten ‘heavily peated’ whisky. De graad daarvan wordt uitgedrukt in ppm (=Fenol parts per million). Wat veel mensen mogelijk niet weten is dat dit wordt gemeten in de mout en niet in de whisky. Meestal wordt er tegen een vrij hoge ppm graad gemout, daarna wordt er gemixt met lichtere mout om tot het gewenste niveau te komen.
 
Als laatste proeven we vat #3582. Franse eik i.p.v. Amerikaanse eik. Deze vaten komen uit het zuiden van Frankrijk waar er versterkte wijnen worden in geproduceerd. In de neus eerst heel veel alcohol, daarna gembercake (komt door het zwaarder gebrande vat), jodium, kersentaart, donker fruit. In de mond veel droger, eerst de hitte van de alcohol en dan komt het fruit. Daarna de rook van de turf, een bittere afdronk en tenslotte aardesmaken.
 
Wanneer we nu een beetje whisky van vat #3403 toevoegen aan de whisky #3582, proef je dat de combinatie veel meer fruitigheid oplevert. We proeven hiermee stukje van de effectieve blend van de Port Charlotte 2008.
 
Met dank aan Nick Baeyens en Bruichladdich voor de kans om deel te nemen aan deze tasting.
 
Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

woensdag 16 oktober 2019

S72 Gin by Stefan Everts

 
Wanneer een bekende Vlaming een eigen gin op de markt brengt is dat zeker geen garantie op een goed product. Meestal is er meer aandacht besteed aan de marketing dan aan het product op zich. De bekende medemens is vaak niet eens betrokken geweest bij de creatie van het product. Om die reden ben ik steeds voorzichtig wanneer ik zo’n gin mag proeven. Wanneer men me contacteerde voor de test van deze gin, kreeg ik bovendien te horen dat het zou gaan om een zoete/florale gin, wat niet bepaald mijn persoonlijke smaak is. Maar het verhaal wat ik erbij te horen kreeg deed me deze keer toch ontzettend veel zin krijgen om ermee aan de slag te gaan.

Enkele weken geleden kreeg ik een berichtje doorgestuurd via sociale media, tienvoudig wereldkampioen in de motorcross Stefan Everts wou eens langskomen met zijn zelf ontworpen gin. Wat ik toen nog niet wist is dat Stefan Everts echt wel een zeer grote gin-liefhebber is. Hij heeft een ruime verzameling flessen die zich al door zijn huis heeft verspreid. En hij stond erop om zelf samen met de Master Distiller van Stokerij Massy in de potten te roeren en hoogstpersoonlijk de smaak van zijn gin te bepalen. Een proces wat meerdere maanden heeft geduurd tot Stefan echt helemaal tevreden was. Stefan creëerde een gin die echt 100% zijn persoonlijke smaak is. Dat verdient in ieder geval respect, dus ik nam uitgebreid de tijd voor een grondige test.

S72 Gin werd bedacht in 2017, oorspronkelijk met het idee om het alleen als relatiegeschenk te gebruiken. Maar nadat Stefan ernstig ziek werd en alle andere activiteiten on hold werden gezet, ging deze uit de hand gelopen hobby een eigen leven leiden. De naam S72 slaat op zijn voornaam en geboortejaar, maar 72 was de laatste jaren ook vaak zijn racenummer. Het kroontje refereert naar een bekroning voor zijn carrière en zijn 10 wereldtitels.

Stefan was dus zeker niet tevreden met een doorsnee gin, maar wou zijn eigen accent erin steken. Dat accent zit ‘m vooral in twee speciale botanicals : Violet en Chinese thee. De overige botanicals zijn de obligate jeneverbes, lijsterbes, koriander, verse limoen, gember, heidebloem en vlierbloesem.

Hij zegt zelf dat de gin eerder zoet en floraal is, maar ik vind dat zoete nogal best meevallen. In het aroma overheerst ontegensprekelijk de violet en een beetje citrus. De smaak is echter zeer gebalanceerd en doet door het zweemzoete aroma ook onmiddellijk een beetje denken aan de zeer populaire ‘Lazy Red Cheeks’ cocktail, bedacht door Ben Belmans en Manuel Wouters.

Zowel ikzelf als mijn wederhelft zijn geen fans van zoete gin, maar tijdens het proeven keken we elkaar aan met een blik van “Hey, dit is echt wel heel lekker”. Absoluut niet te zoet, het violetaroma is heel uitdrukkelijk aanwezig, maar zit er naar mijn gevoel echt knal op. Wie dit geproefd heeft vraagt met grote waarschijnlijkheid nog een tweede glas. En dat is tenslotte toch de enige echte maatstaf voor een geslaagde cocktail of longdrink.

Stefan adviseert voor een Gin & tonic de Mediterranean tonic van Fever-Tree. Omdat de gin mij toch wel een beetje deed denken aan Spaanse gins koos ik voor de tonic van Le Tribute. Die past perfect bij deze stijl van gin en is wat neutraler waardoor ik de smaak van de gin zelf beter kon proeven.

Natuurlijk wou ik ook proberen om er een lekkere cocktail mee te maken, dat werd uiteindelijk een zuiderse variatie op de Bijou. Leek me wel leuk aangezien ik Ben reeds vermelde in deze tekst, hij is mede-eigenaar van cocktailbar BelRoy’s Bijou 😉

De Bijou werd bedacht door Harry Johnson rond 1890. Het recept met drie even delen gin, vermouth en Chartreuse kruidenlikeur stond beschreven in zijn ‘New and Improved Bartender Manual’ (1900). De naam slaat op de kleuren van de drie ingrediënten : Gin heeft de kleur van diamant, vermouth heeft de kleur van een robijn en de lichtgroene Chartreuse heeft de kleur van een smaragd. Deze cocktail bleef populair tot aan het einde van de drooglegging, maar werd in de jaren ’80 terug opgepikt. Dat was ook het ogenblik dat het recept werd aangepast. Intussen had de vereiste kruidenlikeur immers een hoger alcoholpercentage gekregen waardoor het oorspronkelijke recept niet meer zou kloppen. Wij maken een zuiderse Bijou met een violet kantje 😉
 
P.S. Stefan maakte ook een eigen vodka met hetzelfde smaakprofiel, die testen we bij een volgende gelegenheid.

Bijou-tiful

Ingrediënten
35 ml S72 Gin by Stefan Everts
35 ml Forest Vermouth Red
25 ml Aurian Genepi kruidenlikeur
2 dashes Orange bitters

Bereiding
Alle ingrediënten samenvoegen in een mengbeker met veel ijs. Goed roeren gedurende 15 tot 20 seconden. De kruidenlikeur is ook 40° dus een klein beetje verwatering kan geen kwaad. Versiering is niet strikt noodzakelijk, maar een gedroogd schijfje citrus mag.

S72 Gin by Stefan Everts is te koop via zijn webshop, maar ook in de shops van Prik & Tik, Van Zon en de winkels aangesloten bij aankoopgroepering Districo.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

zondag 13 oktober 2019

Wemyss Whisky Blending Workshop

 
Elke whisky is een blend tenzij het gaat om een single cask. Maar je hebt natuurlijk meerdere soorten blends. Een fles single malt is een blend van meerdere vaten maltwhisky uit één stokerij. Een fles blended malt zal enkel maltwhisky bevatten, maar mogelijk van meerdere stokerijen (vb. Monkey Shoulder is een blend van drie verschillende single malts). Een fles “blended whisky” kan en mag letterlijk alle soorten whisky bevatten, van verschillende graansoorten en van meerdere stokerijen.

Om een open deur in te trappen : Is een blended whisky minderwaardig aan een fles single malt? Dat hoeft absoluut niet het geval te zijn. In elke soort heb je goedkopere flessen die wat minder van kwaliteit zijn, maar ook iets duurdere flessen die best zeer mooie whisky bevatten. Als klassiek voorbeeld neem ik graag de overbekende blends van Johnnie Walker, hun goedkope Red Label kan je ook echt niet vergelijken met een duurdere Black Label of een veel duurdere Blue Label.


Onlangs werd ik uitgenodigd in wat volgens mij de grootste whiskyshop van ons land is, Tasttoe 
in Boortmeerbeek, voor een heuse whisky blending workshop met William Wemyss, oprichter en eigenaar van Wemyss Malts en de gloednieuwe Lowlands stokerij Kingsbarns. Als binnenkomer mochten we dan ook eerst en vooral proeven van de allereerste Kingsbarns botteling ‘Dream to Dram’. Een nog jonge, maar fruitige en eigenlijk best wel lekkere whisky.


Maar we gingen het hebben over blenden. De ‘spirits act’ wetgeving van 1860 liet toe om graan whisky en malt whisky te blenden en was de start van een nieuw tijdperk voor Schotse whisky. Voordien was het immers verboden om verschillende whisky’s met elkaar te vermengen. De techniek van het blenden is er gekomen om een betere consistentie te creëren. Om ervoor te zorgen dat jaar na jaar een bepaalde botteling steeds min of meer hetzelfde zou smaken. Hoe meer whiskycomponenten er in de batch zitten, hoe eenvoudiger het is om te corrigeren wanneer vb. één van de malts tijdens een bepaald jaar teveel zou afwijken van zijn typische smaak.


Wemyss Malts wou met zijn blends een probleem oplossen. Er zijn immers heel wat soorten whisky en als je zelf geen whisky liefhebber bent kan het best lastig zijn om voor iemand anders een fles whisky als geschenk te kopen. Enkel echte doorwinterde whiskyliefhebbers weten ongeveer wat ze kunnen verwachten wanneer ze een bepaald merk aanschaffen. Wemyss Malts creëerde drie verschillende blends voor zijn ‘Core Range’, die elk een zeer duidelijk smaakprofiel hebben, waardoor ze het leven van de kadootjes-koper een stuk gemakkelijker maken :

  • The Hive : Een zoete whisky (46° / 54,5°)
  • Spice King : Een kruidige whisky (46° / 56°)
  • Peat Chimney : Een rokerige whisky met veel turf (46° / 57°)
We mochten deze drie varianten proeven, telkens in twee variaties. Eerst de normale ‘Core Range’ versie op 46°, daarna een ‘Batch Strenght’ op een hoger alcoholniveau.
Tijdens deze avond ging William proberen om ter plaatse de Spice King opnieuw samen te stellen aan de hand van alle verschillende whiskycomponenten die er normaal inzitten.
 
Elke component mocht ook apart geproefd worden, zodat we konden inschatten wat de component zou bijdragen aan het geheel. Tot onze verbazing lukte het experiment vrij goed en het eindresultaat was inderdaad zeer gelijkaardig aan de originele botteling.
 
Een blend bestaat grotendeels uit drie groepen whiskycomponenten :
  • Base malts
  • Support malts
  • Een signature malt
Het zijn de support malts die het meest bepalend zijn voor het type whisky. In dit geval waren er twee support malts : 50% Islay whisky en 50% Highland whisky. Een goede mix van turf en kruidigheid.
 
Om de kruidigheid nog een extra zetje te geven is de signature malt in deze mix afkomstig van Talisker. Een handig trucje wat trouwens ook door o.a. Johnnie Walker wordt gebruikt. Talisker is letterlijk het kruidenpotje in heel wat blends 😉
 
Tijdens deze workshop werd er niet gepraat over cocktails, maar vooraf had ik wel een gesprek met William hierover. Wanneer je kiest voor typische spirit forward whisky-cocktails zoals een Manhattan of Old Fashioned, zijn de drie blends van Wemyss eigenlijk heel interessant om te gebruiken. Vraag je klant of hij een voorkeur heeft voor zoet, kruidig of turf… en je weet als bartender onmiddellijk welke fles je moet gebruiken. Succes verzekerd !
 
Met dank aan Wemyss Malts en distributeur The Nectar voor de uitnodiging.
 
Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.