Happy Halloween, Absinthe & Sazerac

Wanneer je op het internet zoekt naar Halloween-cocktails kom je meestal terecht bij mierzoete, stroperige drankjes die je de mensheid echt niet wil aandoen. Ben je hiernaar op zoek dan zal ik je helaas moeten teleurstellen. Dit jaar kies ik ervoor om even in de geschiedenis te duiken van een ‘griezelige’ anijsdrank die nog steeds tot de verbeelding spreekt en in een aantal landen zelfs nog steeds verboden is : Absinthe. Sommigen beweren zelfs dat je er knettergek kan van worden.

Absint (In het Nederlands zonder de -he) is een geelgroene spirit op basis van anijs, absint-alsem, venkel en enkele medicinale kruiden. Oorspronkelijk afkomstig uit Zwitserland, was het één van de meest populaire alcoholische dranken tijdens de “Belle Epoque” op het einde van de 19^e eeuw. In het begin van de 20^ste eeuw werd deze spirit in heel wat landen verboden, vanwege de hallucinogene werking en de invloed op de hersenen van het bestanddeel thujon. Deze spirit kreeg (waarschijnlijk onterecht) de naam om een zeer verslavende en gevaarlijke psychoactieve drug en hallucinogeen te zijn. Later bleek inderdaad dat deze drank zeker niet gevaarlijker was dan eender welke andere sterke drank.

Absint werd voor het eerst commercieel op de markt gebracht door Henri-Louis Pernod in 1805, nadat hij het recept had gekocht van een Franse arts die heel wat tijd had doorgebracht in Zwitserland. Deze spirit werd vooral populair onder schilders en schrijvers, omdat de psychoactieve effecten hen inspireerden. Onder meer Vincent Van Gogh, Paul Gauguin, Henri de Toulouse-Lautrec en Ernest Hemmingway zouden hun beste werken geproduceerd hebben onder invloed van Absint.

Pas in 2004, na heel wat onderzoek, werd de wet waardoor de verkoop verboden was opnieuw ingetrokken. Blijkbaar bleek de hoeveelheid thujon in deze drank dan toch niet schadelijk te zijn. Tijdens de periode waarin Absint overal verboden was, ontwikkelde Henri-Louis Pernod zijn ‘Pernod Anis’, wat eigenlijk bijna hetzelfde product is, maar zonder de alsem. Het grote verschil met de andere Pastismerken die op de markt kwamen is dat Pernod volledig gedistilleerd wordt, terwijl de anderen hun kruiden toevoegen via maceratie. Heel wat mensen denken dat Absint een likeur is, maar dat klopt niet aangezien er geen suiker wordt toegevoegd. Absint is wel degelijk een gedistilleerde aromatische spirit, net als een gin of jenever.

Het serveren van een glaasje absint verloopt steeds volgens een vast ritueel, waarvan er inmiddels twee varianten bestaan. De juiste verhouding tussen water en absint is 3/1, maar afhankelijk van smaak en voorkeur is dat rekbaar tot maximum 5/1. In Absintbars gebruiken ze speciale glazen met een ‘bubbel’ onderaan, die exact gevuld moet worden met de absint. Thuis gebruiken we natuurlijk gewoon een mooi wijnglas.

A.      De ‘historische’ manier, zoals toegepast in de meeste cocktailbars

Vul een voorgekoeld wijnglas met 30 ml Absint. Plaats een absintlepel bovenop het glas met een klein suikerklontje erop. Het glas wordt op deze manier onder een druppelende waterkraan geplaatst. (Uiteraard heb je geen speciale absintkraan bij je thuis, maar giet je zelf een zeer fijn straaltje ijskoud water uit een karaf op de speciale absintlepel). Wanneer het glas vol is wordt er nog even geroerd met de absintlepel om de eventueel resterende suiker op te lossen en te mengen. De ‘druppelende waterkranen’ met gekoeld bronwater waren vroeger een vast onderdeel van de meeste Franse barmeubels.  

B.      De ‘spektakel’ manier, zoals toegepast in clubs en discotheken

Vul een voorgekoeld wijnglas met 30 ml Absint. Plaats een absintlepel bovenop het glas met een klein suikerklontje erop. De lepel wordt vluchtig in de absint gedoopt (of je giet een klein beetje extra absint op de lepel) en dan geflambeerd. Na ongeveer een minuutje, wanneer de suiker begint te karamelliseren, blus je met het water. Even roeren en serveren. De meeste kenners zijn het erover eens dat deze manier absoluut te vermijden is en dat je het lekkerste resultaat creëert met de klassieke trage bereiding.

Cocktail : De Sazerac

Absint is eveneens de basisspirit voor de Sazerac, de officiële cocktail van New Orleans.
De Sazerac kan je naar keuze bereiden met Cognac of Rye Whiskey. Het originele recept was met cognac, maar na enkele jaren van schaarste door een ziekte in de Franse wijngaarden werd ook Rye Whiskey gebruikt. Sommige cocktailbars gebruiken zelfs een mix van Cognac en Rye Whiskey. Heb je geen Absint in huis, vervang deze dan door Pernod of Pastis.

Ingrediënten
5 cl Bulleit Rye Whiskey (of een cognac)
1 cl Absenthe 55
Suikerklontje
3 dashes Pechaud Bitters
2 dashes Angostura bitters
Citroen

Bereiding
Doe de absint in een voorgekoeld Old Fashioned glas en draai met het glas zodat er overal een dun laagje absint zit. Het glas voorkoelen kan met ijs, maar kenners verkiezen om het glas eerst een tijdje in de diepvries te steken.

In een mengbeker doen we eerst de suiker, waarop we de beide bitters toevoegen. Met een muddler of de achterkant van een cocktaillepel duwen we het klontje kapot, desnoods met een theelepeltje water erbij om het te vergemakkelijken. Voeg de Rye Whiskey toe en vul de mengbeker met ijs. Stevig roeren om alles goed te mengen en te koelen.

Maak het Old Fashioned glas leeg (giet dus eventueel smeltwater en de overtollige absint weg) en strain je cocktail in het glas. Versier met een stuk citroenschil.

 

Nog een extra stukje al-dan-niet-correcte geschiedenis ?
De Sazerac zou uitgevonden zijn door de Indische apotheker Antoine Pechaud, die verhuisd was naar New Orleans. Hij was bekend om zijn aromatische bitters naar een oud geheim familierecept en serveerde zijn cocktail in een ‘coquetier’, een dubbel Frans eierdopje, wat door de Amerikanen verkeerd vertaald werd als cock-tail. Dit maakt de Sazerac dus de allereerste cocktail, die ook gebruik maakte van deze benaming ;-)

Johnnie Walker Blender's Batch Red Rye Finish

Iedereen kent natuurlijk de bekende Red Label en Black Label whisky’s van Johnnie Walker, steeds begeleid door de ‘striding man’ met de hoge hoed op het etiket. Liefhebbers weten dat er ook nog enkele varianten bestaan zoals Gold, Platinum, Green en Blue Label. Maar het blijft toch alleszins een merk wat niet echt vaak met nieuwigheden op de proppen komt. Wanneer er dan toch een nieuwe botteling op de markt komt, lanceren ze die met een stevig feestje.

 

Op 25/10 werd de nieuwe Johnnie Walker Blender’s Batch Red Rye Finish gelanceerd met een party op het Antwerpse Eilandje. Een trendy publiek kon de nieuwe whisky proeven in vier verschillende cocktails en de hele avond door waren er DJ-sets, optredens en lekkere hapjes.

Double Strainger ging even langs voor een kleine sfeerimpressie. De volledige fotoset kan je terugvinden op onze Facebookpagina. Binnenkort gaan we deze nieuwe whisky ook nog zelf verder testen en uitproberen in enkele cocktailrecepten.

 

Hieronder alvast de vier cocktails die we konden proeven tijdens het event :

 

JW Blender’s Batch Red Rye Finish & Ginger

25 ml JW Red Rye
200 ml Ginger Ale
Schijfje sinaasappel

JW Blender’s Batch Red Rye Finish & Cider

25 ml JW Red Rye
50 ml Troebel appelsap
150 ml Dry Sparkling Cider
Schijfje citroen

JW Blender’s Batch Red Rye Finish & Tonic

50 ml JW Red Rye
10 ml Limoensap
Glas afvullen met tonic
Zeste van citroen

The Belgian Serve : Red Rye Rumbler

50 ml JW Red Rye
15 ml Limoensap
15 ml Pompelmoessap
10 ml Suikersiroop
3 dashes Angostura Bitters
Zeste van pompelmoes
Glas afvullen met Schweppes Ginger & Cardemom Tonic

Megavino 2016

Elk jaar is Megavino zowat de grootste wijnbeurs die ons land te bieden heeft. Al kijk ik zeker ook heel erg uit naar Winefair, die hun aantal beurzen dit jaar verdubbelen van twee naar vier locaties.

Dit jaar hadden we echter het probleem dat onze agenda overvol zat en we amper een uurtje tijd hadden op zondagavond om de beurs te bezoeken. Aangezien mijn blog in hoofdzaak gaat over cocktails en spirits besloot ik dan ook om daar de nadruk op te leggen. We liepen wat vlotter voorbij alle wijnstanden (met dit jaar Libanon als gastland) en zochten naar de leukste nieuwe spirits.

Fibre Gin is een nieuwe Belgische gin van sommelier, wijnmaker en distillateur Tim Van De Woestyne. Een bizarre Western Gin die gedistilleerd wordt met kruiden gekozen op basis van edele metalen. Absoluut geen klassieke gin, maar subtiele hints van gom, pepermunt en drop. De gebruikte kruiden zijn zilverdistel, zilverschoon, zilverkaars, gulden sleutelbloem, goudsbloem, guldenroede en ijzerhard. Misschien een bizarre manier om je botanicals te kiezen, maar best lekker !

Bij Helsinki Dry Gin was het niet helemaal duidelijk of ze hun gin kwamen promoten of hun gin-catering service. Ik ben er niet in geslaagd om hun aandacht te trekken om te mogen proeven. Ook een pluim voor de zeer mooie stand van Lillet. Helaas raakten we daar niet voorbij een aantal hardnekkige proevers die duidelijk al veel te veel geproefd hadden. Hiermee hadden we ook meteen het nadeel ontdekt van de beurs te bezoeken op het einde van de dag. ;-)

De leukste ontdekking op deze beurs was de stand van het merk Roner. Grappa, spirits en likeuren uit Zuid-Tirol. Hier mochten we een aantal unieke producten proeven en werden afspraken gemaakt voor de toekomst. Een aantal onbekende producten werden voorgesteld zoals de Holler Sambo, een zeer lekkere spirit die ook het originele mixproduct was of is voor de bekende Hugo-cocktail. De Williams Reserv is een schnapps gestookt van Poire Williams peren. Bijzonder aromatisch en smaakvol, wat ook niet anders kan wanneer je weet dat er maar liefst 8 kg peren nodig zijn voor amper 1 fles. Een glaasje hiervan zou zeker niet misstaan naast een lekker kaasbordje.

D'Miselerland Brennt! 2016 Luxembourg

D’Miselerland Brennt! is het jaarlijkse festival van de Luxemburgse alcoholstokers. Een dag waar ik elk jaar heel erg naar uitkijk, omdat er toch telkens andere stokerijen meedoen en kunnen bezocht worden. Ook dit jaar stonden er vijf ambachtelijke stokerijen op de affiche, waarvan ik er vier nog niet eerder had bezocht. Omdat onze tijd beperkt was reden we het volledige traject langs de moezel, maar bezochten we alleen de stokerijen waar er duidelijk volk en ambiance was.

Elk jaar is er de mogelijkheid om op deze locaties de spirits te proeven, maar ook plaatselijke culinaire specialiteiten te eten, waar we tijdens onze laatste stop ook dankbaar gebruik van hebben gemaakt.

In Luxemburg stoken ze traditioneel een eau-de-vie van vruchten, een sterke spirit met veel smaak en aroma. In andere landen zoals vb. Duitsland noemen ze dit een schnapps. Omdat dit festival ook de start van het stookseizoen betekent en aangezien dit net na de druivenoogst komt, is het eerste product wat we in deze periode in veel ketels aantreffen een Marc. Dit is een spirit gestookt van de restanten van de druiven.

Onze eerste stop was bij Distillerie Streng in Grevenmacher, in de schaduw van het impossante Bernard-Massard gebouw. Verscholen tussen de huizen lag een zeer mooi aangelegde tuin met meerdere terrassen waar dit trotse familiebedrijfje zijn producten toonde, maar waar ook de volgende generatie van jonge wijn- en spiritmakers hun wijnen en gins mochten voorstellen. We kregen een uitgebreide toelichting door de dochter des huizes. De specialiteit van deze stokerij is hun Marc de Vin de Paille, waarvoor ze een unieke stookketel lieten bouwen, waarvan het onderste gedeelte eenvoudig kan verwijderd worden om te ledigen.

Tijdens vorige festivals vond ik Distillerie Diedenacker in Niederdonven steeds de moeite om te bezoeken, omdat ze als stokerij toch een stevige stap verder gaan dan de rest. Het is ook de eerste stoker in Luxemburg die naast een groot gamma aan eau-de-vie’s ook een eigen whisky op de markt bracht. Tijdens dit bezoek zagen we zelfs een compleet nieuwe stookketel die er tijdens ons vorig bezoek nog niet was. Het minpuntje is dat deze stoker gewoon te groot is geworden. Het leek wel of het hele dorp aanwezig was en dat er een complete Vlaamse kermis rond deze opendeurdag werd opgebouwd, inclusief kinderanimatie, ponyritjes, een oldtimer autoshow en zelfs een frietkraam. Er was een massa volk aanwezig en ik kreeg helaas niet de kans om te praten met de mensen achter de producten.

We eindigden ons festivalbezoek bij Distillerie Zenner in Schwebsingen en dat was een absolute voltreffer. Een gezellige drukte in een hal waar iedereen zat te genieten van een wildschotel of een linzensoep met Mettwurst. Alle spirits mocht je aan een mooi verzorgde stand zelf proeven, wetende dat meerdere producten reeds bekroond werken met medailles. We kregen ook de kans om een persoonlijk gesprek te hebben met de stoker. Heel bijzonder was het feit dat in de alambiek (=stookketel) voor de Marc, ook worsten en zelfs hammen werden gekookt. Ik weet dat dit heel erg bizar klinkt, maar de worsten hebben we geproefd en die waren heerlijk. Ik hoop stilletjes dat deze stokerij volgend jaar opnieuw meedoet !

P.S. Zoals steeds kan je alle foto's terugvinden in een album op onze Facebook Pagina !

Carrefour Wild Weekend Bloggerevent

(Foto : Walkie Talkie)

Vorig weekend was de wederhelft (Foodblogster Tineke’sCucina) uitgenodigd om samen met een groep bekende foodbloggers een weekend door te brengen in de Ardennen, waar ze zouden kennis maken met wildspecialiteiten van Carrefour. Toen het definitieve programma voor het weekend binnenkwam, bleek dat er op vrijdagavond ook een uitgebreide gintasting voorzien was. Dat was uiteraard helemaal op maat van Double Strainger en twee e-mailtjes later mocht ik ook mee.

We werden ontvangen in het prachtige hotel ‘Quartier Latin’(****) in Marche-en-Famenne. Na een eerste kennismaking en een lekker koud buffet kwamen de flessen op tafel. We kregen deskundige uitleg van niemand minder dan Baptiste van Outryve, directeur communicatie bij Carrefour maar ook stichter van The Bruges Gin Club. Deze club heeft niet alleen een eigen unieke gin op de markt gebracht, The Black Swan, maar hun kennis en expertise werd al vaak ingeroepen bij de definitieve samenstelling en ‘finetuning’ van heel wat Belgische gins.

Volgende flessen werden geproefd :

• Junipero : Een Amerikaanse pure en droge distilled gin. Veel jeneverbes, koriander en citrus.
• Black Gin : Een complexe Duitse gin met 74 ingrediënten. Veel jeneverbes, citroenschil, laurier, kamille, sinaasappelschil, gember en koriander.
• Nordes Atlantic Galicia : Een Spaanse gin met 15 kruiden. Jeneverbes, citroengras, citroenschil, eucalyptus, kardemom, salie, kinine, gember, zeekraal, hibiscus , munt, zoethout en thee. Om de bijzondere smaak te verkrijgen voegen ze ook een distillaat toe van Albariño wijn.
• Bobby’s : Een Nederlandse gin uit Schiedam in een typische jeneverfles. Naast de gebruikelijke botanicals ook kruidnagel, koriander, citroengras, peper en enkele exotische kruiden.
• The Black Swan : Na jarenlang mixen en testen werd een gin gestookt met 7 botanicals die in geen enkele andere gin samen te vinden zijn. Alleen Jeneverbes, engelwortel en koriander worden vermeld, de overige ingrediënten blijven geheim. Een zeer zachte gin die in smaak en aroma een beetje alle richtingen uitgaat, waarmee ik bedoel dat hij absoluut niet overheersend is in één bepaalde richting. Een zachte florale gin in geur en smaak. Ik zou zeker geen tonic gebruiken die teveel eigen smaken toevoegt.

De tweede dag van het ‘Wild Weekend’ werd al heel vroeg aangevat met een stevige boswandeling waar we onder deskundige begeleiding champignons mochten plukken. Aansluitend reden we naar een jagershut op de Baraque de Fraiture, waar we met het hele team een lekkere viergangen wildmenu mochten klaarmaken en degusteren.
Uiteraard ben ikzelf absoluut geen hobbykok of foodblogger, dus mijn rol beperkte zich tot keukenhulpje met enkele eenvoudige taken zoals het ‘slachten’ en tot kleine blokjes versnijden van een stevige (zijn die altijd zo hard ?) knolselder.

Het menu werd uiteraard ook begeleid door enkele lekkere wijntjes: De witte Cersius 2015 was lekker fris en niet te overheersend zodat hij perfect het voorgerecht met eend en wilde paddenstoelen kon begeleiden zonder invloed te hebben om de smaak. De rode bergerac Château de Pique-Sègue 2009 paste ook prima bij de drie soorten wild in het hoofdgerecht, maar was misschien iets minder opvallend. Over het eten ga ik niet verder uitweiden, dit laat ik over aan onze zusterblog Tineke’s Cucina. Een welgemeende ‘dankjewel’ aan Carrefour en het P.R. bureau Walkie-Talkie, dat ik als niet-foodblogger ook mocht deelnemen aan dit schitterend event.

P.S. Zoals gebruikelijk kan je op onze Facebook pagina een fotoalbum terugvinden van dit ‘Wild Weekend’.

Verslag Gault&Millau Culinary Innovators Event

Vorige week was ik voor onze zusterblog Tineke’s Cucina aanwezig op het “Culinary Innovators” event van Gault&Millau. Prominente sprekers en chefs kwamen er vertellen hoe zij het verschil maken en wat zij verwachten voor de toekomst van de gastronomie. Een aantal zaken die op het podium werden verteld, kunnen zeker ook gelden voor de barwereld. Ook hier hebben we immers bartenders die vergaand experimenteren, terwijl anderen kiezen voor puur en simpel met ingrediënten van hoge kwaliteit. Ook de oproep van Peter Goossens, internationaal gezien als één van de allerbeste chefs wereldwijd, om te specialiseren zodat men echt naar jouw zaak komt voor een welbepaald gerecht… dat kan ook staan voor een doorgedreven specialisatie in vb. bourbon- of rum-cocktails.

De netwerkreceptie achteraf vond ik zo mogelijk nog meer de moeite dan het event op zich. Bernard Massard was aanwezig met zijn net-iets-betere crémant “Cuvée de l'Ecusson” die ik zeer goed ken van onze tripjes naar Luxemburg. Brouwerij Het Anker uit Mechelen pakte uit met zijn voortreffelijke Belgische whisky en het barteam van Schweppes Premium Mixers maakte Ginger-Ale cocktails met Bulleit Bourbon en Zacapa Rum.

Uiteraard was ook de hoofdsponsor van het event, Nespresso, aanwezig met een grote stand. Hun grote droom voor de toekomst is een uitgebreide koffiekaart in elk restaurant, of waarom niet, een kaart met koffiecocktails voor na de maaltijd.

De aanwezigen op dit event waren uitsluitend horecaprofessionals. Tussen de vele (bekende en minder bekende) chefs en souschefs ontdekte ik ook de twee top-bartenders van The Pharmacy in Knokke, Hannah en Ran Van Ongevalle. Hannah is natuurlijk ook één van de ambassadeurs van Nespresso.

Nog enkele weken geduld, dan komt het volgende event van Gault&Millau eraan, wanneer de nieuwe restaurantgids zal worden voorgesteld.

OFW (5/5) - Bartender's Old Fashioned

Old Fashioned Week : Cocktailbars wereldwijd promoten deze week de Old Fashioned Cocktail en per verkocht glas gaat er een donatie naar een goed doel. Double Strainger draagt zijn steentje bij door de hele week lang Old Fashioned recepten te publiceren. Deze themaweek kwam tot stand met de bereidwillige medewerking van Delhaize, Cinoco en Grit Beverages. Angostura 1919 Rum is verkrijgbaar bij Delhaize, Knob Creek Bourbon, Otard cognac en alle gebruikte bitters zijn verkrijgbaar bij de betere drankenhandel.

Vandaag sluiten we onze Old Fashioned Week af met een ‘bartender edition’ waarin we meerdere spirits en meerdere bitters gebruiken. Laat dit zeker geen afsluiter zijn voor jouw ervaring met deze heerlijke oer-cocktail. In zowat elke cocktailbar ter wereld zijn er verrassende en smaakvolle Old Fashioned cocktails te proeven. Elke bartender geeft er zijn eigen twist aan en verfijnt de cocktail met zelfgemaakte siropen en bitters. De voornaamste reden waarom ikzelf niet zoveel experimenteer met zelfbereide siropen is omdat deze slechts zeer beperkt houdbaar zijn. Niets belet je echter om de suiker of suikersiroop ook te vervangen door andere zoete siropen. Merken zoals Monin en Marie Brizard hebben tientallen lekkere siropen in hun gamma die elk op hun beurt weer zorgen voor een Old Fashioned met een totaal andere smaak en aroma.

De Old Fashioned blijft absoluut mijn favoriete cocktail en in elke cocktailbar probeer ik indien mogelijk de persoonlijke versie van de bartender te proeven. Ook thuis is het de ideale cocktail om verder mee te experimenteren, aangezien het recept toelaat om zowat eender welke spirit te gebruiken. Uiteraard is de gouden regel, hoe smaakvoller de gebruikte spirit, hoe beter ook de uiteindelijke cocktail.

Voor onze ‘bartenders edition’ gebruiken we opnieuw Angostura 1919 Rum, deze keer in combinatie met Otard cognac en Knob Creek bourbon. Ik vertel graag nog iets meer over de bourbon, aangezien deze vorig jaar het label “Best Bourbon” kreeg tijdens de San Francisco World Spirits Competition. Knob Creek bourbon wordt geproduceerd in de Jim Beam stokerij in Kentucky. Het is één van de vier ‘small batch’ bourbons (naast Booker’s, Baker’s en Basil Hayden’s), die Jim Beam produceert voor het hogere marktsegment.

In onze cocktail zit de 100-proof Straight bourbon. Een koperkleurige bourbon met een aroma van esdoornsuikers, geroosterde noten en eik. Ook in de smaak vinden we houttonen en honing terug, zelfs een beetje fruitig. Hout en honing in smaak en aroma zal niet verbazen aangezien deze spirit 9 jaar mag rijpen op gebrande eiken vaten.
 

Cocktail : “Old Fashioned – Bartenders edition”

Ingrediënten 
25 ml cognac
25 ml Angostura 1919 Premium Rum
25 ml Knob Creek Kentucky Straight Bourbon Whiskey
10 ml rietsuikersiroop
2 dashes Angostura bitters
2 dashes Chocolate bitters
2 dashes Orange bitters
Sinaasappel
Ole Smokey Moonshine Cherries

Bereiding
Voeg de drie spirits, drie bitters en de siroop samen in een groot mengglas met veel ijs. Roer tot het drankje perfect gemengd en gekoeld is. Strain in een mooi whiskyglas met vers ijs en werk af met een sinaasappelzeste en een Moonshine cocktailkers.

Tip : Laat sinaasappelschillen weken in een afgesloten bokaal met 100-proof (50°) vodka. Na twee weken filteren en overgieten in een olieverstuiver (dit is te koop in elke kookwinkel). Bij het serveren van het glas verstuif je nog even een vleugje sinaasappelaroma over het glas.