Tournée Minérale : Sober Sour

 

Sober October, Dry January, Tournée Minérale, … I’m not a big fan of these temporary prohibition periods, which also involve some peer pressure. I think it’s always better (and healthier!) to use some common sense and enjoy quality drinks responsibly all year long. Does that mean I never drink non-alcoholic drinks as an aperitif ? Of course not. My daughter has a lot of “after school activities” and just like any other parent I often have to be her personal taxi-driver. On those days I mostly enjoy non-alcohol or low-alcohol drinks.

Until a few years ago this meant having to settle for a softdrink or juice. This had changed. For those of you who are looking for a real alternative to popular spirits, in the last two years a whole new range of NA spirits appeared on the Belgian market.
For me a mocktail is never a mix of juices. For me a mocktail is exactly what it says, a drink that looks and tastes like a real cocktail. If I don’t tell you it’s a mocktail, you would probably think there is alcohol in it.

In earlier articles we already created drinks with NA spirits from Seedlip, Nona, Nudo, The Bitter Note, … brands you really should give a try. I often hear remarks about ‘high priced flavoured water’, but if you take into account that these products contain several separate distillates and oils which are pretty expensive to produce, you might reconsider that thought. In my opinion gin is also often overpriced, because it doesn’t need to be aged like whisky. But the production process of gin and these NA spirits seem to be equally expensive. Just to be complete, just like not all gins are high quality, also not all NA spirits are high quality. I have tasted NA spirits which are basically water with a slight hint of lemon.
 
Today I combined two premium NA brands to create a sour-style cocktail.

Sober Sour

Ingredients
5 cl Nona June (NA Spirit with a taste similar to gin)
2 cl The Bitter Note (NA amaro)
3 cl fresh squeezed lemonjuice
2 cl vanilla syrup

Method
Add everything to a shaker with ice. Shake for 15 seconds. Fine-strain into a coupe. Some dried melon completes the picture.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Breakfast Martini

 

Enkele maanden geleden had ik het voorrecht om een volledige week te mogen doorbrengen in het gezelschap van een bijna legendarische bartender : Salvatore “The Maestro” Calabrese. In elke bar waar we binnenstapten werden we door de bartenders met open armen verwelkomd. “The Maestro” wordt immers internationaal geprezen om zijn vakkennis en ervaring, en voor heel wat bartenders is hij zowat de Godfather van de barwereld.

Salvatore startte zijn loopbaan in een bar aan de Amalfi kust in Italië, maar verhuisde in 1980 naar het Duke’s Hotel in Londen. Hier maakte hij furore met de Dry Martini. Na een volgende passage bij het Lanesborough Hotel startte hij zijn eigen bar in de Fifty St. James Club. Daarna volgde “Salvatore’s” in de Playboy Club in Mayfair. Hier creëerde hij in oktober 2012 de duurste cocktail die tot op dat ogenblik ooit werd geserveerd, “Salvatore’s Legacy”, tegen 5500 Britse pond per glas.

Het was ook s’ werelds oudste cocktail met een gecombineerde leeftijd van 730 jaar aan ingrediënten (40 ml cognac uit 1788, 20 ml Kümmel uit 1770, 20 ml Orange Curaçao uit 1860 en enkele dashes Angostura bitters uit 1900). Intussen zijn er wereldwijd reeds duurdere cocktails over de toog gegaan, maar het unieke aan dit drankje was dat het geen kunstmatige prijs was, maar een reële retailprijs op basis van de leeftijd van de ingrediënten.

Intussen heeft Salvatore meer dan 50 jaar ervaring achter de bar en serveerde hij cocktails aan heel wat filmsterren, presidenten en royalty. Vandaag is hij een veelgevraagd consultant, spreker en schrijver en wordt hij beschouwd als één van de meest invloedrijke mensen in de barwereld.

In 2000 creëerde hij de Breakfast Martini op basis van kruidige gin, Cointreau en sinaasappel marmelade. Niet te verwarren met de misschien iets bekendere Espresso Martini op basis van sterke koffie. De Breakfast Martini is een lekker fruitige Martini waar je het hele jaar rond van kan genieten en die in de smaak valt bij zowel dames als heren.

Volgens mij is dit zeker een leuk recept om te posten tijdens deze Internationale #Vrouwendag. Het moet niet altijd een fluoroze Cosmo zijn ;-)

Breakfast Martini

Ingrediënten
5 cl kruidige gin zoals The Botanist of Tanqueray Ten
15 ml Cointreau
15 ml vers citroensap
1 (stevige) barlepel sinaasappelmarmelade



Bereiding
Alle ingrediënten samenvoegen in een shaker. Vooraleer ijs toe te voegen, gaan we eerst de cocktail al eens goed losroeren met een barlepel. Dit om te voorkomen dat de marmelade gaat kristalliseren. Voeg ijs toe en shake krachtig. Shake wat langer dan gemiddeld, omdat de dikkere marmelade ook echt de kans moet krijgen om goed te mixen met de andere ingrediënten.

Dubbel zeven in een Martiniglas en versieren met een zeste van sinaasappel. Geen fan van zestes ? Schaaf dan gewoon wat sinaasappelschil over het glas.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Tournée Minérale : The Bitter Note

 

Enkele maanden geleden was ik in Italië om verslag uit te brengen van de cocktailwedstrijd van Amaro Montenegro. Gedurende die week bezochten we ook tientallen restaurants en bars, waar we heel wat lekkere en typisch Italiaanse drankjes te proeven kregen. Eén van de bars die we bezochten was Il Marchese in Rome. Zoals je wel vaker ziet in Italië was dit een combinatie van een osteria en een bar. Niet zomaar een cocktailbar, maar een heuse amaro-bar met meer dan 500 verschillende amari op de backbar. Een indrukwekkende collectie.

Een amaro is meer dan zomaar een bitterzoete likeur in Italië. Het is een kruidenlikeur die op alle mogelijke momenten op tafel verschijnt. Heel typisch is een glaasje (met of zonder ijs / met of zonder een vers gesneden citroenschijfje) bij de koffie na de maaltijd, maar je krijgt er evengoed een amaro-tonic als aperitief. Daarnaast is het natuurlijk ook een geliefd ingrediënt in heel wat cocktails. Uiteraard smaken al die verschillende amari niet exact hetzelfde, maar heeft elk merk zijn eigen kruidenmix en zijn eigen accent.

Voor wie niet bekend is met een amaro als likeur, dit is een bitter op basis van alcohol en kruiden. Campari en Jägermeister zijn qua types ongeveer de twee uiterste vormen van bitters, de amari vormen de grote middenmoot en variëren in kleur van rood naar (donker)bruin. In Nederland kan je trouwens ook heel wat verschillende bitters vinden die dan weer eerder in de richting van Jägermeister gaan.

Amari zijn niet erg hoog in alcohol, dus zeer geschikt voor “Low ABV” cocktails. Maar uiteraard zitten we nog steeds in de maand van Tournée Minérale, dus moet het ook helemaal zonder alcohol kunnen.

Vanuit Milaan vertrok er een pakje richting Limburg met een fles “The Bitter Note”, niets meer of minder dan een echte Italiaanse amaro, maar zonder alcohol.
De producent heeft het zich zeker niet gemakkelijk gemaakt, want deze amaro met een fris aroma van bittere wortels, verse munt en rabarber is de som van :

• Een infusie van 36 kruiden en botanicals
• Een aftreksel van artisjok bladeren en wortel
• Een extract van Terriaca Veneta, een mix van botanicals uit de regio Veneto
• Een maceratie van angostura en gentiaan

Wanneer we kijken naar de aromatische mix, dan worden alle zeven aromatische “noten” letterlijk bespeeld :

• Bitter : Alsem, gentiaan en kina
• Pittig : Engelwortel, kaneel en jeneverbes
• Frisheid : Munt en steranijs
• Kruidig : Artisjok, Aloë Vera en kamille
• Zoet : Kamille en zoete sinaasappel
• Balsamic : Drop en angostura
• Citrus : Bittere sinaasappel 

Hiermee gingen we dus aan de slag en het mag gezegd worden, het resultaat is meer dan behoorlijk. De amaro lijkt net iets dikker van consistentie dan de alcoholhoudende amari die ik gewoon ben. Puur komen de bittere noten (sorry…) heel hard door, maar in een cocktail blenden ze fantastisch met een beetje citrus of tonic. We maken voor Tournée Minérale twee cocktails met deze alcoholvrije amaro.

 

Elderflower, Bitter & Sour

Ingrediënten
4,5 cl The Bitter Note Amaro
3 cl vers citroensap
2 cl House of Broughton Vlierbloesemsiroop

Bereiding
Alle ingrediënten samenvoegen in een shaker met veel ijs. Krachtig shaken gedurende een 15tal seconden. Dubbel zeven in een mooi cocktailglas met een groot blok ijs. Versieren met een gedroogd citrusschijfje.

The After Dinner Note

Ingrediënten
3 cl The Bitter Note Amaro
3 cl verse espresso
(TIP : Onze zusterblog Tineke’s Cucina heeft een eigen koffieblend die hier zeer geschikt voor is. Te koop via de webshop)
2 cl Rietsuikersiroop
Tonic

Bereiding
Alle ingrediënten samenvoegen in een shaker met veel ijs. Krachtig shaken gedurende een 15tal seconden. Dubbel zeven in een mooi cocktailglas met een grote ijsbal. Aftoppen met een beetje Indian Tonic.


Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Dry Old Fashioned met Tio Pepe sherry

 

Een Old Fashioned is niet alleen de oorsprong en het absolute basisrecept voor alle cocktails. Het is ook een mooie start om zelf verder mee te experimenteren. Door er eenvoudigweg enkele centiliter amaro of sherry aan toe te voegen krijg je dadelijk een compleet ander en complexer resultaat. Een zijdezachte Velvet Old Fashioned met zoete Pedro Ximénez sherry is bijna zelf een klassieker geworden, maar een Old Fashioned met een Palomino Fino sherry zoals Tio Pepe, dat zien we niet zo vaak.

Deze Dry Old Fashioned geeft dan ook een totaal ander resultaat. Een drogere en veel frissere Old Fashioned, die uiteraard nog steeds een vrij hoog alcoholgehalte heeft. Door vanillesiroop te gebruiken in plaats van gewone rietsuikersiroop verstevigen we het vanille aroma van de whisky. Kies voor deze Old Fashioned een zachte Schotse whisky, die al een duidelijke invloed heeft van de vatrijping. Ik zou niet kiezen voor een te lang gerijpte whisky, maar selecteerde zelf een Tomatin 15j. In deze whisky is de invloed van het eiken vat voldoende aanwezig, maar proef je ook een beetje honing en sinaasappel, wat perfect is voor onze cocktail.

Dry Old Fashioned met Tio Pepe sherry

Ingrediënten
5 cl Tomatin Single Malt 15j.
2 cl Tio Pepe Sherry
2 cl Marie Brizard Vanillesiroop
3 dashes Orange Bitters

Bereiding
Voeg alle ingrediënten samen in een mengbeker met veel ijs. Krachtig roeren tot de beker ijskoud is. Serveren in een Old Fashioned glas met een groot ijsblok. Eventueel versieren met een schijfje citroen of limoen.

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Lynchburg Lemonade

Dit artikel begint met een belangrijke bekentenis. Ja, ik ben een fan van Jack Daniel’s. Ik ben zelfs een verwoed verzamelaar van authentieke Jack Daniel’s spullen en ik ben al vele jaren een trots lid van de Tennessee Squire Association. Dat is de officiële vereniging van Jack Daniel’s fans, onder streng toezicht van de stokerij. In het geval jij (nog) geen fan bent van Jack Daniel’s Old nr.7, probeer dan echt eens de Single Barrel of de Single Barrel 100-Proof. Je zal verbaasd zijn over de kwaliteit.

Jack Daniel’s wordt geproduceerd in Lynchburg, Tennessee. Een klein stadje dat in heel wat opzichten bijzonder is. Zo is er vb. slechts één verkeerslicht in het stadje, maar dat is niet eens het meest bijzondere. Als onderdeel van Moore County vallen ze immers nog steeds onder de wetgeving van de drooglegging. In Moore County werd die namelijk nooit opgeheven. In Lynchburg mogen ze dus wel Jack Daniel’s produceren, maar niet verkopen of nuttigen.

Een direct gevolg daarvan is dat een rondleiding in de Jack Daniel’s stokerij niet afgesloten wordt met een lekker glas whisky, zoals gebruikelijk in andere stokerijen. Hier krijg je een lekker glaasje limonade, wat meer dan waarschijnlijk wel wat Jack Daniel’s bevat. Maar vertel dat vooral niet verder.

De "Lynchburg Lemonade" werd hierdoor een zeer bekende cocktail, die vandaag ook verkrijgbaar is op heel wat zomerfestivals. Deze zomer is de bar van Jack Daniel’s onder meer aanwezig op Graspop, TW Classic en Dour. Lynchburg Lemonade is een zeer verfrissend en licht alcoholisch drankje wat echt aanslaat bij een breed publiek. Dit jaar kreeg het recept een kleine upgrade door er ook triple sec aan toe te voegen. Traditioneel wordt deze cocktail geserveerd in een grote glazen beker met veel ijs.

Lynchburg Lemonade

Ingrediënten
4 cl Jack Daniel’s Old Nr. 7
2 cl Triple Sec
2 cl vers citroensap
8 cl limonade (vb. Sprite)
2 koffielepeltjes kristalsuiker

Bereiding
Vul de beker met ijsblokken. Voeg Jack Daniel’s, triple sec en citroensap toe. Vul aan met Sprite. Even kort roeren en afwerken met een schijfje citroen. Ijskoud serveren !

Stijlvolle Geschenktips : The Botanist Islay Dry Gin

Het Schotse Islay staat vooral bekend om zijn stevige turf-whisky’s. Maar in één van de stokerijen op dit eiland, Bruichladdich, produceren ze niet alleen whisky maar ook een vrij uitzonderlijke gin : The Botanist Islay Dry Gin. 
 
Dit is absoluut geen doorsnee gin, maar een echt buitenbeentje. Deze gin wordt gedistilleerd in de laatste Lomond-distilleerkolf ter wereld, bijgenaamd ‘Ugly Betty’. Deze oude distilleerkolf werkt trager dan gebruikelijk en onder lage druk, wat het vrijkomen van zeer subtiele aroma’s bevordert. Deze gin heeft naast de negen planten die traditioneel deel uitmaken van de samenstelling, ook nog 22 lokale ingrediënten die met de hand geoogst worden in het rotsachtige gebied van deze regio. Deze botanicals worden dus niet gekweekt, maar in het wild geplukt. Het gaat onder meer over appelmunt, kamille, pepermunt, tijm, vlierbloesem, … Het resultaat is een zeer frisse neus met jeneverbes, citrus, kaneel, bloemen en een explosie van smaken die lang blijven nazinderen.

The Botanist organiseert ook wedstrijden waarbij bartenders cocktails moeten bereiden op basis van wildgeplukte kruiden. Ikzelf mocht afgelopen zomer mee met brand ambassador Nick Baeyens en een groep enthousiaste bartenders, tijdens een praktische workshop in het Zwin. Ik heb vooral onthouden dat wildplukken niet altijd zonder gevaar is en als je planten proeft, je altijd eentje extra moet meenemen in je tas zodat je die in geval van nood kan tonen aan de hulpdiensten. 

Voor de eindejaarsfeesten heeft The Botanist een mooie geschenkdoos in de betere drankenhandels liggen met naast een fles gin ook een exclusieve mengbeker. Het is hopelijk intussen bekend dat je de betere gin-cocktails zoals een Martini of Vesper moet roeren en vooral niet mag shaken. James Bond had het niet altijd bij het rechte eind. Deze mengbeker is trouwens iets smaller en iets hoger dan de gemiddelde mengbeker, wat het roeren nog gemakkelijker maakt.

Eén van de betere cocktails om een gin helemaal in de schijnwerpers te zetten is uiteraard de Dry Martini. Ik hou echt wel van een kurkdroge Martini, maar alle ingrediënten moeten wel erin zitten, in tegenstelling tot de beruchte Mr. Churchill die een gekoelde gin dronk terwijl hij naar de fles vermout keek die aan de overkant van de kamer stond. Ik kies dan ook voor Forest Dry Vermouth, de enige Belgische droge vermout.

DRY MARTINI

Ingrediënten
5 cl The Botanist Gin
2 cl Forest Dry Vermouth
2 olijven

Bereiding
Voeg de gin en vermout samen in de mengbeker met veel ijs. Roeren gedurende minstens 15 seconden. Een Dry Martini is lekker als hij echt goed koud is.

Strainen in een voorgekoeld Martiniglas.

Afwerken met een mooie prikker met twee olijven.

Filliers Dry Gin 28 Tangerine

Filliers Dry Gin 28 was altijd al één van mijn favorieten. Het is een klassieke en kruidige Dry Gin die uitermate geschikt is voor gebruik in cocktails en longdrinks. In de loop der tijd proefde ik ook al enkele varianten zoals de ‘barrel aged’ editie. In mijn zoektocht naar verfrissende zomercocktails mocht ook een lekkere zomerse Gin & Tonic van deze stokerij niet ontbreken. Liefst zo perfect mogelijk.

Filliers heeft een leuke box op de markt met een fles Filliers Dry Gin 28 Tangerine en 10 kleine doosjes met de juiste botanicals. Geschikt voor een tiental smaakvolle zomerse aperitiefjes.

Met deze variant keert master-distiller Pedro Saez Del Burgo terug naar zijn Spaanse roots. De heerlijke citrus in deze gin is afkomstig van mandarijntjes uit Valencia. Deze worden toegevoegd aan het klassieke Dry Gin 28 recept wat we reeds kennen. Het resultaat is een lekkere florale en fruitige gin. Heel veel citrus aroma in neus en mond, maar ook exotische warme toetsen. De jeneverbes blijft prominent aanwezig, wat ik persoonlijk wel kan waarderen.

Naar keuze in een verhouding van 1 op 3 te combineren met een neutrale tonic of vb. een Fever-Tree Mediterranean. Misschien ook eens te proberen met de nieuwe Aromatische Tonic van Fever-Tree.

Dry Martini met Forest Dry Vermouth

Heel wat producenten van gin kwamen afgelopen jaar ook met een eigen vermouth op de markt. Laat ons eerlijk zijn, de kwaliteit van deze vermouth was zeker niet altijd super, al zaten er toch ook wel een aantal bij die echt wel lekker waren. Zoals steeds zal de tijd en de kwaliteit bepalen welke flessen in de handel blijven. Ik heb heel wat vermouths mogen testen en zowat 99% daarvan was zoete (rode) vermouth. Voor zover ik me kan herinneren heb ik zelfs maar één fles witte (Kruit) en één fles rosé (Belmouth) mogen testen.

In April kwam Jurgen Lijcops dan plots op de proppen met een zeer kwalitatieve driedelige Forest vermouth-reeks met niet alleen een witte en rode vermouth, maar ook een ‘dry’. Een echte droge vermouth, waarvoor er tot op heden geen Belgische concurrentie is. Enkel bekende internationale merken zoals Noilly Prat en Martini maken ook een dry vermouth.

We hadden het al eerder over de officiële voorstelling van deze vermouth-reeks, maar vandaag gaan we echt aan de slag met Forest Dry vermouth. Deze vermouth is gemaakt op basis van een Belgische wijn en Jurgen gebruikte alleen zelfgekweekte kruiden zoals hyssop, bonenkruid, scharlei, kamille, Sint-Janskruid, duizendguldenkruid en paardebloemwortel. Fijne accenten van karwei en exotische aroma’s van chocolade, vanille, koffie, sinaasappel, mandarijn en peer.

Vermouth wordt vaak stiefmoederlijk behandeld, voor een paar euro koop je in de supermarkt al een fles minderwaardige stroperige vermouth. Dat kan je echt niet vergelijken met dit kwaliteitsproduct. We gaan deze vermouth dan ook alle eer aandoen met een klassieke Dry Martini. Stirred, not shaken!

Over deze cocktail zijn er ook heel wat verhalen te vinden, meer bepaald over de hoeveelheid vermout die erin mag :

• Oorspronkelijk werden Martini’s gemaakt met dubbel zoveel gin als vermouth. De Dry Martini was hetzelfde, maar met Dry vermouth. Doorheen de jaren ging men echter de ‘Dry’ een andere betekenis geven : “Hoe minder vermouth, hoe droger de Martini”
• Heel wat cocktailliefhebbers zweren bij een flinterdun laagje vermouth op de binnenkant van het mixglas. Vul een mixglas met ijsblokjes, voeg 2 cl vermouth toe en roer krachtig om de vermouth over het glas en de ijsblokjes te verdelen. Neem een strainer en giet de overtollige vermouth weg zodat er alleen nog dat dunne laagje overblijft op het glas en de ijsblokjes. Voeg 5 of 6 cl gin toe en roer nog een tiental seconden. Strain in een voorgekoeld Martiniglas. Versier het glas met enkele olijven of een knoopje van citroenschil.
• Ernest Hemmingway en Bernard Montgommery waren fans van een 15:1 verhouding.
• Het kan natuurlijk nog erger zoals in het recept van Sir Winston Churchill : “Glance at the vermouth briefly from accross the room, while pouring the juniper distillate freely”. 
• De officiele IBA verhouding voor een Dry Martini is 6 cl gin met 1 cl vermouth.
• Echte vermouth-liefhebbers gaan voor een mix van 1,5 tot 2 cl vermout en 5 tot 6 cl gin.

De hoeveelheid vermouth varieert dus in de recepten van 2 cl tot helemaal niets. Omdat we vandaag werken met een smaakvol kwaliteitsproduct ga ik toch voor de volledige 2 cl. En we gieten ze niet weg maar laten ze gewoon als smaakvol ingrediënt in de cocktail zitten. Ik kies echter niet voor een Forest Gin, maar omdat het hier gaan om een klassieke Dry Martini kies ik voor de oer-klassieke Broker’s London Dry Gin.

Filliers Dry Gin 28 Barrel Aged

Filliers Dry Gin 28 was één van de eerste Belgische gins die ik ooit in huis heb gehaald en is vandaag nog steeds één van mijn favorieten. Sinds de kerstperiode staat ook de ‘barrel aged’ versie in onze bar en dat geeft toch weer andere smaken en aroma’s.

De ‘28’ staat voor het aantal botanische kruiden die gebruikt worden tijdens het productieproces, maar wellicht ook voor 1928, het jaar waarin Firmin Filliers het originele recept ontwikkelde voor deze gin. Eén van de minder courante botanicals in deze gin is Belgische hop, wat toch wel zorgt voor een unieke smaak.

De ‘barrel aged’ versie mag voor het bottelen eerst vier maanden rijpen in middelmatig gebrande Franse eiken vaten uit Limousin. Dit zijn vaten die voordien gebruikt werden voor de productie van cognac. Het verschil met de niet-gerijpte gin zit vooral in het verzachten van de citrus en een mooier afgerond geheel.

Door de invloed van de vaten komt er natuurlijk ook een vleugje vanille naar boven en zelfs een aroma van bloemen, amandel en cake. In de mond is de citrus ook de dominante smaak, samen met een duidelijke jeneverbes, iets wat ik vaak mis bij de vele nieuwe gins die vandaag op de markt komen. Droge finish met sinaasappel en citroencake.

We doen het echt niet vaak, maar voor deze perfect serve zijn we nog eens ‘all the way’ gegaan met een kruidig boeketje botanicals in het glas, wat de aanwezige aroma’s nog extra versterkt : jeneverbes, roze bes, kaneel, steranijs, kruidnagel en exotische pepers. Absoluut geen gin & tonic om snel je dorst mee te lessen, maar wel een fotogeniek exemplaar om langzaam van te genieten en alle nuances langzaam in je op te nemen. Hou je het liever wat eenvoudiger, voeg dan een gedroogd schijfje sinaasappel toe aan je glas.

Voor het testen van een gin & tonic ga ik steeds voor een verhouding van 5 cl gin en 15 cl neutrale, bittere tonic.
Weersta vooral de drang om stevig te roeren. Voeg gewoon de tonic toe in het glas en roer even heel kort. Eén of twee keer rond het glas volstaat. Als je te lang blijft roeren verdwijnen de bubbeltjes en krijg je een flets drankje.

Testverslag Churchill's Gin + Tobacco Martini

De Gin-hype is ondertussen al een tijdje aan de gang maar de winkelrekken worden nog steeds overspoeld met heel wat nieuwe gins, vaak in een beperkte oplage. Ondertussen hebben we ook al een aantal gins gezien en geproefd die heel erg gedurfd en vaak compleet verschillend waren van alle andere gins die we ooit geproefd hebben. Ik herinner me mijn reactie nog toen ik voor het eerst rook aan een fles Butcher’s Gin, niet gemaakt door een drankstoker, maar door een rasechte slager.

De verwachting was dus ook zeer groot toen ik voor het eerst een persbericht las van Churchill’s Gin, een gin op basis van een tabaksextract, ook weer niet gemaakt door een klassieke drankstoker maar door twee West-Vlaamse professionals uit de sigarenwereld. De benaming ‘Churchill’ slaat in eerste instantie op het sigarentype met dezelfde naam, maar het past ook wonderwel bij het totale plaatje van dit product. Deze gin is dan ook in eerste instantie een ode aan de sigaar, maar zonder de nadelige gevolgen van het roken van tabak.

Ik nam contact op met de producent en mocht aan de slag met hun verrassende spirit. Ik adviseer jullie om deze gin zeker eens te proeven wanneer de kans zich voordoet. Doe het met een “open mind” en vergeet de tabak. Dit is één van de meest verrassende gins die ik al heb mogen proeven.

Het plan was vrij ambitieus : Ik wou de gin eerst proeven in zijn puurste vorm, daarna als gin & tonic met een neutrale, bittere tonic. Vervolgens maak ik een eigen “perfect serve” en probeer ik er ook nog een cocktail mee te maken waarbij het tabakseffect een duidelijke meerwaarde biedt.

Bij het openen van de fles is voor mij het primaire aroma dat van mandarijntjes of clementines. Daarna komen voorzichtig ook de andere ingrediënten naar voren zoals amandelen en vanille. Het tabaksextract is dus zeker niet agressief maar eerder een stille hint op de achtergrond. Wanneer de gin in het glas zit ruik je de zwoele hint van een gesloten houten kastje met sigaren.

Bij de eerste (pure) tasting valt vooral op dat de nasmaak heel lang blijft hangen en bijzonder lekker is. Voor mij was de nasmaak iets in de richting van marshmallow. Dit is beslist een gin die je ook puur als digestief kan drinken na een maaltijd. En je hoeft er zelfs niet voor in de fumoir te gaan zitten !

Ook in een gin & tonic met een zeer neutrale klassieke tonic bleven de aroma’s, smaak en vooral de nasmaak perfect overeind. Volgens de fabrikant komt deze gin het best tot zijn recht met één van de volgende mixers, afhankelijk van je wens voor het resultaat :

• Fever-Tree Tonic Water of Naturally Light Tonic Water (Bitter, pittig, noten, hout)
• Fever-Tree Mediterranean Tonic Water (Mild, floraal, mandarijn, vanille)
• Fever-Tree Elderflower Tonic Water (Zoet, zacht, vanille).

Naar mijn mening is Churchill’s Gin absoluut een aanwinst voor elke bar. Deze gin lijkt inderdaad op geen enkele andere gin en is bijzonder lekker. Zelfs de unieke fles werd zelf ontworpen door de eigenaars, waarbij het onderste gedeelte van de fles ongeveer de vorm heeft van een sigarenkistje. Rond de hals van de fles zit een sigarenbandje. In onze verpakking zaten ook enkele sticks cederhout om een extra houttoets toe te voegen in het glas.

Onze ‘Perfect Serve’

Voor deze ‘Perfect Serve’ ben ik helemaal naar Lauwe gereden vlakbij de Franse grens, om de nieuwste Fever-Tree tonic af te halen bij de invoerder, vermits die nog nergens in de handel verkrijgbaar was. (Lees meer in dit artikel)

Ik was er rotsvast van overtuigd dat deze nieuwe tonic perfect zou matchen met deze unieke gin en dat bleek inderdaad een voltreffer !

Ingrediënten

5 cl Churchill’s Gin
15 cl Fever-Tree Clementine Tonic Water with Cinnamon
1 Cederhout stickje
Een partje mandarijn of een kwart schijfje sinaasappel

Bereiding

Vul een coppaglas met ijsblokken, voeg de gin toe. Vul verder aan met de tonic. Als extra toets voegen we een stickje cederhout toe en partje mandarijn of een kwart schijfje sinaasappel. 

Onze ‘Tobacco Martini’ cocktail

In cocktailbars is het een beetje een hype om ook een ‘smoked’ cocktail op de kaart te zetten. Hierbij wordt de afgewerkte cocktail onder een glazen stolp geplaatst om vervolgens met een speciaal ‘smoke gun’ toestelletje tabaksrook onder de stolp te blazen. De stolp wordt pas opgelicht tijdens het serveren zodat de klant eventjes omringt is door de subtiele tabaksrook. Een andere manier om smoked cocktails te maken is eerst een fles vullen met rook en dan de cocktail erin gieten, afsluiten en er 30 seconden goed mee schudden. Vroeger werd hiervoor vooral houtrook gebruikt net als bij het roken van vlees of vis op een BBQ, maar het wordt ook meer en meer gedaan met Deense pijptabak. Vermits er in onze gin reeds tabaksextract verwerkt zit, moeten we een soortgelijke cocktail toch ook kunnen maken zonder de extra toegevoegde rook ? Laat ons eens proberen.

Na het uitproberen van ettelijke combinaties moeten we toegeven dat het beslist niet eenvoudig is om een echt lekkere cocktail te maken met deze gin, met het behoud van smaken en aroma’s. Dat is natuurlijk ook een beetje eigen aan gin. De smaken en aroma’s zijn eerder subtiel, nooit overdreven sterk. Ze overleven dus ook zelden een confrontatie met sappen of siropen. Na enkele mislukte pogingen ging ik mijn licht opsteken bij Vallina Nelles van Vallina’s Gin (Binnenkort gaan we deze gin ook uitgebreid testen !), niet alleen producent van haar eigen gin-label maar ook een passionele mixologe. Na het uitwisselen van onze ervaringen besloten we het toch maar te houden op een ‘smoky’ versie van een Dry Martini. Alleen op die manier blijven de smaken en aroma’s echt overeind. Het resultaat viel alleszins in mijn smaak. Een lekkere en toch echt ‘andere’ versie van de Dry Martini.

Ingrediënten

50 ml Churchill’s Gin
15 ml Droge vermouth
2 scheutjes huisgemaakte orange bitters (orange bitters zijn tevens verkrijgbaar bij de betere drankenhandel)

Bereiding
Uiteraard bereiden we onze ‘Tobacco’-versie van de Dry Martini in een roerglas en niet in een shaker (James Bond kent er dus niets van… ‘Stirred, not shaken’ !).
Vul een mixglas met ijsblokken. Voeg de gin, vermouth en bitters toe. Roeren gedurende 20 seconden. Strainen in een voorgekoeld martiniglas. In plaats van de gebruikelijke olijf zouden we in dit geval liever een zeste van sinaasappel toevoegen in het glas.

Cigar pairing

We vroegen de fabrikant ook welke sigaar een perfecte match zou zijn bij een borreltje van deze gin. De voorkeur zou in dat geval eerder uitgaan naar een Dominicaanse robusto omdat Cubaanse sigaren gemiddeld gezien toch iets te dominant zijn voor de subtiele aroma’s van deze gin.

Churchill’s Gin is niet verkrijgbaar in de doorsnee drankenhandel of supermarkt, maar wel bij een selectie van voortverkopers van de fabrikant. Wij zagen de fles onder meer in het rek staan bij ’t Tabakshuis in Diest, maar een lijst met vaste verkopers kan je ook terugvinden op hun website.