Monkey Gland

I already told you about the fact that in the roaring 20s, spirits were often mixed with sugar, sweet vermouths and juices to conceal the poor quality of the spirit. 

This probably happened in almost every (speakeasy) bar at that time. But some of those bars tried to uplift the recipes by adding other flavourful and aromatic ingredients such as Absinthe. 

This mixed drink of a very nice example of such a recipe. And do have a good look at the coupe, it’s a thrift shop find that might as well data back to those exciting years. 

Monkey Gland

Ingredients

60 ml Dry Gin

20 ml Fresh orange juice

5 ml Grenadine syrup

2,5 ml Simple syrup

3 dashes of Absinthe

Method

First, we prepare the coupe by either rinsing it with a few dashes of absinthe or just spraying the interior of the glass. I always have a small spray bottle with absinthe on my bar which makes life easier. Add ice to cool down the glass. 

Add all other ingredients (so, everything but the absinthe) to your shaker with enough ice. Give it a good shake and double strain it into the chilled coupe (remove ice first!). Garnish with a nice piece of orange peel. Unfortunately, I had no fresh oranges left, so I used a dehydrated slice. 

Disclaimer: All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Classy drinks from Babylon, the movie

This year (and maybe even longer because I absolutely love it…) Double Strainger will focus on the ‘roaring 20s’. I will spotlight and create prohibition and speakeasy-style drinks and think about how drinks were mixed and served in that specific period in time. 

I’m incredibly thankful that I had the opportunity to work with Paramount Pictures for the Belgian release of their new movie “Babylon”, starring Brad Pitt and Margot Robbie.
More info on the movie is below the recipes. 

In this post and the linked socials, I’m spotlighting three iconic classic cocktails starring in this film. I had lots of fun mixing and sipping them. I hope you’ll enjoy them too. Make sure you don’t miss the fun reel on Instagram, where you’ll see me in action, shaking these beauties. 

From the official list of cocktails linked to this movie, I selected three drinks that really represent this era of class and taste: The Classic Martini, The Corpse Reviver and The Orange Blossom.

The Classic Martini is THE iconic drink of this period. The origin of the recipe is a bit unclear, as is the case for most cocktails. This drink was probably served first to John B. Rockefeller in 1911, by a bartender at the Knickerbocker hotel. It’s questionable because Jerry Thomas already mixed Sloe Gin with vermouth and bitters around the 1880s. 

The classic Martini is also one of the favourite base recipes for bartenders to experiment on. It was the original base from which many other modern classics have been developed, like e.g. The Espresso Martini, The Breakfast Martini, The Cosmopolitan, … even the Manhattan and Rob Roy are very similar recipes. 

The gin-based Corpse Reviver (also known as the Corpse Reviver II) is one of the better-known cocktails published in the Savoy Cocktail book, one of the classic references for mixed drinks. 

The Orange Blossom, at last, was one of the more trendy party drinks during the roaring 20s. Good quality spirits were hard to find and bartenders often mixed questionable spirits with juices and fortified wines to hide the poor taste of the badly produced spirits. 

The Classic Martini

Ingredients
60 ml Dry Gin
30 ml Dry Vermouth
1 dash of orange bitters

Method
Combine ingredients in a mixing glass and fill with ice. Stir well to chill and strain into a chilled cocktail glass. Twist a piece of lemon peel as a garnish or toss in an olive on a spear. 

Vendetta

When mixing a drink from a recipe in a book, always analyse the recipe first. The Vendetta seems a sweet(er) variation on The Godfather (=even parts mix of whisky and amaretto). Maraschino liqueur adds a sweet cherry flavour, but in my opinion this drink gets a bit too sweet and sticky. Let’s see how I would handle this. 

I guess spirits were different during the prohibition and the roaring 20s. Whisky was often no whisky at all, but unaged (or very young aged) moonshine with a high alcohol level. A higher alcohol level will balance much better with half a recipe of sweetness. Also, Rye whiskey would add much more flavour to this drink than any other type of whisky. I have searched through my bottles for a Rye whiskey with a higher alcohol level. I’m also comparing bottles of amaretto to pick the best one for this job, slightly less sweet and much more flavour. 

P.S. I have noticed that several recipes from this book limit the base spirit to 40ml? I think it’s a pretty good idea for bars to put a cap on the amount of alcohol in each drink. It also connects with the trend to have several “unit” drinks on the menu. 

Vendetta

Ingredients 
40 ml Rye Whiskey (I used Pikesville Straight Rye Whiskey, 110 Proof)
20 ml Amaretto
20 ml Maraschino liqueur

Method
Add everything to a mixing glass with lots of ice. Stir cold and strain into a Martini glass. Garnish with a brandied cherry. 

Disclaimer: All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations. 

The Garrison

Happy New Year to all our readers and followers. 

As promised this year I’ll be focussing on speakeasy, prohibition, and roaring 20s Gatsby-style drinks. The Peaky Blinders Cocktail book will be my most important source of inspiration, but I’ll adapt the recipes to my personal taste and story. 

I think that in the prohibition period, drinks were mostly made with local products. You had to use what was available and what wouldn’t attract too much attention. 

The first drink I’ll try for this series is the flagship drink of the book: The Garrison, named after the famous bar of the Peaky Blinders.

In the book, this recipe is basically a Gin Sour upgraded with blackberry liqueur. Since I’m out of blackberries and blackberry liqueur (in summer we have these in our garden), but our city is known for its blueberries (Blueberry Fields is worth a visit in summer)… I swapped the liqueur. The result was satisfactory, but it wouldn't hurt to use slightly more gin. 

The Garrison

Ingredients

40 ml Gin (I used Arduenna Gin)

15 ml Cane sugar syrup

15 ml Freshly squeezed lemon juice

20 ml Blueberry liqueur

Method

Add all ingredients to a shaker with lots of ice. Give it a good shake and double strain in a coupe. Garnish with a cocktail cherry. 

Disclaimer: All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

My New Year's resolution

This blog started in January 2016, so starting a new year always feels special for this blog too. Next month I’ll be running this boozy online diary for 7 years already. Maybe it’s time to try a few new things... 

This Christmas, my better half gave me this cocktail book, themed on the popular “Peaky Blinders” Netflix series. In most cases, when cook- or cocktail books are linked to a popular TV series or film, they are absolute rubbish.
In the best cases, they contain a few classic drinks that you’ll find in a thousand other books, but I’ve seen more books that weren’t even worth the paper they were printed on. 

And then I got this book…  

Browsing through the pages, I was amazed. The book contains 40 recipes of semi-classic drinks, that are adapted to the Peaky Blinders timeframe. The book oozes the prohibition era and speakeasy bars, not in Al Capone’s Chicago like might be expected, but we zoom in on the roaring twenties in Birmingham, England. 

While looking at the 40 recipes, I couldn’t help thinking I will absolutely love all these drinks. The Birmingham Sour, Red Horse, Vendetta, Ulster Force, Derby, Easy Dizzy, … So, I had this idea…

In 2023, I will mix up most (or probably all) drinks in this book and be further inspired to make some new original recipes in the same Peaky and prohibition style. Some of the recipes in the book will of course be slightly adapted to my personal taste. 

Enjoy the end-of-year festivities. Make sure you’re ready for an engaging 2023. I’ll welcome all of you to lots of tasty recipes in the New Year. By order of the Peaky Blinders, have a healthy and prosperous New Year. 

Disclaimer: All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Tournée Minérale : Foodpairing dinner met Seedlip

 

De maand februari staat al enkele jaren gelijk aan ‘Tournée Minérale’, een maand lang geen alcohol om je lichaam te laten herstellen van de eindejaarsfeesten en nieuwjaarsrecepties. Blijkbaar is dit een trend die echt wel aanslaat, want ook in andere landen en regio’s merk ik dat dergelijke onthoudingsmaanden veel bijval krijgen. Maar of het nu Tournée Minérale is of Dry January of Sober October… ik blijf toch bij mijn standpunt dat je beter het ganse jaar door op een verstandige manier kan genieten van een lekker glaasje. Of met andere woorden “Drink bewust minder, maar kwalitatiever !”.

Maar uiteraard kan ik Tournée Minérale niet negeren en daarom ging ik in op de uitnodiging van Seedlip om aan te schuiven voor een exclusief foodpairing dinner in Gent. Seedlip heeft intussen een reeks van drie verschillende “Alcoholvrije spirits”, die we al eens eerder kort hebben besproken.

Het concept van een foodpairing is bijzonder interessant, want dan moet de bartender toch wel stevig uit zijn pijp komen om met deze producten de smaak van een lekker aperitief, wijntje of digestief te benaderen. Ik was op zijn minst nieuwsgierig naar het resultaat.

Volgens de documentatie van Seedlip kan je deze basisregels hanteren voor een pairing :

• Seedlip Spice 94
Werkt goed met ingrediënten als pompelmoes, ananas, vanille, esdoorn, kaneel, koffie, …
Combineert goed met rood vlees, wortelgroenten, curries, desserten, petit fours.

• Seedlip Garden 106
Werkt goed met ingrediënten als appel, rabarber, basilicum, vlierbloesem, limoen, …
Combineert goed met voorgerechten, witte vis, salades, sorbets, …

• Seedlip Grove 42
Werkt goed met ingrediënten als pinda, wortel, gerst, gember, honing, abrikoos, …
Combineert goed met paté, pikante gerechten, schaaldieren, wild, chocoladedesserts
Bij aankomst kregen we eerst een aperitiefje, wat een alternatief moest zijn voor een glas bubbels. De Harvey’s Coupe was gemaakt met Seedlip Grove 42, verjus, pompelmoes en gerookt zout. Je kan dit zien als een alcoholvrije versie van de Moonwalk Champagnecocktail. Een suikerklontje zorgde voor een constante aanvoer van bubbeltjes, maar desondanks was deze mocktail toch zeker niet overdreven zoet.

Bij een voorgerecht met makreel kwam een alcoholvrije versie van een Gimlet. Normaal maak je deze met gin, maar deze versie bestond uit Seedlip Garden 108, jasmijn, citrus en gember. Persoonlijk vond ik de geur allesbehalve, maar de smaak was duidelijk beter dan de geur. Aanvaardbaar, maar zeker geen topper.

Het hoofdgerecht met wilde eend vroeg uiteraard om een wat robuuster drankje. Normaal zou je hier een glas stevige wijn bij drinken, deze werd vervangen door de fel gekoelde 1442 mocktail met Seedlip Grove 42, gerookte saffraan, honing en verjus. Een beetje zoet, maar best wel lekker.

Een nagerecht met een cake van pecannoten en warme sinaasappel/honing saus vroeg om een lekker warm drankje. Mulled, een alcoholvrije versie van een warme wijn bestond uit Seedlip Spice 94, Lapsang, dadel en koffie. Persoonlijk vond ik dit het minst geslaagde experiment.

Na het diner werden er nog een hele reeks mocktails voorgesteld aan de bar. Ik proefde een Nogroni, wat zonder twijfel de beste mocktail van deze avond was. Een mix van Seedlip Spice 94, alcoholvrije bitter en alcoholvrije vermouth. Ik probeerde deze variant ook al eens zelf in mijn vorige artikel over Seedlip, maar ik vond toen geen alcoholvrije vermouth waardoor het uiteindelijk een zeer aangename ‘Low Alcohol’ versie werd.

Ik had het geluk om aan tafel te zitten tegenover Ellie Sparrow, brand manager van Seedlip, die me ook wat meer kon vertellen over het productieproces, wat zo’n zes weken in beslag neemt. Net als bij heel wat gin-producenten distilleren zij ook elk ingrediënt afzonderlijk, om daarna alles in de gewenste hoeveelheden te blenden. Elk Seedlip product bevat zes aparte distillaten die samengevoegd worden. Het proces start met een maceratie van de botanicals. Uiteraard is hier een neutrale graanalcohol voor nodig om maximaal de smaken en aroma’s op te nemen. Die alcohol wordt er uiteindelijk terug uit gedistilleerd in een koperen stookketel. Eens de alcohol verdwenen is blijven ze verder distilleren tot ze een helder distillaat overhouden wat geen alcohol, suiker of zoetstoffen bevat. Best interessant om ook over deze processen wat meer inzicht te krijgen.

Het was een leuke avond die toch weer heel wat inspiratie heeft opgeleverd. 
Waag je jezelf aan 28 dagen vrijwillige drooglegging ? Goeie moed.
Voor alle anderen, drink verstandig !

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Lynchburg Lemonade

Dit artikel begint met een belangrijke bekentenis. Ja, ik ben een fan van Jack Daniel’s. Ik ben zelfs een verwoed verzamelaar van authentieke Jack Daniel’s spullen en ik ben al vele jaren een trots lid van de Tennessee Squire Association. Dat is de officiële vereniging van Jack Daniel’s fans, onder streng toezicht van de stokerij. In het geval jij (nog) geen fan bent van Jack Daniel’s Old nr.7, probeer dan echt eens de Single Barrel of de Single Barrel 100-Proof. Je zal verbaasd zijn over de kwaliteit.

Jack Daniel’s wordt geproduceerd in Lynchburg, Tennessee. Een klein stadje dat in heel wat opzichten bijzonder is. Zo is er vb. slechts één verkeerslicht in het stadje, maar dat is niet eens het meest bijzondere. Als onderdeel van Moore County vallen ze immers nog steeds onder de wetgeving van de drooglegging. In Moore County werd die namelijk nooit opgeheven. In Lynchburg mogen ze dus wel Jack Daniel’s produceren, maar niet verkopen of nuttigen.

Een direct gevolg daarvan is dat een rondleiding in de Jack Daniel’s stokerij niet afgesloten wordt met een lekker glas whisky, zoals gebruikelijk in andere stokerijen. Hier krijg je een lekker glaasje limonade, wat meer dan waarschijnlijk wel wat Jack Daniel’s bevat. Maar vertel dat vooral niet verder.

De "Lynchburg Lemonade" werd hierdoor een zeer bekende cocktail, die vandaag ook verkrijgbaar is op heel wat zomerfestivals. Deze zomer is de bar van Jack Daniel’s onder meer aanwezig op Graspop, TW Classic en Dour. Lynchburg Lemonade is een zeer verfrissend en licht alcoholisch drankje wat echt aanslaat bij een breed publiek. Dit jaar kreeg het recept een kleine upgrade door er ook triple sec aan toe te voegen. Traditioneel wordt deze cocktail geserveerd in een grote glazen beker met veel ijs.

Lynchburg Lemonade

Ingrediënten
4 cl Jack Daniel’s Old Nr. 7
2 cl Triple Sec
2 cl vers citroensap
8 cl limonade (vb. Sprite)
2 koffielepeltjes kristalsuiker

Bereiding
Vul de beker met ijsblokken. Voeg Jack Daniel’s, triple sec en citroensap toe. Vul aan met Sprite. Even kort roeren en afwerken met een schijfje citroen. Ijskoud serveren !