Gimber + When Penicillin just isn't enough

 

Last week I received a very nice sample pack of Gimber, a non-alcoholic product that’s basically a concentrate of ginger juice, made from Peruvian ginger, mixed with lemon and herbs. The perfect serve is 30 ml Gimber topped with 200 ml of Perrier soda. But you can also use 20 ml in warm water (or in your tea), excellent when having a cold. It’s a fresh product without alcohol or preservatives. This means it does have a limited lifespan, it will last 60 days in the refrigerator.

As always, I started with a neat sip, followed by the perfect serve. It sure does have a spicy ginger-bite, definitely stronger than what we’re used from the average ginger-ale or even ginger beer. The first thing that comes to mind is using it in cocktails which normally have ginger-ale or ginger beer in them. And of course I’m going for that strong kick. And when it coms to whisky, peat and ginger go very well together.

When Penicillin just isn’t enough

Ingredients
50 ml Port Charlotte 10y Heavily peated whisky
20 ml Gimber
20 ml fresh lemon juice
10 ml simple syrup

Method
Put everything in a shaker with enough ice. Shake for 20 seconds and double strain into a tumbler with a big block of ice. Garnish with ginger. Candied ginger would be nice, dried ginger also does the trick.

Tip : You don’t have candied ginger, but you do have some fresh ginger in your fridge ? Cut off a fresh slice (very thin) and dip it in sugar. The sugar will stick to the juicy sides. Burn with your kitchen torch. Not as good as properly made (boiled) candied ginger, but a good second best.
 
Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Port Charlotte MP8 Live Tasting

 

Waarschuwing : Dit is mogelijk met zekerheid het meest geeky artikel wat ik ooit schreef op deze blog. Ik maakte een overzicht van interessante weetjes en achtergrondinformatie, opgetekend tijdens de MP8 Live Tasting.

Vrijdag de dertiende hoeft niet altijd een negatieve bijklank te hebben. Op 13 september vond namelijk een online whiskytasting plaats van Bruichladdich. Een geselecteerd proefpubliek kreeg vooraf enkele samples thuisbezorgd en op de dag zelf was er een interactieve ‘live broadcast’ van anderhalf uur met heel veel uitleg. Hierbij was een mogelijkheid voorzien om vragen te stellen via Twitter. Een beperkt aantal proefkits werden via de website te koop aangeboden voor de echte liefhebbers, zodat ze ook volwaardig konden deelnemen aan de tasting. Helaas had ik op het moment van de live stream andere verplichtingen, maar ik mocht aan de slag met de video-opnames van de tasting en drie Port Charlotte 200 ml single cask samples. De bijbehorende uitleg kreeg ik dus ‘uitgesteld’ van Head Distiller Adam Hannett en Communications Manager Christy McFarlane.

Best interessant dat ik deze samples kon proeven, niet lang na mijn deelname aan de blending workshop van Wemyss Malts. Dit zijn immers opnieuw samples rechtstreeks uit geselecteerde vaten, zonder enige verdunning. Deze vaten worden gebruikt om de uiteindelijke blends te maken die later in de winkels terecht komen.

• Cask #1860
  Barley type : Oxbridge/Publican
  Distilled : 01/06/2011
  Cask type : 1st Fill Bourbon
  Warehouse : 14-128
  Bottled : 2018 – Aged 6 years
  61,4% vol.
• Cask #3403
  Barley type : Optic
  Distilled : 25/11/2008
  Cask type : 1st Fill Bourbon
  Warehouse : 13-16A (op de bodem van het warehouse)
  Bottled : 2018 – Aged 9 years
  61,4% vol.
• Cask #3582
  Barley type : Oxbridge
  Distilled : 01/12/2008
  Cask type : 2nd Fill Rivesaltes
  Warehouse : 6-L17
  Bottled : 2018 – Aged 9 years
  62,6% vol.

In deze tasting kunnen we duidelijk de verschillen proeven tussen de verschillende vattypes. De standaard botteling ‘Port Charlotte 10y’ bevat een blend met 65% nieuwe bourbonvaten, 10% second fill bourbonvaten om de spirit meer te laten doorsmaken en 25% second fill wijnvaten.

 

We proeven ons eerste glas met een sample van vat #1860.

 

Alle granen voor deze whisky zijn geoogst op Islay. De helft van de volledige whiskyproductie van Bruichladdich gebeurt vandaag reeds met graan geteeld op Islay. Dit is nog een vrij jonge whisky, maar ideaal om te bestuderen hoe hij evolueert. Deze sample is op vatsterkte, dus je moet eerst even wennen aan de stevige alcohol in de neus voordat je de andere elementen kan beginnen waarnemen. De turf is niet te dominant in het aroma. Je ruikt zelfs duidelijk perzik en honing. In de mond proef je uiteraard ook allereerst het stevige alcoholgehalte, maar de smaak blijft vrij zacht.

 

 

Adam vertelde ook honderduit over de gebruikte graansoorten voor de verschillende samples. Het is een mythe dat enkel de vaten de uiteindelijke smaak bepalen, elk onderdeel is belangrijk en draagt bij tot het resultaat. Terroir en traceerbaarheid zijn vaak een lastig onderwerp, maar Bruichladdich probeert toch echt te benadrukken hoe ze meer willen doen dan wat strikt noodzakelijk is. “Mash, ferment and distill on Islay” is het enige wat echt verplicht is om een whisky een Islay whisky te mogen noemen. Zij kiezen ervoor om ook zoveel mogelijk graan te gebruiken afkomstig van Islay en o.a. ook te bottelen en te rijpen op Islay. Een lastige keuze, want het blijft uiteraard een eiland en je moet alles in twee richtingen transporteren. Het is goedkoper om een tank whisky te transporteren naar een bottelaar op het vasteland, dan eerst lege flessen naar het eiland te brengen en ze daarna terug vol naar het vasteland te transporteren. Uiteraard creëren ze hierdoor ook lokale werkgelegenheid, waardoor ze ook iets teruggeven aan Islay. Wat Bruichladdich momenteel nog niet heeft op Islay is een eigen moutvloer, maar ook dat willen ze binnen de vijf jaar realiseren. Momenteel wordt het graan nog steeds gemout in Inverness met een mix van turf uit de Highlands.

 

Tijdens het proeven van vat #3403 kregen we nog wat extra uitleg over ‘single farm barley’ waarmee ze de traceerbaarheid van de grondstoffen nog verder willen vergroten.

In deze tweede whisky ruiken we ook fruit, florale toetsen, graan, karamel en munt. Ook hier is de turf zeker niet alles overheersend. In de mond mout, perzik, fruit, siroop, havermout. Karamel en vanille in de achtergrond.

 

De Bourbon vaten zijn afkomstig van een grote verdeler in Speyside. De vaten zijn dus niet allemaal van dezelfde Amerikaanse stokerij afkomstig, wat het interessanter maakt omdat de vaten op een verschillende manier en diepte gebrand zijn en verschillende bourbons hebben bevat. De bedoeling van blenden is om jaar na jaar een gelijkaardige whisky te maken, maar door de verschillen in graan en vaten heb je toch steeds een net iets ander resultaat, waardoor je af en toe ook speciale bottelingen op de markt kan brengen. Momenteel lopen er ook experimenten met een mix van mout en (ongemoute) rogge.

 

De Port Charlotte en Octomore bottelingen bevatten ‘heavily peated’ whisky. De graad daarvan wordt uitgedrukt in ppm (=Fenol parts per million). Wat veel mensen mogelijk niet weten is dat dit wordt gemeten in de mout en niet in de whisky. Meestal wordt er tegen een vrij hoge ppm graad gemout, daarna wordt er gemixt met lichtere mout om tot het gewenste niveau te komen.

 

Als laatste proeven we vat #3582. Franse eik i.p.v. Amerikaanse eik. Deze vaten komen uit het zuiden van Frankrijk waar er versterkte wijnen worden in geproduceerd. In de neus eerst heel veel alcohol, daarna gembercake (komt door het zwaarder gebrande vat), jodium, kersentaart, donker fruit. In de mond veel droger, eerst de hitte van de alcohol en dan komt het fruit. Daarna de rook van de turf, een bittere afdronk en tenslotte aardesmaken.

 

Wanneer we nu een beetje whisky van vat #3403 toevoegen aan de whisky #3582, proef je dat de combinatie veel meer fruitigheid oplevert. We proeven hiermee stukje van de effectieve blend van de Port Charlotte 2008.

 

Met dank aan Nick Baeyens en Bruichladdich voor de kans om deel te nemen aan deze tasting.

 

Disclaimer : All pictures and texts are copyrighted by Geert Conard and Esito Management & Communications unless stated otherwise in the article. While some items might have been gifted by the producer or distributor, these are in no way paid promotions or recommendations.

Port Charlotte : Nieuwe bottelingen !

Waarom heeft Bruichladdich 100 mensen nodig om hetzelfde te doen wat andere Islay-stokerijen doen met pakweg 20 medewerkers ? Wellicht heeft het er iets mee te maken dat Bruichladdich de enige Islay stokerij is die alles van graantje tot verkoopbare fles in eigen huis afwerkt.

33% van hun granen worden reeds gekweekt op Islay, de rest komt uit Schotland. Het blijft een eiland en de resources zijn beperkt, maar de stokerij streeft ernaar om dit percentage nog op te drijven. Andere stokerijen laten meestal gemoute granen leveren, stoken de whisky en vervoeren deze na het rijpen in bulk naar hun partners op het vasteland die zorgen voor de botteling en verdere afhandeling.

Bruichladdich heeft 3 reeksen whisky: Port Charlotte is de ‘Heavily Peated’ middenmoot uit het gamma van Bruichladdich. Aan de linkerkant zitten de lichtere en ‘unpeated’ Bruichladdich bottelingen, aan de rechterkant krijg je de mokerslag van de ‘Super Heavily Peated’ Octomore bottelingen. Daarnaast maken ze ook nog The Botanist Islay Dry Gin, en unieke gin waarvoor de botanicals nog steeds ‘in het wild’ worden geplukt.
Port Charlotte is geen onbekende whisky voor ons, ook vorig jaar gingen we hiermee al aan de slag tijdens onze geschenkenreeks.

Vorige week kregen we de brand ambassador op bezoek die twee totaal nieuwe bottelingen kwam voorstellen. Het grootste verschil met de vorige versie is het “age-statement”. De vorige versie bevatte whisky van 7, 8 of 9 jaar oud… de nieuwe botteling is zeer duidelijk: minstens 10 jaar. Tegelijk kozen ze ook voor een nieuwe verpakking in strakkere donkere flessen. Misschien moderner, maar persoonlijk vond ik de vorige flessen zeker ook niet lelijk.

Naast deze 10 jaar botteling verschijnt er ook een nieuwe “Islay Barley 2011 vintage” editie, die iets toegankelijker is. Enkel graan geoogst op Islay, dus een 100% Islay product.
Uiteraard kon ik deze nieuwe bottelingen ook proeven :

Port Charlotte 10 : Zoals verwacht veel turf in de neus, maar toch ook fruitige toetsen. In de smaak zit zeker iets vegetaals, maar ook de typische deeg, vanille en granentoetsen. De finish is vegetaal en zilt.

In vergelijking met de vorige botteling van Port Charlotte vind ik deze een stuk “harder”, iets wat echte turf-liefhebbers zeker zullen appreciëren. Mijn persoonlijke favoriet van deze twee flessen is dan ook de “Islay Barley 2011”. Ietsje lichter, ietsje jonger, iets toegankelijker.

Met dank aan Nick Baeyens voor een heerlijke middag vol verhalen en tastings van Port Charlotte.

Port Charlotte Scottish Barley + Smoky Grove Cocktail

Twee mijl ten zuiden van de Bruichladdich stokerij ligt het kustdorpje Port Charlotte, waar ook de ruïnes te vinden zijn van de Lochindaal stokerij, waar tussen 1829 en 1929 whisky werd gemaakt. Bruichladdich heeft meerdere reeksen whisky in zijn gamma : Onder de eigen merknaam brengen ze niet-geturfde whisky op de markt, onder de merknaam Port Charlotte zwaar geturfde whisky en onder de merknaam Octomore extreem zwaar geturfde whisky. Port Charlotte whisky is een eerbetoon aan de mannen die vroeger werkten in deze gesloten stokerij en hun kennis en expertise hebben doorgegeven aan de volgende generaties.

Deze whisky wordt gestookt bij Bruichladdich, maar wordt daarna overgebracht naar de oude opslagplaatsen van Port Charlotte voor de rijping. Voor de botteling worden de vaten opnieuw overgebracht naar Bruichladdich en versneden met Octomore-bronwater.  
Eén van de kerstkadootjes die ik kreeg van mijn schoonfamilie was deze Port Charlotte Scottish Barley – Heavily peated Islay Single Malt. (40ppm).

Ik vroeg me onmiddellijk af in welke cocktail deze bijzondere whisky het best tot zijn recht zou komen. “The Smoky Grove” is een “smoky & peaty” cocktail voor de echte Islay-liefhebber. Het recept is afgeleid van de Rob Roy, die op zijn beurt een Schotse versie is van de overbekende Manhattan. Ik maak mijn eigen versie met de Port Charlotte whisky.

Zelf ben ik niet zo’n die-hard fan van zware turf-whisky, maar deze cocktail kan ik door zijn complexiteit echt wel appreciëren. Het recept vraagt om ingrediënten van topkwaliteit, maar het resultaat mag er dan ook zeker wel zijn.

Smoky Grove

Ingrediënten
60 ml Bruichladdich Port Charlotte
10 ml Carpano Antica Formula (zoete vermout)
10 ml Forest Dry Vermout
1 dash Orange Bitters
1 dash Angostura Bitters

Bereiding
Alle ingrediënten samenvoegen in een mengbeker met veel ijs. Krachtig roeren gedurende 15 seconden. Strainen in een voorgekoeld coupe-glas.
Een stuk citrusschil opwarmen met een lucifer of aansteker, uitknijpen vlak boven het glas en daarna toevoegen in het glas als versiering.

Past uitstekend bij blokjes oude kaas.