Barproject : Blood Orange Bitters

Twee jaar geleden maakte ik in deze periode mijn eerste bitters : Winter Orange Bitters. Eigenlijk was dat bittersproject destijds zelfs de aanleiding tot de start van deze blog, omdat ik het verhaal ook ergens wou publiceren. Het was mijn bedoeling om vorig jaar een tweede batch te maken met bloedappelsien, maar ik had net iets te lang gewacht en er waren plots nergens nog bloedappelsienen te verkrijgen. Dit jaar heb ik dus mijn uiterste best gedaan om er tijdig mee te starten.

Nu heb ik al vaker verteld dat ik er steeds voor probeer te zorgen dat alle recepten op deze blog voor iedereen haalbaar zijn. Ik wil ook vermijden dat je voortdurend beschimmelde overschotten moet weggooien. Huisgemaakte siropen zijn om die reden voor de gemiddelde cocktailliefhebber minder interessant, maar bitters zijn toch van een andere orde. Bitters zijn niet echt verschrikkelijk moeilijk te maken, je kan er eindeloos mee experimenteren met telkens andere resultaten en het belangrijkste pluspunt, de houdbaarheid is enorm lang.

Hieronder krijg je het recept voor mijn gloednieuwe Blood Orange Bitters. Wil je de werkwijze iets uitgebreider, raadpleeg dan het artikel van de Winter Orange Bitters. De werkwijze is immers volledig identiek, enkel de ingrediënten voor het recept werden een beetje aangepast.

De ideale basis voor deze bitters is een vodka van 50°, maar als je die niet kan vinden is een gewone vodka ook bruikbaar. Alleen moet je dan de kruiden en specerijen enkele dagen langer laten trekken. Het is een typische eigenschap van alcohol dat hoe hoger het ABV, hoe gemakkelijker smaken en aroma’s worden opgenomen. Uiteraard kan je ook starten met pure alcohol van 96°, maar dan moet je zelf versnijden met bronwater tot de gewenste ABV. Dit doen we vb. ook wanneer we zelf limoncello of sinaasappellikeur maken, omdat je dan die hoofdsmaak echt maximaal erin wil hebben.

In tegenstelling tot het vorig experiment, waarbij we kozen voor de typische mengeling van kruiden en specerijen die je ook zou toevoegen aan een glühwein, wilden we deze keer voor een wat stevigere en toch ook wat bitterdere infusie gaan.

Ook deze keer kwamen de meeste botanicals van Pit&Pit, enkel voor de gedroogde schijfjes bloedappelsien kozen we voor Botanic & Fruits, verkrijgbaar in de betere drankenhandel.

Ingrediënten
½ Liter Wodka 100 Proof (50°)
5 verse bloedappelsienen (het waren redelijk kleine sinaasappels)
8 schijfjes Botanic & Fruits DrySanguinelli (gedroogde Spaanse bloedappelsien)
1 Steranijs
8 groene Kardemompeulen
¼ theelepel Korianderzaden
½ theelepel Gentiaanwortel
¼ theelepel Allspice
½ theelepel Kruidnagel
Voor de tweede fase :
235 ml bronwater
2 theelepels suikersiroop

Werkwijze

Fase 1 : Het voorbereiden van de botanicals

Van de verse bloedappelsienen hebben we alleen de zeste nodig, dus we gaan aan de slag met een dunschiller. Ik gebruik een grote afsluitbare weckpot, waar ik rechtstreeks de verse zestes in laat vallen. Door de zestes te snijden boven de bokaal, komen ook heel wat druppeltjes olie erin terecht. Het sinaasappelsap hebben we niet nodig voor dit project, maar je kan de gezeste bloedsinaasappels gerust uitpersen voor wat lekker vers sap voor bij je ontbijt of lunch.

Voeg daarna ook alle overige botanicals toe in de bokaal. De kardemompeulen mag je eerst even kort kneuzen. Als laatste voegen we de vodka toe. In principe volstaan volgens het basisrecept waarvan ik vertrek 2 Cups (=473 ml), maar zorg ervoor dat alle botanicals mooi onder de vloeistof staan. Net als vorige keer had ik daarvoor toch net iets meer nodig, ongeveer een halve liter. Sluit de bokaal, schud alles eens goed door elkaar en zet het op een rustige plek op kamertemperatuur gedurende twee weken. Elke dag even kort opschudden. Werk je met gewone vodka met een lager ABV, laat de bokaal dan zeker enkele dagen langer staan.

Fase 2 : Filteren

Na twee weken alles overgieten in een andere bokaal, doorheen een trechter met een kaasdoek. Bedoeling is om enkel het vocht over te houden, de kaasdoek zal alle botanicals tegenhouden. Een alternatief voor kaasdoek is een koffiefilter (maar dat werkt echt niet goed) of een propere keukenhanddoek. Zet daarna je bokaal met op smaak gebrachte wodka veilig aan de kant.

Fase 3 : Inkoken van de botanicals

Alle gerecupereerde botanicals gooi je nu in een sauspannetje met 235 ml water. Breng aan de kook. Zodra het mengsel kookt verlagen we de temperatuur, zetten een deksel op de pan en laten dit nog 10 minuten sudderen. Daarna halen we de sauspan van het vuur en laten ze volledig afkoelen. Alles overgieten in een bokaal met deksel (dus met de botanicals !) en wegzetten op een donkere plaats bij kamertemperatuur gedurende een week. Elke dag even kort opschudden.

Fase 4 : Opnieuw filteren en bottelen

Na een week wachttijd gaan we ook deze vloeistof opnieuw filteren doorheen een kaasdoek. Daarna samenvoegen met de op smaak gebrachte vodka uit de eerste fase.

Voeg ook twee lepels suikerwater toe en schud alles krachtig door elkaar zodat alle vloeistoffen zich vermengen. Laat deze bokaal nog enkele dagen verder rusten bij kamertemperatuur.

De bitters zijn nu klaar voor gebruik. Ik raad aan om nog eenmaal alles doorheen een kaasdoek te filteren, daarna kan je beginnen met het vullen van je flesjes. Verdeel de bitters over kleine flesjes, voorzien van een ‘dripper’ of met een apart pipetje. Het is belangrijk dat je tijdens het gebruik zo nauwkeurig mogelijk de hoeveelheid kan doseren.

Tip : Flesjes met pipetjes zijn zeer goedkoop, maar als je ze online wil bestellen betaal je al snel meer voor de verzending dan voor de flesjes. Maar bijna elke apotheek verkoopt deze flesjes ook voor een richtprijs van ongeveer 1 Euro per flesje van 100 ml.

Zoals eerder vermeld zijn deze bitters bijna onbeperkt houdbaar, maar je mag er toch zeker vanuit gaan dat het aroma en de smaak minstens een jaar 100% perfect behouden blijft. Mijn vorige bitters zijn intussen twee jaar oud en zijn nog steeds prima.

In vergelijking met de vorige bitters zijn deze Blood Orange Bitters een stuk bitterder en hebben net iets minder van het typische sinaasappelaroma. Ze zijn dus vooral interessant om een bitter accentje toe te voegen aan je cocktail of longdrink.

In de volgende weken en maanden gaan we ze uiteraard testen in diverse cocktailrecepten. Een eerste test in een Bourbon Old Fashioned was alvast zeer succesvol.

Stijlvolle geschenktips : Cointreau Noir + Cocktailrecepten

Cointreau is ons natuurlijk niet onbekend. Deze likeur van sinaasappelschillen (afkomstig van een vijftal verschillende soorten) en kruiden is een belangrijk ingrediënt voor heel wat bekende cocktails zoals de Margarita, Sidecar en Cosmopolitan. Op deze laatste verzon Cointreau trouwens zelf een eenvoudigere en iets lichtere variant, de Cointreaupolitan. Cointreau is een ‘Triple Sec’ van 40°, sommige andere merken hebben een lager alcoholgehalte.

Cointreau is een merk wat uiterst zelden iets nieuws op de markt brengt. In taxfree shops op luchthavens kan je soms wel eens een versie ontdekken met bloedsinaasappel, maar ik was helaas nog niet in de gelegenheid om die te testen. Wat ik wel mocht testen van producent Rémy Cointreau was de nieuwe Cointreau Noir, die ongeveer een jaar geleden op de markt werd gebracht. Om eerlijk te zijn was ik ‘m nog niet vaak tegengekomen, tenzij in de backbar van de betere cocktailbars. Momenteel kan je Cointreau Noir ook in de winkels vinden in een mooie luxe-cadeaubox voor de eindejaarsfeesten, waardoor hij ook perfect in deze artikelreeks past.

Cointreau Noir verenigt de smaken van de bekende Cointreau likeur met de cognac van Remy Martin. Waar bij de gewone Cointreau de sinaasappelschillen weken in een neutrale alcohol, kiezen ze hier dus voor een uitstekende cognac uit hun eigen portfolio. Na de sinaasappelschillen laat de master distiller er ook nog noten en amandelen in macereren om tot de gewenste smaken en aroma’s te komen. Met deze nieuwe likeur heeft Cointreau vermoedelijk getracht om een directe concurrent te produceren voor Grand Marnier, die eveneens gemaakt wordt op basis van cognac.

Proef deze nieuwe likeur zeker eens puur of met enkele blokjes ijs in een cognacglas, dan merk je onmiddellijk dat deze likeur perfect als digestief kan geserveerd worden. Toch leent deze nieuwkomer zich ook opnieuw als een zeer smaakvol ingrediënt voor heel nieuwe cocktails. Wij gingen er zelf mee aan de slag en creëerden voor onze volgers deze twee lekkere cocktails :

Double Strainger Cocktail “Entre Amis” 

Ingrediënten

6 cl Tanqueray Gin
3 cl Cointreau Noir
2 dashes Grapefruit bitters
15 ml suikersiroop

Bereiding

Voeg alle ingrediënten samen in een mengbeker met ijs. Stevig roeren tot het drankje voldoende gekoeld en gemengd is. Strainen in een voorgekoeld Martiniglas. Afwerken met een gedroogd citroenschijfje en/of een cocktailkers.

Double Strainger cocktail “This is NOT a Margarita” 

Ingrediënten

4 cl Tequila El Domador Reposado
2 cl vers limoensap
3 cl Cointreau Noir
1 cl suikersiroop
1 dash Orange bitters

Bereiding

Voeg alle ingrediënten samen in een shaker met ijs. Krachtig shaken gedurende 15 seconden. Dubbel strainen doorheen een extra zeefje in een voorgekoeld Margaritaglas.
Afwerken met een gedroogd citroenschijfje.

De geschenkbox van Cointreau Noir is verkrijgbaar bij de betere supermarkt en drankenhandel.

Vergelijkende test : Gins met een chocoladesmaakje

Op enkele dagen tijd kregen we maar liefst twee verschillende Belgische Gins aangeboden om te testen, beide met een subtiel chocoladesmaakje. Een ongelofelijk toeval wat natuurlijk de aanzet gaf tot een vergelijkende test.

1. Xolata X-Gin

Dit is een “Premium Cocoa Based Gin” op basis van Colombiaanse cacaobonen, hazelnoten uit Piemonté, amandelen uit Avola, wilde peper en vanille uit Madagaskar. Deze gin is een unieke creatie van Peter Messely (Xolato) en wordt gestookt door likeurstokerij De Moor, die meerdere uitstekende flessen op zijn naam heeft staan. Naast de (verplichte) jeneverbes werden maar liefst 45 andere botanicals gebruikt tijdens de productie.
Bij deze gin kregen we ook een balletje met “cacao nibs”, die erbij kunnen geserveerd worden. Xolato Chocolate Xperience organiseert chocoladeworkshops, teambuildings en recepties. Heel veel mogelijkheden dus, zolang chocolade maar het thema is.

De benaming verwijst naar de origine van de cacaobonen waar de Inca’s, Azteken en Maya’s hun godendrank mee brouwden. Ze noemden deze drank “Xocolatl” wat later werd vertaald als chocolade.

Omwille van de bijzondere smaak houden we voor de tasting de tonic zo neutraal mogelijk, kies dus vb. een klassieke Fever-Tree of Fever-Tree Light. Je vraagt toch geen Gin-Tonic met chocoladesmaak om dan overdonderd te worden door pepers of mediterrane invloeden…

In het glas mogen enkele jeneverbessen en eventueel wat gember. Voor deze proefsessie hielden we de smaak uiteraard zo neutraal mogelijk.

Fles 50 cl. / 46% / 92 Proof

2. Pralin Gin

Het doel bij het samenstellen van deze Gin was om de unieke smaak van “orangettes” erin te krijgen, een heerlijk samenspel van Belgische chocolade en sinaasappel.

De ontwerpers van deze Gin, Marleen Reyniers en Franky Van Doren, zijn in 2013 gestart met een bakkerij en chocolaterie. Met deze Gin wilden ze een product ontwerpen wat perfect aanleunt bij hun visie van kwaliteit. Intussen staat deze unieke “vloeibare praline” op de kaart van meerdere restaurants.

Wij kregen deze fles ter test aangeboden door chocoladezaak en koffiehuis Chocolat uit Diest, waar de uitbaters overwegen om deze Gin ook permanent op de drankenkaart te plaatsen.

Ook deze Gin heeft een zeer bijzondere smaak en daarom adviseren we opnieuw om tijdens het proeven de tonic zo neutraal mogelijk te houden.

In het glas mogen enkele jeneverbessen en een zeste van sinaasappel.

Fles 50 cl. / 40% / 80 Proof

Opmerkelijk :
Voor beide Gins vonden we een aanbeveling om deze niet alleen te serveren als Gin-Tonic, maar om de Gin ook als digestief na de maaltijd puur te serveren in een borrelglaasje.

Tasting

Beide Gins werden tweemaal getest, puur en gemixt met een neutrale Fever-tree tonic. Omdat de wederhelft een grote Gin-Tonic fan is, vroeg ik haar om zo objectief mogelijk de smaken en geuren te vergelijken.

X-Gin :

Deze Gin heeft een eerder sterke geur. De alcohol is fel aanwezig door de botteling op 46°. Zodra je eraan went ruik je overduidelijk cacao en pure chocolade. Heel wat recensies spreken over vanille, maar in ons geval was die maar lichtjes waarneembaar.

Reacties bij het proeven : “Dit is echt lekker, niet te sterk, in tegenstelling tot wat je verwacht is de chocolade niet overweldigend, maar proef je deze vooral als nasmaak. Daar kan je duidelijk een lekkere fondant cacao waarnemen”

De combinatie met de meegeleverde cacao nibs is subliem. De reactie was onmiddellijk “Ja ! Dit is het gewoon !”

Pralin Gin :

Deze Gin heeft een duidelijke chocoladegeur, we zouden zelfs durven zeggen een echte pralinegeur. In de geur zit overduidelijk “bewerkte chocolade”, zoeter, meer suikers, je haalt er overduidelijk de bekende orangette-praline uit. Van deze geur krijg je ook echt heel erg zin in chocolade.

Reacties bij het proeven : “Oei, de verwachtingen waren door de heerlijke geur misschien iets te hoog. Iets te weinig chocolade in de smaak, maar de combinatie van geur en smaak is zeker wel een voltreffer. Dit is ook een zeer lekkere Gin, maar hij doet je vooral echt zin krijgen in chocolade… waar zijn de Orangettekes ?”.

Dit lijkt ons dan ook vooral een heerlijke Gin om te degusteren samen met een praline of Orangette erbij. Of meerdere !

Conclusie :
 
Beide Gins zijn aan elkaar gewaagd en we durven ze allebei vloeibare pralines te noemen. Voor ons is de winnaar op smaak X-Gin, de winnaar op geur Pralin Gin. Wanneer we alles vergelijken en dan ook nog de combinatie met de cacao nibs erbij nemen, dan hebben we toch een lichte voorkeur voor de X-Gin. Maar ze zijn dus zeker aan elkaar gewaagd.